29 اکتبر 2009

اظهارات کلینتون، رایس و گراتیون، فرستادۀ ویژه، در تشریح استراتژی سودان

حمایت آمریکا از اجرای کامل قرارداد جامع صلح

آغاز رونوشت

وزارت امور خارجه ایالات متحده آمریکا

دفتر سخنگو

19 اکتبر 2009

 

اظهارات

هیلاری رادهام کلینتون، وزیر امور خارجه

سوزان رایس، نماینده ایالات متحده در سازمان ملل متحد

و اسکات گراتیون، فرستاده ویژه

در تشریح استراتژی دولت در قبال سودان

 

19 اکتبر 2009

واشنگتن دی. سی.

 

 

خانم کلینتون: صبح به خیر. خوشحالم که سوزان رایس، نماینده ما در سازمان ملل، و ژنرال اسکات گراتیون، فرستاده ویژه رئیس جمهوری در امور سودان، در جمع ما حضور دارند. قبل از هر چیز باید گفت که این سیاست جدید ما در قبال سودان که امروز به تشریح آن می پردازیم، حاصل بررسی های دقیقی است که در کل دولت انجام شد و علاوه بر ما سه نفر، بسیاری دیگر هم در آن حضور داشتند. و نشان دهنده جدیت دولت، درک فوریت موضوع، و اجماع در شیوۀ مقابله با چالش های پیچیده ای است که مانع حل بحران دارفور و اجرای کامل قرارداد جامع صلح شده است.

 

چندین ماه است که پرزیدنت اوباما و من این موضوع را بررسی می کنیم و آخرین بار هم پایان هفته قبل بود که در مورد آن گفتگو کردیم. سرنوشت مردم سودان برای پرزیدنت اوباما، برای من، برای خانم رایس، برای ژنرال گراتیون و برای کشور ما فوق العاده مهم است. سودان بزرگ ترین کشور آفریقا است و بخش عمده نیم قرن استقلال خود را دستخوش اختلافات عدیده دینی، قبیله ای، قومی، نژادی و سیاسی بوده است. در دهه گذشته، نسل کشی در دارفور و سال ها خشونت و درگیری میان شمال و جنوب بیش از دو میلیون کشته بر جای گذاشت، مردم غیر نظامی را در معرض جنایت های وصف ناپذیری قرار داد، و باعث درد و رنج انبوهی از انسان ها شده است.

 

امضای قرارداد جامع صلح بین شمال و جنوب در سال 2005، گامی تاریخی به سوی موفقیت بود ولی امروز، شرایط حساس است و سودان در مرحله خطیری قرار دارد – مرحله ای که می تواند به بهبود تدریجی زندگی مردم سودان بیانجامد، یا به درگیری و خشونت بیشتر ختم شود.

سودان بی ثبات، آیندۀ 40 میلیون انسان را در این کشور به خطر می اندازد. می تواند محیط رشد و پرورش خشونت و بی ثباتی در این منطقه ناپایدار باشد، می تواند پناهگاه امن تروریست های بین الملل باشد، و می تواند باعث فاجعه انسانی دیگری شود که نه سودان، نه همسایگان سودان و نه جهان قادر است از عهده آن برآید. هر حرکتی برای برقراری صلح و ثبات در سودان دستخوش جناح بندی ها، موافقت های شکسته شده صلح و آتش بس، و بازیگری کشورهای منطقه ای متأثر از این بحران شده است.

 

بنا بر این، نگاه ما به موانع پیشرفت نگاه واقع بینانه است. تحقق صلح و ثبات در سودان آسان نخواهد بود و تضمینی برای موفقیت وجود ندارد. اما یک چیز مسلم است: مشکلات سودان را نمی توان نادیده گرفت یا برای دیگران به ارث گذاشت. نمی شود در حاشیه ماند و دست روی دست گذاشت. مسئولیت بر عهدۀ ما و شرکای ما در جامعه جهانی است که با حرکت جمعی و مستمر، صلح و ثبات ماندگار را در سودان برقرار کنیم و از ادامه خشونتی جلوگیری کنیم که یک دنیا رنج و مصیبت به بار آورده و ظرفیت و امنیت منطقه مهمی از جهان را به باد داده است.

 

حال، نظر من در مورد نسل کشی دارفور روشن است و همه از آن خبر دارند. سال ها است که از آن انتقاد کرده ام و گام های عملی برداشته ام. و رئیس جمهوری هم در اعتراض به این نسل کشی که در دارفور جریان دارد صحبت کرده است. ولی فعلا، همه توجه ما باید به پیش روی و یافتن راه حل باشد. اگرچه از سال 2005 به این سو از شدت خشونت کاسته شده است، ولی مردم دارفور همچنان در شرایطی به سر می برند که خلاف وجدان و غیر قابل قبول است.

 

بنا بر این، مسائل مورد توجه ما عبارتند از: خنثی سازی آثار هولناک نسل کشی با رسیدگی به درد و رنج روزانه مردم در اردوگاه های آوارگان، محافظت از غیر نظامیان در برابر خشونت های در جریان، کمک برای بازگرداندن آوارگان به خانه و کاشانه شان، خلع سلاح نیروهای شبه نظامی، و بهبود کلی شرایط تا سرانجام، زندگی در آرامش و امنیت برای مردم دارفور میسر شود.

 

استراتژی ما شامل سه هدف اصلی است: نخست، پایان اختلاف، نقض فاحش حقوق بشر، جنایات جنگی، و نسل کشی در دارفور؛ دوم، اجرای قرارداد جامع صلح که نتیجه آن، یا اتحاد و آرامش سودان پس از سال 2011 است، یا حرکت نظام مند به سوی تشکیل دو کشور مستقلی است که با یک دیگر در صلح هستند؛ سوم، سودانی که پناهگاه امنی برای تروریست ها نباشد.

 

رویکرد ایالات متحده، پیش از این، بر بحران های در حال ظهور متمرکز بود. وضعیت دیگر این چنین نیست. حاصل کار ما سیاستی جامع و فراگیر در قبال سودان است.

 

اول، از دید ما، بحران سودان دوبخشی است: بحران دارفور هنوز پس از شش سال حل نشده و همچنان ادامه دارد. و قرارداد جامع صلح شمال و جنوب باید به طور کامل – با انتخابات ملی کارآمد، همه پرسی خودمختاری جنوب، حل و فصل اختلافات مرزی، و تمایل طرف ها به رعایت موافقت ها – اجرا شود و در غیر این صورت، نقطه اشتعال اختلاف و درگیری مجدد خواهد بود. بنا بر این، به دو موضوع مهم، به طور همزمان، به موازات هم می پردازیم – دارفور و قرارداد جامع صلح.

 

دوم، قصد ما این است که نتایج مورد نظر را از راه تعامل گسترده و گفتگوی صریح و بی پرده حاصل کنیم. اما حرف به تنهایی کافی نیست. ارزیابی پیشرفت و اعمال مشوق ها و بازدارنده ها بر مبنای تغییرات قابل تأیید در شرایط موجود خواهد بود. پسرفت و عدول از جانب هر کدام از طرف ها، با فشارهای واقعی و اعمال بازدارنده ها توسط دولت ما و شرکای بین المللی ما پاسخ داده می شود.

 

سوم، با رهبری جهانی ایالات متحده، ائتلاف چندجانبه ای که در دستیابی به قرارداد جامع صلح صاحب نقش بود را سامان دهی مجدد، گسترش و تقویت می کنیم، و برای تبدیل نگرانی های جهانی در مورد دارفور به تعهدات راستین بین المللی سخت تلاش می کنیم.

 

صریح و روشن بگویم، دیگر دیر شده است؛ دیگر برای حرف، وعده های تهی، و تأخیر به خاطر سوء برداشت ها و سوء تفاهم ها دیر است.

 

هدایت سودان در مسیری که می تواند به ثبات و امنیت مردم سودان، منطقه، و کل جهان منتهی شود، هم مسئولیت و هم فرصتی است که این بحران برای جامعه بین الملل ایجاد کرده است. و اثبات تعهد و پایبندی به برداشتن گام های ملموس به سمت صلح پایدار، مسئولیت و فرصتی است که برای مردم سودان و رهبران آنها ایجاد شده است. در غیر این صورت، سودان محکوم به شکست است.

 

همان طور که اشاره شد، فرایند بررسی شامل بحث و تبادل نظر جمع کثیری از اعضای دولت، کنگره و کارشناسان خارج دولت بود. و حالا از خانم رایس و ژنرال گراتیون، که در این کار واقعا زحمت کشیده اند، می خواهم مطالب خود را عنوان کنند.

 

خانم رایس: سپاسگزارم، خانم وزیر. باعث سرافرازی است که در کنار شما و ژنرال گراتیون در این جلسه مهم شرکت کنم.

 

ابتدا، باید از اسکات به خاطر تعهد، انرژی، و صداقت او در انجام وظیفه خطیر نمایندگی ویژه در امور سودان قدردانی کنم. با این که دوستان قدیمی هستیم، می خواهم از او تشکر کنم چرا که او تنها مردی است که تاکنون در برابر مجلس سنا شهادت داده که مرا دوست دارد. (خنده حضار) واقعا این کار را کرد. (خنده حضار)

 

ژنرال گراتیون: تأیید همسرم را داشتم. (خنده حضار)

 

ژنرال گراتیون: مراحل تأیید طی شد.

خانم رایس: پرزیدنت اوباما بارها تصریح کرده که محافظت از غیر نظامیان و برقراری صلح پایدار در سودان از اولویت های این دولت است. مانند خانم کلینتون، رئیس جمهوری سال ها است که به پایان یافتن مصیب و نسل کشی در دارفور متعهد است. مسلم بود و جای تردید وجود نداشت که این تعهد عمیق به بهبود شرایط زندگی مردم سودان با یک راهبردی که در مورد آن فکر شده و نتیجه محور باشد، همراه می شد. من، شخصا به چنین راهبردی افتخار می کنم. حاصل تبادل نظر و همفکری گسترده، بررسی دقیق تک تک چالش های پیچیده، و کار و زحمت زیاد همه ما در این مرحله و بسیاری دیگر است.

 

در این جا باید دو هدف محوری سیاست ایالات متحده را ذکر کنم. اول، همان طور که خانم وزیر گفتند، پایان دادن به نسل کشی جاری در دارفور و برقراری صلح پایدار برای مردم دارفور؛ و دوم، پشتیبانی از اجرای کامل و مؤثر قرارداد جامع صلح شمال و جنوب. ما به فراخور شرایط مشوق های حساب شده ای را به کار خواهیم گرفت و هر طرفی که در بهبود شرایط زندگی مردم دارفور کوتاهی کند، را تحت فشار واقعی می گذاریم. برای وضعیت موجود پاداشی در کار نیست، و مشوق، منوط به پیشرفت واقعی و ملموس است. پسرفت یا ثابت ماندن طرف ها عواقب قابل ملاحظه ای در پی خواهد داشت. همه طرف ها پاسخگو قرار می گیرند.

 

استراتژی پرزیدنت اوباما در قبال سودان هوشمند، محکم، و متعادل است. تصویر روشنی از تاریخ را می طلبد، و این مسئله به ما یادآوری می کند که دولت سودان سال ها است که راه های صلح را با وعده های شکسته و تعهدات زمین مانده سد کرده است. با نظر به درس های گذشته و فرصت های آینده است که در این راه سخت و پر چالش قدم می گذاریم. تحقق صلح پایدار و بهبود شرایط زندگی میلیون ها انسان کارهای بزرگی هستند که می توانند انسان را از موفقیت ناامید کنند. اهمیت اجرای دقیق و مؤثر این استراتژی را درک می کنیم و کلیه اجزای اقتدار ایالات متحده را برای تحقق هدف به کار می بندیم.

 

سرانجام، می خواهم توجه همه را به این حقیقت تلخ جلب کنم. تاکنون انسان های زیادی جان خود را از دست داده اند؛ بی گناهان بسیاری بی اندازه رنج کشیده اند؛ عزت انسانی بیش از حد دریغ شده؛ بذر نفرت بیش از اندازه کاشته شده است. این واقعیت دردناک عامل تعهد رئیس جمهوری و اقدامات مشترک ما برای برخورداری مردم سودان از صلح و امنیت و آزادی ای است که مستحق آنند.

 

خیلی متشکرم، و حالا، ژنرال اسکات گراتیون.

 

ژنرال گراتیون: متشکرم. خانم وزیر، خانم سفیر، مایه سرافرازی است که در کنار شما پشت این تریبون قرار بگیرم. سخنان خانم کلینتون کاملا صحیح است. چالش های موجود در سودان پیچیده و جدی هستند. موفقیت مستلزم رویکرد واحد، و درک فوریت مسئله است. استراتژی رئیس جمهوری در قبال سودان از این رویکرد و از این اراده برخوردار است.

 

استراتژی جدید، جامع و یکپارچه است. هدف اصلی اجرای کامل قرارداد جامع صلح و تحقق صلح فراگیر و پایدار در دارفور است. این استراتژی همه اجزای اقتدار کشورمان را به کار می گیرد – دیپلماسی، دفاع، توسعه و آبادانی – تا ثبات، امنیت، حقوق بشر، و فرصت را برای آینده ای بهتر در سودان محقق کند. هدف استراتژی ما این است که مردم سودان کشوری داشته باشند که با مسئولیت، عدالت، و دموکراسی اداره می شود، کشوری که از درون آرام و با همسایگان با مسالمت به سر می برد. دولت ایالات متحده ملتزم ایجاد محیطی است که مردم سودان در آن بتوانند برای آینده خود تغییرات مثبت ایجاد کنند.

 

از فوریت کار و کوتاهی برنامه زمانی دقیقا آگاهیم. تا انتخابات ملی سودان شش ماه مانده است. با همه پرسی خودمختاری 15 ماه فاصله داریم. موفقیت مستلزم گفتگوی صریح و بی پرده با همه طرف ها در سودان، با کشورهای منطقه، و با جامعه جهانی است. همه باید باهم کار کنیم تا نتایج و ثمرات کار عینی و قابل لمس باشد، و صلح پایدار و زندگی بهتر برای نسل های آینده سودان محقق شود. فجایع دارفور، گذشته و حال، و خطر درگیری مجدد میان جنوب و شمال ایجاب می کند که بلافاصله اقدام کنیم.

 

مردم سودان از تبعات جنگ فوق العاده رنج کشیده اند و این رنج ها برای میلیون ها نفر همچنان ادامه دارد. به خاطر این مردم است که تلاش داریم پیشرفت های عینی و قابل تأیید حاصل کنیم. به خاطر آنها است که سعی می کنیم تغییرات مثبتی ایجاد کنیم که بتوانند آنها را تجربه و احساس کنند. چاره ای جز موفقیت نداریم. با یاری هم، به اعتقاد من، موفق می شویم. متشکرم.

 

خانم کلینتون: خیلی متشکرم. اسکات، سوزان، از شما متشکرم. و حالا با کمال میل به سؤال های شما پاسخ می گوییم.

 

آقای کرالی: جیل، بفرمایید.

 

سؤال: خانم وزیر، لطفا توضیح دهید که این مشوق های حساب شده و این فشار واقعی که قرار است اعمال کنید در نهایت چه هستند. و اگر ممکن است، درباره آقای کرزای، گفته می شود که او با برگزاری دور دوم مخالف است، و احتمال یک دولت ائتلافی وجود دارد. آخرین خبری که شما از او دارید چیست؟ و تأثیر این مسئله بر زمان بندی فوق العاده مهم اقدام بر مبنای نتایج این انتخاب چیست؟

 

خانم کلینتون: در مورد سؤال دوم، باید در فرصت دیگری پاسخ دهم. ما می خواهیم از موضوع سودان خارج نشویم چون موضوع مهمی است و میلیون ها نفر منتظر شنیدن صحبت های امروز ما هستند. ولی حتما در فرصت دیگری صحبت می کنیم. همان طور که می دانید، در روزهای اخیر وقت زیادی را صرف تکمیل این کار کرده ام و می خواهم شما و دیگران را در جریان امور قرار دهم.

 

ولی در مورد سودان این را بگویم که شاخص اجرا شدن یا نشدن تغییرات مورد نظر ما، تغییر و بهبود شرایط موجود است. مجموعه ای از مشوق ها و بازدارنده های سیاسی و اقتصادی داریم که از آنها استفاده خواهیم کرد تا یا پیشرفت را تشویق کنیم، یا تفهیم کنیم که پیشرفت مورد نظر ما حاصل نشده است. اما می خواهیم مواظب باشیم که اینها علنی نشوند. اینها بخشی از الحاقیه محرمانه استراتژی موضوع بحث امروز ما هستند.

 

اما مایلم به همین مقدار اکتفا کنم و تأکید کنم که مشوق و بازدارنده مبتنی بر تغییر شرایط موجود چیزی است که قصد داریم در فرایند کار به کار بندیم.

 

آقای کرالی: بفرمایید

 

سؤال: متشکرم. صبح به خیر، خانم وزیر.

 

خانم کلینتون: صبح به خیر.

 

سؤال: پرزیدنت اوباما در جریان مبارزات انتخاباتی، می گفت برای وادار ساختن سودان به حرکت باید تحریم های بیشتری علیه آن اعمال شود و منطقه پرواز ممنوع را هم مطرح کرد. سؤال من این است که این ایده هایی که با آن شدت و حدت مطرح می کرد چه شد؟

 

و سؤال دوم، اگر ممکن است، برای ژنرال گراتیون؛ صحبت شما این بود که نسل کشی اساسا پایان یافته است. پیشنهاد کرده اید که سودان از فهرست تروریستی خارج شود. آیا در این بحثی که درباره سودان داشته اید، شما به نوعی شکست خوردید؟

 

خانم کلینتون: قبل از هر چیز باید گفت که ما در این بحث برنده و بازنده نمی بینیم. آنچه می بینیم اتفاق نظر جمعی میان افراد زیادی است با تجربه و توجه طولانی و وسیع در مورد سودان. و واقعا افتخار می کنم که با دو تن از طراحان اصلی این راهبرد هستم که امروز معرفی می شود. و می خواهم تأکید کنم که با چه شدت و قاطعیتی به این راهبرد جدید اعتقاد داریم. و رئیس جمهوری، رؤسا، معاونان و همه اجزای این فرایند میان سازمانی که این رویکرد حاصل بحث ها و توافق آنها است، کاملا با اتخاذ و اجرای آن موافقند و به کار اسکات گراتیون اعتماد کامل دارند و از آن حمایت می کنند.

 

من هم معتقدم که موضوع تحریم حتما بخشی از راهبرد ما است. و التزام رئیس جمهوری به تحریم به عنوان یکی از ابزاری که در برخورد با رهبری سودان در اختیار داریم امروز، به همان اندازه برای استراتژی کلی ما مهم است که دیروز بود و فردا هم خواهد بود. می خواهیم این تحریم ها را با دقت بررسی کنیم تا اطمینان حاصل کنیم که شرایط را به گونه ای که مورد نظر ما است تغییر می دهند. اما ابزاری است که قبلا به کار گرفته ایم و همچنان به کار خواهیم گرفت.

اسکات، می خواهی مطلبی اضافه کنی؟

 

ژنرال گراتیون: بله، حتما. فقط می خواهم یادآوری کنم تا همه بدانند که با چنین راهبردی، و با صحبت های امروز خانم وزیر و خانم رایس کاملا موافقم. به طور مستمر تلاش خواهم کرد که سیاست های این راهبرد اجرا شوند. و راه دیگری نداریم؛ مردم در دارفور در شرایط وخیمی به سر می برند که قابل قبول نیست. باید برای تغییر این شرایط موجود هر روز تلاش کنیم. این چیزی است که به آن متعهدیم، و شایسته این مردم است و به آن عمل خواهم کرد.

 

آقای کرالی: شما، اندی.

 

سؤال: بلی، خانم وزیر، اشاره کردید که مبنای ارزیابی این سیاست ارزیابی تغییر در وضع موجود است. این به چه اطلاعاتی متکی است؟ خانم رایس به پسرفت و ایجاد ابهام توسط دولت خارطوم در گذشته اشاره کرد. چگونه باید مطمئن شد اطلاعاتی که در جریان کار از چگونگی شرایط و اوضاع دریافت می کنیم واقعا صحیح است؟

 

خانم کلینتون: به همین خاطر به پیامدها و تغییرات قابل تأیید توجه داریم. همان طور که به درستی اشاره کردید، وعده زیاد داده شده؛ گزارش های رسمی منتشر شده، کمیسیون ها تشکیل شده است. انواع قول و قرارهایی بوده که همه زمین مانده به هیچ یک عمل نشده است. ما به اینها کاری نداریم. تحلیل هایی که انجام می دهیم به میزان زیادی مبتنی بر نتایج است. و برای اندازه گیری آنها راه های زیادی وجود دارد.

 

و یکی از دلایلی که اسکات باید این اندازه وقت خود را در سودان و در منطقه صرف کند جلب موافقت شرکای بین المللی ماست که در سنجش و ارزیابی پیشرفت هایی که مد نظر همه ما است به ما کمک کنند. همان طور که خود او اشاره کرد، فوریت کار بسیار است. انتخابات در پیش رو داریم. و بعد همه پرسی برگزار می شود. و چگونگی تأمین امنیت، اعتبار و مشروعیت انتخابات و شیوۀ کمک به سودانی های جنوب و شمال در تدارک همه پرسی جوانب متعددی دارد.

 

در دارفور، در صدد هستیم که با کمک ما بسیاری از گروه های متفاوت متحد شوند تا صدای رساتری برای انتقال شرایط و نیازها وجود داشته باشد. با کمک اسکات، بازگشت سازمان های غیر دولتی میسر شد تا با یاری این نیروها درد و رنج قربانیان ساکن اردوگاه ها کمی تسکین یابد. عوامل بسیاری را باید در نظر داشت، اما به هیچ وجه برای ما ممکن نیست که قول یا تعهد شفاهی هر کسی را قبول کنیم. باید نتیجه ای وجود داشته باشد که بتوانیم به آن اشاره کنیم.

 

سوزان، مطلبی دارید؟

 

خانم رایس: فقط این نکته که منابع اطلاعات مختلف متعددی در اختیار داریم، بیشتر از تعدادی که قبلا داشتیم. بدیهی است که آمریکا در سراسر سودان حضور پررنگی دارد. شرکای دیگر هم حضور دارند. ما اکنون از سازمان ملل دو نیروی قابل توجه داریم که مقدار زیادی مشاهده و گزارش دهی و کنترل تخلفات انجام می دهند و بنا بر این، ما هم این اطلاعات را از طریق شورای امنیت و کانال های دیگر دریافت کردیم. و کمیسر عالی حقوق بشر هم فردی را دارد که اوضاع را گزارش می دهد.

 

بنا بر این، منابع بسیاری داریم. با همه طرف ها در ارتباط هستیم. و اطمینان کامل دارم که مشکل ما کمبود اطلاعات نخواهد بود.

 

سؤال: بله. خانم کلینتون، خانم رایس و آقای گراتیون، همه شما گفته اید که انسان های زیادی در رنج و عذابند. و این مسئله برای تقریبا پنج میلیون آواره ساکن اردوگاه ها صادق است. و به جمله ای از آقای پاول، وزیر اسبق، رجوع می کنم که روزی در همین جا گفت، که این مردم تنها چیزی که لازم دارند این است که به خانه هایشان فرستاده شوند، و می دانند چطور مواظب خودشان باشند.

 

بیش از پنج سال گذشته است. اوضاع وخیم است. بچه های جدید متولد می شوند، بدون مدرسه، بدون خدمات بهداشتی. همه آنها با هم اختلاف دارند و همان طور که تلاش شما را دنبال می کنیم، آقای گراتیون، متحد کردن آنها کار بسیار مشکلی است. و ضمنا، دولت سودان هم راه حلی برای این مسئله پیدا نکرده است.

 

به نظر شما برای بازگرداندن این مردم، و اطمینان از امنیت دهکده ها و بازگرداندن آنها به دهکده ها فوریتی در کار نیست؟ و بعد، صبر می کنید تا ببینید حل اختلاف و موافقت سیاسی این مسئله کی می رسد – ما نمی دانیم این اتفاق چه زمان رخ می دهد.

 

خانم کلینتون: مسلما، همه ما از سختی این به خوبی آگاهیم؛ کار به نفع مردم سودان برای آینده بهتر، صلح و ثبات. و این یکی از دلایلی است که رویکرد ما به دارفور و رویکرد ما به شمال و جنوب در این راهبرد یکپارچه شده است. اینها دو جنبه چالش کلی سودان هستند که اهمیت حیاتی دارند و نمی شود آنها را جدای از هم  دانست. باید با این رویکرد یکپارچه ای که ما در پیش گرفته ایم به آنها پرداخت. و ما، البته، در این راهبرد، در حد امکان نلاش می کنیم مردم سودان را توانمند سازیم تا مشکلات خودشان را حل کنند. اصلا منظور از انتخابات همین است، منظور از همه پرسی هم همین است. اما توجه داریم که چه کار سختی را آغاز می کنیم. انتظار راه حل سریع و آسان برای چنین مشکلات پیچیده ای نداریم. اما هدف ما ایجاد شرایطی است که به بهبود زندگی فرد فرد مردم سودان بیانجامد و ضمنا فضایی را ایجاد کند که در آن حل و فصل سیاسی این مشکلات مختلف تحقق پذیر باشد.

 

اسکات، می خواهی مطلبی به این اضافه کنی؟

 

ژنرال گراتیون: بلی، حتما. امنیت مهم ترین مسئله ای است که در با آن مواجهیم و مانع بازگشت مردم می شود. و از اقدامات دولت چاد و دولت سودان برای پایان دادن به تنش های  مرزی و توقف آن جنگ نیابتی حمایت می کنیم. ما با نمایندگی سازمان ملل و اتحادیه آفریقا در دارفور با دقت و تنگاتنگ تلاش می کنیم تا نیرو و توانمندی مورد نیاز را دریافت کند، و آنها می توانند مقداری امنیت تأمین کنند. ما همچنین برای افزایش امنیت محلی با نیروهای محلی کار می کنیم و با ساکنان اردوگاه ها تا خودشان سعی کنند اوضاع امنیت را بهبود بخشند.

 

اما معتقدیم که باید به مرحله ای برسیم که مردم بتوانند داوطلبانه، و با عزت و حقوق بشر خود بازگردند و در امنیت و ثبات زندگی کنند. و تا این شرایط محیی نشده است، آنها نمی توانند باز گردند. و این شرایطی است که سعی داریم محقق کنیم. این هدفی است که در فعالیت هایمان دنبال می کنیم.

 

آقای کرالی: برای ک سؤال دیگر وقت داریم.

 

سؤال: خانم وزیر، آیا ممکن است درباره تماس های بین المللی که تاکنون گرفته شده توضیح دهید؟ و مشخصا، چینی ها برای کمک تا چه حد اعلام آمادگی کرده اند؟ و دوم، آیا پول های جدیدی هست که بخواهید به این کار اختصاص دهید؟ آیا قرار است با هرچه الآن موجود است کار کنید؟

 

خانم کلینتون: از سوزان و اسکات می خواهم که مطالب خود را اضافه کنند. ما خیلی فشرده ارتباط گیری های بین المللی فشرده ای داشته ایم، سوزان در سازمان ملل و اسکات در جلسات متعدد در کشورهای مختلف، از جمله  جلسه ای که در واشنگتن برگزار کرد که از شرکای بین المللی که یا قبلا وارد همکاری شده اند یا ما مایلیم حضور بیشتری داشته باشند. در جریان جلسات ما با مقامات چین در ماه ژوئیه، موضوع را مستقیما عنوان کردم، که در پی کمک بیشتر و شراکتی هستیم که فرصت های بیشتری را برای تأثیرگذاری ما بر دولت سودان ایجاد کند.

 

پس، اول از اسکات می خواهم درباره فعالیت هایی که داشته صحبت کند، چون مفصل است و مطمئن نیستم همه اطلاع داشته باشند. و بعد از سوزان می خواهیم که سخن را با سازمان ملل تمام کند.

 

ژنرال گراتیون: متشکرم. ما برای جلب همکاری بین المللی در چندین جای مختلف اقدام کرده ایم. گروهی را تشکیل داده ایم با عنوان فرستاده 6  که از فرستاده های کشورهای عضو دائم شورای امنیت به علاوه اتحادیه اروپا تشکیل شده و به طور منظم جلسه داریم و با نامه الکترونیکی و کنفرانس تصویری در ارتباط هستیم. و این گروه نقش بسیار مهمی داشته؛ بدیهی است که چین و روسیه هم حضور دارند. و ما به طور منظم با آنها تماس می گیریم و طلب همکاری می کنیم.

 

همچنین، گروه تماس را داریم که از اهدا کنندگان پدیدار شد. و ما جلسات مستمر داریم ولی نه فقط برای دریافت کمک های، بلکه می خواهیم در مسائل مربوط به سیاستگذاری و اجرا به ما کمک کنند. همان طور که می دانید، در جریان گفتگوهای نواشا در سال 2005، ترویکای با بریتانیا و نروژ بسیار مفید بود. ما این گروه را مجددا تشکیل دادیم که هم در اجرای قرارداد جامع صلح ما را یاری کند و هم در روند مذاکرات در موضوع های حساس و مشکل زا مانند سرشماری، انتخابات و همه پرسی کمک ما باشد.

 

بنا بر این گروه بزرگی که شامل کشورهای برنامه رشد اقتصادی و توسعه کشاورزی (EGAD)، شامل کشورهای همسایه، و شامل جامعه بین المللی است که خیلی خوب با هم کار می کنند.

 

سؤال: در تمایل آنها را در جلسات تردیدی نیست اما چینی ها به طور خاص در نشان دادن تمایل به کار مورد نظر شما چقدر مثبت بوده اند؟

 

ژنرال گراتیون: چینی ها بسیار مفید و سودمند بوده اند. اهدافی که در منطقه دنبال می کنند به ثبات و امنیت احتیاج دارند. بنا بر این، منافع مشترک بزرگی داریم. و در حالی که ممکن است در برخی مسائل تاکتیکی اختلاف نظر داشته باشیم، از لحاظ استراتژیک اهداف ما یکسان است. همکاری تنگاتنگی داریم و چینی ها در تأمین نفوذ و فشار در مسئله جنگ نیابتی در دارفور و همچنین امور مربوط به جنوب حضور مفیدی داشته اند.

 

خانم کلینتون: سوزان؟ حرف آخر؟

 

خانم رایس: متشکرم. ما در سازمان ملل مسئله دارفور و مسئله شمال و جنوب را تقریبا به طور روزانه بررسی می کنیم. و این موضوع تقریبا هر ماه در دستور کار شورای امنیت قرار دارد. ما اکنون در موقعیتی هستیم که حضور قابل توجهی داریم، در دارفور و در جنوب هر کدام نزدیک به 10 هزار. و این حضور در صدد اجرای اهدافی است که در راستای این سیاستی هستند که امروز تشریح شد.

 

بنا بر این، در حالی که در شورای امنیت، در مورد تاکتیک ها و زمان بندی و ماهیت فشارها و مشوق ها در مواردی با شرکا اختلاف نظر داریم، اما همواره در این مورد با آنها کار خواهیم کرد. و در روند اجرای این راهبرد، فعالیت های خوب اسکات برای حفظ همکاری شرکا با ما بسیار حائز اهمیت است و حاصل فعالیت او را در سازمان ملل مشاهده می کنیم.

 

خانم کلینتون: از همه متشکرم.

 

سؤال: آیا این پول های جدید – پول جدیدی این جا یا –

 

خانم کلینتون: نمی دانم، باید اجازه دهید در فرصت دیگری پاسخ بدهم. می خواهم مطمئن باشم که اطلاعات غلط ندهیم.

 

سؤال: بسیار خوب.

 

خانم رایس: از همۀ شما متشکرم.

پايان رونوشت