26 اکتبر 2009

جلسۀ توجیهی مقام های دولت آمریکا در مورد سودان

بحث پیرامون اجرای قرارداد صلح فراگیر در دارفور

آغاز رونوشت

وزارت امور خارجه ایالات متحده آمریکا

دفتر سخنگو

19 اکتبر 2009

 

جلسۀ توجیهی

با مسئولان ارشد دولت پیرامون سودان

 

19 اکتبر 2009

واشنگتن دی. سی.

 

آقای کرالی: حالا به تشریح سوابق می پردازیم و دو تا چهار کارشناس به سؤال های شما پاسخ می دهند. [مقام ارشد دولت]، شما آماده اید، [مقام ارشد دولت،] شما چطور؟ [مقام ارشد دولت،] شما نمی آیید؟

 

بلی، این یک جلسه تشریح سوابق است که به مقام های ارشد دولت نسبت داده می شود. در نتیجه، این فقط شما هستید که می دانید چه کسانی در این جا حضور دارند؛ امروز [مقام های ارشد دولت] با ما هستند. پس [مقام های ارشد دولت،] اگر آماده اید شروع کنیم.

 

سؤال: بهتر نیست کارشناسان بحث را با پاسخ به سؤال مربوط به پول شروع کنند، اگر اطلاعات کافی دارند؟ (خنده حضار)

 

اولین مقام ارشد دولت: بلی. آنها – همان طور که احتمالاً اطلاع دارید، ایالات متحده از بزرگ ترین اهدا کنندگان کمک های مالی به فعالیت های امداد رسانی بشردوستانه در دارفور بوده و همچنان از اهدا کنندگان عمده به این برنامه خواهد بود. ما در مورد کمک مالی به نیروی حافظ صلح سازمان ملل متحد هم از بزرگ ترین اهدا کنندگان هستیم.

 

فعلاً، بودجه بیشتری برای این امر تخصیص داده نشده اما پیش بینی ما این است که ایالات متحده همچنان بزرگ ترین اهدا کننده کمک های مالی به فعالیت های بشردوستانه در دارفور و همچنین از اهدا کنندگان اصلی به فعالیت های صلح بانی خواهد بود.

 

مقام ارشد دولت، نفر دوم: این نکته را اضافه کنم که شکی نیست که نیاز به منابع همچنان مانند قبل ادامه خواهد داشت و ایالات متحده در سال مالی 2009، در مجموع برای سودان بالغ بر دو میلیارد دلار هزینه می کند. و با در نظر گرفتن نیازهای جنوب سودان، جا به جایی هایی هم خواهیم داشت. بنابراین، نکته ای که می خواستم اضافه کنم این بود که در حال حاضر چند طرح ارزیابی در جریان است که به کمک آنها می توانیم پیش بینی کنیم که در کوتاه مدت و میان مدت، چه کارهایی باید در جوانب مختلف مسئله سودان انجام شود. در نتیجه، این ارزیابی ها مطمئنا در هدایت برنامه های ما در بحث منابع کمک خواهند کرد.

 

آقای کرالی: بلی، بفرمایید.

 

سؤال: در ماه های آینده، روابط با پرزیدنت بشیر چگونه خواهد بود؛ با توجه به این که کیفرخواست علیه او صادر شده و او به نسل کشی متهم شده است.

 

اولین مقام ارشد دولت: ما به هیچ وجه قصد نداریم با پرزیدنت بشیر همکاری مستقیم داشته باشیم. به عقیده ما، او باید یک وکیل خوب استخدام کند، خودش را به دادگاه کيفری بين الملل معرفی کند، و با اتهام هایی که به او وارد شده روبرو شود. ولی به همان اندازه هم معتقدیم که باید با اشخاصی که در دولت سودان آماده گفتگو هستند وارد تعامل شد تا بتوانیم مشکلاتی که همچنان در دارفور و در شمال وجود دارند – اجرای قرارداد بین شمال و جنوب – را برطرف کنیم.

 

سؤال: گفتید که به هیچ وجه قصد ندارید با ژنرال بشیر همکاری کنید؛ درست شنیدم؟ بنابراین، موضع وزارت امور خارجه است؟

 

مقام ارشد دولت: نشنیدم که –

 

سؤال: همکاری مستقیم با ژنرال بشیر.

 

دومین مقام ارشد دولت: به هیچ وجه.

 

مقام ارشد دولت: نه، درست شنیدید.

 

سؤال: متشکرم.

 

سؤال: خانم کلینتون، وزیر خارجه، اشاره کرد که مشوق ها و بازدارنده ها در این طرح، در یک الحاقیه محرمانه عنوان شده اند. بنا بر این، حدس می زنم که نمی توانید درباره این مشوق ها و بازدارنده ها بیشتر توضیح دهید. پس مطلب تازه ای، از لحاظ سیاستی، در این جا نمی بینم. امروز چه خبر تازه ای برای اعلام کردن دارید؟

 

دومین مقام ارشد دولت: فکر می کنم چند مطلب تازه وجود دارد. نخست، بهبود روشن وضعیت اجرای کامل قرارداد صلحی فراگیر. مدت ها است که بحران دارفور موضوع محوری سیاست ما بوده و اجرای قرارداد صلح فراگیر به تأخیر افتاد که این تأخیر در زمان بندی های محقق نشده قرارداد صلح دیده می شود، بنا بر این، موضوع اساساً حرکت همزمان در دو مسیر حیاتی است.

 

مطلب تازه دیگر این که در دولت کنونی، برنامه زمان بندی ها تغییر کرده است. تا سال 2011 و برگزاری همه پرسی در جنوب سودان جلو رفته ایم. بنا بر این، یک مجموعه شرایط اساساً متفاوت وجود دارد که باید در زمان بسیار کمی رسیدگی شود. از لحاظ رویکرد ایالات متحده که – عنصر دیگری که در استراتژی ما تازه و بی نهایت روشن است و شخص وزیر هم به آن اشاره کرد، نگاه منتقدانه به شرایط موجود است. و در الحاقیه مذکور، چند شاخص وجود دارد که برای ارزیابی امور از آنها استفاده می کنیم تا ببینیم آیا پیشرفت می کنیم یا پسرفت یا اساسا به سمت هیچ کدام از اهداف حرکت نمی کنیم.

 

در نتیجه، برای ارزیابی این که در چه مسیری حرکت می کنیم، شیوه نسبتاً دقیق تری داریم. با توجه به این که وقت کمی داریم و کار فوق العاده اضطراری است، باید معیارهای روشنی داشته باشیم تا با کمک آنها بدانیم سیاست مان را چطور هدایت کنیم. اینها همه مطالب تازه بود. بلی، درست است که مشوق ها و بازدارنده ها محرمانه اند، اما صحبت وزیر کاملاً صحیح است؛ آنها مجموعه ای از فرصت های دیپلماتیک، اقتصادی و غیره را در بر دارند که بسیاری از آنها قبلاً در حوزه عمومی مورد بحث قرار گرفته و – به هر حال، همه شما با موضوع هایی که در مورد آنها بحث شده آشنا هستید.

 

سؤال: اگر ممکن است در همین مورد سؤال دیگری مطرح کنم. چه دلیلی باعث شد این گونه تصمیم گیری شود که این سند محرمانه بماند و احتمالاً به طور خصوصی به دولت سودان منتقل شود؟

 

دومین مقام ارشد دولت: فکر نمی کنم به صلاح باشد که این قبیل مسائل را فعلاً فاش کنیم؛ این به نفع موفقیت سیاست ما نیست. اما یکی از موضوع های مورد توجه در این فرایند، که وقت زیادی هم صرف آن شد، این بود که اطمینان حاصل شود که اهرم فشار ما، که هم فشار مثبت و هم فشار بیشتر است، واقعی باشد. در نتیجه، این گونه نخواهد بود که تهدیدهایی را عنوان کنیم که در نهایت واقعی و عملی نیستند. بنا بر این، اطمینان داریم که آنچه در این الحاقیه محرمانه آمده، بسیار جدی است؛ همه عناصر اقتدار ملی را شامل می شود و از دیدگاه ما، محرمانه بودن این اطلاعات باعث موفقیت استراتژی ما می شود.

سؤال: اگر نمی توانیم به طور مشخصا درباره فشارها و مشوق ها صحبت کنیم، ممکن است حداقل کمی درباره نتایج مشخصی که امیدوارید در شش ماه قبل از انتخابات داشته باشید توضیح دهید؟ یعنی، آیا می خواهید به گروه های بشردوستانه بیشتری اجازه ورود به کشور داده شود؟ آیا می خواهید زندگی تعدادی انسان به نوعی تغییر کند؟ یعنی، می توانید به ما بگویید که چه تدابیری را مد نظر دارید؟

 

و مورد دوم، گفتید با پرزیدنت بشیر مستقیماً در ارتباط نیستید و می خواهید با اشخاص قابل گفتگو طرف شوید. ممکن است کمی درباره این اشخاص توضیح دهید؟ اینها چه کسانی هستند؟

 

مقام ارشد دولت: چند نکته درباره خواسته های ما؛ خواست ما، به طور کلی، کاهش تنش میان چاد و سودان و به عنوان نمونه، بهبود امنیت در دارفور، و خاتمه بمب باران ها و عملیات امنیت هوایی است. خواست ما، در نهایت، این است: برقراری آتش بس در دارفور، تعامل کامل دولت با عناصر شورشی در دوحه و ارائه پیشنهادی که شورشی ها بتوانند به آن پاسخ دهند.

 

برای موضوع شمال-جنوب، قانون همه پرسی را مد نظر قرار می دهیم که خیلی زود و خیلی فوری باید شاهد آن باشیم. در زمینه انتخابات، تدارکات و آماده سازی های نهایی باید انجام شود تا رقابت آزاد، منصفانه و معتبر باشد. و معیارهای دیگر که برای اجرای کامل قرارداد صلح فراگیر ضروری است، از جمله مسئله مرزها – نهایی کردن منطقه مرزی، تعیین حدود و مرزها تا موضوع نهایی شود.

 

و بنا بر این، هم برای دارفور و هم برای قرارداد صلح فراگیر شاخص هایی وجود دارد که همان طور که خانم کلینتون، وزیر خارجه، و آقای گراتیون، فرستاده ویژه، گفته اند، باید بدون فوت وقت مطابق آنها حرکت کنیم.

 

سؤال: و در مورد اشخاص قابل گفتگو؟ آیا قرار است با آنها در سودان ارتباط داشته باشید؟

 

مقام ارشد دولت: یک نکته را روشن کنم. ژنرال گراتیون در حال حاضر با دکتر قاضی صلاح الدین، مشاور رئیس جمهوری، در ارتباط است و بنا بر این، او، واسطه کنونی ژنرال گراتیون است. اما آقای گراتیون با آقای طه، معاون رئیس جمهوری، و با هر عضو دولت حزب کنگره ملی که لازم باشد ملاقات دارد. به همین شکل، او با پرزیدنت کی یر، در جنوب سودان، و با همه اعضای دولت جنبش آزادیبخش مردم سودان در ارتباط است. ما همچنین در تلاشیم تا در چهارچوب دولت وحدت ملی، دولت ها با هم وارد تعامل شوند. و بنا بر این، هم در دولت و هم در صحنه بین المللی، با بازیگران زیادی سر و کار داریم. میانجی اصلی، جبرئیل باسولیرا، را داریم که با حکم اتحادیه آفریقا و سازمان ملل متحد، مسئول برقراری صلح در دارفور است. ما البته با پرزیدنت دِبی هم ملاقات داریم و او در روند صلح و در کاهش تنش های بین چاد و سودان جایگاه بسیار مهمی دارد. ما همچنین با لیبی، مصر، اتیوپی، و سایر اعضای سازمان توسعه بین دولتی (ایگاد) در تماس هستیم. فرستاده ویژه به چین سفر کرده، به بژینگ رفته، و اخیراً در مسکو بوده است. او به طور منظم به دوحه، همان جایی که روند صلح در جریان است، سفر می کند.

 

فرایند کار ما کاملاً شمول گراست و بسیاری را شامل می شود. این حرکت، فرایند بسیار فشرده ملاقات با مسئولان در سودان، در منطقه، و در سطح بین المللی است.

 

سؤال: لطفاً در مورد هدف سوم خانم کلینتون، وزیر خارجه، بیشتر توضیح دهید – که ایجاد یک – که سودان کمتر پناهگاه امن تروریست ها باشد. و چگونه باید بین این و دو هدف دیگر، تا جایی که به سیاست خارجی مربوط است، تعادل برقرار کرد؟

دومین مقام ارشد دولت: در این مورد، فکر می کنم منظور ما مشخص است؛ اهمیت این که سودان برای تروریست ها پناهگاه امن نباشد. اما در سیاست ما تصریح شده که هیچ یک از اهداف فدای دیگری نخواهد شد. پس برای این که موضوع را کاملاً روشن کنیم؛ این طور نیست که شما هدف سوم را پیگیری کنید و بدون پیشرفت در زمینه های دیگر ایالات متحده بیاید و به شما مشوق تحویل دهد. ما این را به هیچ وجه به منزله تحقق منافع مان نمی دانیم و در استراتژی ما به وضوح بیان شده که امکان چنین چیزی وجود ندارد.

 

سؤال: سلام، کیم گاتاس هستم از بی بی سی. هنوز متوجه نمی شوم که این استراتژی چگونه قرار است موفق شود وقتی بنا ندارید با شخص محوری، یعنی عمر البشیر، وارد تعامل شوید. نمی گویم که او را باید تبرئه کرد، اما تا زمانی که در دادگاه جنایی بین الملل متهم است، آیا واقعاً حاضر است همکاری کند و به دولت اجازه دهد در این فعالیت ها همکاری داشته باشد؟

 

و علاوه بر این، هنوز در مورد محتویات سند الحاقی ابهام دارم. و متوجه ام که نمی خواهید آن را علنی کنید چون ممکن است موفقیت سیاست تان را به خطر اندازد، اما آیا دولت سودان از سود و زیان احتمالی همکاری نکردن با شما آگاه است؟

 

اولین مقام ارشد دولت: به نظر من انجام مذاکرات موفقیت آمیز با دولت سودان بدون تعامل مستقیم با پرزیدنت بشیر ممکن است. فکر می کنم [سومین مقام ارشد دولت] به وضوح به افرادی اشاره کرد که در سطوح عالی دولت حضور دارند و با آنها به طور منظم در تماسیم. بنا بر این، به نظر من می شود بدون تعامل با رئیس جمهوری کشور، امور را دنبال کرد و موفق شد.

 

در مورد سؤال دوم شما، دولت سودان به خوبی می داند که خواسته ما چیست. آنها در مورد سیاست ما و اهداف سیاست ما ابهام ندارند. می دانند که ما از آنها چه می خواهیم و برای ما هم روشن است که آنها در کل از ما چه می خواهند. و فکر می کنم بر این اساس، بتوانیم درباره مسائل موجود به طور نسبتاً مشخص با آنها گفتگو کنیم.

 

آقای کرالی: شما آقا.

 

سؤال: (نامفهوم.)

 

آقای کرالی: پوزش می خواهم، ادامه دهید.

 

سؤال: خواست شما از دولت سودان چیست؟ آنها باید چه کاری انجام دهند؟

 

اولین مقام ارشد دولت: فکر می کنم همین الآن – فکر می کنم [سومین مقام ارشد دولت] همین الآن خواسته ما را خیلی روشن توضیح داد.

سؤال: بلی. گام های مختلف در جهت همکاری با ایالات متحده و جامعه بین الملل.

 

اولین مقام ارشد دولت: فکر می کنم [سومین مقام ارشد دولت] مسئله را خیلی روشن بیان کرد. می خواهیم قرارداد صلح فراگیر به طور کامل اجرا شود. می خواهیم مسائل مربوط به سرشماری برطرف شوند. می خواهیم انتخابات ملی برگزار شود. و می خواهیم همه پرسی ها طبق شرایط قرارداد صلح فراگیر برگزار شوند؛ بر اساس این قرارداد، مردم جنوب حق دارند تصمیم بگیرند که همچنان بخشی از سودان باشند یا کشور مستقل تشکیل دهند. ما می خواهیم قرارداد صلح فراگیر که در ژانویه 2005 منعقد شد به طور کامل اجرا شود.

 

در مورد دارفور، ما به طور کلی می خواهیم رنج و مصیبت مردم پایان یابد و می خواهیم بحران سیاسی در آنجا که باعث شده گروه ها در دارفور هم بین خودشان و هم با دولت خارطوم اختلاف پیدا کنند خاتمه یابد.

 

آقای کرالی: بفرمایید.

 

سؤال: سؤال من درباره تغییر گفتمان است. خانم وزیر شرایط را مجدداً نسل کشی که هم اکنون در جریان دانست و در این مورد، بین اعضای دولت بحث هایی انجام گرفته است. از یک سو با این مسئله مواجه ایم و از سوی دیگر این سیاست جدید را برگزیده ایم که با تلطیف گفتمان، تعامل دولت سودان بیشتر شود؛ این دو را چگونه با هم وفق می دهید؟ ممکن است توضیح دهید؟

 

مقام ارشد دولت: در التزام شخص وزیر در پایان دادن به بحران انسانی در دارفور و به حل و فصل مشکلات موجود شکی نیست. ولی از دیدگاه ما، دیپلماسی فعال بهترین راه کار است. برای پایان دادن به بحران انسانی در دارفور باید دست به کار شویم، پایان دادن به جنگ و ستیز، به اختلاف سیاسی، بی ثباتی و شرایطی که از سال 2003 باعث رنج و مصیبت انسان ها شده است وارد مذاکره شویم. ما می خواهیم با آغاز دیپلماسی وارد مذاکراتی شویم که برای پایان دادن کامل به مشکلاتی که در این منطقه وجود داشته ضروری است.

 

سؤال: چند مسئله: در طی پنج، شش سال گذشته، سازمان های غیر دولتی مختلفی نظیر ائتلاف دارفور و اقدام آفریقا، و افراد کثیری در واشنگتن و احتمالاً در انگلستان و غیره بوده اند که به سودان سفر کرده اند. مثلاً جری فالر، و گیل اسمیت، که هم در کاخ سفید کار کرده و هم حدس می زنم در این جا، و جان پرندرگست و هنرمندان مشهوری همچون میا فارو و البته، جورج کلونی. (خنده حضار)

 

مقام ارشد دولت: بله، سؤال چیست؟

 

سؤال: سؤال این است که – آنها باعث شدند به این مسئله توجه شوند. در اخبار پوشش داده شود. اکنون، خبر از انتخابات در شش ماه آینده می دهید. آیا می خواهید شاهد همان انتصابات فرمایشی عناصری باشید که دولت کنونی وارد دولتی جدید کرد؟ آیا شخصیت هایی هستند که با حضور آنها مخالف باشید؟ همچنین، روسیه و چین محموله های اسلحه ارسال کرده اند. آیا نمی خواهید جریان این محموله ها قطع شود؟

 

اولین مقام ارشد دولت: این مردم سودان هستند که باید رهبران خود را، هم در شمال و هم در جنوب، انتخاب کنند. خواسته ما برگزاری انتخابات باز، شفاف، آزاد و منصفانه است که مردم در آن حق مشارکت دارند و به افراد مورد نظر خود رای می دهند. انتخاب سران کشور کار ما نیست.

 

در مورد محاصره تسلیحاتی، دولت خارطوم تحت محاصره تسلیحاتی قرار دارد و از دیدگاه ما، این محاصره باید توسط همه طرف های امضا کننده ادامه یابد و به طور کامل اجرا شود.

 

آقای کرالی: شما، بفرمایید.

 

سؤال: اگر اشکالی ندارد، دقایقی پیش، در همین خصوص بیانیه ای از سوی پرزیدنت اوباما صادر شد. و از نامه الکترونیکی کاخ سفید نقل قول می کنم که می گوید اگر دولت سودان برای بهبود شرایط موجود و پیشبرد صلح اقدام کند، مشوق هایی وجود خواهد داشت. در غیر این صورت، فشار بیشتر می شود و از جانب ایالات متحده و جامعه بین الملل تحمیل می شود. آیا این نمونۀ چیزی است که باید انتظار آن را داشته باشیم و در مورد همه طرف ها هم صادق است و ممکن است در این مورد کمی توضیح دهید؟

 

آقای کرالی: این سؤال را تا کنون در سه شکل مختلف داشته ایم. بیشتر از این نمی توانیم در این مورد وقت صرف کنیم.

 

سؤال: به مسئله اشخاص قابل گفتگو که بازگردیم، موضوع کمی پیچیده تر از صرفاً سر و کار نداشتن با مثلاً یک رئیس جمهوری متهم می شود. و مسئله حفظ تعادل میان اهداف سه گانه این سیاست را هم مطرح می کند. یعنی، مثلاً، قاضی صلاح الدین، در فهرست مربوط به تروریسم بوده و شاید هنوز هم باشد. اشخاص دیگری در دولت سودان هستند که در مورد تروریسم و مشکلات دیگر، اسم آنها مطرح شده است. پس چگونه این تعادل را برقرار می کنید و چگونه این فرایند را ادامه می دهید بدون این که از بخش هایی از آن عدول کنید؟

 

دومین مقام ارشد دولت: می دانید، ما نمی توانیم با دولت سودان صریح و بی پرده گفتگو کنیم و اگر خود ما بخواهیم انتخاب کنیم که با کدام افراد سر و کار داشته باشیم، گفتگوی صریح لازمه کار است.

 

وضعیت اضطراری تر از آن است که وارد گفتگویی کاملاً صریح و بی پرده درباره این که برای جلو رفتن باید دقیقاً چه اتفاقاتی رخ دهد، نشویم.

می توان گفت که ما درباره – همان طور که شخص وزیر خاطرنشان کرد، و خانم سفیر رایس ذکر کرد، ما درباره وضعیت هریک از اهداف و این که خود ما در موقعیتی هستیم دچار کمبود اطلاعات نیستیم. بنا بر این، گمان نمی کنم که سر در گم شویم و نتوانیم تشخیص دهیم که چه کسی مانع تحقق این اهداف است و چه کسی نیست.

 

سؤال: یک سؤل مشخص دارم و اگر قبلاً مطرح شده است پیشاپیش پوزش می خواهم. اما در موضوع تروریسم اشاره کردید که اگر فقط در همین موضوع اقدام کنند و نه در مورد موضوع های دیگر، مشوقی در کار نخواهد بود. ولی یک مسئله بزرگ فهرست مربوط به تروریسم است. و نظر ژنرال گراتیون این است که این مسئله می تواند زمینه ای باشد که می تواند تغییر کند. و می خواهم بدانم که آیا این امر به دارفور و جنوب سودان بستگی دارد یا این تصمیم فقط به همکاری آنها در موضوع تروریسم بستگی دارد.

 

اولین مقام ارشد دولت: باید در همه زمینه ها پیشرفت قابل توجه، ملموس و عینی داشته باشند. این گونه  نیست که برای اتمام کار در یک زمینه، پاداش منظور شود. باید در هر سه زمینه شاهد پیشرفت باشیم.

 

آقای کرالی: با تشکر از همه شما.

پايان رونوشت