23 اکتبر 2009

پرسش از وزیر امور خارجه در بارۀ روسیه، چین و حقوق بشر

مصاحبه کلینتون وزیر امور خارجه با رادیو اِکو مُسکوی

آغاز رونوشت

الکسی وندیکتوف از رادیو اِکو مُسکوی

 

وندیکتوف: (به زبان روسی) اکنون ساعت 9:24 در مسکو است. صبح به خیر به همه. مهمان ما در این برنامه رادیو اکو مسکوی[i] هیلاری کلینتون، وزیر امور خارجه است. صبح به خیر خانم وزیر.

کلینتون: صبح به خیر.

وندیکتوف: (به زبان روسی)  خانم وزیر، ما درست هم اکنون از شنوندگان خود رای گیری کردیم و از آنان پرسیدیم آیا اعتماد پرزیدنت مدودوف به پرزیدنت اوباما درست است. 65 در صد از پاسخ دهندگان گفته اند بلی، و 32 درصد خیر. شما چه پاسخی برای این 32 درصد که اعتقادی ندارند، دارید؟

کلینتون، وزیر خارجه: در وهله نخست، از آنها خواهش خواهم کرد که به این امر توجه داشته باشید که پرزیدنت اوباما در مورد همکاری با پرزیدنت مدودوف و کشور روسیه بسیار متعهد و جدی است. لازم به ذکر نیست که این مسئله به دلایل بسیاری چالش برانگیز است، اما فکر می کنم 68 درصد رای مثبت به معنای این است که ایالات متحده و روسیه، با این میزان جنبه های مشترک، باید با یک دیگر روابط و همکاری نزدیک تری داشته باشند. و با حضور رؤسای جمهوری فعلی، این فرصت وجود دارد که روابط واقعاً جدیدی را پایه گذاری کنیم، و فعالیت های ما نیز در همین جهت است.

 وندیکتوف: (به زبان روسی) شما غروب گذشته ملاقاتی طولانی با سرگی لاوروف، وزیر امور خارجه، داشتید. چرا با آقای مدودوف ملاقات کردید؟ آیا این موضوع صرفاً یک پروتکل بود، یک گفتگوی محترمانه؟   

کلینتون، وزیر خارجه: به هر کشوری که سفر می کنم معمولاً با مسئولان مختلفی ملاقات دارم. معمولاً به سه دلیل با وزیر امور خارجه و با رئیس جمهوری یا نخست وزیر ملاقات می کنم – نخست، اعلام تعهدی که پرزیدنت اوباما و خود من و دیگران به طور مستمر در قبال بالاترین سطوح دولت ِ کشورهای مختلف احساس می کنیم؛ دوم، ارتباط با مسئولان و بررسی عمیق زمینه مورد همکاری؛ و سوم، با این که در عصر ارتباطات و رسانه های الکترونیکی و اینترنت زندگی می کنیم، اما هیچ چیزی جای روابط شخصی را نمی گیرد.

 

و در نهایت، این رئیس جمهوری است که سیاست ها را تعیین می کند. و من سیاست های پرزیدنت اوباما را اجرا می کنم. آقای لاوروف، وزیر امور خارجه روسیه، سیاست های رئیس جمهوری خودش را اجرا می کند. بنا بر این، این مسئلۀ خیلی مهم است که ما پیوسته در ارتباط باشیم.

وندیکتوف: (به زبان روسی) ما در مدارس روسیه سیستم نمره دهی خاصی داریم. در صورتی که هیچی نگرفته باشید "یک" می گیرید و در صورتی که بیشترین نمره را بگیرید "پنج" می شود. در صورتی که این نمره دهی را به کار گیریم، شما در ارزیابی به ملاقات خود با پرزیدنت مدودوف چه نمره ای می دهید؟ از روش نمره دهی مدارس استفاده کنید. 

کلینتون، وزیر خارجه: به نظر من جلسۀ بسیار پرثمر و مفیدی بود. نمی خواهم نمره بدهم چون کار من نیست اما باید بگویم که از این جلسه بسیار راضی هستم. فضا باز و بی پرده بود. در دو جلسه مذاکرات پرزیدنت اوباما و پرزیدنت مدودف، در لندن و در نیویورک، حضور داشتم، و پرزیدنت مدودف را فردی بسیار درگیر امور و بسیار آگاه یافتم. موضوعی نیست که مطرح کنید و او برای آن پاسخی نداشته باشد یا نداند که می خواهد چه بگوید.

 

پرزیدنت اوباما و پرزیدنت مدودوف رابطه شخصی خوبی با یک دیگر دارند. فکر می کنم به یک دیگر اعتماد دارند. اما این مسئله لزوماً به معنی اتفاق نظر نیست. شما در خانواده هم در همۀ مسائل اتفاق نظر ندارید. این یعنی فضایی مملو از حسن نیت و نیز حس مثبت وجود دارد که می توانیم در آن کارهایی را با هم انجام دهیم که شاید قبلاً ممکن نبود.

وندیکتوف: (به زبان روسی) خانم وزیر آیا شما از این که قادر نیستید با آقای پوتین، یکی از قدرتمندترین افراد روسیه، که اکنون در چین است، ملاقات کنید، متاسف هستید؟

کلینتون: خیلی خوشحال می شدم که با آقای پوتین، نخست وزیر، ملاقات کنم و قصد ملاقات هم داشتیم اما برنامه های ما اجازه نداد. بنا بر این، مشتاقم که در فرصت دیگری در آینده با ایشان ملاقات کنم.

وندیکتوف: (به زبان روسی) نخست وزیر چندین موافقتنامه مهم را در چین، به خصوص در شب گذشته، امضاء نمود. گفته شده است که وحدت بین روسیه و چین تهدیدی برای منافع ایالات متحده است. خانم وزیر در باره این تجدید روابط چه نظری دارید؟

کلینتون، وزیر خارجه: ببینید، ما در دنیایی زندگی می کنیم که وابستگی متقابل و ارتباط متقابل ما امری واضح است. و دنیای ما دو قطبی نیست؛ دنیای ما حتی چند قطبی هم نیست. ما در دنیایی زندگی می کنیم که همه به هم وابسته ایم و بنا بر این، به شرکای متعددی نیاز داریم.

 

بنا بر این، به مراتب بهتر است که دو کشور بزرگی همچون چین و روسیه در عرصه تجارت با هم همکاری داشته باشند و از این راه، رشد اقتصادی و رفاه مردم شان را تأمین کنند. این هم به صلاح چین و روسیه و هم به صلاح کل دنیا است. ایالات متحده از روابط کشورهای دیگر احساس خطر یا نگرانی نمی کند. اما با این همه چالش های سختی که پیش رو داریم، فقط می خواهیم مطمئن باشیم که این دنیای شراکت و همکاری که به وجود می آوریم مبتنی بر حس برابری و انصاف باشد.

کشورهایی مانند روسیه، ایالات متحده و چین باید مبارزه با نیروهایی که موجب ازهم گسیختگی و نابودی می شوند را رهبری کنند تا بتوانیم در برخورد با آنهایی که فرصت های مورد نظر ما را از بین می برند متحد باشیم.

وندیکتوف: (به زبان روسی) آیا شما معتقدید که اکنون موضع روسیه، ایالات متحده و چین در قبال ایران نسبت به شش ماه قبل، به هم نزدیک تر شده است؟ 

کلینتون، وزیر خارجه: بلی، و شواهدی هم در دست داریم. در جریان برگزاری مجمع عمومی سازمان ملل متحد، با آقای لاوروف، آقای یانگ، وزیر خارجه چین، و همتایان دیگری جلسه داشتیم. بیانیه شدید اللحنی را به اتفاق آرا صادر کردیم که اساساً به ایران می گوید جامعه بین الملل انتظار دارد که ایران به تعهدات و مسئولیت هایش عمل کند. و در همین بیانیه، اعلام کردیم که می خواهیم مسیر تعامل و دیپلماسی را دنبال کنیم، ولی شاید به نتیجه نرسد. این مسیر را ترجیح می دهیم اما همان طور که پرزیدنت مدودف خاطرنشان کرد، تحریم و فشار بعضی وقت ها اجتناب ناپذیر است. خلاصه فعلاً همین مسیر را دنبال می کنیم.

 

و سپس در جلسه 1 اکتبر در ژنو، اعضای گروه 1+5 در مورد گام های بسیار مهمی به توافق رسیدند. مورد اول، ایران موافقت کرد که تأسیسات مخفی اش مورد بازرسی قرار گیرد. مورد دوم، آنها به طور اصولی موافقت کردند که اورانیوم غنی شده با غلظت پایین خود را برای فرآوری به روسیه ارسال کنند. مورد سوم، موافقت شد که برای ادامه این گفتگوهای مهم به زودی جلسه دیگری برگزار شود. بنا بر این، به نظر من، در شش ماه اخیر راه درازی را طی کرده ایم.

 

حالا، این که از چه مسیری به مقصد برسیم، یعنی اجازه ندهیم که ایران به یک قدرت هسته ای تبدیل شود – انرژی هسته ای صلح آمیز حق آنهاست ولی سلاح هسته ای حق آنها نیست. بنا بر این، باید طبق روال فعلی همکاری نزدیک داشته باشیم که داریم. و پرزیدنت مدودوف دیروز بر این نکته صحه گذاشت.

وندیکتوف: (به زبان روسی) خانم وزیر اجازه دهید در باره عدم تکثیر سلاح های هسته ای صحبت کنیم. امروز غروب، کانال تلویزیونی مورد علاقه شما، فاکس، اعلام کرد که در طول مباحث شما با آقای لاوروف، شما موافقت کردید که به پرسنل نظامی روسیه اجازه دهید تا از پایگاه های هسته ای آمریکا بازدید کنند. آیا می توانید این موضوع را تائید و یا تکذیب کنید؟ 

کلینتون، وزیر خارجه: ما در حال مذاکره برای رسیدن به یک قرارداد جدید کاهش سلاح های استراتژیک هستیم تا زرادخانه های هسته ای مان را کاهش دهیم. در قالب این قرارداد، خواهان یک نظام صحت سنجی هستیم که طی آن، تأسیسات هر کشور مورد بازدید متخصصان کشور دیگری قرار گیرد. همان طور که گفته شد، ما پذیرای این موضوع هستیم. ما می خواهیم روسیه مطمئن باشد که ما به تعهدات قراردادی مان عمل می کنیم و بالعکس؛ صحت سنجی در یک چنین سطحی مورد نظر ماست. بنا بر این، این موضوع بخشی از کل مذاکرات است. امیدواریم که این قرارداد تا آخرین مهلت، یعنی 5 دسامبر، تکمیل شود.

وندیکتوف: (به زبان روسی) آیا شما در پنجم دسامبر گفتید؟

کلینتون: این هدف ما است، چون قرارداد فعلی، پیمان کاهش سلاح های استراتژیک، فقط تا 5 دسامبر اعتبار دارد. بنا بر این، می خواهیم قرارداد جدیدی داشته باشیم که جایگزین آن شود.

وندیکتوف: (به زبان روسی) آیا شما به انجام آن خوش بین هستید؟

کلینتون: بلی، و خیلی باعث دلگرمی بود. پرزیدنت مدودوف گفت، "بیایید کار را به اتمام رسانیم". در واقع، او گفت مذاکره کننده ها به ژنو بروند و تا قرارداد آماده نشده از اتاق بیرون نیایند. و ما هم گفتیم باشد، به مذاکره کننده ها می گوییم که برای یک سفر طولانی آماده شوند.

وندیکتوف: (به زبان روسی) این موضوع مانند "انجمن های محرمانه رمی" است که در آن افراد شرکت کننده در جلسه  تا زمان انتخاب پاپ جدید توسط آنان نمی توانستند از سالن خارج شوند.

کلینتون، وزیر خارجه: (خنده حضار) باید قرارداد جدید را تکمیل کنند تا بتوانیم کار مهم کاهش زرادخانه های هسته ای را آغاز کنیم.

وندیکتوف: (به زبان روسی) امروز، پاتروشف[ii]، دبیر شورای امنیت ملی، که وظایف وی مشابه وظایف ژنرال جونز[iii] شما است (منظورم این است که وی نسخه ای از ژنرال جونز شما است،) اعلام کرد که ممکن است در دکترین نظامی روسیه تغییراتی صورت گیرد و این که این دکترین جدید نظامی مبتنی بر پیشدستی در حمله هسته ای در مقابله این حمله است. من بر حمله هسته ای "پیشگیرانه" در مقابل یک حمله  تاکید دارم. آیا این موضوع شما را ناراحت نمی کند؟

کلینتون، وزیر خارجه: نمی توانم در این مورد اظهار نظر کنم چون از محتوی حرف ها اطلاع ندارم. ولی البته، پرزیدنت اوباما مصمم است که دنیا را در مسیر عاری شدن از سلاح های هسته ای قرار دهد. می دانیم که این هدف در آینده نزدیک محقق نمی شود اما پیشگام شدن روسیه و ایالات متحده در این مسیر واقعاً مهم است.

 

روسیه و ایالات متحده نه تنها صاحب بزرگ ترین زرادخانه های جهان هستند، بلکه به عنوان مسئولان سلاح های هسته ای هم عمل کرده اند. کشورهای دیگر ممکن است سلاح های هسته ای داشته باشند، اما از ما انتظار رهبری دارند. بنا بر این، امیدوارم که کوشش های ما در زمینه عدم گسترش سلاح های هسته ای، که موافقت کردیم که به اتفاق پیگیری کنیم – پرزیدنت مدودف در اجلاس امنیت هسته ای که پرزیدنت اوباما در ماه آوریل در واشنگتن برگزار خواهد کرد شرکت می کند – موافقت کردیم که در مورد کنترل مواد آسیب پذیر همکاری کنیم تا این مواد به دست نا اهلان نیافتد. به نظر من، همکاری ما همواره گسترده تر و عمیق تر می شود و این، به عقیده من، مهم است.

 

وندیکتوف: (به زبان روسی) ولی آیا دکترین آمریکایی با دکترین حملات پیشگیرانه هسته ای بر علیه مهاجم خوانایی دارد؟

کلینتون، وزیر خارجه: نه، نه.

وندیکتوف: (به زبان روسی) پرسش دیگری که شما با آقای لاوروف در مورد آن بحث کردید. آقای لاوروف در حالی که در باره دفاع موشکی صحبت می کرد، گفت که روسیه برنامه جدید دفاع موشکی ایالات متحده را به طور کامل درک نمی کند. به خصوص، تا آنجایی که من می دانم، روشن نیست که در کجای قفقاز می خواهید موشک یا رادار نصب کنید. ممکن است آقای لاوروف با درک نادرست، این مطالب را گفته باشد. شاید شما بتواند این موضوع را برای ما توضیح دهید. در کجای قفقاز برای نصب موشک ها و رادارها برنامه ریزی شده است؟ ما می توانیم این اطلاعات را به آقای لاوروف انتقال دهیم.

کلینتون، وزیر خارجه: تصمیمی اتخاذ نشده و مطلوب ما این است که در زمینه پدافند موشکی با روسیه همکاری مشترکی داشته باشیم. ببینید، ما معتقدیم که در آینده، خطر از جانب کشورها و تروریست هایی خواهد بود که مسئولیت پذیری لازم را برای در اختیار داشتن قدرت نابودی عظیم سلاح های هسته ای ندارند. آنها حتی ممکن است قابل جلوگیری هم نباشند.

 

به یاد بیاورید، در بدترین دوران جنگ سرد، بین ایالات متحده و اتحاد شوروی سابق، گفتگو درباره تسلیحات هسته ای هرگز بین ما قطع نشد. ارتباط ما هرگز قطع نشد. شاید بیش از اندازه به خط قرمز نزدیک شدیم اما همیشه عقب کشیدیم. و نگذاشتیم دنیا قربانی این سلاح های وحشتناک شود.

 

پدافند موشکی قرار است از انسان ها در برابر بلند پروازی های احتمالی کشورهایی همچون ایران یا گروه هایی همچون القاعده محافظت کند. بنا بر این، بعد از بررسی طرح دولت قبلی در مورد سامانه پدافند موشکی در اروپا، به این نتیجه رسیدیم که طرح پیشنهادی از عهده خطری که باعث نگرانی ما است بر نمی آید. از دیدگاه ما، روسیه و ایالات متحده برای هم خطری ایجاد نمی کنند. ما معتقدیم که این بازیگران دیگر، خطری هستند که هر دوی ما را تهدید می کنند.

 

در نتیجه، پیشنهاد داده ایم که نزدیک ترین همکاری ممکن بین ایالات متحده و روسیه برقرار شود. خوشحال می شویم که این تصمیم ها را به صورت مشترک  با روسیه اتخاذ کنیم. هنوز هیچ تصمیم نهایی ای نگرفته ایم ولی مسیر کار را تغییر دادیم چرا که معتقدیم که این مسیر به واقعیت خطری که ما را تهدید می کند نزدیک تر است.

وندیکتوف: (به زبان روسی) چه مدت زمانی برای دستیابی به یک نتیجه نهایی لازم است؟ یک سال، شش ماه، دوسال؟

کلینتون، وزیر خارجه: راجع به این نمی توانم اظهار نظر کنم. این مسئله به متخصصان فنی مربوط است. نمی دانم.

وندیکتوف: (به زبان روسی) ما می دانیم که چه چیزی آقای لاوروف را اذیت می کند، بنابر این من از شما کاملاً مستقیم می پرسم: آیا هیچ بخشی از دفاع موشکی در قلمروی گرجستان، منطقه ای که ما در باره آن اختلاف داریم، مستقر خواهد شد؟

کلینتون، وزیر خارجه: بلی، و اصلاً دلیلی هم ندارم که فکر کنم چیزی در گرجستان مستقر شود. نه، هیچ دلیلی ندارم که چنینی تصوری داشته باشم و می دانم که برای فدراسیون روسیه این مسئله بسیار مهمی است. و تکرار می کنم، برای همین است که می خواهیم همکاری – می خواهیم این نگرانی ها را برطرف کنیم. ما می خواهیم برنامه پدافند موشکی مشترک داشته باشیم که از مردم خودمان، از مردم شما، از دوستان اروپایی مان و از متحدانمان محافظت کند، تا سامانه پدافند موشکی به حدی کارا باشد که بتواند جلوی موشک های برد نزدیک و متوسطی که ممکن است حامل سلاح های هسته ای باشند را بگیرد.

وندیکتوف: (به زبان روسی) آیا آقای لاوروف موضوع تجدید تسلیحات ارتش گرجستان توسط ایالات متحده را مطرح کرد، و اگر جواب مثبت است، شما چه پاسخی دادید؟

کلینتون، وزیر خارجه: در مورد گرجستان هم صحبت کردیم. در این زمینه اختلاف نظر داریم و با وجود این که برای هم تجدید روابط و هم تعمیق روابط این همه زحمت می کشیم، ولی باز در مورد گرجستان اختلاف نظر داریم. گرجستان در افغانستان نیرو دارد. ما نیروهای گرجی را برای حضور در افغانستان آموزش می دهیم. ولی در عین حال این نکته را به همه تفهیم کرده ایم که انتظار داریم گرجستان و اوستیای جنوبی و ابخاز و همه طرف ها از هر گونه حرکت تحریک آمیز اجتناب کنند، و مشکلات شان را از راه های مسالمت آمیز و از طریق دیپلماسی حل کنند.

وندیکتوف: (به زبان روسی) آیا تجدید تسلیحات ارتش گرجستان و کمک به آنها واقعاً موجب نگرانی روس ها خواهد شد؟ 

کلینتون، وزیر خارجه: آقای لاورف این سؤال را از من نپرسید ولی ما به مردم گرجستان کمک خواهیم کرد تا احساس کنند که می توانند از خودشان دفاع کنند.

وندیکتوف: (به زبان روسی) آقای لاوروف باید مانند یک نجیب زاده رفتار کرده باشد. معمولاً وی سئوال های از این قبیل می کند، ولی با شما، وی مانند یک نجیب زاده رفتار کرد.

کلینتون، وزیر خارجه: فکر کنم خودش می دانست جواب چیست. (خنده حضار)

وندیکتوف: (به زبان روسی) دو موضوع آخر. نخست، اطلاعاتی وجود دارد که در روسیه پخش شده است مبنی بر این که توافقاتی بین ایالات متحده و روسیه در باره ایران، افغانستان، و پاکستان به دست آمده است و این که شما—ایالات متحده و پرزیدنت اوباما – تصمیم گرفته اید که انتقادات ابراز شده توسط دولت قبلی، و دولت پرزیدنت کلینتون، در باره حقوق بشر و نظام قضایی و توسعه دموکراسی در روسیه را ندیده بگیرید. آیا این مطلب حقیقت دارد؟ و در صورت مثبت بودن پاسخ، آیا شما واقعاً آماده هستید، و همان طورکه بسیاری از شنوندگان ما سئوال می کنند، آیا شما تا این حد عمل گرا شده اید که بخواهید با محدود کردن انتقادات خود در باره حقوق بشر، اتحادی با روسیه برای مقابله با تهدیدات بر قرار کنید؟   

کلینتون، وزیر خارجه: نه، به هیچ وجه. دیروز در اسپاسو هاوس، افتخار داشتم که برای جمعی از فعالان روسی در مورد جامعه مدنی، دموکراسی، مبارزه با فساد و حقوق بشر صحبت کنم و تصریح کردم که ایالات متحده از ارزش های خود کوتاه نمی آید. ما از آنهایی که در راه حقوق جهان شمول مردان و زنان مبارزه می کنند و می خواهند کشورشان ترقی کند و از این هم قوی تر و بهتر شود حمایت می کنیم. بنا بر این، التزام ما به حمایت از کسانی که واقعاً هوادار و طرفدار دموکراسی هستند، امری واضح است.

 

ما همچنین معتقدیم که می توانیم نسبت به دوره قبل، روابط گسترده تر و مؤثرتری بین دو دولت داشته باشیم چون از دیدگاه ما امور زیادی هست که باید به اتفاق انجام دهیم. و فکر می کنیم باید در زمینه روابط بین مردم دو کشور هم بیشتر کار کنیم. فکر می کنم مردم روسیه در مواردی نسبت به کارهای ما و نسبت به دلیل طرفداری ها و تبلیغات ما دچار سوء تفاهم هستند.

اما تردیدی ندارم که دموکراسی به صلاح روسیه است؛ احترام به حقوق بشر، دادگستری مستقل، و مطبوعات آزاد بهترین عناصر برای ساختن نظام سیاسی قدرتمند و باثباتی است که زمینه رفاه و شکوفایی گسترده را فراهم می آورد. ما همچنان همین حرف را تکرار می کنیم و از کسانی که طرفدار این ارزش ها هستند حمایت می کنیم.

وندیکتوف: (به زبان روسی) ما سه دقیقه دیگر زمان داریم. لطفاً به من بگوئید آیا شما نام پولیتکوفسکایا[iv]، خوردو کوفسکی[v] را در خلال ملاقات های خود با آقای لاوروف و آقای مدودوف مطرح کردید؟

کلینتون، وزیر حارجه: موضوع قتل روزنامه نگاران را عنوان کردم و یادآور شدم که این مسئله بسیار جدی است نه فقط برای آمریکا، بلکه برای مردم روسیه و نه فقط برای فعالان، بلکه آنهایی که نگرانند که قتل های حل نشده چالش بزرگی برای نظم و کارکرد منصفانه جامعه هستند و خاطرنشان کردم که به عقیده ما به گونه ای عمل نشده تا آنهایی که ممکن است در این جنایات دست داشته باشند یا هر کس دیگری از پیگرد قانونی و مجازات مصون نباشند.

وندیکتوف: (به زبان روسی) این در باره پولیتکوفسکایا بود. ولی در باره خودور کوفسکی چطور؟

کلینتون، وزیر خارجه: این حبس ها و بازداشت ها و ضرب و جرح ها و قتل ها، دیدن اینها از بیرون دردناک است. عناصر تبهکار و کسانی که سعی می کنند از قدرت سوء استفاده کنند در هر کشوری وجود دارند. اما در ظرف 18 ماه اخیر – و حتی قبل از آن – از این دست حوادث بیش از اندازه رخ داده است. دیروز در اسپاسو هاوس با فعالی ملاقات کردم که بد جور کتک خورده بود.

 

و فکر می کنم مردم از دولت شان می خواهند که بایستد و بگوید که این درست نیست، و سعی می کنند جلوی آن را بگیرند و کسانی که دست به چنین رفتارهایی زده اند به دست عدالت سپرده شوند.

 

وندیکتوف: (به زبان روسی) بسیار خوب، خانم وزیر، آخرین سئوال یا موضوع. چرا کازان[vi]؟ چرا شما به کازان می روید؟ ما سئوالات بسیاری از کازان داریم مانند "چرا وی از اینجا بازدید می کند ؟" و "وی از کازان چه می خواهد؟"

کلینتون، وزیر خارجه: نخست این که، شنیده ام که کازان بسیار زیبا است. و وقتی به آنجا مسافرت می کنم، دوست دارم غیر از شهرهای بزرگ و پایتخت ها، به جاهای دیگری هم بروم. وقتی به مسکو می آیم، بیشتر وقتم را با مسئولان می گذرانم، البته دیشب توانستم به اپرا بروم و همچنین از مرکز طراحی بوئینگ بازدید کنم و ببینم که مهندسان روسی با مهندسان آمریکایی کار می کنند.

ولی دوست دارم از پایتخت خارج شوم. می دانم که در کشور خود من، از واشنگتن دی. سی. که خارج می شوید مثلاً حال و هوای بهتری می گیرید. و چیزی که به خصوص درباره کزان برای من جذابیت دارد این است که در پایتخت، یک مسجد و یک کلیسای ارتدکس در کنار هم قرار دارند. و تاتارستان عمدتاً مسلمان است ولی مردم و مذاهب مختلف با مسالمت در کنار هم زندگی می کنند. و می خواستم که بیایم و این جا را ببینم و می خواستم بتوانم از زبان خود آنها بشنوم که چقدر موفق بوده اند.

وندیکتوف: (به زبان روسی) از شما خیلی متشکرم. هیلاری کلینتون، وزیر امور خارجه، برای یک برنامه زنده در استودیو مهمان ما بودند. آیا شما مطلبی برای گفتن به شنوندگان ما دارید؟ شما 30 ثانیه وقت برای یک سخنرانی کوتاه، بدون مزاحمت من با سئوال هایم، دارید.

کلینتون، وزیر خارجه: نخست این که از شما تشکر می کنم که این فرصت را در اختیار من گذاشتید تا این مصاحبه انجام شود و مستقیماً با مردم روسیه از رادیویی صحبت کنم که برای تغییر مثبت در روسیه عامل مهمی بوده است. تصور کارهایی که می توانیم با همکاری یک دیگر انجام  دهیم برایم هیجان انگیز است. ما بسیار بیشتر از آنچه تصور می شود جنبه های مشترکی داریم ولی باید همچنان تلاش کنیم که روحیات یک دیگر را بهتر درک کنیم و به زمینه های مشترک دست یابیم. از شما تشکر می کنم که به من فرصت دادید تا با شنوندگان شما صحبت کنم.

وندیکتوف: (به زبان روسی) از شما خانم کلینتون، وزیر امور خارجه، بسیار متشکرم. هیلاری کلینتون، وزیر امور خارجه، برای یک برنامه زنده در استودیوی ما بوده اند.

(پایان متن)

 

 

1.      Ekho Moskvy

2.      Patrushev

3.      Jones

4.      Politkovskaya

5.      Khodorkovskiy

6.      Kazan

پايان رونوشت