20 اکتبر 2009

اظهارات کلینتون، وزیر امور خارجه، و لاورُف، همتای روسی او

مقامات دربارۀ روابط ایالات متحده و روسیه، افغانستان و سپر دفاع موشکی گفتگو می کنند

آغاز رونوشت

وزارت امور خارجۀ ایالات متحدۀ آمریکا

دفتر سخنگو

13 اکتبر، 2009

 

اظهارات

هیلاری رودهَم کلینتون، وزیر امور خارجه، و سرگئی لاورُف، وزیر امور خارجۀ روسیه

13 اکتبر، 2009

 

مهمانسرای اُسوبنیاک

مسکو، روسیه

 

وزیر امور خارجه لاورف: (به زبان روسی)

 

وزیر کلینتون: خوب، بعد از ظهر بخیر. در ابتدا می خواهم از وزیر لاوروف برای پذیرایی از من و هیئت همراهم در مسکو تشکر کنم. ما گفتگوهای بسیار سازنده و گسترده ای داشتیم، که نتیجۀ اقداماتی است که ما از ماه ها پیش جهت تغییر شکل روابط بین دو کشور، یافتن زمینه های مشترک در شرایط ممکن و پیشبرد احترام متقابل و منافع مشترک -- با پذیرش تفاوت های موجود بین ما، انجام داده ایم. ولی ما فکر می کنیم که صحبت دربارۀ این تفاوت ها و تبادل نظر آزادنه در مورد آنها بخش مهمی از این وجه جدید از روابط ماست.

 

فقط سه روز پیش، من و سرگئی در زوریخ در خصوص تحقق امضای پروتکل تاریخی بین ارمنستان و ترکیه جهت عادی شدن روابط آنها با یکدیگر همکاری کردیم. کشورهای ما، هردو از این فرآیند با جدیت پشتیبانی می کنند و این یکی دیگر از نمونه های همکاری ما با یکدیگر است.

 

ما بر این باوریم که چارچوب جدیدی که توسط رؤسای جمهوری ما، در همایشی در ماه ژوئیه و در مسکو، پایه ریزی و اعلام شد، بسیار مهم است. ما توافق کرده ایم که طیف وسیعی از مسائل حائز اهمیت را در این 16 گروه کاری، که به گفتۀ سرگئی فعالیت و مشاوره های بسیار مهم خود را آغاز کرده اند، مورد بحث قرار دهیم. می دانیم که این کار زمان می برد و یک شبه اتفاق نمی افتد. چنین اقدامانی به اعتمادسازی بین ما نیاز دارد. ولی من بر این عقیده ام که این مسئله برای کشورهای ما و ملت های ما، و در حقیقت، برای جهان بسیار پراهمیت است.

 

همکاری ما در "کمیتۀ دوجانبۀ ریاست جمهوری"، این نکته را که ما چگونه می توانیم به دنبال نتایج عملی و ملموسی در زمینه های مختلف -- از امنیت هسته ای و کارآیی انرژی گرفته تا همکاری علمی، رشد اقتصادی و حتی ورزش -- باشیم، از نزدیک زیر نظر دارد. حال، ما می دانیم که صِرف برگزاری این جلسات، حصول نتیجه را تضمین نمی کند، ولی فرآیند و فرصتِ ساختن روابطی را که زمینه های همکاری را گسترش می دهند، تسریع می کند.

 

من و پرزیدنت اوباما بر این باوریم که این رابطۀ همکاری و پذیرش مسئولیت های مشترک است که موضوع اصلی در روابط بین ایالات متحده و روسیه در قرن بیست و یکم را می سازد. یکی از نمونه های آن، اقداماتی است که کارشناسان فنی ما در مورد موافقتنامۀ کاهش تسلیحات راهبردی و جهت کاهش سلاح های هسته ای هر دو کشور انجام می دهند، تا نقش رهبری دو قدرت بزرگ هسته ای جهان را به نمایش بگذارند. ما به همکاری با یکدیگر در زمینۀ پیمان منع گسترش سلاح های هسته ای نیز متعهد شده ایم. هدف ما برای تکمیل فعالیت هایمان در خصوص موافقتنامۀ کاهش تسلیحات راهبردی تا تاریخ 5 دسامبر که موافقتنامۀ فعلی منقضی می شود، ادامه خواهد داشت. طرح جهانی دربارۀ تروریسم هسته ای، جهت آغاز اقدامات مشترک برای ایمن ساختن مواد هسته ای حساس و تهیۀ استانداردهای جدید در این زمینه نیز یکی دیگر از گام های مهمی است که ما همراه با یکدیگر دنبال می کنیم. و ما مشتاقانه منتظر هستیم که روسیه با ایفای نقش رهبری خود، به موفقیت همایش جهانی امنیت هسته ای در آوریل سال آینده در واشنگتن کمک کند.

 

همانطور که سرگئی گفت، ما دایرۀ همکاری های خود در مورد افغانستان را نیز گسترش داده ایم. ما از موافقتنامۀ عبور ترانزیت که هم اکنون به اجرا درآمده است، استقبال می کنیم. ما باور داریم که در زمینۀ کاهش خطر افراط گرایی، تروریسم و قاچاق مواد مخدر دارای منافع مشترکی هستیم. و این همان همکاری عملی و آگاهانه ای است که به نفع هردوی ماست.

 

ما دربارۀ مسائل گسترده تری در سیاست خارجی که هر دو با آنها روبرو هستیم نیز گفتگو کردیم. برنامۀ هسته ای ایران همچنان یک موضوع نگران کنندۀ جدی است و ما از طریق فرآیند گروه 1+5، همکاری نزدیکی با روسیه داریم. ما ملاقات سازنده ای در اول اکتبر در ژنو داشتیم و تلاش می کنیم که از این نکته اطمینان یابیم که ایران نیز در این تعامل همگام با ما حرکت می کند و به روشنی نشان می دهد که این کشور نیز به دنبال استفادۀ صلح آمیز از انرژی هسته ای است.

 

در زمینۀ سپر دفاع موشکی، ما گفتگوهایی طولانی داشتیم و از کاشناسان فنی خود دعوت کردیم که موقعیت فعلی ما را در این مورد بازنگری کنند. ما این موضوع را مشخص کردیم که برآوردهای ما در خصوص خطر رو به افزایش ایران، پرزیدنت اوباما را بر آن داشت که رویکردی جدید و متفاوت به مسئلۀ دفاع موشکی اتخاذ کند. ما بسیار علاقمند به همکاری با روسیه در این زمینه هستیم؛ همانگونه که رؤسای جمهوری در ماه ژوئیه توافق کردند، انجام بررسی و برآوردهای مشترک از تهدیدها و اقدامات فشرده و گسترده جهت تأسیس مرکز مشترک تبادل اطلاعات، به عنوان ابزاری که سپر دفاع موشکی را به طرحی مشترک در برابر آنچه که به نظر ما هر دو کشور را تهدید می کند، تبدیل کند.

 

ما از همکاری هایمان در خصوص کرۀ شمالی و علاقۀ شدید روسیه به فرآیند صلح خاورمیانه بسیار استقبال و قدردانی می کنیم و مشتاقانه در انتظار شرکت در کنفرانسی در مسکو، در زمان مناسب، به عنوان بخشی از فرآیند رسیدن به راه حل دوکشوری بین اسرائیل و فلسطینی ها، هستیم.

 

حال، ما همچنان تفاوت ها و اختلاف نظرهایی خواهیم داشت. و به نظر من، بسیار مهم است که رسانه های آمریکایی و رسانه های روسی این نکته را درک کنند که ما کشورهای متفاوتی هستیم. ما سوابق و تجربه های تاریخی متفاوت و دیدگاه ها و چشم اندازهای متفاوتی داریم. ولی، ما این اختلاف نظرها و تفاوت ها را در زمینۀ بسیار گسترده تری از تعاون و همکاری به کار خواهیم بست و امیدواریم که بتوانیم بستری را که این همکاری ها در آن ریشه می گیرد، بارورتر کنیم. به عنوان مثال، ما در مورد مسئلۀ گرجستان، رودرروی یکدیگر قرار نمی گیریم. ما در این باره اختلاف نظر داریم. ما این نکته را به روشنی اعلام کرده ایم که اوستیای جنوبی و آبخازیا را به رسمیت نمی شناسیم. ولی ، تصمیم داریم در تمامی موارد دیگری که دربارۀ آنها توافق داریم، به همکاری خود ادامه دهیم.

 

ما به طرح سؤال در مورد جامعۀ مدنی و حاکمیت قانون و نقش سازمان های غیردولتی ادامه خواهیم داد و فکر می کنیم که این یکی از راه های تعمیق و گسترش تعامل مان به شیوه ای واقعی است. ولی به طور کلی، من دربارۀ این به اصطلاح بازآرایی روابطمان احساس بسیار خوبی دارم. با اینکه من درست متوجه زبان روسی نشدم -- و سرگئی به سرعت مرا در این مورد تصحیح کرد -- از اینکه برای ادامۀ گفتگوهایی که بین رؤسای جمهوری ما و من و آقای وزیر و اعضای دولت هایمان در جریان است، مجدداً در مسکو هستم، بسیار خوشحالم. ما قویاً بر این باوریم که با همکاری گام به گام به یکدیگر، در حال  تغییر شکل این رابطه -- که زمانی با سایۀ تخریب متقابل تعریف شده بود -- به رابطه ای بر اساس احترام متقابل، و به زودی اعتماد متقابل، هستیم. زیرا، ما در قبال مردم روسیه و مردم آمریکا، و در حقیقت مردم تمامی جهان، این وظیفه را داریم که در خصوص مسائل اصلی آینده ای که امیدواریم در آن مشترک باشیم، نقش رهبری خود را ایفا کنیم.

 

مجری: (به زبان روسی)

 

پرسش: (به زبان روسی)

 

وزیر امور خارجه، لاورُف: (به زبان روسی)

 

وزیر کلینتون: ما گفتگوهایی بسیار طولانی دربارۀ دفاع موشکی داشتیم و مبنای فرآیند "بررسی تهدیدات" خود را که پرزیدنت اوباما پس از آغاز ریاست جمهوری خود دستور انجام آن را داد، برای آقای وزیر و دیگر مقامات حاضر در جلسه، مشخص کردیم؛ و توضیح دادیم که ما به این نتیجه رسیدیم که نگرانی های جدید ما دربارۀ تولید موشک های برد کوتاه و برد متوسط توسط ایران، بر نگرانی دربارۀ تولید موشک های بالیستیک قاره پیما توسط این کشور، اولویت دارند. از دیدگاه ایالات متحده، بهتر است در برابر اقدام تهاجمی احتمالی توسط ایران یا دیگرانی که ممکن است به چنین تسلیحاتی دست یابند، آمادۀ دفاع باشیم؛ و بنابراین، هدف این رویکرد مرحله بندی شده و تطابق پذیر که در مورد آن توضیح دادیم، محافظت از همۀ ما در برابر این تهدید است.

 

ما این موضوع را با همکاران روسی خود در میان گذاشته ایم. کارشناسان ما در حال بررسی تمامی جزئیات آن هستند، زیرا هدف ما این است که ایالات متحده و روسیه، در زمینۀ سپر دفاع موشکی با یکدیگر همکاری نزدیکی داشته باشند و باور داریم که این موضوع در راستای منافع مشترک ماست. ما بر این عقیده ایم که با در نظر گرفتن توانایی و تخصص فنی کشورهایمان، این مسئله برای بقیۀ جهان نیز مهم است.

 

و همانگونه که وزیر لاورُف اظهار داشت، ما می خواهیم از این نکته اطمینان یابیم که می توانیم به تمامی پرسش های ارتش روسیه و دولت روسیه پاسخ دهیم. ما کارشناسان برجستۀ شما را به مرکز فرماندهی و کنترل موشکی خود در کلرادو اسپرینگ دعوت کرده ایم. ما می خواهیم تا حد امکان شفاف باشیم، زیرا این نکته برای توافق ما بر خطر مشترک و اینکه چگونه با آن خطر مشترک مقابله کنیم، حائز اهمیت است. و ما به این موضوع به عنوان حوزۀ دیگری برای همکاری های عمیق تر بین دو کشور، نگاه می کنیم.

 

پرسش: دربارۀ ایران، شما در مورد فشار و تحریم ها چه سؤالی از وزیر پرسیدید و آیا هیچ تضمینی دریافت کردید؟

 

و اگر اجازه داشته باشم، یک پرسش از [آقای] وزیر؛ رئیس جمهوری شما گفته است که تحریم ها اجتناب ناپذیر هستند. آیا شما هنوز اعتقاد دارید که این گونه است؟ متشکرم.

 

وزیر کلینتون: خوب، دوباره باید بگویم که ما در مورد ایران گفتگویی طولانی داشتیم. ما نتیجۀ جلسۀ اول اکتبر را بررسی و مرور کردیم. ایالات متحده همواره رویکردی دوسویه نسبت به ایران داشته است -- اینکه ما تأکید کردیم که می خواهیم تعامل و مسیر دیپلماتیک را دنبال  کنیم. و تصور می کنیم که رویکرد قوی و یکپارچه ای که در گروه 1+5 -- که البته ایالات متحده و روسیه را نیز شامل می شود -- اتخاد شد، در حال تأثیرگذاری بر ایران است. ایران دارای چندین تعهد است که اعلام کرده به آنها عمل خواهد کرد. ما اعتقاد داریم که دنبال کردن مسیر دیپلماتیک و انجام دادن هر اقدامی برای موفقیت آن، بسیار مهم است.

 

ما بر این باوریم که ایران حق دستیابی به انرژی صلح آمیز هسته ای را دارد، ولی حق رسیدن به سلاح های هسته ای را ندارد. روسیه در این مورد با ما هم عقیده است. ما در ضمنِ اینکه با جدیت این مسیر را دنبال می کنیم، به این نکته نیز آگاه هستیم که ممکن است به مقدار لازم موفق نباشیم. بنابراین، درصورتی که موفق نشویم یا نتوانیم به خود و دیگران اطمینان دهیم که ایران به دنبال تسلیحات هسته ای نیست، همواره به احتمال اِعمال تحریم ها فکر می کنیم.

 

من فکر می کنم آنچه پرزیدنت مدوِدف گفت این بود که ممکن است تحریم ها اجتناب ناپذیر باشند، نه اینکه تحریم ها اجتناب ناپدیر هستند. وی اظهار داشت که تحریم ها همیشه مورد ترجیح نیستند، ولی ممکن است اجتناب ناپذیر باشند. ولی ما هنوز به آن مرحله نرسیده ایم. این نتیجه ای نیست که ما به آن رسیده ایم و می خواهیم در این مورد به روشنی اعلام کنیم که ترجیح می دهیم ایران با جامعۀ بین المللی، که گروه 1+5 آن را نمایندگی می کند، همکاری کرده، به تعهد خود در مورد بازرسی عمل کند -- و در حقیقت، سیستم خود را به تمامی در معرض بازرسی بگذارد تا شکی دربارۀ آنچه که انجام می دهد نباشد -- و به توافق خود در خصوص انتقال اورانیوم کم غنی شده به خارج از کشور، پایبند باشد. اینها اقداماتی اعتمادساز هستند و به ما این فرصت را می دهند که موقعیت خود در مسیر دیپلماتیک را بسنجیم.

 

وزیر امور خارجه، لاورُف: (به زبان روسی)

 

مجری: (به زبان روسی)

 

پرسش: (به زبان روسی)

 

وزیر امور خارجه، لاورُف: (به زبان روسی)

 

آقای کِلی: و آخرین پرسش از مری بِث شریدن از واشنگتن پست.

 

پرسش: متشکرم. آقای وزیر لاورُف، یک پرسش از شما. ایالات متحده خواهان حمایت بیشتر از طرف روسیه در مورد اقدامات در افغانستان است. شما در این مورد و با اجازۀ پرواز [از حریم روسیه] با ایالات متحده همکاری کرده اید. آیا آماده اید حمایت های بیشتری در این زمینه ارائه دهید، و این حمایت ها به طور ویژه چه هستند؟

 

و اگر اجازه داشته باشم، دو پرسش از خانم وزیر کلینتون. یکی اینکه به نظر می رسد شما موفق نشدید در مورد اِعمال تحریم ها یا فشارهای بیشتر بر ایران، به تعهدی از جانب روسیه دست پیدا کنید. ممکن است نظر خود را در این باره اعلام کنید.

 

و پرسش دوم اینکه آیا به تخفیف تحریم ها علیه کرۀ شمالی جهت پیشبرد گفتگوهای شش جانبه فکر می کنید؟ متشکرم.

 

وزیر امور خارجه، لاورُف: (به زبان روسی)

 

وزیر کلینتون: مری بث، همانطور که گفتم، ما فعالانه به دنبال مسیر تعامل هستیم. ما دو تعهد حائز اهمیت از طرف ایران، به علاوۀ یک جلسۀ دیگر بین گروه 1+5 و ایران را در پیش رو داریم. همانطور که قبلاً گفتم، برای هیچ کس تعجب آور نخواهد بود که در صورت عدم پیشرفت جدی و عدم اطمینان از اینکه ایران به دنبال دستیابی به سلاح هسته ای نیست، ما تلاش کنیم افکار عمومی بین المللی را به سمت تحریم های بیشتر سوق دهیم.

 

ولی روسیه بسیار در مورد اقداماتی که ما با یکدیگر انجام داده ایم، همکاری کرده است. در مجمع عممومی سازمان ملل، من و وزیر لاورُف در جلسه با وزرای گروه 1+5 حضور داشتیم که در آن جلسه، بیانیه ای بسیار شدید الحن صادر شد. در این بیانیه ذکر شده است که در صورتی که ایران به تعهدات خود عمل نکند، اقدامات دیگری مدنظر قرار خواهند گرفت. بنابراین، ما  امروز درخواست خاصی نداشتیم. ما موقعیت و شرایط کنونی آن را بررسی کردیم، و به نظر من، زمان مناسبی برای بررسی نتایج بعدی این فرآیند بود.

 

ما در شرایط کنونی، به هیچ وجه قصد نداریم تحریم ها علیه کرۀ شمالی را تخفیف یا کاهش دهیم یا حتی پیشنهاد آن را ارائه کنیم. همانطور که می دانید، ما قصد داریم گفتگوهای شش جانبه را از سر بگیریم. من و سرگئی در این باره صحبت کردیم. ما همچنان بر این عقیده ایم که بهترین راه پیشروی است. ممکن است ما گفتگوهای دوجانبه ای جهت پیشبرد این فرآیند داشته باشیم، ولی این گفتگوها به هیچ وجه کاهش یا تخفیف تحریم ها را شامل نمی شوند.

 

مجری: (به زبان روسی) متشکرم.

 

پايان رونوشت