20 اکتبر 2009

سخنان کلینتون در مراسم پرده برداری از بنای یادبود والت ویتمن

ایالات متحده و روسیه در حال باز نگری روابط خود برای قرن بیست و یکم هستند

آغاز رونوشت

وزارت امور خارجه ایالات متحده

دفتر سخنگو

14 اکتبر 2009

اظهارات

کلینتون در مراسم پرده برداری از بنای یادبود والت ویتمن

14 اکتبر 2009

مسکو، روسیه 

کلینتون: متشکرم و صبح به خیر. من بسیار خوشحال و مفتخرم که به اینجا، به این دانشگاه بزرگ، بازگشته ام. من از رئیس دانشگاه، استادان و دانشجویان، نه تنها برای کاری که آنها هر روزه انجام می دهند، بلکه برای نشان دادن بهترین نتایج در آموزش، اینجا در روسیه، متشکرم.  

من همچنین از بودن در اینجا با آقای شهردار خوشحالم. من وی را سال ها قبل در مراسم افتتاحیۀ بنای یادبود جنگ جهانی دوم دیدم؛ و همچنین از بودن در اینجا با همکار خود، لاوروف، وزیر امور خارجه خوشحال هستم. من مایلم از کلیه مقامات روسی تشکر کنم، از مجسمه ساز، معمار و دیگران، و همچنین از جیم سمینگتون، نماینده سابق مجلس، که پیشگام این کوشش از سوی آمریکائی ها بود، نیز سپاسگزاری کنم.  

من معتقدم که امروز در اینجا، هر دو نفر، شهردار و لاوروف وزیر امور خارجه و جیم سمینگتون دربارۀ اهمیت استقرار مجسمه والت ویتمن، بسیار خوب سخن گفته اند. این اقدامی متقابل در مقابل نصب مجسمه الکساندر پوشکین در ده سال قبل در محوطه دانشگاه جورج واشنگتن، در واشنگتن دی سی، بسیار نزدیک به کاخ سفید و وزارت امور خارجه است.    

من با لاوروف، وزیر امور خارجه، موافقم که همانگونه که پوشکین و ویتمن به بازنگری در شعر پرداختند، ما نیز به بازنگری روابط خود برای قرن بیست و یکم می پردازیم. و این روابط صرفاً مابین دو کشور ما نیست، بلکه مهمتر از همه، بین مردم روسیه و مردم ایالات متحده است. ویتمن تشخیص داد که ما مشترکات بسیاری داریم، و اگر اجازه دهید، می خواهم توجه شما را به عبارتی جلب کنم که در پایه مجسمه نوشته شده است. این عبارت می گوید: "شما روس ها و ما آمریکائی ها، بسیار دور از یکدیگر و به ظاهر متفاوت هستیم، ولی کشورهای ما از مهم ترین نقطه نظرها، شبیه یکدیگر هستند."    

نکته ای که ویتمن سال ها قبل به آن پی برد، چیزی است که پرزیدنت اوباما و من قویاً به آن معتقدیم. ما می بایست به فعالیت های خود برای اطمینان یافتن از وجود زمینه های مشترک از سوی مردم روسیه و آمریکا، و از این موضوع که دو ملت بزرگ ما به هدایت جهان در قرن بیست و یکم، برای صلح، رفاه، و پیشرفت بیشتر کمک می کنند، ادامه دهیم. بسیار سپاسگزارم. (دست زدن حضار.) 

پايان رونوشت