15 اکتبر 2009

سخنان کلینتون، وزیر امور خارجه، در مورد طرح جهانی کلینتون

اظهارات وزیر امور خارجه در 25 سپتامبر طی مراسم اختتامیه اجلاس CGI

آغاز رونوشت

وزارت امور خارجه ایالات متحده

دفتر سخنگو

متن آماده شده جهت انتشار فوری

 

 

25 سپتامبر 2009

 

متن سخنان

 

هیلاری رادهام کلینتون، وزیر امور خارجه

در مراسم اختتامیه اجلاس طرح جهانی کلینتون

 

25 سپتامبر 2009

هتل شرایتون و تاورز

نیویورک، نیویورک

 

وزیر امور خارجه، کلینتون: از شما بسیار سپاسگزارم. حضور مجدد در CGI و مشاهده تغییرات چشم گیر ناشی از این رویکرد نوآورانه در راستای تغییر آینده از طریق سرمایه گذاری با تکیه به مردم، و استفاده از استعدادهای بسیاری از مردم برای دفاع از کسانی که خود در این جا حضور ندارند، برای من بسیار مسرت بخش و از لحاظ شخصی بسیار دلپذیر است.

 

آنچه که من طی پنج سال گذشته و به موازات گسترش چشم گیر CGI دریافته ام این است که مردم اشتیاق بسیار زیادی برای مشارکت در طرح های همکاری و شبکه هایی دارند که زمینه ساز تغییر هستند. و باید بگویم که من به همسرم بسیار افتخار می کنم و فکر می کنم که ابداعات او و آن چیزی که او در این جا آغاز کرده است، فوق العاده و شگفت انگیز است. (تشویق حضار)

 

من به عنوان وزیرامور خارجه و به طور رسمی واقعا باید از تمامی رهبران کشورها و روسای دولت هایی که امروز در این جا حضور یافته اند، نام برده و از آنها تشکر کنم، اما تعداد حضار بسیار زیاد است. پس لطفاً اجازه دهید که مراتب قدردانی عمیق خود را برای همکاری های شما و حضورتان در این مکان بیان کنم. ما به موازات پیشبرد برنامه های کاری جدید دولت اوباما، در انتظار همکاری با شما و کشورهایتان هستیم.

 

موضوعی که من امروز به طور خلاصه در مورد آن صحبت خواهم کرد، در حقیقت مثال و الگو از کاری است که ما قصد داریم به گونه ای متفاوت آن را انجام دهیم. و باید اذعان کنم که قسمت مهمی از برنامه های ما و کارهایی که قصد داریم انجام دهیم براساس مشاهدات من از اقداماتی است که در CGI صورت گرفته در قالب رویکردی جدید است. کنار هم قرار دادن کارهای بشردوستانه و سرمایه داری، سرمایه گذاری با تکیه به مردم، و نتایج آن که واقعا چشم گیر بوده است.

 

از این بابت من به تمامی کسانی که به پیشبرد این (نامفهوم) در CGI کمک کرده اند، تبریک می گویم. من به ویژه از شما به دلیل بخش ویژه جهت زنان و دختران قدردانی می کنم و فکر می کنم که به دلایل مشخص و بدیهی استقبال از تلاش های شما در این زمینه بسیار چشم گیر بوده است (تشویق حضار). این  گردهمایی استثنایی از کسانی است که تعهداتی استثنایی در راستای بهتر کردن شرایط جهان ما دارند. این امر در تمامی کارهای شما قابل مشاهده است. اکنون با توجه به استعدادها، انرژی، و شور و احساسات افراد حاضر در این سالن، فرصت مناسبی برای صحبت در مورد یک چالش جهانی ویژه به دست آمده – گرسنگی مزمن و کارهایی که ما می توانیم در این زمینه انجام دهیم.

 

فیلم کوتاهی که اکنون مشاهده کردید و مت دیمون راوی آن بود تنها دریچه کوچکی به اتفاقاتی است که هم اکنون رخ می دهند. و این فیلم قطعاً می تواند نقش عامل بصری را برای سخنانی که من قصد دارم امروز به شما بگویم، ایفا کند. و امیدوارم که شما این فیلم را فراموش نکنید. ما هم زمان با پیشبرد طرح های امنیت غذایی خود در دولت ایالات متحده خواستار همکاری با کشورهای حاضر در این همایش و بسیاری از سازمان های دیگر هستیم.

 

اما اجازه دهید از شما خواهش کنم که همراه با من زندگی روزمره یک زن کشاورز خرده پا و معمولی را مرور کنیم.

 

او در روستایی کوچک در کشورهای جنوب صحرای آفریقا، آسیا و یا آمریکای لاتین زندگی می کند. او در تکه زمینی که متعلق به خودش نیست، کشاورزی می کند، پیش از طلوع آفتاب از خواب بیدار می شود و کیلومترها راه را برای آوردن آب پیاده طی می کند – در صورتی که بتواند آب پیدا کند. او تمام طول روز را در مزرعه کار می کند و گاهی نیز هنگام کار کودکش را بر پشت خود حمل می کند.

 

اگر او خوش شانس باشد و خشکسالی، آفت، و یا حشرات، محصول مزرعه او را از بین نبرند، می تواند محصول کافی برای تامین غذای خانواده خود برداشت کند – و شاید کمی از محصول نیز برای فروش باقی بماند. اما هیچ جاده ای به سمت نزدیک ترین بازار و هیچ کس برای خرید محصولات او وجود ندارد. تمامی اطرافیان او مانند خود او فقیر هستند.

 

اکنون اجازه دهید زندگی مردی جوان در شهری در 200 کیلومتری روستای محل زندگی این زن کشاورز را مرور کنیم. او بی کار و یا دارای شغلی با درآمدی بسیار ناچیز است. او به بازار می رود، اما مواد غذایی یا فاسد هستند و یا بسیار گران قیمت. گرسنه و در اغلب مواقع خشمگین است.

 

این زن کشاورز دارای مواد غذایی مازاد بر نیاز خود برای فروش است، و این مرد جوان نیز خواستار خرید این مواد غذایی است. اما به علت وجود موانع پیچیده ای که خارج از حیطه اختیار آنها می باشد، این معامله ساده صورت نمی گیرد.

 

دورنما و ابعاد این طرح که ما طی روزها، هفته ها، و ماه های آینده آن را اعلام خواهیم کرد مربوط به این زن کشاورز و این مرد جوان، و صدها میلیون نفر دیگر مشابه آنها در سراسر جهان می باشد. تلاش روزانه برای کاشت، فروش محصول، و خرید آن، مبارزه روزانه زندگی آنها را تشکیل می دهد. تقویت کشاورزان جهان برای کاشت و برداشت محصولات پربار و زیاد و حصول اطمینان از این موضوع که غذای تولیدشده توسط آنها به دست نیازمندترین مردم می رسد چالشی جهانی است که شالوده آنچه که کارشناسان "امنیت غذایی" می نامند را تشکیل می دهد.

 

دولت اوباما برنامۀ بی سابقه ای را با هدف توسعه و تقویت امنیت غذایی در سراسر جهان به مورد اجرا گذاشته است. دورنما و ابعاد این برنامه نشان دهنده این موضوع است که بالا بردن سطح توسعه کشورها  عنصر اصلی سیاست خارجی ما به شمار می رود. و دیدگاه ما نیز نشان دهنده بازنگری در زمینه سیاست ها و اولویت های توسعه ای می باشد.

 

کسانی از شما که در زمینه طرح های توسعه در نقاط مختلف جهان فعالیت کرده اند از بحث های کنونی در این مورد که آیا توسعه واقعا کارآمد است یا خیر، آگاهی دارند. و هم موافقان و هم مخالفان این امر دارای دلایل منطقی و مستند هستند – نمونه هایی از موفقیت و شکست.

 

برخی مسایل واضح و مشخص هستند. پس از سال ها تلاش و هزینه کردن میلیاردها دلار ما هنوز به نتایج پایداری که خواهان آن بوده ایم، دست نیافته ایم. اما درس های بسیار ارزشمندی را آموخته ایم. ما می دانیم که کارآمدترین راهبرد ها توسط کسانی که بیشترین درگیری و مشکلات را دارند، ارایه می شود، نه دولت ها و سازمان هایی که صدها یا هزاران کیلومتر دورتر هستند. ما می دانیم که در اغلب مواقع نبود هماهنگی مناسب، شفافیت ناکافی، نظارت و ارزیابی غیرپیوسته، اتکا بیش از اندازه به پیمانکارانی که نظارت کافی بر آنها وجود ندارد، و رابطه با کشورهای دریافت کننده کمک بر مبنای قیمومیت و سرپرستی و نه همکاری، سبب به نتیجه نرسیدن تلاش های ما شده است. و ما می دانیم که توسعه هنگامی بیشترین کارآمدی را دارد که نه بر مبنای ارایه کمک، بلکه بر مبنای سرمایه گذاری باشد. در حقیقت، بسیاری از این آموزه ها در تلاش ها و فعالیت های شما در CGI نمودار است.

 

ما همچنین می دانیم که توسعه در صورتی که به گونه ای صحیح انجام شود نقشی ضروری و حیاتی در حل و فصل مشکلات پیچیدۀ جهان به هم پیوسته دارد. وما متعهد به انجام کارهای درست هستیم – که از همین اکنون آغاز می شود.

 

ممکن است برخی بپرسند که امنیت غذایی چه ارتباطی با آینده ما به عنوان کسانی که در ایالات متحده زندگی می کنیم، دارد. پاسخ این سوال این است که امنیت غذایی تنها مربوط به مواد غذایی نیست. این موضوع تماماً در ارتباط با امنیت – امنیت اقتصادی، امنیت محیط زیستی، و حتی امنیت ملی می باشد.

 

گرسنگی گسترده و فراگیرتهدیدی برای ثبات دولت ها، جوامع، و مرزها است. کسانی که گرسنه هستند، درآمدی ندارند، و نمی توانند از خانواده های خود مراقبت کنند، دچار ناامیدی و یاس می شوند. و این یاس و ناامیدی دارای عواقب و نتایج خاص خود است – تنش و بحران، درگیری، و حتی خشونت هایی که در فیلم شاهد آن بودیم. از سال 2007 کمبود مواد غذایی باعث آشوب و طغیان در بیش از 60 کشور جهان شده است.

 

کشاورزی – که تنها دربرگیرنده محصولات زراعی نبوده و شامل دامداری و پرورش ماهی نیز می باشد – نقشی حیاتی در رشد اقتصادی کشورهای سراسرجهان دارد. کشاورزی برای بیش از سه چهارم افراد فقیر در جهان تنها منبع درآمد و امرار معاش است. مواد غذایی با امنیت انرژی نیز ارتباط دارند: هنگامی که بهای نفت افزایش می یابد، بهای حمل و نقل مواد غذایی نیز بالا می رود. همچنین افزایش تقاضا برای سوخت های تولیدشده توسط مواد ارگانیک نیز بر بهای مواد غذایی تاثیر می گذارند. مواد غذایی با امنیت اوضاع جوی نیز مرتبط است: سیل و خشکسالی های ناشی از تغییرات اوضاع جوی زمین های زراعی را از بین می برد و باعث افزایش بیشتر بهای مواد غذایی می شود.

 

از همین رو امنیت غذایی تنها به معنای تهیه مواد غذایی برای مردم گرسنه نیست. و همچنین تنها وظیفه اخلاقی نیز نیست. امنیت غذایی دربرگیرنده مجموعه ای از مشکلات پیچیده است که تاثیری مستقیم بر رشد اقتصادی، انرژی، عوامل محیط زیستی و منافع راهبردی ما دارد. و در نتیجه این مسئله نیازمند پاسخی جامع و همه جانبه است.

 

اگر ما بتوانیم با کشورهای جهان همکاری کنیم تا به کشاورزان کوچک کمک کنیم بهره وری کشاورزی خود را افزایش داده و خرید و فروش محصولات خود را در بازارهای محلی و منطقه ای با سهولت بیشتری انجام دهند آنگاه می توانیم زمینه ساز ایجاد تغییراتی پی در پی و زنجیره ای شویم. ما می توانیم منابع غذایی جهان را هم در کوتاه مدت و هم در میان مدت افزایش دهیم، گرسنگی را از بین ببریم، درآمد کشاورزان را افزایش دهیم، بهداشت و سلامتی را تقویت کنیم، فرصت ها را گسترش دهیم، و اقتصادهای منطقه ای را تقویت کنیم.

 

برنامه ما بدون ابهام و فراگیر و بلندپروازانه است زیرا ما قصد داریم از طریق سرمایه گذاری در فن آوری و زیرساخت هایی که بهره وری و سوددهی کشاورزی را در کشورهای در حال توسعه افزایش می دهند با عوامل ریشه ای گرسنگی مقابله کنیم و در عین حال روند رسیدن مواد غذایی به دست کسانی که به این مواد نیاز دارند را نیز تسهیل کنیم. این امر سبب تقویت و بهبود تغذیه مردم می شود و بدین ترتیب کودکان و نوجوانان دارای سلامت کافی برای درس خواندن و آموختن و بزرگسالان نیز دارای قدرت کافی برای کار کردن خواهند بود. ما به تعهدات جدی خود در زمینه ارایه کمک های غذایی اضطراری، پاسخگویی به درخواست های کمک اضطراری در مواقع اتفاقات و رویدادهای ناگوار – مانند آن چیزی که اکنون در شاخ آفریقا در حال رخ دادن است و خشکسالی، عدم برداشت محصول، و جنگ های داخلی سبب ایجاد بدترین بحران انسانی طی 18 سال گذشته شده است – پایبند خواهیم ماند.

 

ما می دانیم که اصلاح کشاورزی در سطح جهان کاری شدنی و امکان پذیر است. ما پیش از این نیز شاهد امکان پذیر بودن این امر بوده ایم. انقلاب سبز در دهه 1960 میلادی از طریق سرمایه گذاری در زمینه افزایش بهره وری کشاورزی سبب حفظ جان صدها میلیون نفر در آمریکای لاتین و آسیای جنوبی شد. اما همان گونه که دکتر نورمن بورلاگ، بانی انقلاب سبز همواره به ما یادآوری می کرد، این انقلاب هرگز به طور کامل به انجام نرسید. بسیاری از نقاط جهان خصوصاً آفریقا از این انقلاب بهره مند نشدند. و در برخی از کشورها نیز گرسنگی مجددا بازگشته است. و به همین دلیل بود که دکتر بورلاگ تا پیش از مرگ خود در 95 سالگی در هفته گذشته به فعالیت های آزمایشگاهی خود و حمایت از سرمایه گذاری در کشاورزی ادامه داد. تلاش های او در زمینه حفظ جان انسان ها ارزش مبارزه و ادامه دادن را دارد.

 

در ماه ژوییه پرزیدنت اوباما و رهبران G8 متعهد شدند که 20 میلیارد دلار را به تقویت کشاورزی در سطح جهان اختصاص دهند. ایالات متحده متعهد شد که طی سه سال آینده حداقل 3.5 میلیارد دلار را به این تلاش ها اختصاص دهد. ما از کنگره خواسته ایم که بودجه درخواستی ما برای سال 2010 را به طور کامل تصویب کند و در سال بعد نیز خواستار تخصیص بودجه ای بیشتر برای کشاورزی خواهیم شد – این بودجه جایگزین تلاش ها و تعهد پایدار ما در زمینه ارایه کمک های بشردوستانه اضطراری نخواهد شد بلکه مکمل آن خواهد بود.

 

و تلاش های ما بر مبنای پنج اصل خواهد بود.

 

نخست این که ما با کشورهای همکار خود برای ایجاد و اجرای برنامه های خاص این کشورها همکاری خواهیم کرد. هیچ کس بهتر از خود کسانی که در کشور کار و زندگی می کنند، از موانع پیچیده موجود در مسیر تامین مواد غذایی توسط آن کشور آگاه نیست. ممکن است این موضوع بیش از اندازه ساده به نظر برسد اما سیاست غالب ما در گذشته این گونه نبوده است. ما با کشورها در زمینه مشخص کردن و تعیین سرمایه گذاری های خاصی که آنها برای تقویت و توسعه بخش کشاورزی خود نیاز دارند، همکاری نزدیکی خواهیم داشت. ممکن است در کشوری جاده ها اولویت اول باشند، و در کشور دیگری آبیاری و منابع آب و یا دسترسی بیشتر به اعتبارات و بازارها و یا کاشت محصولات مقاوم در برابر خشکسالی. پس از مشخص شدن برنامه ها ما به کشورها کمک خواهیم کرد تا این برنامه ها را اجرا کنند.

 

این همکاری متضمن مسئولیت های مشترکی نیز است. ما با کشورهایی همکاری خواهیم کرد که خود آمادگی تقبل تعهداتی اساسی را – نه تنها در زمینه توسعه کشاورزی، بلکه در زمینه موسسه های کارآمد، زمامداری مناسب، مبارزه با فساد، و ایجاد شفافیت داشته باشند.

 

برنامه جامع توسعه کشاورزی آفریقا الگو و نمونه به شمار می رود. تمامی کشورهای عضو این برنامه متعهد شده اند که ده درصد از بودجه ملی خود را به توسعه کشاورزی اختصاص دهند. رواندا اولین کشوری است که برنامه توسعه کشاورزی خود را به اتمام رسانده است و این برنامه اکنون در حال نتیجه دادن است. سرمایه گذاری های رواندا در کشاورزی طی سه سال گذشته پنج برابر شده است و تولید ناخالص داخلی کشاورزی نیز دو برابر شده است.

 

دومین اصل مقابله ما با عوامل ریشه ای گرسنگی است. ما در تمامی زمینه ها از تحقیق در مورد مواد غذایی و دانه ها و بذرهای بهتر تا برنامه های نوآورانه بیمه سرمایه گذاری خواهیم کرد تا بدین ترتیب کشاورزان کوچک به تنهایی با خطرات موجود در کشاورزی روبرو نباشند. ما زمینه های ارتباط بین کشاورزان و بازرگانان فعال در زمینه محصولات کشاورزی را با بازارها فراهم می کنیم، در زمینه مراکز و امکانات ذخیره سازی و نگهداری، انجماد، و فن آوری مواد غذایی سرمایه گذاری می کنیم، و به حرکت در مسیر ایجاد بازارهای جهانی کمک می کنیم.

 

ما همچنین زنان را در مرکز تلاش ها و فعالیت های خود قرار خواهیم داد. ما بارها – در طرح های مالی و کاری کوچک و سایر برنامه ها – شاهد آن بوده ایم که زنان نوآور، مسئولیت پذیر، و عملگرا هستند. آنها درآمد خود را به طور مستقیم در خانواده ها و جوامع خود سرمایه گذاری می کنند. نرخ بهره پرداختی توسط آنها برای وام ها بالاتر از نرخ بهره عادی است. به همین دلیل سرمایه گذاری در مورد زنان عاقلانه است. و با توجه به اینکه اکثر کشاورزان جهان را زنان تشکیل می دهند بسیار مهم و ضروری است که ما در سرمایه گذاری های خود در کشاورزی از آرمان ها و پشتکار آنها استفاده کنیم.

 

سومین اصل این است که ما هماهنگی ها را در سطح ملی، منطقه ای و جهانی افزایش خواهیم داد. ما هنگام مقابله با چالش های جهانی مانند گرسنگی و فقر اغلب به صورت منفرد و جداگانه عمل می کنیم و بدین ترتیب بعضی کارها را دوباره انجام می دهیم، در حالی که برخی دیگر از کارها انجام نشده باقی می مانند. این امر خصوصاً هنگام همکاری با بخش خصوصی، بنیادها، دانشگاه ها، و سایر شرکای حساس که بسیاری از آنها دارای تجربه و تخصص زیاد و اطلاعات و روابط منطقه ای هستند، صحت دارد. ما این کار را از طریق همکاری و ایجاد هماهنگی بین همکاران و شرکا انجام می دهیم و این روند را در درون دولت آغاز کرده ایم.

 

من از کریس میلز به عنوان رئیس کارکنان وزارت امور خارجه و مشاور خود خواسته ام تا اقدامات مربوط به ایجاد هماهنگی بین برنامه های ما را انجام دهد. او شروع به برگزاری اولین جلسات بین تمامی سازمان های دولتی که در زمینه مواد غذایی فعالیت می کنند، کرد نه تنها پرسنل وزارت امور خارجه و USAID، بلکه پرسنل وزارت کشاورزی و سایر سازمان های دولتی. ما باید ابتدا بین تمامی افراد خود هماهنگی ایجاد می کردیم و اکنون ما از همگی افراد فعال در زمینه مواد غذایی خواسته ایم که به ما بپیوندند.

 

چهارمین اصل ما بهره گیری از مزایای موسسه های چندجانبه است. موسسه های جهانی دارای دایره دسترسی به منابعی هستند که توانایی های آنها را بیشتر از هر کشور منفردی می کند. ما با استفاده از قدرت آنها می توانیم کشورهای بیشتری را تشویق کنیم که کمک ارایه کنند و گردش های مالی را نیز هماهنگ کنیم. و ما از قسمت عمده تجربه و تخصص این موسسات در سراسر جهان در طرح های عظیم زیرساخت ها که کشاورزی جهانی را امکان پذیر می سازد، استفاده می کنیم.

 

به عنوان مثال، بانک جهانی در کشور مالی، هزینه های نوین ساختن کانال هایی برای توسعه و بهبود آبیاری را تامین کرد در نتیجه میزان تولید برنج زیاد شد و درآمد کشاورزان به شکل چشم گیری افزایش یافت. در اتیوپی نیز بانک جهانی شبکه جاده های این کشور را بازسازی کرده و گسترش داد که این امر منجر به کاهش 25 درصدی زمان مسافرت و هزینه های حمل و نقل شد.

 

اصل پنجم نیز این است که ما تعهد و مسئولیتی درازمدت در قبال تلاش ها و اقدامات خود داریم. ممکن است رسیدن به نتیجه نهایی سال ها و یا حتی دهه ها طول بکشد، اما ما در زمانی که قادر هستیم هر آنچه را که از دستمان برمی آید را انجام خواهیم داد.

 

با این حال، نباید صبر و بردباری ما را با رضایت اشتباه گرفت. ما بودجه قابل توجه ای را به نظارت و ارزیابی اختصاص خواهیم داد. ما قصد داریم پایبندی به تعهدات خود را ارزیابی و بررسی کنیم – درست مانند کاری که این جا در CGI انجام می دهیم تا اطمینان حاصل کنیم که تعهدات انجام می شوند و با جمع آوری اطلاعات به صورت آشکار میزان پیشرفت و دستیابی خود به نتایج را بسنجیم. از این طریق همگی ما مسئولیت پذیر بوده و در صورت انجام هرگونه خطا و اشتباه و یا نیاز به تغییر راهکارهایمان، از آن مطلع خواهیم شد.

 

من سخنان خود را با تاکید بر اهمیت توسعه به عنوان عامل اصلی سیاست خارجی آغاز کردم، و در حقیقت نیز توسعه همین نقش را دارد. زیرا بدیهی است که ما امیدواریم در صورت انجام صحیح فعالیت ها و اقداماتمان بتوانیم به پیشبرد و تقویت ثبات اجتماعی و توسعه اقتصادی کمک کنیم. به همین دلیل، برنامه مبارزه با گرسنگی جهانی تنها وظیفه ومسئولیت متخصصان و کارشناسان توسعه به شمار نمی رود، بلکه نیازمند دیپلماسی قدرتمندی است.

 

سفرای ما وظیفه حساس و دشوار قانع کردن دولت های خارجی برای انجام اصلاحات، انجام سرمایه گذاری های لازم برای پیشبرد و اجرای طرح ها و برنامه هایی مانند این طرح، برقراری ارتباط با کشورهای دیگر، و همکاران و شرکای غیردولتی را بر عهده دارند. ما با موسسه های چندجانبه برای هدایت و پیشبرد تلاش های جهانی مانند تعهدات G8 در زمینه امنیت غذایی، اهداف توسعه هزاره، و صندوق کمک های چندجانبه برای کشاورزی – که G20 دیروز خواستار تشکیل آن شد – همکاری خواهیم کرد. تمامی این موارد نیازمند دانش، صبر، استعداد، اطمینان، و تلاش برای حل مشکلات است.

 

این کاری مشکل است. و ما برای انجام آن نیازمند کمک وزارت امور خارجه و  آژانس توسعه بین الملل ایالات متحده هستیم که ساختاری مناسب، منابع کافی، و سیاست هایی مناسب برای مقابله با چالش ها داشته و برای همکاری نزدیک با یک دیگر آمادگی داشته باشند. به همین دلیل من در اوایل سال جاری برای نخستین بار خواستار بازنگری هر دو سازمان شدم که این بازنگری تحت عنوان بازنگری دیپلماسی و توسعه چهارساله (QDDR) نامیده شد. وزارت دفاع سال ها است که بازنگری های دفاعی چهارساله (QDR) را انجام می دهد و من اعتقاد دارم اکنون زمان آن فرارسیده است که دیپلماسی و توسعه نیز در چهارچوب مفاهیم امنیت ملی و سیاست خارجی قرار گیرند. ما در حال حاضر با دقت در حال بررسی بهترین راهکارها برای بالاتر بردن جایگاه توسعه و دیپلماسی و یکپارچه کردن این موارد هستیم و قصد داریم راهکارها و سیاست های خود را در سطح دولت مورد بازنگری قرار دهیم. ما پرسش هایی دشوار از خود خواهیم پرسید و تصمیماتی دشوار نیز اتخاذ خواهیم کرد.

 

اما آخرین بخش راهکار ما می تواند نقشی تعیین کننده در موفقیت ما داشته باشد: و این بخش همگی شما هستید. افراد حاضر در این سالن دارای استعدادها، تجربه ها، تخصص، انرژی، و احساسات چشم گیری هستند. ما به نظرها و تحلیل ها و انتقادات شما، حمایت فعالانه شما، و تمامی توانایی ها و قابلیت های شما نیاز داریم.

 

لطفا از تارنمای ما – State.gov. – بازدید کنید تا اطلاعات بیشتری درباره برنامه گرسنگی جهانی ما به دست آورید. و ما طی روزها و هفته های آینده از شما خواهیم خواست تا پیشنهادات خود را ارایه کرده و به ما کمک کنید. ما خواستار ارتباطی پویا هستیم، زیرا به شما اطمینان می دهم که این ارتباط زمینه ساز بحث و گفتگوهای بی نظیری در سراسر جهان و در کشور ما خواهد شد. همان گونه که بیل گفت ما به طور تصادفی در این مکان حضور نیافته ایم. ما کمک های اضطراری غذایی را جایگزین سرمایه گذاری در زمینه بهره وری کشاورزی کردیم و فراموش کردیم که این موارد در کنار یک دیگر کارآمد هستند. از همین رو ما باید واقعاً این مسئله را به صورتی کاملاً جدید و ابتکاری مورد بررسی قرار دهیم.

 

ما امیدواریم که شما در این ارتباط پویا حضور داشته باشید زیرا در نهایت هنگامی که ما در سالن  کنفرانس دولتی و یا سالن سخنرانی در هر نقطه ای از جهان به تعیین و مشخص کردن راهکار خود می پردازیم باید نگرشی واقع گرایانه نسبت به این موضوع داشته باشیم: آن زن کشاورز و آن جوان بیکار و آینده آنها باید نه تنها برای خودشان بلکه برای تمامی ما مهم باشد.

 

بازسازی و تقویت مجدد کشاورزی جهانی کار ساده ای نخواهد بود. در حقیقت این یکی از بلندپروازانه ترین و جامع ترین تلاش های مربوط به توسعه و دیپلماسی است که کشور ما تا کنون دست به انجام آن مبادرت ورزیده است. اما این کار شدنی است و انجام خواهد شد. ارزش تلاش های ما را دارد. و در صورتی که ما موفق شویم، آینده ای مرفه تر، با ثبات تر و صلحی پایدارتر خواهیم داشت.

 

از همه شما بسیار سپاسگزارم. (تشویق حضار)

پايان رونوشت