06 اکتبر 2009
ما منتظر برداشته شدن گامهای مشخص و عملی به وسیلۀ ایران برای بالا بردن سطح اعتماد به آنچه آنها دارند انجام می دهند هستیم
کلینتون: ما به خاطر نفس گفتگو، گفتگو نمی کنیم
آغاز رونوشت
2 اکتبر 2009
کلینتون: ما به خاطر نفس گفتگو، گفتگو نمی کنیم
سخنگوی وزارت خارجه: ما منتظر برداشته شدن گامهای مشخص و عملی به وسیلۀ ایران برای بالا بردن سطح اعتماد به آنچه آنها دارند انجام می دهند هستیم، یعنی نشان دادن این که آنها دارای یک برنامۀ هسته ای برای مقاصد صرفا مسالمت آمیز هستند. بنا بر این بار بردوش آنها است. آنها باید این گامهای عملی را بردارند.
اخبار امور خارجه از واشنگتن
وزارت امورخارجۀ ایالات متحده
گزیده هایی از جلسۀ توجیهی روزانه برای مطبوعات با ایان کلی، سخنگو
(آغاز گزیده ها)
پرسش: در بارۀ ایران، فکر می کنم امروز سفیر ایران در انگلستان گفت که ایران با ترتیب مربوط به ارسال اورانیوم با درجۀ غنای پایین به یک کشور ثالث موافقت نکرده است. بنا بر این، فکر می کنید ایرانی ها در اینجا دارند بازی می کنند. آیا آنها برای به دست آوردن وقت این بازی را در پیش گرفته اند؟ به نظر شما جریان از چه قرار است؟
آقای کلی: من آن گزارش را ندیده ام، ولی استنباط ما این است که آنها در ژنو با این پیشنهاد، دایر بر ارسال اورانیوم با درجۀ غنای پایین به یک کشور ثالث موافقت کردند، و همچنین استنباط ما این است که آقای البرادعی مدیر کل آژانس بین المللی انرژی اتمی (IAEA) در پایان این هفته در تهران خواهد بود و خواهد کوشید که روی جزئیات موضوع کارکند.
پرسش: این فکر که آنها دوهفته وقت دارند که تأسیسات قم را بر روی بازرسان IAEA باز کنند، اگر از چنین کار خودداری کردند چه پیش می آید؟
آقای کلی: من فکر نمی کنم که ضرب الاجل سخت و سریعی در کار باشد. من فکر می کنم که ما بخوبی روشن کردیم که این موضوعی است که فوریت دارد، که ما انتظار داریم آنها اقدام سریع و عملی برای گشودن این تاسیسات به عمل آورند و نه تنها تأسیسات را بازکنند، بلکه تضمین کنند که IAEA قادر خواهد بود با برخی از مهندسان دیدار داشته باشد و مدارک و نقشه ها راببیند. بنا بر این، همانطور که قبلا گفتم، این موضوعی است که تاحدودی فوریت دارد که آنها این مکان را باز کنند، اما نمی دانم که آیا ما عملا یک --
پرسش: دو هفته – ما نباید زیاد به آن به عنوان چیزی که در سنگ حک شده است نگاه کنیم؟
آقای کلی: ببخشید؟
پرسش: دو ... فکر این که آنها دوهفته وقت دارند که این کار را انجام بدهند، گمان نمی کنید این در عمل ---
آقای کلی: من نمی دانم که این لزوما بر سنگ حک شده باشد، ولی فکر می کنم که بعد از سفر آقای البرادعی، ما اطلاعات بیشتری در بارۀ آن کسب خواهیم کرد.
پرسش: استنباط من این بود که ایرانی ها با انجام این کار یعنی فرستادن مواد به خارج موافقت نکردند، بلکه موافقت کردند که آن را مورد توجه قرار دهند، که این با موافقت عملی تفاوت دارد و گفتند که یک گرد همایی خواهند داشت برای اینکه آن را مورد بحث قرار دهند. اکنون شما می گویید استنباطتان این است که آنها عملا با این امر موافقت کردند.
آقای کلی: استنباط من این است که آنها با انجام این کار موافقت کردند.
پرسش: آیا شما مطمئن هستید؟
آقای کلی: آنها به طور اصولی،طبق استنباط من، با انجام این کار موافقت کردند.
پرسش: آیا کس دیگری به یاد دارد که آنها دیروز فقط موافقت کردند که آن را مورد توجه قرار دهند؟ منظور من این است که این درخارج از ژنو بود.
پرسش: سفیر ایران، در عمل یکی از اعضای هیئت نمایندگی ایران در ژنو بود و در واقع گفت که دیروز بعد از این که ما جواب نه دادیم، با آن موافقتی نکردیم و موضوع را مورد بحث قرار ندادیم. بنا بر این به نظر می رسد میان نحوۀ برداشت دوطرف ازنتیجه ای که از نشست حاصل شده، مغایرت وجود دارد.
آقای کلی: خوب، ما باید ببینیم سفیر ایران در انگلستان چه ...
پرسش: آیا شما به یک موافقت اصولی به عنوان امری نهایی نگاه می کنید؟
آقای کلی: خوب، همانطور که گفتم در آخر این هفته IAEA به ریاست محمد البرادعی به [ایران] خواهد رفت تا بکوشد جزئیات توافق را مشخص کند. بنا بر این ما خواهیم دید که چه نتیجه ای از آن حاصل خواهد شد. ببخشید؟
پرسش: بنا بر این توافق قطعی حاصل نشده است؟
آقای کلی: خوب، تا زمانی که همۀ جزئیات آن به وسیلۀ IAEA مشخص نشده باشد، معاملۀ قطعی نیست.
پرسش: خوب، آیا فکرنمی کنید گفتن این که آنها موافقت کردند اندکی زودهنگام باشد؟
آقای کلی: من فقط می گویم استباط ما این است که آنها به طور اصولی با گشودن تأسیسات و فرستادن اورانیوم با درجۀ غنای پایین به خارج موافقت کردند.
پرسش: من پرسشی در بارۀ موضوع دوهفته دارم. شما می گویید ایران – و رئیس جمهوری گفت دوهفته. یا چه؟
آقای کلی: خوب، نگاه کنید، این آغاز یک فعالیت فشردۀ دیپلماتیک است. آنچه را که شما دردست دارید این است که البرادعی این هفته به ایران می رود تا در مورد این جزئیات، آنچه که یک توافق اصولی بود، محکم کاری کند. شما همچنین نشستی در 8 اکتبر در وین خواهید داشت که مشخصا به منظور پرداختن به جنبه های لجیستیکی و فنی پیشنهاد مربوط به رآکتور پژوهشی تهران تشکیل خواهد شد. بنابر این بگذارید ببینیم از آن چه نتیجه ای به دست خواهدآمد.
پرسش: اما من فقط می گویم که ایالات متحده صحبت دو هفته را مطرح کرد. بنا بر این حرف شما چیست؟ که یعنی اگر این موضوع ظرف دوهفته عملی نشود، شما پیشنهاد را از روی میز برخواهید داشت؟ یا این که شما واقعا فکر می کنید این ...
آقای کلی: نه، من چنین حرفی نمیزنم. من می گویم ما تاریخ قطعی نداریم.
پرسش: در این صورت چرا شما مهلت قطعی دوهفته را مطرح کرده اید؟
آقای کلی: خوب، به این علت که ما انتظار داریم آنها ظرف دوهفتۀ آینده ... پیشنهادهای عملی ارائه دهند.
پرسش: نه، پرزیدنت اوباما گفت که ایران باید این کار را ظرف دوهفته انجام دهد، که بدین معناست که در صورت عدم انجام، عواقبی بر آن مترتب خواهد بود. اما شما فکر می کنید که ...
آقای کلی: اگر انجام نگیرد، عواقبی در کار خواهد بود.
پرسش: درظرف دوهفته؟ آیا شما فکر می کنید که اگر این امر ظرف دوهفته اتفاق نیفتد، واقعا شما فکر می کنید که ...
آقای کلی: ما انتظار دارم ظرف دوهفتۀ آینده اتفاق بیفتد.
پرسش: خوب، اما اگراتفاق نیفتد، شما پیشنهاد را از روی میز بر نخواهید داشت؟
آقای کلی: نه، ما چنین کاری نمیکنیم.
پرسش: مطمئنا ظرف دوهفته در مورد تحریم ها توافقی به عمل نخواهد آمد. بنا بر این در ظرف دوهفته چه اتفاقی می افتد؟
آقای کلی: آنچه که ما همواره گفته ایم این است که این یک فرایند بی پایان نخواهد بود، ما در این فرایند تنها به خاطراین که گفتگو کرده باشیم وارد نشده ایم. ما منتظر برداشته شدن گامهای مشخص و عملی به وسیلۀ ایران برای بالا بردن سطح اعتماد به آنچه آنها دارند انجام می دهند هستیم، یعنی نشان دادن این که آنها دارای یک برنامۀ هسته ای برای مقاصد صرفا مسالمت آمیز هستند. بنا بر این بار بردوش آنها است. آنها باید این گامهای عملی را بردارند. و ...
پرسش: من این موضوع را درک می کنم، اما اگر شما یک ضرب الاجل دو هفته ای تعیین می کنید، در آن صورت شما در پایان دوهفته باید پیامدهایی را در نظر بگیرید؟ یا این که ضرب الاجل شما هیچگونه معنایی ندارد.
آقای کلی: خوب، اگر آنها اقدام نکنند، خوب، ما گفته ایم که این یک فرایند بدون پایان نیست و ما منتظریم ظرف دوهفته باید گامهای عملی برداشته شود. و فرایند با دیدار البرادعی از تهران و نشست وین برای گفتگو در IAEA در بارۀ پیشنهاد مربوط به راکتور پژهشی ایران آغاز می شود.
پرسش: آیا در گفتگوی دو جانبه، جلیلی هیچ پاسخی به نگرانی های مربوط به شهروندان بازداشت شدۀ ایالات متحده در ایران داد؟
آقای کلی: خوب می دانید من دیروز به شما چه گفتم. ما موضوع همۀ شهروندان آمریکایی را که یا تحت بازداشت قراردارند و یا ناپدید شده اند مطرح کرده ایم. و ما خواستار کمک ایران برای آزادی این افراد شده ایم. و همچنین ما کمک آنها را برای تعیین محل اقامت رابرت لوینسن، شهرون ناپدید شدۀ آمریکایی خواسته ایم. و امیدواریم که ایرانیها نگرانیهای ما را جدی تلقی کنند و بر اساس این درخواستها گامهای عملی بردارند.
پرسش: آیا دبیر شورای امنیت ملی نبود—در ارتباط با پاسخ وی چیزی مطرح شد---
آقای کلی: در این مورد هیچ چیزی نیست که من بتوانم با شما در میان بگذارم.
(پایان گزیده ها)
گزیده هایی از سخنان کلینتون، وزیر امورخارجه، و کیم، معاون نخست وزیر ویتنام
وزارت امورخارجۀ ایالات متحده
دفتر سخنگو
(آغاز گزیده ها)
پرسش: متشکرم خانم وزیر. در گفتگوهای امروز با ایران در ژنو، به نظر می رسد مقدار زیادی حرکات مثبت در نتیجۀ این گفتگوها انجام شده است. ایرانی ها به دیپلماتهای سویسی اجازۀ ملاقات با آن کوهنوردان دادند و ایالات متحده به وزیر خارجۀ ایران اجازه داده است به واشنگتن بیاید و حالا امروز بیل برنز با رئیس مذاکره کنندگان ایران در حاشیه دیدار داشته است. برای من این پرسش مطرح است که آیا هم اکنون شما همۀ اینها را به عنوان نوعی موفقیت درارتباط با ایران تلقی می کنید. و در بارۀ پیشنهاد وزیر خارجۀ ایران برای دیدار و گفتگو در سطح سران چه فکر می کنید؟ آیا ممکن است ما در آن جهت حرکت کنیم؟ با سپاسگزاری از شما.
کلینتون، وزیر امور خارجه: من غیر از این که به طور خیلی مشخص به آنچه که امروز اتفاق افتاد اشاره کنم، نمی خواهم توصیفی در بارۀ گفتگوهای امروز ارائه دهم. در فاصلۀ دیدارهای جمعی بین گروه 1+5 و هیئت ایرانی، گفتگوهای جانبی هم پیش آمد که فرصتی فراهم ساخت تا بر نگرانیهای اصلی که گروه 1+5 در بارۀ مسئلۀ هسته ای ایران احساس می کند، تأکید مجدد به عمل آید. یک دیدار دو جانبه نیز در حاشیه میان هیئت نمایندگی ما و هیئت ایرانی صورت گرفت.
و من فکر می کنم قرائتی که من به وسیلۀ تلفن از بیل برنز، معاون وزیر، دریافت کردم، حاکی از آن است که تعدادی از مسائل مطرح و روی میز گذاشته شده است و حالا ما باید منتظر بمانیم وببینیم ایران با چه سرعتی و یا اصلا پاسخ خواهد داد. من فکر می کنم که روز پرباری بود اما نتیجۀ آن هنوز به دست نیامده است، بنا بر این ما منتظر خواهیم ماند و بر دیدگاه های خود همچنان پای خواهیم فشرد و خواهیم دید که ایران چه تصمیمی می گیرد.
پرسش: اما فقط از جنبۀ دوجانبه، چنین به نظر می رسد که با توجه به چنین حرکاتی که شما از دو طرف می بینید، تمایل دولت اوباما به تعامل ممکن است در حال نتیجه دادن باشد. آیا شما این را به عنوان یک علامت مثبت تلقی می کنید؟
کلینتون، وزیر امور خارجه: من آن را وقتی به عنوان یک نشانۀ مثبت تلقی خواهم کرد که از حرکت و تعامل در جهت اقدامات و نتایج گام بردارد. و این یک مسیر ضروری است و به گمانم ما در آن قرار داریم. ما همیشه گفته ایم که برای تعامل آماده ایم، ولی ما به خاطر نفس گفتگو، گفتگو نمی کنیم. ما در یک فرآیند فقط به خاطر این وارد نمی شویم که بگوییم می توانیم در دراخل مربع مربوط به آن فرایند علامتی بگذاریم. ما خواستار اقدامات عملی و نتایج مثبت هستیم. و فکر می کنیم دیدار امروز در را بر روی این جریان گشود، اما بگذارید ببینیم چه پیش می آید.
(پایان گزیده ها)
پايان رونوشت
