02 اکتبر 2009
سخنگوی وزارت خارجه: مایه خوشحالی ماست که دولت ایران تصمیم گرفته است در رابطه با سه کوهنورد امریکایی به تعهدات خود تحت کنوانسیون وین عمل کند
آغاز رونوشت
29 سپتامبر 2009
سخنگوی وزارت خارجه: مایه خوشحالی ماست که دولت ایران تصمیم گرفته است در رابطه با سه کوهنورد امریکایی به تعهدات خود تحت کنوانسیون وین عمل کند
کراولی در رابطه با نشست اول اکتبر گروه 1+5 با ایران گفت: "همانطور که رئیس جمهوری خاطرنشان کرده است، در پایان سال، ما در موقعیتی خواهیم بود که هرگونه پیشرفتی که در طی این مدت حاصل شده است که ارزیابی کنیم. و آنگاه برای ارزیابی گام بعدی در موقعیت بهتری خواهیم بود."
اخبار امور خارجه از واشنگتن
فیلیپ کراولی، دستیار وزیر امور خارجه، در حلسۀ توجیهی با خبرنگاران
وزارت امور خارجه ایالات متحده آمریکا
سه شنبه، 29 سپتامبر 2009
(آغاز گزیده ها)
آقای کراولی: بعضی از شما امروز صبح قبل از این نشست جویا شدید – از سفیر سوئیس در ایران خبر رسید که قرار است به او دسترسی کنسولی به جاش فاتال، شین باور، و سارا شورد داده خواهد شد. ما نمی دانیم آیا این ملاقات تا این لحظه صورت گرفته است یا نه ولی مایه خوشحالی ماست که دولت ایران تصمیم گرفته است به تعهدات خود تحت کنوانسیون وین عمل کند.
پرسش: آیا جای امیدواری هست که این سه نفر بتوانند با خانواده های خود با تلفن یا هر وسیله دیگری تماس داشته باشند؟ آیا دسترسی سوئیس به آنها یعنی احتمال اینکه بتوانند با خانواده های خود تماس مستقیم داشته باشند بیشتر شده است؟
آقای کراولی: بگذارید منتظر بمانیم ببینیم چه می شود. از زمانی که مطلع شدیم این کوهنوردان در ایران بازداشت شده اند، که کمی بیشتر از یک ماه پیش بود، ما دسترسی کنسولی را خواستار شده ایم. ما مشتاقانه منتظر این نخستین ملاقات هستیم تا از دوستان سوئیسی در مورد شرایطی که آنها در آن تحت بازداشت هستند مطلع شویم بعد خواهیم دید. یعنی، بدیهیست که خواست ما این است که آنها هرچه زودتر آزاد شوند. اما اینکه از این مرحله به بعد چه می شود – فعلاً این نخستین ملاقات را داشته باشیم.
پرسش: در خصوص زمان بندی این ملاقات، آیا ارتباطی بین دو موضوع می بینید با توجه به اینکه قرار است دو روز دیگر با آنها نشستی برگزار کنید؟
آقای کراولی: مشخص نیست. یعنی، بدون شک، ما از اینکه ایران به تعهدات خود تحت کنوانسیون ژنو عمل می کند استقبال می کنیم. و بدون شک، در روز پنجشنبه، ما پیام مشابهی خواهیم داشت و آن اینکه ایران باید به تعهدات خود تحت پیمان منع گسترش سلاح های هسته ای عمل کند. اما فراتر از این، چیزی نمی توانم بگویم
پرسش: آیا در جلسه پنجشنبه، بیل به خاطر این کار از آنها تشکر می کند؟
آقای کراولی: ما از این تصمیم استقبال می کنیم ولی ضمناً مشتاقیم که برای اولین بار با آنها رو در رو ملاقات کنیم. سفیر سوئیس، یا هر فرد دیگری از کارکنان او، در این فرصت می تواند با آنها ملاقات کند، با آنها صحبت کند و مطمئن شود که از آنها به خوبی نگهداری می شود.
پرسش: و در این موضوع آخرین سؤال من این است که آیا به نظر شما این نشان دهنده تمایل یا حسن نیت ایران است که شاید به مذاکرات منتقل شود؟
آقای کراولی: خواهیم دید. ما از این حرکت استقبال می کنیم. اما بدیهیست که مشتاقیم ایران در نشست پنجشنبه حضور جدی داشته باشد.
پرسش: متشکرم. درباره ایران و ترکیه. آقای اردوغان، نخست وزیر ترکیه، اخیراً گفته است که برنامه هسته ای ایران صرفاً برای مقاصد صلح آمیز است. بنا بر این، به نظر می رسد که این عضو غیر دائم شورای امنیت سازمان ملل ظاهراً با موضع آمریکا درباره برنامه هسته ای ایران موافق نیست. سؤال من از شما این است آیا در مسئله ایران با ترکیه اتفاق نظر دارید؟
آقای کراولی: خوب، اگر سؤال این است که آیا آمریکا حاضر است – آیا طبق اطلاعاتی که داریم، این برنامه از نظر ما صلح آمیز است، اگر سؤال این است باید گفت که ما نگرانی هایی داریم. و همانطور که خانم کلینتون، وزیر امور خارجه، در روز یکشنبه اعلام کرد، موضوع صرفاً این نیست که ایران مدعیست که این برنامه صلح آمیز است؛ با توجه به نگرانی های نه فقط آمریکا، بلکه جامعه بین المللی، ایران وظیفه دارد جامعه بین المللی را قانع کند که مقاصد این برنامه صلح آمیز است. این باید عملی باشد.
اما همانطور که دیروز گفتیم، اگر برنامه ایران صلح آمیز است، پس چرا در مورد این رآکتوری که اخیراً در قم فاش شده و در موارد دیگر – چرا اینقدر تلاش کرده اند که فعالیت هایشان را مخفی کنند؟ اگر برنامه شما صلح آمیز است، پس چیزی برای پنهان کردن وجود ندارد. این یکی از نکات اصلی مورد نظر ما در نشست روز پنجشنبه است. وقت آن است که ایران با صداقت جلو بیاید. وقت آن است که آنها با رویکردی سازنده و مثبت اثبات کنند –ا زطریق موافقت با بازرسی های بین المللی از برنامه هسته ای کشور تحت نظارت آژانس بین المللی انرژی اتمی و برداشتن گام های دیگری از جمله فاش کردن همه اطلاعات و اجازه مصاحبه با کارکنان تأسیسات، جامعه بین المللی را قانع کنند که مقاصد ایران صلح آمیز است.
پرسش: صحیح. اما اظهارات آقای اردوغان به بعد از این بیانات در پیتسبرگ مربوط است. بنا بر این، از شما به عنوان عضوی از جامعه بین الملل، همانطور که ترکیه عضوی از جامعه بین الملل است –
آقای کراولی: متوجه هستم.
پرسش آیا به نظر شما در این مقطع این ایران است که باید ترکیه را متقاعد کند یا این آمریکا و گروه 1+5 است که باید ترکیه را متقاعد کنند؟
آقای کراولی: خوب، به گمانم بتوان گفت که جامعه بین المللی در مورد ماهیت برنامه هسته ای ایران نگرانی های دارد. هر کشوری باید بر اساس اطلاعات موجود مسئله را ارزیابی کند تا ببیند که نتیجه قانع کننده است یا خیر. آیا در مورد برنامه هسته ای ایران اطلاعاتی در دست داریم که ایالات متحده را قانع کند؟ پاسخ منفی است. ما نگرانی های شدیدی داریم و این نگرانی ها در سرتاسر جامعه بین المللی، از جمله میان اروپایی ها و دیگر اعضای گروه 1+5 به صورت گسترده مشترک است. دقیقاً به همین دلیل است که خواستیم این نشست برگزار شود. دقیقاً به همین دلیل است که ایالات متحده تصمیم گرفته است که در این نشست شرکت کند تا بتوانیم، در واقع، تعامل مؤثری با ایران داشته باشیم و فرایندی را آغاز کنیم که از طریق آن نگرانی های ما و سایر کشورهای جامعه بین المللی برطرف شود.
پرسش: واکنش شما به این تأکید ایران چیست که درباره تأسیسات هسته ای دوم گفتگو نمی کنند چون این حق آنها به عنوان یک کشور مستقل است؟
آقای کراولی: همانطور که توضیح داده ایم، برگزاری این نشست را خواستار شدیم چون ایالات متحده و جامعه بین الملل در مورد همه فعالیت های ایران، همه اهداف هسته ای این کشور نگرانی دارند. برای سؤالاتی که مدت هاست مطرح است و برای سؤالاتی که اخیراً در ماجرای این رآکتور مخفی مطرح شد جواب می خواهیم.
بنا بر این، مسئله اساسی این است: آیا ایران در روز پنجشنبه با آمادگی برای پرداختن جدی به نگرانی های جامعه بین الملل وارد جلسه می شود؟ و پنجشنبه خواهیم دید که چه می شود.
پرسش: آیا تأیید کرده اند که در نشست حضور خواهند داشت – و در چه سطحی – یا اصلاً به طور کلی حضور خواهند داشت؟
آقای کراولی: تا دیشب، اطلاعی ندارم که درباره ترکیب هیئت ایران تأییدیه ای دریافت کرده باشیم. پس اگر اطلاعات بیشتری در مورد ترکیب اعضای این هیئت دریافت کنیم به این سؤال پاسخ می دهم.
پرسش: آیا در مورد نحوه برگزاری گفتگوهای پنجشنبه جزئیاتی دارید، یعنی – آیا همه دور یک میز می نشینند؟ جلسه چطور آغاز می شود؟ و اگر ایرانی ها، همانطور که اعلام کرده اند، از گفتگو درباره مسئله هسته ای خودداری کنند، واکنش چیست؟ آیا همه بلند می شوند و اتاق را ترک می کنند؟
آقای کراولی: ما در انتظار نشست پنجشنبه هستیم. به گمانم مسئولیت نشست با خاویر سولانا باشد. بنا بر این، خیلی از جزئیات فنی نشست، از لحاظ محل، مدت زمان، و غیره، را او تعیین می کند. فکر می کنم از هر فرصتی که برای گفتگو دست دهد استقبال خواهیم کرد، هم به عنوان گروه 1+5، و سپس، اگر همه چیز به خوبی پیش رفت، به احتمال قوی یک یا چند گفتگوی عمومی، شاید فرصتی برای صرف ناهار و گفتگوهای بیشتر خواهیم داشت. اما از لحاظ جزئیات دقیق چگونگی برگزاری نشست پنجشنبه، این دیگر به آقای سولانا مربوط است.
پرسش: آیا ممکن است بیشتر از یک روز باشد؟
آقای کراولی: فکر می کنم برنامه فعلی یک روزه است. اما بگذاریم پنجشنبه برسد تا ببینیم چه پیش می آید
پرسش: در ادامه همین موضوع، وقتی که دولت بوش در سال گذشته به این مذاکرات در ژنو پیوست، به یاد دارم که بیل برنز دستور داشت که در واقع صحبت نکند. آیا این بار هم همانطور خواهد بود یا اینکه دخالت مستقیم در این –
آقای کراولی: نه، ما اطلاع داده ایم که در نظر داریم در این نشست، در این فرایند مشارکت کامل داشته باشیم.
پرسش: آیا آقای برنز در نظر دارد مسائل دیگری هم مطرح کند؛ مثلاً افغانستان یا مسائل دیگر مربوط به ایران؟
آقای کراولی: در جریان یک جلسه مهم با مجموعه نسبتاً کوچکی از افراد، فرصت تعاملات جانبی ممکن است دست دهد. پیش بینی نمی کنم که اینچنین خواهد شد. و در این تعاملات جانبی، خواهیم دید چه می شود. اما از دیدگاه کلی، در فرایند گروه 1+5، توجه اصلی ما پرداختن به نگرانی های مشترک ما با جامعه بین الملل در رابطه با موضوع هسته ایست. ما پیشنهاد داده ایم که با ایران درباره طیف گسترده تری از مسائل گفتگو کنیم. اگر این نشست فرایند گسترده تری را آغاز کند، ما از آن استقبال می کنیم.
پرسش: اما این امکان وجود ندارد که هیئت های آمریکا و ایران بتوانند بدون حضور دیگران بین خودشان جلسه داشته باشند یا چنین چیزی قرار نیست – آیا شما (نامفهوم).
آقای کراولی: هر وقت که شما در جلسه ای با هم شرکت کنید، فرصت برای تعامل وجود خواهد داشت، و اگر اینطور شد، ما از آن استقبال می کنیم.
پرسش: معذرت می خواهم، پیشنهادی که به آن اشاره کردید همان تعلیق در برابر تعلیق ماه آوریل است؟
آقای کراولی: نمی خواهم پیش بینی کنم که چه –
پرسش نه، ولی آیا این –
آقای کراولی: ما آماده ایم که – ما نگرانی هایی داریم و این واقعیت امر است. پیشنهادهایی در گذشته مطرح شده است. اما نمی خواهم به نوعی – ببینیم نشست پنجشنبه و مذاکرات به کجا می رسد. بعد از نشست با کمال میل شما را در جریان جزئیات گفتگوها قرار می دهیم. اما واضح است که در گذشته ایده هایی در مورد چگونگی حل و فصل این مسئله مطرح کرده ایم. تعجب نمی کنم اگر در جریان این نشست، پیشنهادهایی که قبلاً مطرح شده مرور شود، مسائلی که در رابطه با نگرانی های ما به وجود آمده است مرور شوند. مسئله واقعی این است که ما خواهان تعامل هدفمند، جدی و مستمر از سوی ایران هستیم تا این مسائل حل و فصل شوند.
پرسش: آیا انتظار دارید که از گزارش شما در پایان نشست پنجشنبه بتوانیم اینطور برداشت کنیم که آیا ایالات متحده احساس می کند ادامه این کار اصلاً ارزش را دارد یا این فقط در زمانی است که نظر نهایی در مورد فایده داشتن این مذاکرات را خواهیم داشت؟
آقای کراولی: اینطور بگویم. رئیس جمهوری تصریح کرده است که ما به یک فرایند علاقه مندیم. ما فکر نمی کنیم که این مسائل در یک جلسه حل می شوند. فکر نمی کنم در یک جلسه تصویر روشنی از تمایل ایران به تعامل به دست بیاوریم. اما بدون شک، وقتی سر میز هستیم، حرف آنها را بشنویم، لحن آنها را بشنویم، چیزهایی دستگیر مان می شود.
و بعد، پرسش واقعی این است که آیا آنها حاضرند وارد فرایندی برای تعامل شوند؟ چون از این نشست به بعد، اگر حاضر باشند به مسائل مورد نگرانی جامعه بین الملل بپردازند، در ان صورت کارهای دیگری هم هست که باید انجام شود – اطلاعاتی که باید داده شود، دسترسی به افراد اگر مناسب باشد، دسترسی به تأسیسات در ایران، انجام کارهایی که ایران قرار است به عنوان عضو پیمان منع گسترش سلاح های هسته ای انجام دهد، اما در گذشته حاضر به انجام آنها نبوده است.
پس آنچه ما اینجا مد نظر داریم نشستی است که به فرایندی بیانجامد که به حل و فصل نگرانی های ما منجر شود. چنین فرایندی به زمان نیاز دارد و ما در روز پنجشنبه عجولانه قضاوت نخواهیم کرد. باید می بینیم که این نشست چطور پیش می رود و تمایل ایران به مذاکره پیرامون این مسائل را ارزیابی کنیم. اگر فرایندی در میان باشد، می توان برداشت کرد که متعاقباً نشست های دیگری هم خواهیم داشت. همانطور که رئیس جمهوری خاطرنشان کرده است، در پایان سال، ما در موقعیتی خواهیم بود که هرگونه پیشرفتی که در طی این مدت حاصل شده است که ارزیابی کنیم. و آنگاه برای ارزیابی گام بعدی در موقعیت بهتری خواهیم بود.
(پایان گزیده ها)
پايان رونوشت
