02 اکتبر 2009
سخنگوی وزارت خارجه: ایران باید با اطلاعات قانع کننده جلو بیاید، تأسیسات خود را به روی بازرسی قابل قبول بگشاید، گفتگوی بسط یافته ای را دنبال کند و به صورت قابل قبولی به نگرانی ها رسیدگی کند
آغاز رونوشت
28 سپتامبر 2009
سخنگوی وزارت خارجه: ایران باید با اطلاعات قانع کننده جلو بیاید، تأسیسات خود را به روی بازرسی قابل قبول بگشاید، گفتگوی بسط یافته ای را دنبال کند و به صورت قابل قبولی به نگرانی ها رسیدگی کند
اخبار امور خارجه از واشنگتن
وزارت امور خارجه ایالات متحده
دوشنبه، 28 سپتامبر 2009
گزیده هایی از جلسه توجیهی روزانه با فیلیپ کراولی، معاون وزیر در امور عمومی
(آغاز گزیده ها)
پرسش: درباره ایران و نشست پنجشنبه، جدا از پرسش درباره تحریم ها، که آن طور که من فهمیدم، موضوع اصلی مذاکرات این نشست نیست، نظر شما درباره مشوق هایی که ممکن است به منظور تغییر رفتار به ایران پیشنهاد شود، چیست؟
آقای کراولی: خوب، به نظر من موضع اصلی مشوق نیست. من فکر کنم موضوع اصلی موضوع وظیفه است. ایران بر اساس پیمان عدم گسترش تسلیحات هسته ای وظایفی برعهده دارد. این کشور به پرسش هایی که در مجمع های مختلف، از جمله در IAEA پرسیده شده است، پاسخ نداده است. بنابراین در حقیقت – مسئله اصلی مشوق هایی که به ایران ارائه خواهد شد، نیست؛ مسئله اصلی این است که ایران باید جلو بیاید، پرسش ها را پاسخ دهد و به نگرانی های جامعه جهانی رسیدگی کند.
در صورتی که این کشور این کار را انجام ندهد، اگر این کشور این نگرانی ها را رفع نکند، همان طور که کلینتون، وزیر امور خارجه، بارها از جمله دیروز در ساندی نیوز گفته است، ما تأیید می کنیم که بر اساس NPT ایران حقوق مشخصی دارد، اما این حقوق مسئولیت هایی به دنبال دارد. زمان آن فرا رسیده است که ایران به این مسئولیت ها عمل کند. واضح است که این مورد یک نگرانی اصلی است – نه فقط نگرانی انفرادی، بلکه نگرانی اصلی ایالات متحده و جامعه جهانی است.
اگر ایران روز پنجشنبه وارد نشست شود و برای ارتباط جدی و پرداختن به این نگرانی ها آماده باشد، می توانید تصور کنید که پس از مدتی مزایایی وجود دارد که به ایران تعلق می گیرد. اما مهمتر از هر چیز، این [نشست] درباره مسئولیت های ایران است.
پرسش: پس به خودی خود مشوق هایی وجود ندارد؟ شما می گویید که آنها تنها می توانند حقوق معمول را تحت آن – در NPT، اما بر اساس NPT –
آقای کراولی: خوب، منظورم این است که تا حدی که مردم ایران می خواهند که شاهد روابط معمولی تر با دیگر کشورهای منطقه، ایالات متحده و جامعه جهانی باشند، این فرصت در اختیار ایران است.
اما بخشی از روند دست یافتن به هر نوع مزایایی که ممکن است از طریق روابط عادی به ایران تعلق بگیرد، این کشور باید مسئولیت های خود را انجام دهد. و به وضوح، پنجشنبه ما منتظر خواهیم بود که آیا ایران با آمادگی برای ارتباط جدی به نشست می آید؟ آیا آنها آماده گشودن برنامه های خود به روی بازرسی مؤثر هستند؟ همان طور که کلینتون، وزیر امور خارجه، دیروز گفت، موضوع تنها این نسیت که آنها ادعا کنند که این برنامه برای مقاصد صلح آمیز است؛ آنها حالا باید این را اثبات کنند.
پرسش: آیا اصلاً امکان این که این مورد برای مقاصد صلح آمیز باشد، وجود دارد و آیا هیچ مدرکی حاکی از این که این برنامه می تواند صلح آمیز باشد وجود دارد؟
آقای کراولی: خوب، اگر شما از یک برنامه صلح آمیز برخوردار باشید، چه دلیلی دارد که آن را مخفی کنید؟ اگر شما یک برنامه صلح آمیز دارید، چرا آن را زیر زمین پنهان می کنید؟ همان طور که هفته گذشته خاطر نشان کردیم، ایران به عنوان عضو NPT در حضور IAEA وظیفه گزارش دادن این تأسیسات به IAEA را داشته است و تا این اواخر این کار را انجام نداده است.
پرسش: درباره اسرائیل چه؟ اگر آنها در کل مجبور نبوده اند که این بازرسی ها را پشت سر بگذارند.
آقای کراولی: من تشریح وظایف اسرائیل را به خود این کشور واگذار می کنم.
پرسش: تا چه حد امیدوار هستید که ایران روز پنجشنبه به پیشنهاد ارتباط پاسخ مثبت دهد، تنها در حالی که آنها دیروز آن موشک ها را آزمایش کردند؟ و با وجودی که آنها می گویند این آزمایش ها از مدت ها قبل برنامه ریزی شده بود، این موضوع در حقیقت پیام نسبتاً مخالفی به جامعه جهانی ارسال می کند.
آقای کراولی: وظیفه من نیست که ایران را نصیحت کنم. منظورم این است که آنها احتمالاً از مسئله کره شمالی نسخه برداری می کنند که برای کره شمالی کاملاً درست عمل نکرده است. و در حقیقت، اگر شما از این برداشت استفاده کنید، به دلیل این که اقدامات تحریک کننده کره شمالی پیشتر در این سال، شما جامعه جهانی را کاملاً در مخالفت خود با آنچه ایران انجام داده است و مواجه شدن با مهم ترین تحریم ها که تا کنون علیه کره شمالی اعمال شده است، می بینید.
پس به نظر من زمان آن فرا رسیده است که ایران شفافیت نشان دهد. این کشور اقداماتی کرده است که تخطی از وظایف خود بوده است و وقت آن است که [ایران] پای میز مذاکره بیشیند، به صورت جدی درگیر شود، وارد روندی شود که از طریق آن نگرانی ها جامعه جهانی می تواند مورد رسیدگی قرار گیرد. و ما خواهیم فهمید که چه چیزی برای پنجشنبه تدارک دیده شده است.
پرسش: یک پرسش احمقانه، می توانید جزئیاتی از این که چگونه قصد دارید این مورد را افشاء کنید، به ما ارائه کنید؟ آیا می دانید چه کسی از طرف ایران – چه کسی هیئت ایرانی را هدایت می کند؟ آنها در ژنو ملاقات می کنند. آیا می دانید که برنامه چیست؟ این برنامه چگونه –
آقای کراولی: خوب، به نظر من – به وضوح این موارد توسط خاویر سولانا ترتیب داده شده است و من می خواهم تشریح نحوه کار را به وی واگذار کنم.
پرسش: اما اندکی از جزئیات را ارائه کنید، زیرا می دانید که قبلاً نشست هایی بوده است که آنها با عالی رتبه ترین نماینده حضور پیدا نکردند. مطمئن هستید که –
آقای کراولی: شما درست می گویید. منظور من این است که این یک فرصت است. ما این نشست را بر اساس پاسخی که ایران پیشتر در این ماه ارائه کرد، ترتیب داده ایم و خواهیم دید که روز پنجشنبه چه اتفاقی می افتد. ما با پیش شرط هایی به این نشست می رویم، اما ما همچنین بدون برداشت قبلی به این نشست نمی رویم. ایران در گذشته دو پهلو عمل کرده است. ممکن است دوباره این کار را انجام دهد. به همین دلیل است که ما این نشست را برگزار می کنیم.
پرسش: و آیا شما این نشست را به عنوان یک معامله یک باره می بینید؟ به معنی دیگر، اگر آنها بر موقعیت خود که با IAEA درباره برنامه شان مذاکره خواهند کرد و نه با دیگر کشورها، نه با شما، پافشاری کنند، آیا این –
آقای کراولی: خوب، اگر این به صورت معامله یک باره باشد، پس ایران با فشار بیشتر و احتمالاً تحریم هایی از طرف جامعه جهانی روبرو می شود.
پرسش: کلینتون، وزیر امور خارجه، دیروز تشریح کرد که دولت چگونه به دنبال گسترده و عمیق کردن تحریم ها است. می توانید به ما ایده ای از سر فصل آنچه ممکن است شامل شود، بدهید؟
آقای کراولی: خوب، فکر کنم که وزیر گیتز – منظورم این است که اجازه دهید که ابتدا نشست را برگزار کنیم. منظور این است که من این مورد را درک می کنم – این معادل واژه رسانه ای "آیا هنوز به آن نقطه نرسیده ایم؟" است.
اجازه دهید که نشست را داشته باشیم و سپس به واسطه این نشست می فهمیم که آیا ایران آماده ارتباط جدی هست یا خیر، آیا آنها تمایل به ورود به یک روند را دارند، آیا آنها تمایل به گشودن برنامه های خود به روی بازرسی های معقول جهانی را دارند یا خیر، به طوریکه ما – و ارائه اطلاعات سازنده که وظیفه آنها بر اساس NPT است، به طوریکه ما در حقیقت موارد را دریابیم، به نگرانی ها رسیدگی کنیم، به پرسش های به وجود آمده پاسخ دهیم و سپس اقدامات بالقوه مثبتی وجود خواهد داشت که بتواند بواسطه این نشست رخ دهد.
به صورت مشابه، اگر آنها به انحراف از وظایف خود ادامه دهند، اگر آنها به پاسخ ندادن به پرسش ها ادامه دهند، روشن است که موارد ضمنی وجود خواهند داشت و عواقبی نیز برای آن وجود دارد. پس به نظر من ما باید به این نشست اول برویم. ما امیدواریم که این نشست شروع روندی باشد که ما به واسطه آن بتوانیم نگرانی هایی جامعه جهانی را مورد رسیدگی قرار دهیم. این فرصتی برای ایران است اما واضح است که این کشور از بهره بردن از فرصت های مشابه در گذشته سر باز زده است.
پرسش: از این گذشته، با این وجود، انجام وظایف، همان طور که گفتید به نظر می رسد که وظیفه اصلی ایالات متحده و همپیمانان این کشور به نحوی متقاعد کردن ایران است که امنیت این کشور بدون تسلیحات هسته ای، بدون دستیابی احتمالی به تسلیحات هسته ای یا این قابلیت بهبود خواهد یافت – در عوض این که برای آنها نداشتن این تسلیحات در حقیقت بهتر است؟
آقای کراولی: خوب، من مطمئن نیستم. مهمتر از هر چیز این که من باید دوباره توپ را داخل زمین ایران بیاندازم. ایران وظایفی برای انجام بر اساس NPT دارد. این کشور وظایفی برای انجام و گزارش های لازمی به عنوان بخشی از IAEA بر عهده دارد. و این کشور به طور مداوم برای مدت زمانی طولانی از انجام این وظایف سر باز زده است. پس مهمتر از هر چیز، اگر ایران بخواهد به جامعه جهانی احترام بگذارد، این کشور باید به عنوان عضوی در جایگاه مناسب جامعه جهانی عمل کند و به وظایف خود عمل کند.
اکنون با توجه به آنچه گفته شد، روشن است که با احتساب موضوعات گسترده تر ما واقعاً اعتقاد داریم که منافع ایران در روابط یکپارچه بیشتر با منطقه و روابط عادی تر با جامعه جهانی از جمله ایالات متحده نهفته است. اگر ایران تمایل داشته باشد وارد مذاکرات واقعی در زمینه موضوعات هسته ای شود – که نگرانی اصلی ما است اما در طیف گسترده تر موضوعات – در این صورت به نظر من ما می توانیم فرصتی برای این نوع مذاکرات فشرده با ایران داشته باشیم. اما خواهیم دید که پنجشنبه چه اتفاقی رخ خواهد داد.
پرسش: وزیر امور خارجه دیروز گفت که ایران باید مدرک قانع کننده ای در نشست ژنو ارائه کند. ایالات متحده چه موردی را به عنوان مدرک قانع کننده می پذیرد.
آقای کراولی: من مطمئن نیستم که منظور شما را دقیقا متوجه شده باشم. واضح است –
پرسش: چه موردی ایالات متحده را قانع می کند؟
آقای کراولی: خوب، ما نگرانی هایی درباره تأسیسات خاصی داریم. ما نگرانی هایی درباره برنامه های خاصی داریم. ما نگرانی هایی درباره اشخاص خاصی داریم. پرسش واقعی این است که چه می توان – ایران باید با اطلاعات قانع کننده جلو بیاید، تأسیسات خود را به روی بازرسی قابل قبول بگشاید، گفتگوی بسط یافته ای را دنبال کند و به صورت قابل قبولی به نگرانی ها رسیدگی کند. من می توانم – به معنی دیگر، گفته اند که وقتی که ببینیم آن را می دانیم.
منظور من این است و واقعاً در این نقطه، ما نگرانی های عمده داریم. ایران موارد مشخصی را اعلام می کند اما این کشور هنوز باید اطلاعات، چشم اندازی که اطمینان دهد که آنچه آنها می گویند واقعاً صحیح است ارائه کند. بنابر این به ایران بستگی دارد که یکبار برای همیشه جلو بیاید، همه چیز را روی میز قرار دهد و به جامعه جهانی اجازه دهد تا هدف از این برنامه ها را، نحوه توجیه فعالیت هایی که ما دیده ایم، شامل مواردی که زیر زمین است و اخیراً اعلام کردیم، بفهمد.
و بنابراین، این مورد نیازمند روندی بسط یافته است. این موردی است که رئیس جمهوری گفته است، که در آنجا ما در مرحله ارزیابی اوضاع هستیم. در نقطه ای به سمت پایان سال ما می توانیم محاسبه کنیم که چه مقدار پیشرفت داشته ایم و ما به واسطه این پیشرفت نتیجه گیری می کنیم. اما این واقعاً به ایران بستگی دارد که جلو بیاید و به ما نشان دهد که این کشور مایل است که پای مذاکره بسط یافته طی یک دوره زمانی بنشیند و اطلاعات مؤثر برای آینده و آنچه ما از مدت ها قبل درخواست کرده ایم، را ارائه کند.
پرسش: اما این که – یک پرسش احمقانه، در زمان بندیی که شما به آن استناد کردید، آیا به آن معنی است که ایالات متحده نباید در عمل علاقه ای به حرکت به پیش از طریق تحریم های بیشتر تا پایان سال داشته باشد؟
آقای کراولی: خوب، ما یک رویکرد دو جنبه ای داریم. ما در حال حاضر تحریم هایی داریم و همان طور که کلینتون، وزیر امور خارجه، گفت، بر اساس پیشرفتی که شاهد باشیم، ما این نشست را روز پنجشنبه خواهیم دید، ما به گفتگو درباره برداشت های این نشست ها با شرکا خود در روند P5+1 ادامه خواهیم داد. بنابراین – اما رویکرد دو مسیری ما هم ارتباط به عنوان – به عنوان بخش اصلی دارد و هم فشار و تحریم ها را به عنوان بخش دیگری دارد.
پرسش: چه موردی را به عنوان تحریم های بیشتر ورای این روند تعریف می کنید؟
آقای کراولی: خوب، دوباره می گویم، همان طور که اشاره کردیم، ما برای برداشتن گام های بیشتر آماده هستیم. ما خواهیم دید که ایران تمایل به چه کاری دارد – برای سهم خود.
پرسش: اما نه تا پایان سال؟
آقای کراولی: خوب، اجازه دهید هفته به پایان برسد، آنگاه خواهیم دید.
پرسش: اما پرزیدنت سارکوزی مخصوصاً در این باره، خیلی مشخص درباره آن – اگر پاسخی یا حرکتی تا پایان سال وجود نداشته باشد، آنها به سمت تحریم ها پیش می روند. منظورم این است که وی به طور کاملاً مشخص اعلام کرده است.
آقای کراولی: خوب، و رئیس جمهوری همین را اعلام کرده است – چیزی شبیه این که این است، ما تا پایان سال قادر خواهیم بود که آنچه را که ایران تمایل به انجام یا عدم انجام آن دارد، را مورد قضاوت قرار دهیم و از آن برداشت هایی خواهیم کرد.
(پایان گزیده ها)
پايان رونوشت
