02 اکتبر 2009
سخنان رئیس جمهوری در بارۀ نشست گروه 1+ 5 در ارتباط با ایران
آغاز رونوشت
کاخ سفید
دفتر وزیر مطبوعات
_____________________________________________________________
اول اکتبر 2009
سخنان رئیس جمهوری در بارۀ نشست گروه 1+ 5 در ارتباط با ایران
در تالار پذیرایی دیپلماتیک
ساعت 3:22 بعد ازی ظهر به وقت شرق آمریکا
رئیس جمهوری: بعد از ظهر به خیر. پیش از آنکه در بارۀ نشست امروز ژنو اظهار نظری بکنم، میل دارم چند کلامی در رابطه با رویدادهای مصیبت بار در اقیانوس آرام بگویم.
می خواهم از جانب مردم آمریکا عمیق ترین تسلیتهای خود را به مردم ساموای آمریکا و ساموا به خاطر تلفات جانی و ویرانی وحشتناکی که به دنبال زلزله و سونامی اخیر در آنجا به بار آمده است ابراز دارم. من با فرماندار و نمایندۀ ساموای آمریکا صحبت کرده ام و ما به حمایت کامل دولت فدرال برای عملیات امداد در آنجا ادامه می دهیم. من همچنین به وزارت امور خارجه فرمان داده ام تا مساعدت لازم را برای کمک به ساموا در جهت ترمیم در اختیار بگذارد.
ما همچنین از تلفات جانی که در اثر زلزلۀ اخیر در سوماترای غربی به بار آمده است عمیقا تکان خورده ایم. و دولت من برای روشن ساختن این موضوع که ما در این ایّامِ نیاز برای کمک رسانی آماده ایستاده ایم، با دولت اندونزی در تماس بوده است، و من به دولت خود دستور داده ام که با اقدامات جاری امداد رسانی و کوشش های مربوط به ترمیم اوضاع در آنجا هماهنگی کند.
اندونزی کشور خارق العاده ای است که در اثر بلایای طبیعی متحمل مصائب خارق العاده ای شده است. من خود از دست اول می دانم مردم اندونزیی مردمی نیرومند و مقاومند و از روحیۀ قوی برای فائق آمدن بر این چالش عظیم برخوردارند. و در حالی که آنها به چنین کاری مشغولند، نیاز به این دارند که بدانند مردم آمریکا دوست و شریکشان خواهند بود.
امروز در ژنو، ایالات متحده- همراه با دیگر اعضای دائم شورای امنیت: روسیه، چین، فرانسه و انگلستان، به اضافۀ آلمان، با جمهوری اسلامی ایران گفتگوهایی انجام داد.
این نشست پس از چندین ماه کوشش گستردۀ دیپلماتیک برگزار شد. من به محض آغاز دورۀ تصدیم اعلام داشتم که ایالات متحده آماده است تا برای مذاکرات با ایران، به عنوان یک شرکت کنندۀ تمام عیار، به گروه 5+1 P به پیوندد. من پیشنهاد یک تعامل هدفمند را به دولت ایران عرضه کردم. من ایالات متحده را به یک کوشش همه جانبه برای تقویت پیمان منع گسترش متعهد ساختم، تا بر اساس آن همۀ کشورها، به شرط آنکه به تعهدات بین المللی شان عمل کنند، حق استفادۀ مسالمت آمیز از نیروی هسته ای را داشته باشند.
و ما وارد تعامل گستردۀ دیپلماتیک چه به صورت دوجانبه و چه چند جانبه با شرکای خود در گروه 1+5 P–و کشورهای سراسر جهان شده ایم – تا این دیدگاه را تحکیم بخشیم، و یک قطعنامۀ تاریخی که هفتۀ گذشته به اتفاق آراء از شورای امنیت سازمان ملل متحد گذشت، بخشی از همین تعامل است.
نتیجه روشن است. گروه 1+5 P یکپارچه است و ما جامعۀ بین المللی ای را داریم که تعهد خود را به منع گسترش و خلع سلاح باردیگر مورد تأکید قرار داده است. به همین سبب دولت ایران پیام روشن و یک صدایی را از جامعۀ بین المللی در ژنو شنید: ایران باید از طریق گامهای عملی ثابت کند که به مسؤلیت های خود در ارتباط با برنامۀ هسته ایش عمل خواهد کرد.
در پی رسیدن به این هدف، دیدار امروز یک آغاز سازنده بود ولی باید با اقدام سازنده از جانب دولت ایران دنبال شود.
نخست، ایران باید تعهد خود را به شفافیت به معرض نمایش بگذارد. پیشتر از این دراین ماه ما مدارک روشنی دایر بر این که ایران در حال ساختن تأسیسات هسته ای مخفی در قم است ارائه دادیم. از آن هنگام، ایران موافقت کرده است که به طور کامل و بی درنگ با آژانس بین المللی انرژی اتمی IAEA همکاری کند، ایران می بایست ظرف دوهفته وسایل دسترسی بدون مانع بازرسان IAEA را به آن تأسیسات فراهم آورد. من با محمد البرادعی، مدیر کل IAEA که طی روزهای آینده به ایران سفر خواهد کرد در تماس نزدیک بوده ام. او از پشتیبانی کامل من برخوردار است و ایران باید موجبات دسترسی کامل IAEA را به تأسیسات قم فراهم آورد.
دوم، ایران باید گامهای عملی برای ایجاد اعتماد نسبت به این که برنامۀ هسته ایش در خدمت مقاصد مسلمت آمیز خواهد بود بردارد – گامهایی که متضمن متابعت ایران از الزامات خود به موجب قطعنامه های متعدد شورای امنیت سازمان ملل است. پیشنهاد IAEA درارتباط با راکتور پژوهشی ایران که امروز به طور اصولی مورد موافقت قرار گرفت، گامی در جهت اعتماد سازی است که با آن هدف هماهنگی دارد – به شرطی که اورانیومی که ایران با درجۀ غنای پایین دراختیار دارد برای تبدیل به سوخت به یک کشور ثالث منتقل شود. همانطور که من پیش از این هم گفته ام، ایران از حق بهره گیری از نیروی مسالمت آمیز هسته ای برخوردار است. اقدام ایران برای انتقال اورانیوم درجۀ غنای پایین خود به یک کشور ثالث، گامی در جهت ایجاد اعتماد به این موضوع خواهد بود که برنامۀ هسته ای آن کشور در واقع مسالمت آمیز است.
با حرکت به سوی جلو، ما منتظر اقدام سریع هستیم. ما به تعامل جدی و هدفمند متعهدیم. ولی ما به گفتگو، به خاطر نفس گفتگو علاقه ای نداریم. اگر ایران در آیندۀ نزدیک برای عمل به الزامات خود گامهایی برندارد، در آن صورت ایالات متحده مذاکرات را به طور نامحدود ادامه نخواهد داد و ما برای حرکت در جهت افزودن فشار آماده ایم. چنانچه ایران گامهای عملی بردارد و به الزامات خود عمل کند، راهی به سوی مناسبات بهتر با ایالات متحده ، یکپارچگی بیشتر با جامعۀ بین المللی و آیندۀ بهتر برای همۀ ایرانیان وجود دارد.
بنا بر این بگذارید تکرار کنم: این آغاز سازنده ای است، ولی کار سخت در پیش روی ماست. ما وارد یک مرحله از گفتگوهای فشردۀ بین المللی شده ایم. و حرف جای عمل را نمی گیرد. وعده های همکاری باید بر آورده شود. ما این نکته را روشن کرده ایم که به سهم خود برای تعامل با دولت ایران بر اساس منافع و احترام متقابل اقدام خواهیم کرد، اما شکیبایی ما نامحدود نخواهد بود.
در اینجا قصدی برای انگشت نشان ساختن ایران وجود ندارد. این به ایجاد معیارهای دوگانه مربوط نمی شود. این موضوع با نظام منع گسترش در سطح جهانی و حق ایران به استفادۀ مسالمت آمیز از انرژی هسته ای در ارتباط است، همۀ کشورها از این حق برخوردارند – اما حق با مسولیت همراه است. وظیفۀعمل کردن به این مسؤلیتها بردوش دولت ایران قرار دارد. آنها هستند که باید به چنان انتخابی دست بزنند.
بسیار سپاسگزارم
پایان
ساعت 3:29 بعد از ظهر به وقت شرق آمریکا
پايان رونوشت
