10 نوامبر 2009

اظهارات کلینتون و ابوالغیط، وزیر امور خارجۀ مصر

تمرکز ایالات متحده بر صلح فراگیر در خاورمیانه و راه حل دوکشوری

آغاز رونوشت

وزارت امور خارجۀ ایالات متحده

دفتر سخنگو

4 نوامبر 2009

 

وزیر امور خارجه، هیلاری رادهام کلینتون و

وزیر امور خارجۀ مصر، احمد علی ابوالغیط

4 نوامبر، 2009

 

کاخ ریاست جمهوری

 

قاهره، مصر

 

ابوالغیط، وزیر امور خارجه: (از طریق مترجم) در این جا می خواهم به وزیر امور خارجه هیلاری کلینتون خوش آمد بگویم. ما... او هم اکنون جلسه ای با پرزیدنت مبارک را به اتمام رساند، جلسه ای که بیش از یک ساعت به طول انجامید. من و عمر سلیمان (نامفهوم)، دیروز عصر نیز با وزیر امور خارجه، کلینتون ملاقات کردیم و یک جلسۀ دو ساعته و بسیار فشرده ای داشتیم. در گفتگوهای ما -- میان ایالات متحده و مصر -- مسائلی چون وضعیت در فلسطین، تلاش برای صلح بین فلسطینیان و اسرائیلی ها و راه های آغاز مجدد مذاکرات، به بحث و مشاوره گذاشته شد.

 

ما دربارۀ مسائل منطقه ای، مانند افغانستان، یمن، پاکستان و لبنان، نیز صحبت کردیم. و در ضمن، گفتگوهای ما بسیار سازنده، صادقانه، واقعی و شفاف هستند و ما درک خوبی از تمامی مسائل داریم. هر یک از طرفین، دیدگاه های خود را ابراز می کند؛ ما نیز دیدگاه مصر در مورد صلح... برای به پیش بردن صلح را عنوان کردیم و مذاکرات ما همچنان سازنده هستند.

 

کلینتون، وزیر خارجه: خیلی از شما متشکرم. برای من مایۀ افتخار است که این جا و در کنار همتای مصری خود، وزیر امور خارجه، ابوالغیط هستم. از زمانی که من در سِمت وزارت امور خارجه مشغول به کار شدم، من و او ملاقات ها و مکالمات تلفنی بسیاری با یک دیگر داشته ایم. و همان طور که او نیز اشاره کرد، ما شب گذشته ملاقات کاملاً نتیجه بخش و جامعی با ایشان و ژنرال سلیمان و پس از آن نیز جلسۀ بسیار سازنده و مثبتی با پرزیدنت مبارک داشتیم.

 

ایالات متحده مصر را شریکی ضروری، نه تنها در مورد خاورمیانه، بلکه در تمامی مسائل جهانی و منطقه ای، می داند. و ما به تعهد خود در همکاری با مصر جهت تقویت مشارکت در خصوص این مسائل حیاتی پایبند هستیم.

 

امروز، البته تمرکز اصلی ما با پرزیدنت مبارک اقدامات مربوط به صلح خاورمیانه بود. من به پرزیدنت مبارک تأکید کردم که پرزیدنت اوباما، فرستادۀ ویژه میچل -- که امروز با من در این جا حضور دارد -- و من، شخصاً و عمیقاً به رسیدن به یک راه حل دو کشوری و صلح فراگیر بین اسرائیلی ها، فلسطینیان و همۀ همسایگان عرب آنها، متعهد هستیم. این تعهد دلیل اصلی سفر این هفتۀ ما به منطقه و به ویژه سفر دیشب به قاهره بوده است. ما با جدیت تلاش می کنیم که طرفین را در برقراری مذاکراتی که می تواند به پیشرفت به سوی اهداف مشترک ما منتهی شود، یاری دهیم. و ما مصر و دیگر همسایگان عرب را شرکایی مهم در به پیش راندن این اقدامات می دانیم. من به پرزیدنت مبارک، آقای وزیر و ژنرال سلیمان اطمینان دادم که ایالات متحده نیز در دغدغه های عمیق آنها در مورد مردم غزه با آنها شریک است.

 

و همان طور که دو روز پیش در مراکش گفتم، من بر این باورم که ما می توانیم  تاریخ پرمسئله و بغرنجی را که اغلب مانع پیشرفت ما در رسیدن به صلح فراگیر و یک راه حل دوکشوری می شود، پشت سر بگذاریم. می توانیم به گذشته وفادار بمانیم، ولی نمی توانیم گذشته را تغییر دهیم. فرقی نمی کند درباره اش چه بگوییم، گذشته پشت سر ما است. بنابراین، باید ... (نامفهوم) را که پرزیدنت اوباما پیش روی ما گذاشته است، پی گیری کرده و به ساختن آینده ای که حتماً برای فرزندان فلسطینیان و اسرائیلی ها بهتر است، کمک کنیم.

 

من کمی پس از انتصاب در سمت وزارت امور خارجه، به شرم الشیخ آمدم و این تعهد عمیق را به شکلی شخصی و در عین حال علنی ابراز کردم. بدین ترتیب، ما در ضمن این که در خصوص این مسئلۀ بسیار مهم با یک دیگر کار می کنیم، با روحیۀ احترام متقابل و جهت ساختن آینده ای بهتر برای مردم مصر، در حال همکاری هستیم. من و پرزیدنت اوباما، در بخشی از این اقدامات، متعهد به محقق ساختن دیدگاه های مطرح شده در سخنرانی او در قاهره هستیم: آموزش، توسعۀ انسانی، مشارکت اقتصادی و ترویج حقوق بشر. ما از تلاش های جامعۀ مدنی، احزاب سیاسی و جوامع اقلیت پشتیبانی و از بهبود زندگی روزمرۀ ملت مصر حمایت می کنیم.

 

من قدردانی ایالات متحده از رهبری مصر در مسائل منطقه ای و جهانی را نیز ابراز کردم. ما دربارۀ تهدیدی که ایران علیه ثبات منطقه ایجاد می کند، از جمله پروندۀ هسته ای ایران، نیز گفتگو کردیم. همان طور که پرزیدنت اوباما اظهار داشت، زمان آن رسیده است که دولت ایران تصمیم بگیرد می خواهد چه آینده ای را دنبال کند. و ما این نکته را برای آنها کاملاً روشن کرده ایم که شکیبایی نیز حدی دارد. ما در مورد مسائل مختلف، از افغانستان تا یمن نیز بحث و تبادل نظر کردیم، به ویژه در مورد حمایت مشترکمان از شکل گیری یک دولت قوی و مستقل در لبنان که بتواند امیدها و آرزوهای تمامی مردم لبنان را برآورده سازد. بنابراین، آقای وزیر، مجدداً از شما سپاسگزارم. از پرزیدنت مبارک نیز برای آن گفتگوی بسیار خوب و ثمر بخش متشکرم. امیدوارم که بتوانیم همکاری بسیار خوبمان را ادامه دهیم.

 

ابوالغیط، وزیر امور خارجه: خیلی متشکرم، خانم وزیر. ما به دو پرسش پاسخ خواهیم داد -- یک پرسش از طرف مصری و یکی از طرف آمریکایی، اگر سؤالی از آمریکایی ها داشته باشید. بنابراین، شما از... (نامفهوم) انتخاب کنید.

 

کلینتون، وزیر خارجه: نه، نه. شما باید انتخاب کنید.

 

پرسش: خانم وزیر، من را انتخاب می کنید؟ (خنده حضار)

 

کلینتون، وزیر خارجه: بله.

 

پرسش: بله، متشکرم. متشکرم خانم وزیر. سخنرانی پرزیدنت اوباما در دانشگاه قاهره ما را به این نکته امیدوار کرد که شما از این موضوع که اسرائیل باید شهرک سازی را متوقف کند، پشتیبانی می کنید. دلیل این تغییر موضع (نامفهوم)... با وجود فعالیت شدید چه بود؟ و اگر اجازه داشته باشم، پرسش دیگری نیز دارم.

 

کلینتون، وزیر خارجه: بله.

 

پرسش: نظر شما دربارۀ دیدگاه های مصر برای دادن ضمانت کتبی به فلسطینی ها در خصوص آخرین مهلت گفتگوها چیست؟ متشکرم.

 

کلینتون، وزیر خارجه: متشکرم و خوشحال هستم که در این مورد سؤال شد. نخست، برای شروع می خواهم بگویم که سیاست ما دربارۀ شهرک سازی تغییر نکرده است. و بار دیگر تکرار می کنم که سیاست ما در خصوص فعالیت شهرک سازی به هیچ وجه تغییر نکرده است. برای ما مشروعیت فعالیت های شهرک سازی قابل قبول نیست و جداً بر این باوریم که پایان دادن به تمامی فعالیت های شهرک سازی، در حال حاضر و در آینده، ترجیح داده می شود و این موضوعی است که ما پیش کشیده ایم و همچنان از آن حمایت خواهیم کرد.

 

آنچه ما از اسرائیلی ها دربارۀ توقف تمامی فعالیت های شهرک سازی -- و مجدداً تکرار می کنم -- توقف همۀ فعالیت های جدید شهرک سازی و پایان دادن به مصادرۀ زمین ها و عدم صدور مجوز یا موافقتنامه، دریافت کردیم، بی سابقه است. چیزی نیست که ما ترجیح بدهیم، زیرا ما می خواستیم شاهد پایان همۀ فعالیت ها برای همیشه باشیم. ولی فکر می کنم که این حداقل یک حرکت مثبت به سوی حل مسائل و رسیدن به وضعیت نهایی است. درست همان طور که وقتی فلسطینی ها پیشرفت هایی در زمینۀ امنیت کسب کنند، من می گویم که این یک قدم مثبت است، با این که شاید کسان دیگری این عقیده را نداشته باشند؛ ولی من فکر می کنم که این یک قدم مثبت است و آن را ابراز می کنم.

 

بنابراین، آنچه ما در این جا مشاهده می کنیم، پذیرش این موضوع است که رسیدن به مذاکراتِ وضعیت نهایی، به ما اجازه خواهد داد که به فعالیت های شهرک سازی پایان دهیم؛ زیرا، در آن صورت به سمت داشتن یک کشور فلسطینی حرکت خواهیم کرد -- موضوعی که من و بسیاری از افراد دیگر مدت هاست که از آن دفاع کرده و در جهت آن کار کرده ایم. بنابراین، فکر می کنم که این موضوع شاید موضع ما را برای شما روشن کند و از سؤال شما متشکرم.

 

نکتۀ دوم، در مورد ضمانت کتبی، باید بگویم که ما دربارۀ این که ثمربخش ترین راه حل چیست، به تفصیل بحث و گفتگو کردیم. و ما دیدگاه هایی از همتایان مصری خود دریافت کردیم که تصمیم داریم به کاخ سفید و به رئیس جمهوری ارائه دهیم؛ البته، ما از پیشنهاداتی که پیش روی ما گذاشتند، بسیار سپاسگزاریم.

 

پرسش: لطفاً دربارۀ ... (نامفهوم) آمریکایی تصمیم بگیرید!

 

کلینتون، وزیر خارجه: من این موضوع را به کلنل کراولی واگذار می کنم. (خنده حضار)

 

پرسش: سلام، من اَندی کین از رویترز هستم. نخست و در ادامۀ پرسش قبلی، می خواستم این سؤال را از آقای ابوالغیط بپرسم: وزیر کلینتون توضیح دادند که سیاست ایالات متحده در مورد شهرک سازی تغییر نکرده است. آیا شما پس از گفتگوهای امروز و شب گذشته تان، قانع شده اید که ایالات متحده هنوز از توقف فعالیت های شهرک سازی اسرائیل پشتیبانی می کند یا احساس می کنید تا حدی از نظر خود عدول کرده است؟

 

و پرسش دوم را می خواهم از شما هر دو نفر بپرسم. مجلس نمایندگان ایالات متحده به محکومیت گزارش گولدستون که به زودی به مجمع عمومی سازمان ملل متحد ارسال می شود، رأی داده است. شما فکر می کنید که گزارش گولدستون تا چه حدی مانع ادامۀ گفتگوهای صلح شده است؟

 

کلینتون، وزیر خارجه: خوب، من شروع می کنم، چون او یک آمریکایی است ... (خنده حضار) و پس از آن می گذارم احمد بحث را به پایان برساند.

 

ما بر این باوریم که توجه به امیدها و آرزوهای دراز مدت مردم فلسطین بسیار مهم است. من این را قبلاً گفته ام و تعجب نخواهید کرد اگر دوباره این موضوع را از من بشنوید که برای من شخصاً زمانی که شوهرم رئیس جمهوری بود، خیلی تأسف انگیز بود که با همۀ کمک های کشور مصر تا این حد به هدف نزدیک شده، ولی موفق نشدیم. و در آخرین جلسه ای که در طابا برگزار شد، آنچه می توانست راهی به سوی ایجاد یک کشور فلسطینی باشد -- که می توانست امروزه تشکیل شده باشد -- کاملاً روشن شد. بنابراین، من شخصاً به این موضوع اعتقاد دارم که هیچ چیز نباید در عزم و اراده و تعهد ما به پیشبرد این هدف، خللی ایجاد کند.

 

بنابراین، بله، موانعی بر سر راه وجود دارند. شما به یکی از آنها اشاره کردید؛ نمونه های بسیار زیاد دیگری نیز وجود دارند. ولی، ما نمی توانیم اجازه دهیم هیچ عاملی ما را دلسرد کند. ما در صحبت هایمان با پرزیدنت مبارک، تصمیم های سختی را که باید در طول چند سال گذشته در این باره اتخاذ می شد، به یاد آوردیم و البته، او سال ها تجربه دارد. و او برای ما تعریف کرد که در پایان موافقتنامۀ کمپ دیوید که به مناقشات بین اسرائیل و مصر پایان داد، چگونه هنوز افرادی خواستار تغییر آن یا ممانعت از اجرای آن بودند.

 

بنابراین، این چیزی است که وقتی شما کاری را که ما -- وزیر امور خارجه ابوالغیط و من -- انجام می دهیم، انجام دهید، باید بر دستاورد نهایی که به دنبال آن هستید تمرکز کنید و من فکر می کنم که ما در این تعهد با یک دیگر شریک هستیم. ما می خواهیم شاهد شکل گیری کشور فلسطینی باشیم. ما می خواهیم ببینیم که اسرائیل در امنیت است، که به مردم فلسطین این فرصت داده شده است که سرنوشت خود را رقم بزنند. بدین ترتیب، ما اجازه نخواهیم داد چیزی ما را دلسرد کرده یا مانع از این شود که ما تا حد امکان به تلاش های جدی خود ادامه دهیم.

 

وزیر امور خارجه، ابوالغیط: می توانم پاسخ دهم؟ من با اجازۀ شما و به خاطر رسانه های خبری مصر و عرب زبان، به عربی پاسخ خواهم داد و سپس ترجمۀ آن را خواهیم شنید. (به عربی صحبت می کند) او ترجمه خواهد کرد و ...فکر می کنم زیاد حرف زدم. (خنده حضار)

 

(از طریق مترجم) در مورد موضع ایالات متحده دربارۀ شهرک سازی، ما دیروز با علاقۀ زیاد به واکنش های وزیر امور خارجۀ ایالات متحده گوش کردیم و امروز در این مورد که نوعی سازش یا عدول از مواضع از طرف ایالات متحده دیده شده است... ما در این باره به روشنی و با صداقت صحبت کردیم و به دیدگاه های ایالات متحده گوش کردیم. ایالات متحده به این نظر پایبند است که شهرک سازی مشروعیت ندارد و ایالات متحده با شهرک سازی مخالف است. ما همچنین شنیدیم که اسرائیل به خواسته های ایالات متحده واکنش درستی نشان نداده و همچنان با آنها مخالفت می کند. ایالات متحده موضع خود را در عدم پذیرش شهرک سازی و فعالیت های شهرک سازی تغییر نداده است. و ایالات متحده خواستار ادامۀ مذاکرات است.

 

بنابراین، هم اکنون من به شما پاسخی که شما دربارۀ.... می دهم -- پاسخ مصری. ما احساس می کنیم که اسرائیل سعی دارد این فرآیند را به تأخیر بیاندازد. اسرائیل برای .... برای این که به فعالیت های شهرک سازی ادامه دهد، شرط می گذارد.... حتی اگر این فعالیت های شهرک سازی محدود شوند.... بنابراین، ایالات متحده و خانم کلینتون احساس می کنند که با اینکه موضوع توقف شهرک سازی به شکل کامل اجرا نشده، پیشرفت هایی در این زمینه مشاهده شده است. و ما در این جا فکر می کنیم که باید به پایان این مسیر توجه کنیم. ما موضع ایالات متحده را شنیده ایم و ما نیز.... به ما ابلاغ شده است که ما باید بر پایان راه و مسیر حرکت تمرکز کنیم. ما نباید وقت را تلف کنیم. ایالات متحده....

 

پرسش: مرحلۀ پایانی این مسیر چیست؟

 

ابوالغیط، وزیر امور خارجه: (از طریق مترجم) و ایالات متحده به ادامۀ مذاکرات به شکل شفاف پایبند است.

 

حال، در مورد بخش دوم سؤال شما دربارۀ کنگرۀ ایالات متحده و درخواست کنگره برای عدم پذیرش گزارش گولدستون، باید بگویم این گزارش هم اکنون در مجمع عمومی سازمان ملل متحد بوده و مورد بررسی و بحث و تبادل نظر قرار گرفته است. تا چند ساعت دیگر نیز قطعنامه ای دربارۀ آن صادر خواهد شد و این موضوع خاص به جریان خواهد افتاد. با این حال، می توانم بگویم که نظر مصر یا کل جامعۀ جهانی به دیدگاه های اعضای کنگره ارتباطی نداشتند و می توانم به شما بگویم که بعضی از اعضای کنگره نیز اعتقاد داشتند که این گزارش به مطالعه و بررسی عمیق تری نیاز دارد و باید تلاش های بیشتری در این باره صورت گیرد؛ و از آنجا که زمان زیادی صرف این گزارش شده است (نامفهوم) به سادگی نباید کنار گذاشته شود.

 

مقام وزارت خارجه: دو پرسش دیگر، همان طور که وزیر موافقت کرده اند.

 

پرسش: (از طریق مترجم) من می خواهم از وزیر امور خارجه کلینتون سؤال کنم که آنها که به منطقه می روند، آن دیوار منزوی کننده و جداکننده و مناطق فلسطینی نشین را می بینند -- بعضی از سرزمین های کرانۀ باختری... بخش بزرگی از آن در کرانۀ باختری قرار دارد. در آن مناطق، فلسطینی ها اجازه ندارند چیزی بسازند، ولی اسرائیلی ها همه روزه به مصادرۀ زمین های آنان ادامه می دهند.

 

بنابراین، وقتی از اورشلیم بزرگ صحبت می کنیم، با علم به این که شمال و جنوب شهر از هم جدا شده اند، یک کشور فلسطینی از نظر ایالات متحده چه شکلی دارد؟ آیا دارای آثار باستانی زیادی خواهد بود ... یا می توانیم بگوییم که شکلی شبیه موجودیت و وضعیت بومیان آمریکا در ایالات متحده خواهد داشت؟

 

کلینتون، وزیر خارجه: خوب، من می توانم آنچه را که پرزیدنت اوباما در سخنرانی خود در سازمان ملل متحد و در این جا در قاهره اظهار داشت برای شما تکرار کنم – این که ایالات متحده بر این اعتقاد است که ما به کشوری بر اساس سرزمین های اشغال شده از سال 1967 احتیاج داریم. و ما فکر می کنیم که این رویکرد مناسبی است. این موضوعی است که در زمان ریاست جمهوری شوهر من با یاسر عرفات مورد مذاکره قرار گرفت و همان چیزی است که بین اسرائیلی ها و فلسطینی ها و دولت بوش، وقتی پرزیدنت عباس این جا بود، در مورد آن گفتگو شد.

فکر می کنم که برای هیچ کس تردیدی نیست که حرکت به سمت شکل گیری یک کشور که آرمان ها و حقوق مردم فلسطین را بازتاب دهد، باید همۀ مسائلی را در بر گیرد که توسط پرزیدنت اوباما مورد بحث و اشاره قرار گرفته است و آن اورشلیم را نیز شامل می شود. و من فقط این موضوع را تکرار می کنم که (نامفهوم) برای من چنین مسئلۀ عاطفی ای بوده است. ما اگر به توافقی نرسیده بودیم، نمی توانستیم این گفتگو را برقرار  کنیم، زیرا همان طور که به یاد دارید، شاخص های ارائه شده، کشوری با مرزهای سال 67 را با معاوضۀ زمین هایی مورد توافق طرفین، به رسمیت می شناسد، پایتخت کشور فلسطین را در اورشلیم شرقی در نظر می گیرد و مسئولیت مشترکی با حمایت های بین المللی برای محافظت از مناطق مقدس که برای هر سه دین اصلی ابراهیمی مقدس به شمار می آیند، برای هر دو طرف ایجاد می کند.

 

بنابراین، می خواهیم به شما اطمینان دهیم که هدف ما یک کشور واقعی با تمامیت ارضی واقعی است، با مرزهایی که به مردم فلسطین اجازه می دهد در مورد این که کجا زندگی کنند و چگونه زندگی کنند، تصمیم بگیرند.و این برای ما موضوع مهمی است و می دانیم که برای مردم منطقه نیز، به ویژه برای فلسطینی ها و اسرائیلی ها، اهمیتی حیاتی دارد.

 

ابوالغیط، وزیر امور خارجه: آیا می توانم در ادامۀ آنچه خانم وزیر هم اکنون اظهار داشت، چیزی اضافه کنم؟

 

(از طریق مترجم) این موضعی که هم اکنون وزیر کلینتون به آن اشاره کرد، ما نیز در این جا تأیید می کنیم و کاملاً با آن موافق هستیم. ما به طور کامل از آن حمایت می کنیم، ما از موضع ایالات متحده حمایت می کنیم، زیرا این موضع، اراده ای قوی برای شکل گیری یک کشور فلسطینی کارآمد را -- که بر اساس صد در صد سرزمین های اشغالی در سال 1967 شکل گرفته است -- منعکس می کند؛ زیرا صد در صد این زمین ها به فلسطینی ها تعلق دارد، با وجود... (نامفهوم) که ممکن است اتفاق بیفتد.

 

و بدین ترتیب، اورشلیم شرقی نیز از آنِ فلسطینی ها خواهد بود. ما با چنین موضع روشن و شفافی، کاملاً از ایالات متحده حمایت می کنیم.

 

مقام وزارت خارجه: آخرین پرسش، رابرت برنز از آسوشیتد پرس.

 

پرسش: در مورد پرسش شما در مورد سفرتان...با در نظر گرفتن هشت یا نه روز گذشته -- به نوعی طولانی تر از این به نظر می رسد. (خنده حضار) شما با طیف گسترده ای از مسائل اساسی که کل منطقه را تحت تأثیر قرار می دهند، از پاکستان و افغانستان تا خاورمیانه و آفریقای شمالی، سرو کار داشته اید. می خواستم ببینم آیا می توانید در مورد حوزه هایی که فکر می کنید شاهد پیشرفت هایی بوده اید و حوزه هایی که به نظر شما کوتاهی کردید یا با مشکل روبرو شدید، برآوردی به ما ارائه کنید؟

 

کلینتون، وزیر خارجه: خوب، البته من فقط فکر می کنم پیشرفت داشته ام -- (خنده حضار) -- و اتفاقاً نه فقط در پاسخ به پرسش شما، واقعاً این را باور دارم. من فکر می کنم که سطح و فشردگی بحث ها و گفتگوهایی که من در چند روز گذشته در آنها شرکت داشته ام، که از پاکستان آغاز شد، قطعاً ثمربخش و سازنده بوده و رویکردی را که ایالات متحده اتخاذ می کند و به اتخاذ آن در تمامی این موقعیت های مختلف متعهد است، روشن می کند.

 

فکر می کنم که در صحبت هایی که پیشتر در این مورد با پرزیدنت مبارک داشتم، گفتم که تمامی موضوع هایی که من در طول این سفر با آنها سر و کار داشته ام، مسائلی پیچیده و سخت بوده اند. حل و فصل هر یک از آنها به شکیبایی، پشتکار و اراده نیاز دارد. اگر آنها مسائلی ساده با پاسخ هایی ساده بودند، من به این سفر نمی آمدم. می دانم که آنها چقدر چالش برانگیز هستند. ما بهترین افراد را در ایالات متحده داریم که همراه با سفیر هالبروک و سناتور میچل روی این مسائل پیچیده کار می کنند.

 

ولی، دانستن و پذیرفتن این نکته که پس از دوره ای که طی آن موضع ایالات متحده مردود شناخته می شد یا قطعاً مورد سوال قرار گرفته بود، کاری که ما انجام می دهیم، به شیوه ای دقیق و قابل اعتماد آن روابط و پیوندها را دوباره می سازد، هم پیمانی ها را از نو خلق می کند و به دنبال زمینۀ مشترکی است تا ما و شرکای بین المللی ما بتوانیم پیشرفت کنیم.

 

بنابراین، من کاملاً از آنچه ما در این سفر در تمامی موقعیت هایی که قرار گرفتیم، انجام دادیم راضی هستم. من کسی نیستم که به هیچ وجه تحت تأثیر سختی ها قرار بگیرد یا کسی که در دنیایی جدا از دنیای واقعی – جایی که ما زندگی می کنیم و رسیدن به هدفی که در پیش داریم، به تلاشی شگرف نیازمند است -- زندگی کند. راه حل دو کشوری یکی از سخت ترین مسائل است. ما این نکته را از سال های طولانی که محقق شدن آن به طول انجامیده است، می دانیم. ولی من تیم فوق العاده ای دارم و به افرادی که در این زمینه کار می کنند، عمیقاً اطمنیان و اعتماد دارم. و ما رئیس جمهوری داریم که صد درصد به این موضوع پایبند است. بنابراین، فکر می کنم این دقیقاً همان ترکیبی است که لازم داریم.

 

مقام وزارت خارجه: خیلی از شما متشکرم.

 

پرسش: خانم وزیر، حال چه اتفاقی خواهد افتاد؟ ما تا چه حد به ادامۀ گفتگوهای بین فلسطین و اسرائیل نزدیک یا چقدر از آن دور هستیم، اگر شما (نامفهوم)؟

وزیر کلینتون: ما سخت در تلاش هستیم که ببینیم چه اتفاقی خواهد افتاد.

 

پرسش: هفته ها، ماه ها؟

 

کلینتون، وزیر خارجه: من قصد ندارم چیزی را پیش بینی کنم. یکی از مسائلی که من و پرزیدنت مبارک مورد بحث قرار دادیم این بود که ما باید بر آنچه انجام می دهیم، تمرکز کنیم، ولی در ضمن باید سعی کنیم تا حد امکان به پرسش ها پاسخ دهیم. بنابراین، من تنها می گویم که ما سخت در تلاش هستیم تا به این نتیجه برسیم.

پايان رونوشت