We’ve gone social!
Follow us on our facebook pages and join the conversation.
09 نوامبر 2009
مصاحبۀ کلینتون، وزیر امور خارجه، با جیل دوهرتی خبرنگار سی. ان. ان.
وزیر خارجه به پرسش هایی در مورد روسیه، چین، ایران و افغانستان پاسخ می دهد
آغاز رونوشت
(آغاز رونوشت)
وزارت امور خارجۀ ایالات متحده
دفتر سخنگو
30 اکتبر 2009
مصاحبه
وزیر امور خارجه، هیلاری رادهام کلینتون
با جیل دوهرتی خبرنگار سی. ان. ان.
30 اکتبر 2009
اسلام آباد، پاکستان
پرسش: خانم وزیر، از این که با ما گفتگو می کنید متشکرم. می دانم که سفر پر مشغله ای برای شما است، متشکرم.
کلینتون، وزیر خارجه: متشکرم جیل.
پرسش: می خواهم با موضوع ایران شروع کنم. ما در مقطع بسیار مهمی به سر می بریم، چرا که ایرانی ها در مورد پیش نویس توافق نامۀ مربوط به ارسال بیشتر اورانیوم با غلظت پایین به خارج، بد قولی کرده اند. آیا وقت آن فرا رسیده است که گفتگو را قطع کنیم و به سراغ تحریم برویم؟
کلینتون، وزیر خارجه: خوب جیل، ما در حال همکاری با IAEA، فرانسه، روسیه و دیگر اعضای گروه 1+5 هستیم و همگی آنها متحد هستند و در زمینۀ پاسخگوی به جواب ایران مصمم و به دنبال شفاف سازی هستند. بنابراین، من قصد دارم که اجازه دهم این فرآیند روند خود را طی کند. ولی روشن است که ما در حال تلاش برای مشخص کردن این امر هستیم که آنها دقیقا چه کاری می خواهند انجام دهند، آیا این پاسخ نهایی است یا این که رسیدن به جایی است که ما انتظار داریم به آن ختم شود.
پرسش: ولی شما شخصا همواره در مورد این که آیا آنها آنچه که جامعۀ جهانی از آنها می خواهد را انجام خواهند داد یا نه، بسیار شکاک بوده اید. آیا به این ترتیب موضع شما در این مورد توجیه پذیر است؟ آیا شما حق داشتید؟
کلینتون، وزیر خارجه: خوب، ما این قدم اضافی را برداشته ایم، همان طور که گفته بودیم این کار را انجام می دهیم، همان گونه که رئیس جمهوری در سخنرانی ادای سوگندش گفت این کار را خواهیم کرد. و من فکر می کنم که این امر که روسیه، فرانسه، بریتانیا، آلمان و چین همگی در این زمینه متحد هستند بسیار مهم است. اکنون دیگر ایالات متحده نیست که می گوید، "ما نظری داریم و می خواهیم که شما آن را دنبال کنید." اکنون همۀ ما این سخن بیان می کنیم: "ما به این تفکر رسیده ایم. شما به طور اصولی با آن موافقت کرده اید. و ما انتظار داریم که شما آن را دنبال کنید."
بنابر این، من فکر می کنم که ما این مسئله را هر روز دنبال می کنیم و خواهیم دید که نتیجۀ نهایی آن چیست.
پرسش: یک سوال دیگر در این مورد. آیا شما تعهدی از جانب روسیه و چین دریافت کرده اید که اگر ایران به این بخش به خصوص مربوط به اورانیوم غلظت پایین عمل نکند، وقت تحریم فرا رسیده است؟
کلینتون، وزیر خارجه: خوب من نمی خواهم گمانه زنی کنم یا به پرسشی در مورد یک فرضیه پاسخ دهم. من می خواهم این فرآیند روند خود را طی کند. این رویکردی است که بر سر آن توافق شده است. من در طی مجمع عمومی سازمان ملل در نیویورک موفقت نامه ای را با وزرای امور خارجۀ کشورهای دیگر گروه 1+5 به علاوۀ اتحادیۀ اروپا امضا کردم. بنابر این، اجازه دهید که ببینیم این مسئله به کجا ختم می شود.
پرسش: بسیار خوب. شما عازم خاور میانه هستید؟
کلینتون، وزیر خارجه: بله.
پرسش: کار بزرگی است. شما اخیرا به رئیس جمهوری گزارش دادید که اوضاع خوب نیست، یا به زبان دیپلماتیک، چالش های بزرگی وجود دارند. شما چه کاری می توانید انجام دهید تا این مسئله را به مسیر درست آن برگردانید؟
کلینتون، وزیر خارجه: خوب، من در منطقه هستم. و من با سناتور میچل دیدار خواهم کرد تا هم با رهبر تشکیلات فلسطینی و هم، البته، با رهبر اسراییل دیدار کنیم.
من دیدگاه متفاوتی در این زمینه دارم. من می دانم که پس از هشت سال که چیز زیادی از دو طرف نخواسته ایم، توقعی که اکنون از آنها داریم مشکل است. من این را می فهمم. من همچنین می دانم که نیاز به بردباری است، چرا که راه حل دو کشور هم برای فلسطینیان و هم برای اسراییل به خاطر مواضع تاریخی ایشان چالش برانگیز است. ولی من اعتقاد زیای به پشتکار دارم و سناتور میچل نیز همین طور. و ما این مسیر را ادامه خواهیم داد. ما هر کاری که بتوانیم انجام خواهیم داد تا تلاش کنیم هر گونه نگرانی ای دو طرف را برطرف کنیم تا آنها وارد مذاکراتی شوند که بتوانند همۀ این مسائل مهم را به بحث بگذارند.
پرزیدنت اوباما فهرست مسائل مشکل را در سخنرانی اش در سازمان ملل مطرح کرد. ولی ما باید کار را آغاز کنیم. من این مسئله را در دهۀ 1990 مشاهده کردم، هنگامی که همسرم به تلاش در این مورد ادامه داد و در نهایت نتایج مثبتی حاصل شد. توافق نامۀ نهایی حاصل نشد ولی افراد کمتری کشته شدند. فرصت های بیشتری برای توسعۀ اقتصادی، تجارت و مبادله حاصل شد. این فرآیند تاثیرات مثبتی داشت هر چند که به خط پایان نرسید.
پرسش: ولی استراتژی ای که این دولت دنبال کرده است – اول شهرک ها؛ همکاری با کشورهای عرب، اعتماد سازی، و غیره – به نظر نمی رسد که این استراتژی کارآیی داشته باشد. آیا شما در حال بازنگری این رویکرد، به ویژه در مورد شهرک ها، هستید؟
کلینتون، وزیر خارجه: ما اعتقاد داریم که همۀ عواملی که باید برای رسیدن به راه حل نهایی به آنها رسیدگی شود، مهم هستند. بار دیگر تاکید می کنم، رئیس جمهوری همۀ آنها را برشمردند، از جمله مسئلۀ شهرک ها را. و راههای بسیاری برای رسیدن به این مذاکرات وجود دارد.
من نمی خواهم پیش داوری کنم و نمی خواهم که بی جهت بدبین باشم. و مطمئنا بی جهت نیز خوشبین نیستم. من فکر می کنم که در مورد مشکلاتی که باید بر آنها غلبه کنیم تا میزان مقبولیت لازم برای رسیدن به مذاکرات، واقع بین هستم.
ولی به یاد داشته باشید، پیش از مذاکرات، افراد، مواضع مختلفی اتخاذ می کنند. و در بحبوحۀ پرداختن به جزییات، همۀ اینها به تدریج حل می شوند.
پرسش: اجازه دهید در مورد پاکستان صحبت کنیم. شما با چند خبرنگار پاکستانی گفتگو کردید و سخنان تندی در مورد القاعده بیان داشتید، "باورش سخت است که در دولت شما"، در دولت پاکستان، "هیچ کس نمی داند که القاعده کجا است. آنها اگر می خواستند می توانستند وی را دستگیر کنند."
آیا شما در واقع می گویید که دولت یا کسانی در دولت با القاعده همکاری می کنند و یا آنها را تعقیب نمی کنند؟
کلینتون، وزیر خارجه: نه، نه. من داشتم به موردی اشاره می کردم که طی این سفر واقعا در حال انجام آن بوده ام، این که نوعی بی اعتمادی وجود دارد، مطمئنا از جانب پاکستان نسبت به ایالات متحده، نسبه به نیات ما و اعمال ما. و با وجود این، ما نکات اشتراک بسیاری داریم. ما با تهدید مشترکی روبرو هستیم. ما مطمئنا دارای دشمن مشترکی در افراط گرایی و تروریسم هستیم. بنابر یا بخشی از آنچه که من در حال انجامش هستم پاسخ دادن به هر اتهام و هر پرسشی است. من امروز نیز تا جایی که امکان داشته باشد خود را در موقعیت های مختلفی قرار خواهم داد، چرا که تنها دیدار با مقام های دولتی کافی نیست.
ولی اعتماد سازی، مسیری دو طرفه است. و من فکر می کنم چنین شراکت و همکاری ای به نفع هر دو کشور است، مهم است که برخی از پرسش هایی که در ذهن مردم آمریکا وجود دارند را مطرح کنم. من در مورد پاسخ به آنها پیشداوری نمی کنم، ولی پرسش را مطرح می کنم.
پرسش: ولی آیا این – آیا این پرسشِ شخصی شما است؟
کلینتون، وزیر خارجه: خوب، من یک آمریکایی هستم و فکر می کنم که ما حق داریم که بگوییم، "ببینید، ما عزم شما در تعقیب افراط گرایان طالبان را که شما را تهدید می کنند، تحسین می کنیم." ولی از یاد نبریم که آنها اکنون بخشی از یک سندیکای تروریستی، به مفهم سنتی سندیکا، هستند که رهبری آن به نوعی با القاعده است. القاعده جهت دهی و آموزش و پشتیبانی مالی را تامین می کند. و هیچ کس شکی ندارد که آنها این حملات علیه دولت پاکستان را تشویق می کنند، حملاتی که غم انگیز بوده و مردم پاکستان مصمم در عقب راندن آنها هستند.
بنابراین، حتی در صورت موفقیت عملیات ارتش پاکستان، که هم در سوات و هم اکنون در وزیرستان جنوبی بسیار شجاعانه بوده است، اما موفقیت در آنجا کافی نیست. این موفقیت ضروری است چرا که شما باید هر زمان که این گونه تهدیدها بروز می کنند با آنها مقابله کنید. ولی نابودی تهدیدی که پاکستان با آن مواجه است کافی نیست. تا زمانی که القاعده می تواند بمب گذاران انتحاری را استخدام و اعزام کند – همان طور که ما در کشور خودمان دیده ایم، در قضیۀ بازداشت زازی که به روشنی با القاعده ارتباط دارد و در اردوگاه های آموزشی القاعده در پاکستان آموزش دیده است – من فقط می خواهم که برخی از نگرانی هایی خود را نیز مطرح سازم. و فکر می کنم که این حالت، رابطه ای است که من به دنبال تحکیم آن هستم.
پرسش: آیا شما میزان احساسات ضد آمریکایی در پاکستان را دست کم گرفته بودید؟
کلینتون، وزیر خارجه: نه، برای این که من تحقیقات و نظرسنجی هایی که چند سال است در حال انجام است را دنبال کرده ام. من می دانستم که ما وضعیت نسبتا بدی را به ارث برده ایم و باید به آن رسیدگی کنیم. و این یکی از دلایلی است که من می خواستم که زمان طولانی و کافی داشته باشم. سفر سه روزه برای وزیر امور خارجه مشخصا سفری طولانی است.
ولی من به انجام آن و یافتن وقتی برای آن در برنامۀ کاری ام متعهد بودم چرا که می خواستم این تعاملات را داشته باشم. من فکر نمی کنم که این – من فکر نمی کنم که راه برخورد با احساسات منفی این باشد که تظاهر کنیم که آنها وجود ندارند و یا به آنها ظاهر زیبایی بدهیم و یا فقط حرف های قشنگ بزنیم.
به همین دلیل است که من می خواستم که همۀ آن پرسش ها را از رسانه های پاکستان و افرادی که ملاقات کرده ام بیرون بکشم. چرا که می خواستم نشان بدهم که، ببینید، ما اینجا نیامده ایم که ادعا کنیم که هر کاری که ما انجام داده ایم بی اشکال بوده است. و اگر به گذشته نگاه کنید، من به اشتباهات کشورمان اعتراف کرده ام. ولی من همچنین به همه یادآوری کرده ام که ما از بدو تولد کشور پاکستان شریک و متحد یک دیگر بوده ایم. پاکستان در چندین مقطع مهم به ما کمک کرده است و ما از این بابت بسیار متشکریم. پس اجازه دهید که احساسات منفی را به تدریج کنار بگذاریم.
ما همیشه با هم توافق نخواهیم داشت. این امر در هیچ رابطه ای که من می شناسم اتفاق نمی افتد، ولی – ما صادقانه زمینه های اختلاف نظر را مطرح خواهیم کرد، ولی ما همچنین در زمینۀ همۀ آن مواردی که بر سرشان با هم موفق هستیم همکاری خواهیم کرد، و تلاش خواهیم کرد که از شراکتمان نتایجی را نشان دهیم که مردم پاکستان و مردم کشورمان بتوانند آنها را مشاهده کنند.
پرسش: خوب. اجازه دهید در مورد افغانستان صحبت کنیم. سیاست، باید بگویم رویکرد، در این برهه به نظر می رسد که نگاهی به رهبران ایالتی منطقه ای داشته باشد و ارزیابی این نکته که عملکرد آنها چگونه بوده است و وضعیت عملی حاصل از همکاری با آنها چه بوده است.
آیا این مسئله بدان معنا است که دولت اوباما نسبت به حکومتی که آقای کرزای ایجاد خواهد کرد، مودبانه بگوییم، امیدی ندارد؟ این در صورتی است که وی برنده انتخابات شود، و شما اشاره کرده اید که وی برنده خواهد شد.
کلینتون، وزیر خارجه: خوب جیل، من فکر نمی کنم که هر دو حالت ممکن است صحیح باشد. باید هر دوی آنها باشند. ماهیت افغانستان این است که این کشور هرگز دارای دولتی نیرومند مرکزی نبوده است. این کشور همواره دارای کنترل محلی به شیوه های مختلف بوده است. بنابراین البته ما با فرمانداران و رهبران بخش ها و ریش سفیدان روستاها و امثال آنها همکاری خواهیم کرد.
ولی برخی وظایف هستند که تنها یک دولت مرکزی در کابل از پس آنها بر می آید. یکی از اهداف ما این است که کمک کنیم که یک نیروی امنیتی ملی افغان سر پای خودش بایستد. خوب، این باید از کابل بیاید. این باید از جانب رئیس جمهوری، وزیر دفاع و دیگران بیاید تا نیروی پلیسی ایجاد کنند که با جرائم روزمره و برخی از چالش هایی که مردم به ما گزارش می کنند برخورد کند. خوب، این نیازمند تلاش وزیر کشور و دیگران است.
بنابر این ما نمی خواهیم – من فکر می کنم که در گذشته، سخت است که به گذشته بازگردیم – ولی من فکر می کنم که تاکید بیش از حدی بر دولت مرکزی و این تفکر وجود داشته است که می توان یک نوع ملت سازی داشت که افغانستان را یک شبه متحول کند. ولی ما این موضوع را قبول نداریم. ما فکر نمی کنیم که این کار انجام شدنی باشد. ولی اعتقاد ما این است که ما باید با رئیس جمهور و کابینه و مقامات کابل و مقام های محلی همکاری کنیم. و این رویکرد ما خواهد بود.
پرسش: یک پرسش کوتاه داخلی. دیوید پلوف، مدیر مبارزات انتخاباتی اوباما، در حال نوشتن کتابی است که به زودی منتشر خواهد شد. وی می گوید که رئیس جمهوری به طور جدی به شما برای سِمت معاونت رییس جمهور نظر داشته است. ولی به نظر می رسد که نقش همسر شما، بیل کلینتون، شانس شما را کاهش داده است.
کلینتون، وزیر خارجه: من از سِمتی که دارم بسیار خوشحالم. و من فکر می کنم که جو بایدن در مقام معاون رییس جمهور عملکرد بسیار خوبی دارد. بنابراین، فکر می کنم که مبارزات انتخاباتی سال 2008 را فراموش کنیم.
پرسش: از شما خیلی متشکرم خانم وزیر که این وقت را به ما دادید.
کلینتون، وزیر خارجه: از شما خیلی متشکرم جیل.
(پایان رونوشت)
اطلاعات بیشتر:
پايان رونوشت
