06 نوامبر 2009

سخنان رئیس جمهوری طی کنفرانس ملت های قبیله ای و بحثهای تعاملی با رهبران قبایل

آغاز رونوشت

کاخ سفید

دفتر وزیر مطبوعات

________________________________________________________________

5 نوامبر 2009

 

سخنان رئیس جمهوری طی کنفرانس ملت های قبیله ای و

بحثهای تعاملی با رهبران قبایل

وزارت کشور

واشنگتن دی سی

ساعت 9:37 به وقت شرق آمریکا

 

رئیس جمهوری: سپاسگزارم. خواهش می کنم همه بنشینند. از جفرسن کیل تشکر می کنم، تشکر به خاطر معرفی عالی او؛ از کارنس جکسن برای برگزاری دعا سپاسگزارم. به همۀ شما صبح به خیر می گویم. مایۀ مباهات من است که امروز در این رویداد بی نظیر و تاریخی، بزرگترین گردهمایی با حضور بیشترین تعداد رهبران قبایل در تاریخ ما، در کنار شما باشم.  (کف زدن حضار.) و من نسبت به بسیاری از اعضای کنگره که امروز توانستند همراه با چندین نفر از اعضای کابینۀ من که در این کنفرانس شرکت خواهند جست به ما بپیوندند، احساس حق شناسی فراوان دارم. 

    می دانید، در دو تابستان قبل، من فرصت آن را یافتم که از ملت "کراو"[1] در مونتانا دیدن کنم. و در خلالی که آنجا بودم به وسیلۀ یک زوج بی نظیر، هارتفورد و مری بلک ایگل، به عضویت در آن ملت پدیرفته شدم. من می دانم آنها حالا چه می گویند: "بچه ها زود بزرگ می شوند." (خنده) تنها در آمریکا است که فرزند خواندۀ سرخ پوستانِِ "کراو" می تواند رئیس جمهوری ایالات متحده شود.  (کف زدن حضار.)

 

اکنون یک سال از زمانی که آمریکاییان به پای صندوق های رأی رفتند و به من این موهبت و مسؤلیت خارق العاده را ارزانی داشتند می گذرد. و بخشی از آنچه که  در آن روز به مردم امید بخشید، این احساس بود که ما فرصتی برای تغییر دادن شیوۀ کار واشنگتن در اختیار داریم؛ فرصتی که دولت فدرال را نه به صورت خدمتگزار منافع خاص، بلکه خدمتگزار مردم آمریکا در آوریم. احساسی بود از این که ما فرصتی در اختیار داریم تا برای کسانی که مدتهای دراز از رؤیای آمریکایی کنار گذاشته شده بودند، تغییری هدفمند به وجود آوریم.

 

و کمتر کسانی مانند آمریکاییان بومی، آمریکاییان نخستین، برای مدتی چنین دراز از سوی واشنگتن نادیده گرفته شده بودند.

 

ما تاریخی را که همه در آن مشترکیم می شناسیم. این تاریخی است که با خشونت، بیماری و محرومیت رقم خورده است. پیمانها زیر پا گذاشته می شدند. قولها شکسته می شدند. به شما می گفتند، دین شما، فرهنگ های شما، زبانهای شما چیزهایی نیستند که  شما می توانید آنها را نگهدارید. و این تاریخی است که ما اگر بخواهیم به سوی جلو گام برداریم، باید به آن اذعان کنیم.

 

ما همچنین از تاریخ اخیر خود آگاهی داریم، تاریخی که طی آن واشنگتن بیشتر اوقات می پنداشت که می داند بهترین چیز برای شما چیست. بین دولتها بندرت مشورتی صورت می گیرفت. و علت این که امروز امور در چنین وضعی قرار دارند همین است. برخی از نقاط اختصاصی محل سکونت شما با بیکاری به میزان 80 در صد دست به گریبانند. تقریبا یک چهارم تمامی بومیان آمریکایی در فقر زندگی می کنند. 14 در صد از خانه ها در نقاط اختصاصی سکونت آمریکاییان بومی برق ندارند؛ و 12 درصد از آنها فاقد دسترسی به منبع آب سالم هستند. در برخی از نقاط اختصاصی سکونت بومیان، مردم فقط برای این که امورشان بگذرد تا تعداد 20 نفر با هم زندگی می کنند.  ما بدون ارتباط و بدون مشورت، سالی بعد از سال دیگر به سیاستهایی چسبیده ایم که در مورد مسائل ویژۀ شما و مسائل گسترده تری که بر زندگی همۀ ما تأثیر می گذارند، کارآیی ندارند. و شما سزاوار آن هستید درهردو زمینه صدایی داشته باشید.

  

می دانم که شما در مورد این که این بار از دفعات پیشین متفاوت باشد بدبین هستید. شما کاملا حق دارید که چنین باشید و اگر هم امروز شما در اینجا حضور پیدا نمی کردید، کسی شما را مورد سرزنش قرار نمی داد. ولی شما آمدید. و من می دانم این چه انتخاب خارق العاده ای در مورد آن چیزی است که سخت شما را نگران می کند.

 

و به همین سبب من میل دارم شما بدانید که من به طور مطلق متعهد به حرکت به سوی جلو همراه شما و به شکل دادن با آیندۀ بهتری با یکدیگرهستم. و این تعهدی است که از مناسبات ملت با ملت عمیق تر است. این تعهدی است برای این که این مناسبات را به شکل درستی در آوریم، به گونه ای که شما بتوانید یک شریک تمام عیار در اقتصاد آمریکا باشید و فرزندان و نوه های شما از حق مساوی در پیگیری رؤیای آمریکایی برخوردار باشند. و این کار با عمل به وعده هایی که من طی مبارزات اقتصادی به شما دادم آغاز می شود.

 

من به شما داشتن صدایی را در میان کارکنان ارشد من در کاخ سفید و نشستن بر گرد میز را هنگامی که تصمیم های مهم در بارۀ زندگی شما، ملت شما و مردم شما گرفته می شود، وعده دادم.  و به همین سبب بود که من کیمبرلی تیهی از ملت چروکی را به  عنوان رایزن سیاست گذاری ام در امور بومیان و جودی جیلت را از قبیلۀ  صخرۀ برپای سیو[2]  برگزیدم تا به صورت مستقیم با شما کار کند. (کف زدن حضار.) به همین علت سالازار وزیر [کشور] و من، لاری ایکو هاوک از ملت پاونی[3] را به عنوان دستیار وزیر در امور سرخ پوستان در وزارت کشور انتخاب کردیم. و این افراد تا به حال به صورتی عالی کار کرده اند.

 

من همچنین به شما گفتم که تشریفات اداری را تغییر خواهیم داد و سیاستگذاران را وادار می کنیم که از واشنگتن بیرون آیند تا بتوانند به طرز مستقیم مطالبی در بارۀ امید های شما، رؤیاهای شما وموانعی که شما را از پیگیری آنها باز می دارند، بشنوند. وزیر سالازار بویژه به امرهدایت کمک رسانی  به  جوامع قیبیله ای یاری می دهد و اریک هولدر وزیر دادگستری، استیون  چو، وزیر نیرو، شووان داناوان، وزیر مسکن، آرنی دانکن، وزیر آموزش، تام ویلساک، وزیر کشاورزی، همراه با چندین نفر از کارکنان من نشست هایی  برای شنیدن مطالب، در ارتباط با مسائل مربوط به سرخ پوستان و آلاسکا چه در  سرتاسر کشور و چه در کاخ سفید، برگزار کرده اند.

من به شما وعده دادم که شما چنین کنفرانسی را برای تنظیم دستور کاری که برای جوامعتان کارساز باشد میزبانی خواهید کرد، چون بر این باورم که واشنگتن نمی تواند و نباید دستور کاری در جهت سیاستگذاری به نواحی سرخ پوست نشین به شما تحمیل کند. ملت های قبیله ای وقتی که خودشان تصمیم می گیرند، به نتیجۀ عملی بهتری می رسند. و به همین سبب امروز ما در اینجا هستیم. 

 

و من می خواهم در این زمینه به روشنی صحبت کنم: گردهمایی امروز در سطح رهبران فقط در حد زبان بازی نیست. ما بیانیه هایی در ادای احترام به یکدیگر صادر نخواهیم کرد که بعد پرچم ها را ببندیم و راهمان را از هم جدا کنیم. نشست امروز بخشی از یک گفت و گوی پایدار است که برای آیندۀ مشترک ما حائز اهمیت اساسی است.

 

اکنون وزیر سالازار و ایکو هاوک بهترین مدافعانی هستند که شما می توانستید در واشنگتن داشته باشید، و این وزارتخانه تحت رهبری آنها به کارهای بسیار عالی اشتغال دارد. اما ایفای نقش یک شریک خوب با ملت های قبیله ای، مسؤلیتی است که همۀ ما باید آن را به عهده بگیریم. به همین دلیل است که نمایندگان سازمانهای گوناگون امروز در اینجا حضور دارند- زیرا اگر قرار باشد ما به نیازهای آمریکاییان بومی به یک شیوۀ جامع رسیدگی کنیم، در آن صورت باید به تدارک یک پاسخ جامع نیز بپردازیم. (کف زدن حضار.)

 

تذکاریه ای که من امضاء خواهم کرد دستور العملی است برای یکایک سازمانهای تابع کابینه تا ظرف مدت 90 روز برنامۀ مشروحی را –در زمینۀ چگونگی اجرای کامل فرمان اجرایی و این که چگونه ما رایزنی های قبیله خود را بهبود خواهیم بخشید- به من تسلیم کنند. (کف زدن حضار.) گذشته از این ها، چالشهایی وجود دارند که ما تنها از طریق همکاری با یکدیگر می توانیم به رفع آنها توفیق یابیم،  و ما هم اکنون با یک رشته مسائل جدی مواجه هستیم.

 

ما با بحران اقتصادیمان روبرو هستیم که در برابر آن به اقدامات جسورانه ای، از جمله در جوامع شما دست زده ایم. ما بیش از 3 میلیارد دلار از اعتبارات  قانون بهبود اقتصادی را برای کمک به برخی از مبرم ترین نیاز های شما، مانند باز سازی و نوسازی مدارس  در نواحی اختصاصی بومیان در سرتاسر کشور، اختصاص داده ایم. ما بیش از 100 میلیون دلار به صورت وام به منظور ایجاد اشتغال در اقتصادهای قبیله ای در اختیار گذاشته ایم. وما از این موضوع اطمینان حاصل کرده ایم که بودجۀ من شامل افزایش چشمگیری در تأمین نیازهای مالی دفتر امور سرخ پوستان، خدمات بهداشتی سرخ پوستان و دیگر سازمانهایی باشد که نقش اساسی در جوامع شما ایفا می کنند. (کف زدن حضار.)

 

اما اگر ما بخواهیم تغییر واقعی و پایدار برای بومیان آمریکا به وجود آوریم، همانطور که پیش از این نیز گفته ام، به یک برنامۀ جامع راهبردی نیاز داریم. بخشی از این برنامه را مراقبت بهداشتی تشکیل می دهد. ما می دانیم  تا زمانی که آمریکاییان بومی از بیماری هایی مانند سل، اعتیاد به الکل، قند و آنفلوانزا به میزانی بیش از میانگین موجود برای بقیۀ جمعیت تلف می شوند،  در آن صورت ما باید برای رفع ناهمخوانی ها در امر ارائۀ مراقبت های بهداشتی کار بیشتری انجام دهیم.

 

بیش از نیمی از آمریکاییان بومی و بومیان آلاسکا، بویژه کسانی که در نواحی دوردست زندگی می کنند، برای دسترسی به مراقبت بهداشتی و رفع مبرم ترین نیازهای خود به ادارۀ خدمات بهداشتی سرخ پوستان HIS)) متکی هستند. و به همین سبب ما در محدودۀ قانون بهبوداقتصادی 500 میلون دلار برای تقویت نوسازی  IHS  اختصاص دادیم و به همین دلیل ما یک افزایش 13 در صدی را در بودجۀ   IHS پیشنهاد کردیم. (کف زدن حضار.)

 

ما همچنین بیش از همیشه به گذراندن اصلاحات بیمۀ بهداشت از تصویب که سرانجام بیمۀ با کیفیتی را برای همۀ آمریکاییان فاقد پوشش درمانی فراهم می سازد و سرانجام و برای کسانی هم که دارای بیمۀ درمانی هستند ثبات وامنیت فراهم می آورد نزدیک هستیم و این جریان آمریکاییان نخستین را هم شامل می شود. (کف زدن حضار)

 

هنگامی که نوبت به ایجاد اشتغال، کاستن از اختلاف موجود ازنظر برخورداری از فرصت ها و به جا گذاشتن چیزی بهتر برای فرزندانمان می رسد، کمتر حوزه ای مانند انرژی پاکیزه نوید بخش است.  منابع انرژی بادی ما تا میزان 15 در صد در سرزمین بومیان آمریکا قرار دارند و  توان بالقوه برای دسترسی به انرژی خورشیدی حتی از این میزان نیز بالاتر است. اما غالبا شما در راه بهره برداری از این انرژی های تجدید شدنی با موانع بی نظیری روبرو هستید. به همین سبب ما تحت هدایت وزیر سالازار در حال بررسی  فرصتهایی به منظور تضمین صدایی برای شما در برنامه ریزی برای  دسترسی به شبکۀ انتقال نیرو هستیم. ما به تنظیم و تسریع فرایند صدور پروانه برای تولید انرژی و انتقال آن به سرتاسر سرزمین های قبیله ای اشتغال داریم. ما دسترسی قبایل را به اعتبار مالی و سرمایه گذاری برای طرح های تازۀ انرژی تضمین می کنیم. و با استفاده از قانون بهبوداقتصادی، ما یک برنامۀ آموزش حسابرسان انرژی که قادر است آمریکاییان بومی را برای اشتغال به مشاغل سبز (سازگار با محیط زیست) آماده کند تدوین کرده ایم.  و این امری است که از یک اهمیت مطلق برخوردار است. (کف زدن حضار.)

 

اما آیندۀ سرزمین سرخپوست نشین به چیزی بیشتر از این وابسته است و آن آموزشی است که ما برای فرزندانمان تدارک می بینیم. (کف زدن حضار.) ما می دانیم که آمریکاییان بومی دارای کمترین میزان ثبت نام در مدارس و بیشترین میزان ترک تحصیل در مقطع دبیرستان و دانشگاه  هستند. به همین سبب است که قانون بهبود اقتصادی 170 میلیون دلار نیز برای  آموزش و 277 میلیون دلار برای ساخت مدارس سرخ پوستان در نظر گرفته است. (کف زدن حضار)  به همین دلیل است که در بودجۀ من 50 میلیون دلار به عنوان تأمین پیشاپیش مالی به دانشگاه های قبیله ای که در بیشتر اوقات نقش شراین حیاتی را در اقتصاد یک جامعه ایفا می کنند، اختصاص داده است. (کف زدن حضار.) احتمال ترک تحصیل دانشجویانی که در یک دانشگاه قیبله ای تحصیل می کنند از ترک تحصیل در مقطع دبیرستان کمتر است و آنها درس خود را در یک موسسۀ آموزش چهار ساله به میزانی بالاتر از کالج های محلی ادامه می دهند و تقریبا 80 در صد آنها در پایان به مشاغلی اشتغال می ورزند که به ملت قبیله ایشان یاری می رساند.

 

و هیچیک از کوششهای ما پا نخواهند گرفت اگر نتوانیم امنیت جوامع خود را تضمین کنیم و مکانهای امنی برای آموختن، مکانهای امنی برای رشد، مکانهای امنی برای رونق به وجود آوریم. و در برخی از نقاط اختصاصی سکونت بومیان میزان جنایت 20 برابر میانگین موجود است. واقعیت تکان دهنده و ملامت بار این است که یک تن از هر سه تن زن سرخ پوست طی مدت زندگی خود مورد تجاوز قرار خواهد گرفت و این تجاوزی به وجدان ملی ماست که ما بیش از این نمی توانیم آن را نادیده بگیریم. (کف زدن حضار)

 

بنا بر این، قبایل برای تقویت توانایی خود در اجرای قانون به کمک نیاز دارند. آنها به منابع و آموزش بهتر نیازمند هستند. و دولت من پیچیدگی چالش های پیش رو را هنگامی که  نظام دادرسی جنایی  در سرزمین های قبیله ای مطرح می شود، به طور کامل درک می کند. ولی ما به گفتگویی جدی در بارۀ همۀ جنبه های مربوط به  امنیت عمومی شما نیاز داریم و و این گفت و شنودی است که دولت من نسبت به آن متعهد است. (کف زدن حضار)

 

پس این چالشی است که ما آن را بسیار جدی می گیریم. وزارتخانه های دادگستری، کشور، امنیت میهن و بهداشت و منابع انسانی، همه در زمینه هایی مربوط به توانایی بخشیدن به دولتهای قیبله ای به  منظور تأمین امنیت بیشتری برای جوامع خود، درتلاشند و من بویژه میل دارم از اریک هولدر، وزیر دادگستری، برای کوششهایی که تا کنون انجام داده است تقدیر کنم. من همچنین با قوت از لایحۀ قانون و نظم قبیله ای حمایت می کنم و و از دورگان، رئیس و هرست سندلین، نماینده، به خاطر کوشش نقش رهبریشان در این مسئله سپاسگزارم. و من از کنگره انتظار دارم که این لایحه را از تصویب بگذراند و به آن قوت قانونی ببخشد.

 

بنا بر این، امروز کاربسیاری برای انجام دادن در پیش است. اما قبل از پرداختن به آن میل دارم سخنانم را با این نکته پایان دهم. من اطمینان دارم که شما این ترانه را پیش از این از واشنگتن شنیده اید.  من می دانم که شما وعده های بزرگی را که به نظر خوش می نمایند اما به ندرت به جامۀ عمل در می آیند غالبا شنیده اید. و هر بار به شما گفته اند  که این بار متفاوت خواهد بود. ولی طی چند سال گذشته من فرصت این را داشته ام که با رهبران بومیان آمریکایی درسرتاسر کشور پیرامون چالشهایی که پیش روی شماست صحبت کنم و آن صحبت ها برای من عمیقا حائز اهمیت بوده اند.

 

من مطلب را در می یابم. من در طرف شماهستم. من می  دانم که غیرخودی بودن چه معنایی  دارد. من از یک مادر نوجوان زاده شدم. پدرم هنگامی که دوساله بودم او را ترک گفت – مادر و مادر بزرگم مرا بزرگ کردند. ما چیز زیای نداشتیم. ما به مقدار فراوانی جا به جا شدیم. بنا بر این هرچند که ما تجربۀ متفاوتی داریم، من معنای در بیرون بودن و از آنجا به درون نگریستن را می دانم. من می دانم احساس نادیده گرفتن و فراموش شدن و در زحمت و تلاش به سر بردن چه معنایی دارد.  بنا بر این تا زمانی که من در کاخ سفید باشم، شما فراموش نخواهید شد.  خیلی خوب، تشکر می کنم، سپاسگزارم، سپاسگزارم.  (کف زدن حضار.)

 

ما با هم، از طریق کار درکنارهم، از این موضوع  که آمریکاییان نخستین همراه با همۀ آمریکاییان، به فرصت هایی که شایسته آنهاست دست می یابند، اطمینان حاصل خواهیم کرد.

1.       Crow

2.       Standing Rock Sioux

3.       Pawnee

پايان رونوشت