06 نوامبر 2009
گزارش سفیر هالبروک در مورد وضعیت پاکستان و افغانستان
آخرین گزارش ها دربارۀ وقایع مهم و وضعیت فعلی در منطقه
آغاز رونوشت
وزارت امور خارجۀ ایالات متحده
دفتر سخنگو
23 اکتبر 2009
جلسۀ مطبوعاتی
ریچارد سی. هالبروک، نمایندۀ ویژه در امور افغانستان و پاکستان
23 اکتبر 2009
واشنگتن دی. سی.
آقای کراولی: خوب، این یک حقیقت است؛ وقتی سفیر ریچارد سی. هالبروک به ملاقات ما می آید، سالن پر از جمعیت می شود.
به وزرات امور خارجه خوش آمدید. وزیر امور خارجه بارها اعلام کرده است که مشتاقانه در انتظار سفر به پاکستان در پائیز سال جاری است. البته، به دلایل امنیتی تاریخ دقیق سفر وی را اعلام نخواهیم کرد. ولی با توجه به علاقۀ او به سفر فوری به پاکستان، چنین فکر کردیم که خوب است سفیر ریچارد هالبروک، نمایندۀ ویژۀ ما در امور افغانستان و پاکستان، را به این جا دعوت کنیم تا به نوعی آخرین وقایع جاری در پاکستان مطرح سازد. واضح است که قانون مهم کری-لوگار-برمَن1 که اخیراً توسط کنگره به تصویب رسید، یکی از این مسائل است و فکر می کنم که احتمالاً از او یک یا دو سؤال در مورد افغانستان هم بپرسید.
خوب، حالا نوبت به سفیر هالبروک می رسد.
سفیر هالبروک: متشکرم پی. جِی. از این که به این جا برگشته ام، خوشحال هستم. اکنون به پرسش های شما پاسخ خواهم داد.
پرسش: دانیل دومبی2، از فاینَنشال تایمز (Financial Times). دانیل دومبی، از فاینَنشال تایمز، اگر اجازه دهید، دو سؤال را مطرح کنم. نخست این که شما در ماه اوت اعلام کردید که انتخابات و تأخیر در انتخابات، به دلیل تصمیم های دولت بوش، به این معنا است که شما نمی توانستید بر مسائلی مانند حکومت و عفو شورشیان و مبارزه با فساد تمرکز کنید. آیا از آن زمان توانسته اید در خصوص این مسائل پیشرفتی داشته باشید و یا آیا انتخابات و پیچیدگی های آن همچنان مشکل ساز بوده اند؟
سفیر هالبروک: من چنین حرفی زدم و من -- اول در پاسخ به سؤال شما باید بگویم که ما هنوز در جریان انتخابات هستیم. دور دوم انتخابات در روز هفتم نوامبر انجام خواهد شد و بدین ترتیب ما هنوز در همان مرحله هستیم. پس از آن، برندۀ انتخابات باید دولت تشکیل دهد. ولی من این را گفتم. و می خواهم برای برخی از حاضران این جمع که به جدیت و دقت شما این موضوع را دنبال نکرده اند، به روشنی توضیح دهم: ما برنامه های مختلفی برای افغانستان داشتیم و برخی از آنها -- ببخشید، می توانید کمی آب به من بدهید، اوه بله، این جاست -- برخی از آنها بدون هیچ مشکلی پیش رفته اند. یکی از نمونه های خوب دربارۀ تغییری موفقیت آمیز، اقدامات ما در کارآمدتر کردن کشاورزی بوده که رویداد بزرگی در این کشور است. این مسئله به هیچ وجه مورد مناقشه قرار نگرفت. ما دربارۀ آن با تمامی نامزدها و دولت صحبت کردیم. ما تعداد غیرنظامیان آمریکایی را که در بخش کشاورزی کار می کرده اند، تا پایان امسال از دوازده نفر به بیش از صد نفر افزایش داده ایم. آنها به استان های مختلف اعزام خواهند شد.
ما از کنگره خواسته ایم که اقدامات ما را به میزان قابل ملاحظه ای افزایش دهد. و این کار بسیار ساده ای است، افغانستان کشوری زراعی است. تا زمان حملۀ شوروی، این کشور مواد خوراکی، گندم، کشمش، انار، پسته و بادام به کشورهای دیگر صادر می کرد و حالا وارد کنندۀ این محصولات است. و این کاری است که مردم این کشور انجام می دهند. و در طول هشت سال گذشته، ما بیش از آن که در زمینۀ بهبود کشاورزی هزینه کنیم، برای از بین بردن مزارع خشخاش هزینه کرده ایم. و این کار از نظر وزیر کلینتون یا من یا همکارانمان در کاخ سفید یا تام ویلسَک3 معنایی نداشت، و به همین دلیل تصمیم گرفتیم کشاورزی را ارتقاء دهیم. این موضوع ارتباطی با انتخابات نداشت، همچنان که برخی دیگر از برنامه های اصلی ما در زمینۀ ارتقاء بخش های غیرنظامی نداشته اند.
ولی در مورد برنامه هایی که شما به آنها اشاره کردید، که رابطۀ بسیار نزدیک تری با فرآیندهای سیاسی داشته اند، تأثیرپذیری آنها اجتناب ناپذیر بود. و این واقعیتی در زندگی است و من می خواهم آن را روشن کنم. اما ما در حال برنامه ریزی بوده ایم -- رشد بخش غیرنظامی ادامه داشته است. فکر می کنم که جَک لو4 برای بحث در این مورد به این جا آمده است.
آقای کراولی: جلسۀ او در روز دوشنبه برگزار می شود.
سفیر هالبروک: جک روز دوشنبه این جا خواهد بود و اعداد و ارقام مربوط به افزایش افراد و کارکنان را که من و جک به همراه یک دیگر سرپرستی می کنیم، به شما ارائه خواهد داد. و برنامه های ما آمادۀ انجام هستند.
حوزۀ دیگری که به دلیل انتخابات و مسائل مربوط به آن، آن طور که باید و شاید پی گیری نشده، موضوعی است که برخی از افراد آن را "ادغام"، برخی "عفو" و برخی کمک به افرادی از طالبان می نامند که از نظر جهان بینی به القاعده علاقه مند نیستند. و در این زمینه، من توجه شما را به اظهارات وزیر امور خارجه در سخنرانی اش در شورای روابط خارجی در 15 ژوئیه در واشنگتن جلب می کنم که دیدگاه ما را در مورد شرایطی که تحت آن باید از بازگشت چنین افرادی استقبال کرد، به روشنی توضیح داد. و این موضوع نیز باید پس از روشن شدن نتایج انتخابات، مجدداً به جریان افتد.
پرسش: آقای سفیر، با توجه به آنچه شما هم اکنون در مورد تقلب در مرحلۀ نخست انتخابات می دانید، چگونه می توان از بروز چنین مشکلات مشابهی در دور دوم انتخابات جلوگیری کرد؟ در این خصوص چه اقدامی انجام می گیرد؟
سفیر هالبروک: اجازه دهید اول این مسئله را روش کنیم که بین 20 اوت و دوشنبۀ این هفته چه اتفاقی رخ داد. مردم بسیاری رأی دادند. با وجود تهدیدهای آشکار طالبان، میلیون ها نفر جان خود را به خطر انداختند. آنها حقیقتاً سزاوار تحسین هستند. همان گونه که مقام بالاتر من، وزیر کلینتون بارها اشاره کردند، تاکنون ندیده بودیم که هیچ کشوری، در آن سطح از توسعه و در آن شرایط جنگی، بتواند انتخاباتی را در چنین شرایط سختی برگزار کند.
من از آغاز، آشکارا گفتم که این انتخابات بی نقص نخواهد بود، و شما این موضوع را می دانید، چون ما با هم سفر کردیم. من این مسئله را به طور رسمی و علنی اعلام کردم. و بی نظمی ها و مشکلات فراوانی وجود داشت، ولی در نهایت، فرآیند موفقی بود و من می خواهم به همین نکته تأکید کنم. کمیسیون شکایات انتخاباتی اعلام کرد که با این که آرای یکی از نامزدها به 50 درصد بسیار نزدیک بوده، هیچ یک از آنها موفق به کسب 50 درصد آرا نشده است و دو نامزد اصلی که باید به دور دوم راه یابند پرزیدنت کرزای و دکتر عبدالله هستند. البته همان طور که می دانید، چند روز آخر برای ما بسیار سخت بود؛ چند روزی که طی آن، ما، در واشنگتن، با همکاری با سفیر آیکِنبری5، سازمان ملل متحد و سناتور کِری باید رهبری همۀ گروه ها در افغانستان را به پذیرش این نتیجه تشویق می کردیم. و باز هم همان طور که می دانید، آنها این موضوع را پذیرفتند.
و بنابراین، به نظر من با این که کل این ماجرا از 20 اوت، مسئلۀ بسیار قابل توجهی بود -- و شما نیز بخشی از آن را شاهد بودید -- ما هم اکنون درست در جایی قرار داریم که این فرآیند ایجاب می کرد.
خوب، حال به پرسش شما بازمی گردیم. ببخشید که با این مقدمۀ طولانی اذیتتان کردم، ولی من واقعاً می خواستم این مسئله را روشن کنم که چگونه به جایی که الآن هستیم، رسیدیم.
تا چند روز دیگر، انتخاباتی برگزار خواهد شد. به دلایل مختلف، منطقی است که امیدوار باشیم مشکلات و بی نظمی های کمتری اتفاق بیفتد. نخست، تنها دو نامزد در انتخابات شرکت می کنند؛ دوم، عامل تجربه است؛ سوم، جامعۀ جهانی، از جمله نیروهای تحت فرمان ژنرال مک کریستال قرار است با تمامی قدرت و جهت موفقیت این فرآیند، کمک هایی را ارائه دهند. البته، آنها در روز 20 اوت نیز چنین کردند، ولی امروز نیروهای بیشتری در کشور حضور دارند و همۀ آنها آمادۀ اعزام هستند. در روز 20 اوت، تمامی 21.000 نیروی تحت اختیار پرزیدنت اوباما در حالت آماده باش نبودند، ولی هم اکنون هستند.
به همین دلیل، امیدوار هستیم. ما بار دیگر از ناظران بین المللی دعوت می کنیم. من با مؤسسۀ ملی دموکراتیک6 (NDI) و مؤسسۀ بین المللی جمهوری خواه7 (IRI) تماس گرفتم که دریابم آیا مشارکتی خواهند داشت یا خیر. آنها در حال تجهیز هیئت های جدیدی از ناظران هستند و ما فکر می کنیم که بسیاری از شما نیز در روز انتخابات آنجا باشید. ولی من نمی خواهم پیش بینی کنم که چه چیزی اتفاق خواهد افتاد. فکر نمی کنم پیش بینی وقایع در افغانستان، کار درستی باشد.
ولی من حقیقتاً می خواهم در مورد نکته ای تأکید کنم که به شکل مناسبی گزارش نشده است. این فرآیند در نهایت انجام شد. کار سخت و پیچیده ای بود و بیش از انتظار به طول انجامید، ولی ما در نهایت به این نتیجه رسیدیم که هیچ کس 50 درصد آراء را کسب نکرد. و سپس، به قانون اساسی و مقررات کشور احترام گذارده شد و من فکر می کنم که این مسئله شایستۀ تقدیر است.
پرسش: جناب سفیر، مارک لَندلِر8 از نیویورک تایمز (New York Times). امروز، وزیر دفاع، گِیتس، و ژنرال مک کریستال، در جلسه ای با وزرای ناتو در براتیسلاوا، توضیحاتی در مورد طرح های ضد شورش ارائه کرده و تأیید گستردۀ طرح ضد شورش را دریافت کردند. آیا شما نگران نیستید که این مسئله، حق انتخاب پرزیدنت اوباما را در شرایطی که وی گزینه های مختلفی را -- از رویکرد نایب رئیس جمهوری، بایدن، تا رویکردهای بلندپروازانه تر-- در نظر می گیرد، محدود سازد؟
سفیر هالبروک: من جزئیات گزارش براتیسلاوا را ندیده ام، فقط خبر آن را شنیده ام و به همین دلیل، بر اساس آن نظری نخواهم داد. ما در حال انجام بازنگری جدی در مورد سیاست هایمان هستیم. ما اهداف راهبردی خود را به هیچ وجه تغییر نداده ایم. هدف اصلی ما چیزی است که پرزیدنت اوباما در بیست و هفتم ماه مارس به آن اشاره کرد. سوء تفاهم هایی در این خصوص وجود داشته است، ولی اجازه دهید به روشنی بگویم، فکر می کنم هیچ کدام از ما که در این فرآیند شرکت داریم، نباید آن را تفسیر کنیم؛ ولی، گزینه ها و انتخاب های پرزیدنت به هیج وجه با آنچه شما به آن اشاره کردید -- هر چه که بود -- محدود نمی شوند. او رئیس جمهوری و فرماندۀ کل قوا است، او باید تصمیم بگیرد.
پیش از آن که شخص دیگری را از میان شما انتخاب کنم، باید بگویم با این که خوشحال می شوم که به این پرسش ها پاسخ دهم، ترجیح می دهیم دربارۀ پاکستان صحبت کنیم؛ به همین دلیل می خواهم سامی را انتخاب کنم، زیرا...
پرسش: متشکرم، آقای سفیر. متشکرم. آقای سفیر، می توانید به ما بگویید که وزیر کلینتون در سفرش به پاکستان در مورد چه موضوع هایی تاکید خواهد کرد؟ و دوم این که، دیروز کنگره محدودیت های جدیدی در مورد کمک نظامی به پاکستان وضع کرد و بسیاری افراد در پاکستان بر این عقیده اند که معنی این قوانین عدم اعتماد به نیروهای امنیتی پاکستان، حتی پس از عملیات موفق آمیز در درۀ سوات، است. بدین ترتیب، واکنش شما نسبت به این مسئله چیست؟
سفیر هالبروک: سامی، قسمت آخر پرسش شما دربارۀ سوات چه بود؟
پرسش: این که عملیات نظامی بسیار موفقی انجام شد، ولی با وجود این، کنگرۀ ایالات متحده دیروز محدودیت های جدیدی وضع کرد...
سفیر هالبروک: اوه بله، درست است.
پرسش: ... در مورد کمک های نظامی به پاکستان.
سفیر هالبروک: نخست، همان طور که پی. جِی. قبلاً گفت، ضرورت های امنیتی ما را در صحبت در این خصوص محدود می کنند. ولی، از هم اکنون گزارش هایی از طرف اسلام آباد منتشر شده اند که آنچه خانم وزیر انجام خواهد داد و تاریخ ورود وی را اعلام کرده اند. البته، این فقط یک گمانه زنی است. و من می توانم صادقانه به شما بگویم که اگر این حدسیات با اطلاعاتی کامل صورت گرفته باشد، محتوای این سفر را به شدت تحت تأثیر قرار خواهند داد. به همین دلیل، من در مورد زمان و جزئیات این سفر و این که خانم وزیر با چه کسانی ملاقات خواهد کرد، صحبتی نخواهم کرد؛ فقط می توانم بگویم که وی با رهبری این کشور، اعضای اصلی گروه های مخالف دولت، جامعۀ مدنی، تُجار و هر چند نفر از مردم این کشور که برای او مقدور باشد -- با توجه به زمان کوتاه این سفر و محدودیت هایی که موقعیت بسیار بسیار خاص کشور خودمان ایجاب می کند -- ملاقات خواهد کرد.
حال، در مورد بخش دوم این پرسش دربارۀ لایحۀ مجوز دفاعی، باید بگویم این لایحه دیروز به تصویب رسید. و هیچ شباهتی به لایحۀ کری-لوگار-برمَن ندارد، به جز در یک مورد اساسی؛ بخشی از بیانیۀ کنگره دربارۀ دیدگاه قوۀ مجریه در این خصوص که پاکستان یک دوست و هم پیمان ارزشمند است که در موقعیت فعلی به کمک آمریکا نیاز دارد. و این حقیقت که این اقدام کنگره به دلیل اهمیت بالایی است که ما برای پاکستان قائل هستیم، باید در پاکستان درک شود، همان گونه که در ایالات متحده درک می شود.
حال، در مورد آنچه تو گفتی ... چند دقیقه پیش از واژۀ "شرایط" استفاده کردی، سامی؟
پرسش: بله، همین طور است.
سفیر هالبروک: آیا من این کلمه را از تو شنیدم؟
پرسش: بله.
سفیر هالبروک: خوب، پس اجازه بده بگویم هیچ گونه شرطی در این لایحه وجود ندارد؛ هیچ پیش شرطی وجود ندارد. من نمی خواهم در این جا وارد بحث های قانونی بشوم، ولی برای ما الزاماتی وجود دارد. کنگره از وزیر دفاع -- در این لایحه -- و وزیر امور خارجه -- در مورد لایحۀ کری-لوگار-برمن -- می خواهد که پیش از تخصیص بودجه و در حین این فرآیند، دربارۀ مسائل خاص گزارشی ارائه دهند.
ولی این لایحه ای به نفع پاکستان است و دعا می کنم که همکارانت در اسلام آباد نیز آن را با دقت گزارش کنند که ما با سوء تفاهم های بیشتری روبرو نشویم. می دانم که بیشتر افراد حاضر در این جلسه احتمالاً از شنیدن جزئیات این مسئله خسته شده اند، ولی لایحۀ کری-لوگار-برمن قانون بسیار خوبی بود که به اتفاق آراء به تصویب رسید؛ سپس آقای قریشی، وزیر امور خارجه پاکستان، به این جا آمد و سناتور لوگار و رئیس برمَن برای او توضیحاتی در این زمینه ارائه دادند و پس از آن، سناتور کری به اسلام آباد سفر کرد. و وقتی وزیر کلینتون به آنجا سفر کند، می دانیم که در مورد آن صحبت خواهد شد؛ ولی اجازه دهید از این واقعیت ها بگذریم.
حال، اجازه دهید از همکارم سؤال کنم؛ دیوید، آیا نکتۀ دیگری دربارۀ این سؤال وجود دارد که من باید اضافه کنم؟
همکار: هیچ گونه پیش شرطی برای پاکستان وجود ندارد.
سفیر هالبروک: بسیار خوب، متشکرم. من فقط می خواهم شفاف سخن بگویم؛ هیچ شرطی برای پاکستان وجود ندارد. ما ملزم هستیم که به کنگره گزارش دهیم. اگر این قانون را مطالعه کنید، تقریباً اگر تمامی قوانین مصوب در سی سال گذشته -- یعنی از دهۀ 1970-- را بخوانید، می بینید که کنگره قوۀ مجریه را ملزم به ارائۀ گزارش کرده است. این اقدام از دوران نیکسون- کیسینجر آغاز شد. و فکر می کنم که این موضوع به گونه ای تعمدی در بین مردم پاکستان تحریف شده است.
این یک حقیقت است و یکی از مقام های وزارت امور خارجه در کنگره در این جا حاضر است و اگر مایل باشید می تواند پس از پایان جلسه برای شما توضیح بیشتری بدهد؛ ولی ما واقعاً می خواهیم که این موضوع خارج از جلسه باشد. (خنده حضار)
پاول.
پرسش: پاول ریشتر از لس آنجلس تایمز (LA Times). آقای سفیر، آیا می توانید نظر خود را درباره عملیات جنگی ارتش پاکستان در وزیرستان جنوبی به ما بگویید؟ و آیا فکر می کنید که این عملیات نظامی قدرت کافی برای ضربه زدن به القاعده را دارد؟
سفیر هالبروک: خوب، من نمی توانم به شما پاسخ دهم، زیرا این عملیات هم اکنون در جریان است. من همین سؤال را امروز صبح از مشاوران اطلاعاتی خود پرسیدم. آنها نیز اطلاعاتی قطعی نداشتند. می دانیم که نیروها به کجا می روند؛ آنها در مرحلۀ مقدماتی هستند. ولی زمانی طول می کشد تا ما متوجه شویم که دشمن آنها متفرق یا نابود شده یا ترکیبی از این دو اتفاق به وقوع پیوسته است. اما، این پرسشی بسیار مهم است و ما در طول این سفر به آن توجه زیادی خواهیم کرد.
پرسش: و در مورد القاعده، می توانم در این مورد از شما بپرسم؟ از دید شما، این عملیات تا چه اندازه توان شکست القاعده را دارد؟
سفیر هالبروک: نمی دانم، پاول، زیرا هدف به خودی خود القاعده نبود؛ زیرا القاعده گروهی از افراد است که مثل شبح حرکت می کنند. و شما به خوبی می دانید که تعیین محل استقرار آنها چقدر در هشت سال گذشته برای ما مشکل بوده است. ولی من ترجیح می دهم سخنگوی ارتش پاکستان دربارۀ این مسائل صحبت کند.
انتهای سالن.
پرسش: آقای سفیر، نادیا بیلباسی9 از تلویزیون ام. بی. سی. (MBC) فقط...
سفیر هالبروک: از کجا؟
پرسش: تلویزیون ام. بی. سی. -- بنگاه سخن پراکنی خاورمیانه.
سفیر هالبروک: ام. بی. سی.، بله.
پرسش: تنها برای پی گیری پرسش قبلی در مورد ناتو، می دانم که نمی خواهید دربارۀ آن گزارش صحبت کنید، ولی حتماً دربارۀ این که ایالات متحده از ناتو چه می خواهد -- خصوصاً دربارۀ انتخابات آتی روز 7 نوامبر و در مورد کمک های نظامی و غیرنظامی -- اطلاعاتی دارید. و دوم این که، پرزیدنت اوباما همواره بر این نکته تأکید داشته است که جنگ در افغانستان، یک جنگ ضروری است. آیا شما با این عقیده موافق هستید و معتقدید مسئله هنوز به همین صورت است؟
سفیر هالبروک: آیا با رئیس جمهوری موافق هستم؟
پرسش: نه، آیا شما آن را به عنوان...
سفیر هالبروک: بله، من با رئیس جمهوری موافق هستم.
(خنده حضار)
سفیر هالبروک: کاملاً.
پرسش: شما می خواهید که رئیس جمهوری به این کشور کمک کند. ولی، آیا این برآورد امروز نیز هنوز معتبر است؟
سفیر هالبروک: در مورد پرسش اول شما، باید بگویم، ناتو بزرگ ترین پیمان... بزرگ ترین پیمانِ دوران صلح در تاریخ و هم اکنون درگیر مهم ترین آزمون تاریخی خود است. و این پیمان برای یک هدف طراحی شده بود و از بوسنی تا کوزوو، ناتو اهدافی متغیر داشته است.
ما آن را کاملاً جدی می گیریم و وقت زیادی صرف آن می کنیم. پُل جونز، معاون ارشد من، پریروز در شورای آتلانتیک شمالی حضور داشت و توضیحاتی برای آنها ارائه کرد. من نیز از زمانی که در این سِمت مشغول به کار شده ام، دو بار به آنجا رفته ام. ما در ارتباط نزدیکی با آنها هستیم. 41 کشور در این ائتلاف حضور دارند، از جمله همۀ کشورهای عضو ناتو، البته هر یک تا درجۀ خاصی -- برخی از کشورهای کوچک -- به علاوۀ کشورهایی مانند استرالیا و دیگر کشورهای غیرعضو ناتو.
و در مورد پرسش دوم شما باید بگویم که من کاملاً با رئیس جمهوری موافق هستم و این تنها چیزی است که در این باره می توانم به شما بگویم.
بله، قربان.
پرسش: آقای سفیر، جاناتان لَندی از مطبوعات مک کلاچی (McClatchy). امروز نیز حمله ای دیگر در پاکستان به یک تأسیسات نظامی -- مجتمع دفاع هوایی کامرا -- اتفاق افتاد. دیروز نیز شاهد ترور یک سرتیپ ارتش و حمله به ستاد کل ارتش در راولپندی بودیم. حمله های دیگری نیز به تأسیسات نظامی انجام شده است.
آیا می توانید به ما بگویید به نظر شما هم پیمانان گروه های افراطی تا چه حدی به ارتش پاکستان نفوذ کرده اند؟ به نظر می رسد که سازماندهی این اقدامات -- حداقل بسیاری از آنها -- کار افراد نفوذی باشد؛ آیا به نظر شما بین آنها، گروه های افراطی و مبارزات در وزیرستان، نوعی هماهنگی وجود دارد؟
سفیر هالبروک: من مطمئن هستم که رابطه ای بین آن حمله ها و این اقدامات وجود دارد. این یک تاکتیک کاملاً واضح است که وقتی افراد در فشار باشند، سعی می کنند نفوذ کرده و از پشت به شما حمله کنند. من نمی توانم به شما پاسخ دهم، زیرا این که بگویم چه میزانی از این اقدامات کار افراد نفوذی است، فقط بر پایۀ حدسیات خواهد بود. من اطلاعاتی در این باره ندارم و به شما پیشنهاد می کنم برای دریافت هر گونه نظری، به مقام های پاکستانی مراجعه کنید.
ولی ما واقعاً تحت تأثیر ارادۀ پاکستانی ها قرار گرفته ایم، حمایت ارتش پاکستان از زمان درگیری ها در سوات و این واقعیت که آنها این تعداد از نیروهای خود را در این جنگ سازماندهی کرده اند. آنها از خطرات این موضوع مطلع هستند. و به دلیل وقت زیادی که با ژنرال کیانی و همکاران وی صرف کرده ام، می دانم که چقدر در این مسئله مصمم هستند.
پرسش: آیا حملات علیه تأسیسات نظامی، نگرانی ها در مورد امنیت تأسیسات هسته ای پاکستان را به هر نحوی افزایش داده اند؟
سفیر هالبروک: نه، نه خیر.
بله قربان.
پرسش: بله آقای سفیر. چارلی کِیز10 از سی. ان. ان. قربان اگر امکان داشته باشد لحظه ای به موضوع افغانستان و نقش شما بازگردیم. گزارش های زیادی دربارۀ مشورت های گسترده و فشرده با پرزیدنت کرزای وجود داشت که شما در آنها حضور نداشتید و نقش شما با حضور سناتور کری تحت الشعاع قرار گرفته بود. نظر شما در این باره چیست؟ و آیا می توانید ما را در جریان رابطۀ شخصی خود با پرزیدنت کرزای بگذارید؟ آیا روابط شما خیلی تیره هستند که بتوانند ادامه پیدا کنند؟
سفیر هالبروک: نمی دانم چگونه به پرسش شما پاسخ دهم. ترجیح می دادم که با یک شوخی برای شما بگویم که من همیشه از این که تحت الشعاع جان کری قرار بگیرم، راضی هستم، ولی در آن صورت، شما آن را جدی می گیرید و من مشکلات بیشتری را موجب می شوم. (خنده حضار) پس بگذارید به شکلی جدی به این موضوع بپردازم.
من هر دو ماه یک بار به پاکستان و افغانستان سفر می کنم. من کمتر از دو ماه پیش آنجا بودم و بزودی به هر دو کشور بازخواهم گشت. ولی، نمی توانم به دلیل برنامه های خانم وزیر، جزئیات بیشتری را توضیح بدهم. همان طور که قبلاً اشاره کردم، از آخرین باری که در افغانستان بودم تا کنون، فشرده ترین دورۀ بازنگری سیاست های ما بوده است؛ فشرده ترین دوره ای که من در طول مشاغل دولتی خود تجربه کرده ام. و شغل من ایجاب می کرد که در این جا باشم، به کارمندان وزیر کلینتون کمک کنم و زمینه را برای این ملاقات های گسترده که من و او هر دو در آنها شرکت می کنیم، آماده سازم.
و می خواهم در این جا نکته ای را اضافه کنم، زیرا متوجه شدم که کسی گفت که جلسه ای دیروز برگزار شده است که ما را در آن شرکت نداده اند. می خواهم در این مورد کاملاً شفاف صحبت کنم. دیروز، رئیس جمهوری با سفیر آیکِنبری و سفیر ریکاردونه11 و برخی از کارمندان داخلی خود، یک کنفرانس تلویزیونی داشت. وزیر کلینتون و من از پیش در این باره اطلاع داشتیم و فکر می کردیم کار خوبی باشد. او سفیر رئیس جمهوری است و ما... و او یک سفیر تراز اول است و ما او را به این کار تشویق کرده و پس از آن نیز در این باره با او صحبت کردیم. من هر روز چندین بار با سفیر آیکنبری و سفیر ریکاردونه با اینترنت و تلفن در تماس هستم، همکاران من هم با آنها در تماس اند. و هیچ یک از این موارد تأثیری بر عملکردهای ما نمی گذارد. بدین ترتیب، من به همین دلیل بازنگشته ام، ولی درست به موقع و طبق برنامه به منطقه خواهم رفت. هنگامی که در ماه اوت، آنجا را ترک می کردم، گفتم که پس از انتخابات باز خواهم گشت.
در مورد رابطه ام با پرزیدنت کرزای، باید بگویم رابطۀ خوب، درست و مناسبی است. من از طرف کشورم با وی صحبت می کنم و او به عنوان رئیس کشور خود با من در ارتباط است. من به او احترام می گذارم. و اگر در انتخابات هفتم نوامبر به عنوان رئیس جمهوری انتخاب شود، انتظار داریم که در پی گیری اهداف مشترک با یک دیگر همکاری نزدیکی داشته باشیم. من شخصاً مشتاقانه در انتظار ملاقات وی در چند روز آینده هستم و اصلاً مشکلی با وی ندارم، به همین سادگی...
اجازه دهید کسی را در انتهای سالن انتخاب کنم....
پرسش: لورا روزِن از پولیتیکو (Politico). می دانم که تیم شما در هفتۀ گذشته با پیمانکاران آژانس بین المللی توسعۀ ایالات متحده (USAID) و سازمان های غیردولتی و گروه های دیگر ملاقات کرده اند تا دربارۀ دیدگاه های شما در مورد کمک به پاکستان صحبت کنند. آیا ممکن است بگویید سعی دارید در چه مواردی صحبت کنید؟
سفیر هالبروک: نمی دانم منظورتان از هفتۀ گذشته چیست. من هر چند روز یک بار با سازمان های غیردولتی ملاقات می کنم. ما تنها دفتری در این ساختمان هستیم که مأموری برای رسیدگی به امور سازمان های غیر دولتی به شکل تمام وقت برای ما تعیین شده و او اخیراً به ما ملحق شد. ما فهرستی مرکب از حدود هزار سازمان غیردولتی تهیه کرده ایم و هم اکنون در حال تبدیل آن به یک پایگاه داده ها هستیم. سازمان های غیردولتی بخش بسیار مهمی از این فرآیند را تشکیل می دهند و وزیر امور خارجه شخصاً در امر کمک به آنها درگیر و بسیار به این سازمان ها علاقه مند است. من خود سه سازمان غیر دولتی را تا 19 ژانویه [آغاز به کار دولت اوباما] اداره می کردم و در هیئت مدیرۀ بسیاری از آنها شرکت داشتم. و بدین ترتیب، ما دیروز با تعدادی از آنها ملاقات کردیم. ما از سازمان های غیر دولتی پشتیبانی می کنیم.
و در همان حال، ما در تلاش هستیم که عملکرد نهادهای مستقل -- مانند سازمان های غیر دولتی و پیمانکاران -- را که بخشی از سیاست خارجی آمریکا را در منطقه به انجام می رسانند، بهبود ببخشیم. و در این جا یک تعادل بسیار ظریف وجود دارد و برخی افراد نگرانی هایی در این خصوص ابراز کرده اند، ولی ما دارای برنامه ای بسیار روشن هستیم تا فرآیند انتقال پول مالیات دهندگان آمریکایی به مردم و دولت های این دو کشور را تسریع کنیم. خوب، ما اجرای قراردادهای دولتی را تسریع می کنیم.
حال، در خصوص سازمان های غیردولتی که من دیروز ملاقات کردم، باید بگویم که آنها همه به این نکته اشاره کردند که تنها درصد خاصی از بودجۀ آنها از طریق دولت ایالات متحده تأمین می شده است و آن درصد نیز در حال کاهش است. بنابراین، ما آنها را تشویق کردیم که با ما کار کنند و ما به کار خود ادامه خواهیم داد. من فکر نمی کنم شما بتوانید هیچ دفتری را در این ساختمان پیدا کنید -- چه در گذشته و چه در حال حاضر -- که وقت بیشتری از ما با سازمان های غیردولتی صرف کند...
پرسش: و...
سفیر هالبروک: ... زیرا این چیزی است که ما به آن اعتقاد داریم. من و هیلاری کلینتون به این موضوع اعتقاد داریم، چون آنها نهادهای مهمی هستند.
مارگارت.
پرسش: اگر به موضوع لایحۀ کری- لوگار و کل این ماجرا در پاکستان برگردیم، به نظر می رسد که این موضوع یک موج ضد آمریکایی شدیدی را در مطبوعات و افکار عمومی برانگیخت. فکر می کنید ریشۀ آن چه چیزی باشد؟ منظورم این است که شما می گویید پاکستان دوست و هم پیمان بزرگ ایالات متحده است. و این که این موضوع چه تأثیری در سفر وزیر کلینتون داشته است؟ چقدر نگرانی ایجاد کرده است؟ او برای حل این مسئله، چه اقدامی می خواهد انجام دهد؟ آیا فکر می کند موفق خواهد بود؟
سفیر هالبروک: از آنجا که مدتی ویراستار بوده ام، می خواهم از یکی از این واژه ها انتقاد کنم؛ فکر نمی کنم که این موضوع چیزی را "برانگیخته" باشد. فکر می کنم که فقط بهانه ای بود برای گروه خاصی از افراد که به دنبال بهانه ای بودند تا یک قانون بسیار مهم را مورد انتقاد قرار دهند؛ قانونی که سناتور کری آن را در کنگره هدایت کرده بود. و در پاسخ به پرسش آن آقایی که از سی. ان. ان. آمده است، باید بگویم که من این جا به اندازۀ کافی از آنچه سناتور کری انجام داده است، قدردانی نکردم، ولی این موضوع را در جاهای دیگر به شکل علنی و رسمی اعلام کرده ام. من فکر می کنم که او در این سفر، در هر دو کشور کار فوق العاده ای انجام داد. خوب البته او توجه بیشتری را نسبت به افغانستان جلب کرد؛ ولی من تاکنون همکاری بهتری بین یک عضو کنگره و قوۀ مجریه ندیده ام.
خوب، حالا بازگردیم به پرسش شما.
پرسش: اگر اجازه دهید، می خواهم این نکته را اضافه کنم که این فقط چیزی نبود که نویسندگان در ستون های روزنامه ها بنویسند، بلکه بازتاب افکار عمومی بوده که ما دریافت کرده ایم.
سفیر هالبروک: مطمئن نیستم که افکار عمومی بوده باشد. در نهایت، این مسئله به سیاست داخلی پاکستان باز می گردد که من نمی خواهم درباره اش نظر دهم. پارلمان خواستار تصویب لایحۀ کری- لوگار- برمن است. البته در این باره سوء تفاهمی رخ داده بود یا شاید به اندازه کافی توضیح داده نشده بود. ولی تا آنجا که من اطلاع دارم، این مسئله دیگر تمام شده است.
آقای کراولی: برای دو پرسش دیگر نیز وقت داریم.
سفیر هالبروک: بله.
پرسش: سلام، کامیل الحسنی...
پرسش: اوه، من یا ...
سفیر هالبروک: خوب، چرا... -- هر دو.
پرسش: بسیار خوب. اول، من استیو کنتانی12 هستم، از فاکس نیوز (Fox News). آقای سفیر، با وجود این فرآیند تصمیم گیری که در جریان است... در مورد افغانستان، آیا ممکن است که این فرآیند تأثیری بر انتخابات افغانستان داشته باشد، و در صورتی که جواب مثبت است، چه تأثیری خواهد داشت؟ و برعکس، آیا ممکن است نتیجه یا هر مشکلی در انتخابات، بر فرآیند تصمیم گیری تأثیر بگذارد؟
سفیر هالبروک: در مورد بخش اول سؤال، فکر نمی کنم چنین باشد؛ این که این تصمیم ها چه تأثیری بر انتخابات داشته باشند، فکر نمی کنم ارتباطی بین آنها وجود داشته باشد. و در مورد پرسش دوم، باید بگویم افراد دیگری اخیراً و در جلسات دیگری به این موضوع پرداخته اند و من این موضوع را به آنها واگذار می کنم.
پرسش: متشکرم. کامیل الحسنی از تلویزیون انگلیسی الجزیره. شما دربارۀ الزام تهیۀ گزارش در لایحۀ مجوز دفاعی صحبت کردید. بخشی از این گزارش ها باید دربارۀ این مسئله باشد که پاکستان این بودجه را در مشکلات خود با هند خرج نمی کند و فقط در برنامه های مبارزه با تروریسم و شورشیان هزینه می شود. می خواستم بدانم آیا شما فکر می کنید که مقامات پاکستانی نیز با شما همراه خواهند بود؟ و چه اقدامی انجام داده اید تا آنها را متقاعد کنید که مبارزه با شورشیان بهترین راه...
سفیر هالبروک: من دقیقاً متوجه پرسش شما نمی شوم؛ لطفاً دوباره تکرار کنید.
پرسش: حتماً. (خنده حضار)
سفیر هالبروک: فقط برای این که مطمئن شوم که متوجه شده ام.
پرسش: بله حتماً. خوب، در لایحۀ مجوز دفاعی عنوان شده است که منابع مالی نباید در عملیات علیه هند خرج شوند و باید به مصرف برنامه های ضد شورشی و غیره برسند. بنابراین، می خواستم بدانم که آیا شما فکر می کنید مقام های پاکستان متوجه شده اند که باید این پول را به چه مصارفی برسانند، و آیا به این موضوع واقعاً پایبند هستند و آیا عملیات نظامی آنها بر این موضوع متمرکز شده است؟
سفیر هالبروک: بندی مجزا در مورد این مسئله [در لایحه] وجود دارد، ولی من شخصاً با آنها در این خصوص مذاکره ای نداشته ام. وقتی به آنجا بروم، این کار را انجام خواهم داد. کنگره می تواند در این باره بررسی کند. ولی می خواهم دوباره به این نکته تأکید کنم که هیچ پیش شرطی برای پاکستان وجود ندارد. الزام تهیۀ گزارش، مسئولیت ما است.
و پرسش آخر.
پرسش: بله قربان.
سفیر هالبروک: بله.
پرسش: متشکرم آقای سفیر. راگوبیر گویال13 از ایندیا گلوب (India Globe) و اِیشا تودی (Asia Today). سؤال من این است که در هفت سال گذشته، دو رئیس جمهوری که هم اکنون افغانستان و پاکستان را اداره می کنند، آقای کرزای در افغانستان و ژنرال مشرف در پاکستان... هم اکنون ژنرال مشرف در ایالات متحده وقت می گذراند و تلاش می کند که به قدرت بازگردد. او از دولت خود دفاع، ولی از ایالات متحده انتقاد می کند و معتقد است که وی می تواند بهتر کار کند.
پرسش اول این که آیا فکر می کنید که وی بتواند به قدرت بازگردد؟ و پرسش دوم این که آیا شما هنوز به پرزیدنت کرزای، با توجه به سابقۀ وی در هفت سال گذشته، اعتماد و اعتقاد دارید؟ زیرا بسیاری از افغان ها واقعاً با وی موافق نیستند. فکر می کنید در آینده چه اتفاقی بیفتد؟
سفیر هالبروک: خوب، ژنرال مشرف رئیس جمهوری قبلی است. او می تواند هر چه می خواهد بگوید، ولی او از طرف دولت صحبت نمی کند. او آزاد است هر کاری که می خواهد در این جا و در پاکستان انجام دهد و ما نیز در مسائل مربوط به او و موقعیت او مداخله ای نمی کنیم. می خواهم به این نکته تأکید کنم.
در مورد پرسش دوم، باید بگویم که انتخاباتی در جریان است. اگر حامد کرزای در دور دوم به عنوان رئیس جمهوری انتخاب شود، ما با وی همکاری خواهیم کرد؛ به همین سادگی. و دور دوم، چه در ایالات متحده و چه در افغانستان، دور دوم است. شما نمی توانید گذشته را پاک کنید، نمی توانید آن را تغییر دهید، ولی می توانید از آن به عنوان زمینه ای استفاده کنید. ما بسیار امیدواریم که پس از انتخابات، دولت افغانستان جهت نهادینه کردن برنامه هایی که به دلیل انتخابات متوقف شده اند -- برنامه هایی که در پاسخ به پرسشی که قبلاً در مورد مسائلی که به دلیل انتخابات به تأثیر افتاده اند، پرسیده شد -- با جامعۀ جهانی همکاری نزدیکی داشته باشد.
و سفیر آیکنبری، تحت راهنمایی مستقیم هیلاری کلینتون.... و من نیز دو ماه پیش که آنجا بودم، همین کار را انجام دادم؛ در ضمن، این که در آینده چه اتفاقی خواهد افتاد، موضوع اصلی صحبت های من با پرزیدنت کرزای بود. و سفیر آیکنبری این کار را ادامه داده است و ما نیز مشتاقانه منتظر ادامه آن پس از انتخابات هستیم.
خیلی متشکرم.
پرسش: متشکرم آقای سفیر.
1. Kerry-Lugar-Berman
2. Daniel Dombey
3. Tom Vilsack
4. Jack Lew
5. Ambassador Eikenberry
6. National Democratic Institute
7. International Republican Institute
8. Landler
9. Nadia Bilbassy
10. Charley Keyes
11. Ambassador Ricciardone
12. Steve Centanni
13. Raghubir Goyal
پايان رونوشت
