23 ژانويه 2009

سخنرانی رییس جمهور منتخب، اوباما، در مورد اقتصاد ایالات متحده

سخنان اوباما در مورد برنامۀ خود برای بازسازی و سرمایه گذاری مجدد در اقتصاد ایالات متحده

آغاز متن

 

سخنان رییس جمهور منتخبر، باراک اوباما

پنج شنبه، 8 ژانویه 2009

 

 

بازسازی و سرمایه گذاری مجدد در اقتصاد ایالات متحده

 

در طول تاریخ آمریکا سال هایی وجود داشته اند که بدون هیچ گونه جنجال و یا مورد خاصی سپری شده اند. سپس شاهد سال هایی بوده ایم که در طول هر نسل تنها یک بار اتفاق می افتند – سال هایی که به منزلۀ یک قطع ارتباط مشخص با گذشته بوده و سرآغاز دوران جدیدی برای کشور ما هستند.

 

امسال نیز یکی از همین سال ها است.

 

ما سال 2009 را در حالی آغاز کردیم که در میانه یک بحران بودیم – بحرانی که در طول زندگی خود مانند آن را ندیده ایم و طی چند هفتۀ گذشته روندی رو به وخامت داشته است. تا کنون در حدود دو میلیون فرصت شغلی از دست رفته است، و احتمالا در روز جمعه مشخص خواهد شد که تعداد شغل های از دست رفته طی سال گذشته، از زمان جنگ جهانی دوم بی سابقه بوده است. تنها در طی سال گذشته، 2.8 میلیون آمریکایی دیگر که به شغل های تمام وقت نیاز داشته و در پی این مشاغل بودند، ناگزیر به انجام شغل های پاره وقت شدند. میزان تولید به پایین ترین سطح خود طی بیست و هشت سال گذشته رسیده است. بسیاری از شرکت ها قادر به دریافت وام و یا پرداخت حقوق کارکنان خود نیستند. بسیاری از خانواده ها نمی توانند صورت حساب ها و یا اقساط وام های خود را پرداخت کنند. بسیاری از کارگران از پس اندازهای خود استفاده می کنند. و تعداد بسیاری از آمریکاییان دربارۀ آنچه که در آینده پیش خواهد آمد، نگران و نامطمئن هستند.

 

من معتقدم که برای ایجاد تغییر دیر نشده است، اما در صورتی که ما در اسرع وقت اقدام هایی قاطع انجام ندهیم، زمان از دست خواهد رفت. اگر هیچ اقدامی صورت نگیرد، رکود اقتصادی پیش آمده می تواند برای چندین سال ادامه یابد. میزان بیکاری دورقمی خواهد شد. اقتصاد ما یک تریلیون دلار نسبت به توانایی های کامل خود کسری خواهد داشت، که این امر به معنای کاهش بیش از 12.000 دلار از درآمد یک خانواده چهارنفره خواهد بود. این امکان وجود دارد که ما یک نسل سرشار از توانایی های بالقوه و نویدبخش را از دست بدهیم، زیرا تعداد زیادی از جوانان آمریکایی نخواهد توانست به کالج بروند و یا در دوره های آموزشی برای شغل های آینده خود شرکت کنند. و احتمال دارد که کشور ما برتری های رقابتی خود را که شالوده قدرت و جایگاه جهانی ما می باشد را از دست بدهد.

 

به طور خلاصه شرایط و موقعیت بد کنونی می تواند تبدیل به شرایطی بسیار بدتر و ناگوارتر شود.

 

دلیل این بحران تنها یک اتفاق و یا فراز و نشیب طبیعی بازار نبوده است، و ما صرفا با انتظار برای پایان این بحران، و یا اتکا به نظرات انعطاف ناپذیر و منسوخ گذشته نخواهیم توانست بر این بحران غلبه کنیم. ما به دلیل یک دوران بی مسئولیتی گسترده و عمیق که حیطۀ آن از جلسات هیات مدیره شرکت ها تا مراکز قدرت و تصمیم گیری در واشنگتن دی. سی. گسترده بوده است، به این مقطع کنونی رسیده ایم. بسیاری از مدیران و مسئولان وال استریت برای سال های متمادی تصمیم هایی نسنجیده و خطرناک را اتخاذ کردند؛ بدون توجه چندانی به خطرات، تنها در پی سود بودند؛ قوانین نظارتی و بازرسی، ناکافی و نارسا بودند؛ و مسئولیت پذیری چندانی وجود نداشت. بانک ها بدون توجه به این موضوع که آیا دریافت کنندگان وام قادر به پرداخت اقساط وام های خود هستند یا خیر، نسبت به پرداخت وام اقدام کردند، و برخی از وام گیرندگان با سواستفاده از اعتبار ناچیز خود، وام هایی را اخذ کردند که قادر به بازپرداخت آن نبودند. سیاستمداران بدون هیچ تفکر و انضباطی پول مالیات دهندگان را خرج کردند، و بیش از آن که در پی حل مشکلات مالیات دهندگان باشند، بر نظرات و پیروزی های سیاسی خود تاکید داشتند. نتیجه انجام این موارد، از بین رفتن غم انگیز اطمینان و اعتماد به اقتصاد ما، بازارهای مالی ما، و حکومت ما بوده است.

 

اکنون این حقیقت بدیهی که دلیل عمده این بحران، کارهای خود ما بوده است، نشان دهندۀ این امر است که خود ما نیز قادر به حل این بحران هستیم. مشکلات ما ریشه در اشتباهات گذشته دارد، نه در توانایی ها و قابلیت های ما برای دستیابی به عظمت و بزرگی در آینده. این مسئله امری زمان بر است و ممکن است چندین سال به درازا کشد، اما ما می توانیم این اعتماد و اطمینان از دست رفته را بار دیگر بازیابیم. ما می توانیم مجددا به فرصت ها و رفاه دست یابیم. ما نباید فراموش کنیم که میزان بهره وری کارگران ما هنوز از هر کارگر دیگری در دنیا بیشتر است. دانشگاه های ما هنوز برترین دانشگاه ها در سطح جهان هستند. آمریکا هنوز مرکز نخبه ترین مغزها، خلاق ترین تجار و صاحبان صنایع، و پیشرفته ترین فن آوری ها و نوآوری هایی است که در طول تاریخ شناخته شده است. و ما هنوز کشوری هستیم که بر ترس های عظیم و وقایع غیرمحتمل غلبه کرده ایم. اگر ما با فوریت و جدیتی که لازمه دوران کنونی می باشد دست به اقدام بزنیم، من مطمئن هستم که دیگر بار پیروز خواهیم شد.

 

و به همین دلیل است که من سریعا در زمینۀ برنامه بازسازی و سرمایه گذاری مجدد در آمریکا شروع به همکاری با تیم اقتصادی خود و رهبران هر دو حزب کرده ام. این برنامه در کوتاه ترین زمان باعث ایجاد شغل و رشد طولانی مدت در آمریکا خواهد شد.

 

این برنامه ای است که تنها دربرگیرندۀ سیاستی جدید نمی باشد، بلکه نشان دهندۀ خط مشی جدید ما برای مقابله با مبرم ترین چالش ها است. زیرا اگر ما می خواهیم که به این بحران پایان بخشیم، باید فرهنگ "بی قیدی و انتظار برای آنچه که پیش می آید" را که زمینه ساز ایجاد این بحران بوده است را کنار بگذاریم – و این تغییر باید از واشنگتن آغاز شود. اکنون زمان آن فرارسیده است که عادت های قدیمی خود را با روحیۀ جدید مسئولیت پذیری جایگزین کنیم. اکنون زمان آن فرارسیده است که خط مشی ها و سیاست های واشنگتن را تغییر دهیم، تا بدین وسیله بتوانیم مسیری جدید و بهتر را برای آمریکا تعیین کنیم.

 

هیچ شکی وجود ندارد که هزینه های این برنامه بسیار چشمگیر است. قطعا این برنامه در کوتاه مدت موجب افزایش کسری بودجه خواهد شد. اما عواقب اقدامات ناقص و یا عدم انجام هیچ کاری نیز بسیار بدیهی می باشد؛ زیرا این امر منجر به از بین رفتن بیشتر مشاغل، درآمدها، و اعتماد به اقتصاد ما خواهد شد. بدیهی است که دولت به تنهایی نمی تواند نسبت به ایجاد شغل و یا رشد اقتصادی درازمدت اقدام کند، اما در این مقطع زمانی خاص تنها دولت می تواند نیروی محرکه کوتاه مدت لازم جهت رهایی ما از رکودی با این وسعت را فراهم کند. تنها دولت می تواند بر چرخه های بی حاصلی که اقتصاد ما را فلج کرده اند، غلبه کند – چرخه هایی که در آن کم کردن هزینه ها منجر به از بین رفتن مشاغل می شود، که این از بین رفتن مشاغل نیز خود مجددا منجر به کاهش بیشتر هزینه ها می شود؛ و عدم توانایی برای وام دادن و یا وام گرفتن سبب متوقف شدن روند رشد شده و منجر به کاهش بیشتر اعتبارات می گردد.

 

و به همین دلیل است که ما برای غلبه بر این چرخه های بی حاصل باید هم اکنون دست به اقدام هایی قاطع و جدی بزنیم. و به همین دلیل ما باید پول را در اختیار مردم آمریکا قرار دهیم، شغل های جدیدی ایجاد کنیم، و برای آینده خود سرمایه گذاری کنیم. و به همین دلیل است که ما باید مجددا فعالیت های اعتباری را به جریان بیندازیم، و قوانین لازم جهت حصول اطمینان از عدم تکرار این گونه بحران ها را اجرا کنیم.

 

انجام این برنامه، زمینه ساز این گونه اقدامات خواهد بود – برنامه ای که من اطمینان دارم طی چند سال آینده موجب حفظ و یا ایجاد حداقل سه میلیون شغل خواهد شد. این یک برنامه تبلیغاتی نیست. این برنامه ای است که در آن تضادها و امیدهای این مقطع زمانی کنونی لحاظ شده اند – این حقیقت که اکنون میلیون ها آمریکایی در پی یافتن کار هستند، و در سرتاسر کشور کارهای زیادی برای انجام دادن وجود دارد. و به همین دلیل است که ما در اولویت هایی مانند انرژی و آموزش و پرورش، مراقبت های پزشکی، و زیرساخت های جدید که لازمه قدرت و رقابت پذیر بودن ما در قرن بیست و یکم هستند، سرمایه گذاری خواهیم کرد. و به همین دلیل است که اکثر شغل های ایجاد شده در بخش خصوصی خواهد بود، در عین حالی که برنامه ما شغل های دولتی مانند آموزگاران، افراد پلیس، آتش نشان ها، و سایر شغل های مرتبط با خدمات ضروری را حفظ خواهد کرد.

 

ما به منظور آغاز روند ایجاد اقتصادی مبتنی بر انرژی های غیرآلاینده، طی سه سال آینده میزان تولید انرژی های جایگزین را دوبرابر خواهیم کرد. ما بیش از 75 درصد از ساختمان های فدرال را نوسازی خواهیم کرد، و بهره وری انرژی را در دو میلیون خانه آمریکایی افزایش خواهیم داد، که این اقدامات موجب میلیاردها دلار صرفه جویی در قبوض انرژی مصرف کنندگان و مالیات دهندگان خواهد شد. در عین حال، ما شغل های جدید و پردرآمدی را برای آمریکایی ها ایجاد خواهیم کرد که نیروی کار خارجی نمی تواند جایگزین آنها در این مشاغل شود؛ باتری های خورشیدی و توربین های بادی خواهیم ساخت؛ اتومبیل ها و ساختمان هایی با بهره وری انرژی بالا خواهیم ساخت؛ و فن آوری انرژی های جدید را که منجر به ایجاد مشاغل بیشتر، پس انداز بیشتر، و در نهایت سیاره ای پاکیزه تر و امن تر خواهد شد را توسعه خواهیم داد.

 

ما به منظور بهبود کیفیت سیستم مراقبت های پزشکی خود و کاهش هزینه های آن، با اختصاص بودجه لازم اطمینان حاصل خواهیم کرد که طی پنج سال آینده تمامی سوابق پزشکی آمریکا کامپیوتری خواهد شد. این امر سبب کاهش هزینه ها، حذف مراحل اداری زمان گیر، و کاهش نیاز به تکرار آزمایش های پزشکی پرهزینه خواهد شد. این اقدام نه تنها سبب میلیاردها دلار صرفه جویی و حفظ هزاران شغل خواهد شد، بلکه به واسطه کاهش اشتباهات پزشکی مرگبار و قابل پیشگیری که در سیستم مراقبت های پزشکی ما بارها اتفاق می افتد، باعث حفظ جان شهروندان نیز خواهد شد.

 

ما به منظور فراهم آوردن فرصت دستیابی فرزندانمان به رویاهایشان در جهانی که به طوری بی سابقه رقابتی شده است،  ده ها هزار مدرسه، کالج، و دانشگاه های دولتی خود را به کلاس ها، آزمایشگاه ها، و کتابخانه های قرن بیست و یکم مجهز خواهیم کرد. ما برای آموزگاران کامپیوترهای جدید، فن آوری های نوین، و دوره های آموزشی جدید را فراهم خواهیم کرد و بدین ترتیب دانش آموزان در شیکاگو و بوستون قادر خواهند بود در زمینه فن آوری های پیشرفته و مشاغل با درآمد بالا در آینده با دانش آموزان در پکن رقابت کنند.

 

ما برای ایجاد اقتصادی که زمینه ساز دستیابی به این آینده باشد، بازسازی آمریکا را آغاز خواهیم کرد. بله، ما در قالب طرح های زیربنایی برنامه ریزی شده، ارزشمند، و مورد نیاز، جاده های معیوب، پل ها و مدارس را توسط مردم بازسازی و تعمیر خواهیم کرد. ما همچنین اقدامات بیشتری برای به روز رسانی و پیشرفت آمریکا در اقتصاد جهانی انجام خواهیم داد. این به معنای به روز رسانی شیوۀ تولید برق از طریق آغاز ساخت شبکه های جدید هوشمند تولید برق  می باشد که موجب صرفه جویی در هزینه ها، امنیت نیروگاه های تولید برق ما در برابر قطع برق و یا حملات، و انتقال انرژی غیرآلاینده و جایگزین به تمامی نقاط کشور ما خواهد شد. این به معنای توسعه خطوط سریع اینترنتی در سرتاسر آمریکا می باشد، تا بدین ترتیب یک شرکت تجاری کوچک در یک منطقه روستایی توانایی ارتباط و رقابت با همکاران خود در هر نقطه ای از جهان را داشته باشد. و این به معنای سرمایه گذاری در علوم، تحقیقات، و فن آوری می باشد، که منجر به پیشرفت های چشمگیر پزشکی، اکتشافات جدید، و صنایعی کاملا نوین خواهد شد.

 

سرانجام، این برنامه بازسازی و سرمایه گذاری مجدد موجب ارایه کمک های فوری به ایالت ها، کارگران، و خانواده هایی خواهد شد که از این رکود اقتصادی رنج می برند. به منظور تشویق مردم به خرید، 95 درصد از خانواده های کارگران از 1000 دلار معافیت مالیاتی بهره مند خواهند شد – اولین مرحله از کاهش مالیات های طبقه متوسط که من در طی مبارزات انتخاباتی خود قول آن را داده بودم و در بودجه آینده ما منظور خواهد شد. ما به منظور کمک به آمریکایی هایی که شغل خود را از دست داده اند و قادر به یافتن شغل جدیدی نیستند، روند توسعه بیمه بیکاری و بیمه مراقبت های پزشکی توسط هر دو حزب را ادامه خواهیم داد تا در طی این دوران رکود به مردم کمک نماییم. تمامی سطوح دولت هزینه های خود را به طور چشمگیری کاهش خواهند داد، اما ما به ایالت هایی که با مشکل روبرو هستند – تا زمانی که مسئولیت پذیر بوده و از پول های ارایه شده برای فراهم کردن خدمات اساسی مانند پلیس، آتش نشانی، آموزش و پرورش، و مراقبت های پزشکی استفاده می کنند – کمک خواهیم کرد تا دچار کسری بودجه زیان آوری نشوند.

 

من درک می کنم که برخی ممکن است در مورد این برنامه بدبین باشند. دولت ما تا کنون بودجه زیادی را به این کار اختصاص داده است، اما ما تا این لحظه شاهد آن نبوده ایم که این بودجه سبب ایجاد مشاغل بیشتر، افزایش درآمدها، و یا جلب اطمینان مجدد به اقتصاد ما شده باشد. و به همین دلیل است که برنامه بازسازی و سرمایه گذاری مجدد آمریکا صرفا بودجه ای را به مشکلات ما اختصاص نمی دهد – ما پول را در زمینه هایی که مثمر ثمر و کارآمد هستند، سرمایه گذاری خواهیم کرد. آزمون اصلی سیاست هایی که ما تعقیب می کنیم، این نیست که آیا این سیاست ها متعلق به دموکرات ها هستند یا متعلق به جمهوری خواهان، بلکه این است که آیا این سیاست ها باعث ایجاد شغل، رشد اقتصاد ما، و فراهم کردن زمینه دستیابی آمریکاییان به رویاهایشان می شوند یا خیر.

 

به جای آن که سیاستمداران به طور محرمانه و مخفیانه در مورد توزیع پول تصمیم بگیرند، تصمیم گیری در مورد نحوه سرمایه گذاری ها به صورتی شفاف اتخاذ خواهد شد و به اطلاع کارشناسان و متخصصان مستقل خواهد رسید. تک تک آمریکاییان می توانند به صورت اینترنتی نحوه و مکان هزینه کردن مالیات های پرداخت شده توسط خود را پیگیری کنند، و از واشنگتن در این زمینه پاسخ بخواهند. و همان گونه که من دیروز اعلام کردم، ما در اقدامی بی سابقه هزینه های غیرمعقول و غیرضروری خود را که در حال حاضر بیش از هر زمان دیگری برای کشور ما و آینده فرزندان ما سنگین می باشند را حذف خواهیم کرد.

 

ما باید امروز تصمیم های سختی را اتخاذ کرده و سرمایه گذاری هایی هوشمندانه را انجام دهیم، تا پس از بازسازی اقتصاد ما، میزان کسری بودجه کاهش یابد. در صورتی که مردم و صاحبان صنایع به این اعتماد دست نیابند که ما در حال نظم دهی و نظارت بر هزینه ها و امور مالی خود هستیم، ما قادر به بازسازی کامل اقتصاد خود نخواهیم بود. به همین دلیل است که هدف ما ایجاد گستره ای از برنامه های جدید دولتی نیست، بلکه هدف ما ایجاد شالوده ای برای رشد اقتصادی دراز مدت است.

 

این امر همچنین به معنای یک برنامه بازسازی اقتصادی می باشد که طرح های کوچک و موارد اختصاصی و ویژه در آن جایی ندارند. من می دانم که هر یک از نمایندگان کنگره ایده هایی در مورد چگونگی سرماهی گذاری ها دارد. بسیاری از این طرح ها ارزشمند و در راستای منافع منطقه ای هستند. اما این قانون اضطراری نباید دربرگیرندۀ این اهداف و آرمان ها باشد. اکنون زمانی است که رهبران هر دو حزب باید به نیازهای مبرم کشور ما اولویت بیشتری نسبت به منافع کوچک و محدود دهند.

 

این برنامه بازسازی به تنهایی قادر به حل تمامی مشکلاتی که زمینه ساز این بحران شدند، نمی باشد. ما همچنین باید با همین فوریت برای ایجاد ثبات و بازسازی سیستم مالی خود نیز اقدام کنیم. این به معنای استفاده از تمامی راهکارهای موجود برای بهره مند ساختن مجدد خانواده ها و شرکت ها از اعتبارات، و در عین حال جلب اعتماد مجدد به بازارهای ما می باشد. این به معنای آغاز تلاشی گسترده به منظور مقابله با بحران سلب حق فک رهن از خود می باشد، تا بتوانیم منازل خانواده های مسئولیت پذیر را برای آنها حفظ کنیم. این به معنای ممانعت از ورشکستگی فاجعه آمیز موسسه های مالی می باشد که سقوط و شکست آنها می تواند باعث به خطر افتادن کل اقتصاد شود؛ اما این اقدامات باید همراه با حداکثر محافظت از مالیات دهندگان و اعلام شفاف این موضوع که حمایت و کمک های دولت از هر شرکت و شرکتی یک اقدام غیرمعمول به شمار می رود، باشد و شرکت های دریافت کننده این کمک ها باید با محدودیت ها و شروط سنگینی روبرو شوند. و این به معنای اصلاح یک سیستم نظارتی ضعیف و قدیمی می باشد، تا بدین وسیله بتوانیم بهتر در برابر فراز و نشیب های بازار مالی مقاومت کرده و از مصرف کنندگان، سرمایه گذاران، و صاحبان صنایع در برابر حرص و طمع و تمایل به پذیرش خطر بیش از حد – که نباید هرگز مجددآ رفاه و رونق اقتصادی ما را تهدید کند – محافظت کنیم.

 

ما نباید اجازه دهیم که متخلفان وال استریت پس از این، از نقص ها و کمبودهای سیستم نظارتی سواستفاده کنند. ما نباید اجازه دهیم که پس از این، گروه های دارای منافع خاص از اقتصاد بهره مند شوند. ما نباید اجازه دهیم که وام های بدون اصول و چهارچوب که تنها منجر به چرخه های باطل اوج گیری کاذب و سقوط می شوند، دریافت و پرداخت شوند.

 

اکنون زمان آن فرارسیده است که خط سیر جدیدی برای این اقتصاد تعیین کنیم، و این تغییر باید از هم اکنون آغاز شود. ما باید در روزهای آتی مذاکراتی شفاف و صریح دربارۀ این برنامه بازسازی داشته باشیم، اما من از کنگره می خواهم که در کوتاه ترین زمان ممکن به نمایندگی از طرف مردم آمریکا دست به اقدام بزند. زیرا به ازای هر روزی که ما بیشتر صبر کنیم، و یا یک دیگر را متهم کنیم، و یا زمان را به بطالت بگذرانیم، تعداد بیشتری از آمریکاییان شغل های خود را از دست خواهند داد. تعداد بیشتری از خانواده ها پس انداز خود را از دست می دهند. تعداد بیشتری از مردم از دستیابی به رویاهای خود محروم می شوند. و کشور ما به طور جدی تری در این بحران گرفتار خواهد شد، و در یک مقطع زمانی دیگر راه بازگشتی نخواهیم داشت.

 

این کشوری نیست که من می شناسم، و من به عنوان رییس جمهور ایالات متحده این آینده را برای این کشور نخواهم پذیرفت. جهانی که متکی به قدرت اقتصاد کشور ما می باشد، اکنون در حال نظاره بوده و منتظر است تا آمریکا بار دیگر رهبری را بر عهده گیرد. و این همان چیزی است که ما انجام خواهیم داد.

 

این مسئله ساده نخواهد بود و در کوتاه مدت نیز اتفاق نخواهد افتاد، و در کل این احتمال وجود دارد که قبل از بهبود اوضاع، شرایط وخیم تر شود. و به همین دلیل کنگره باید بدون اتلاف وقت دست به اقدام بزند. من می دانم که ابعاد این برنامه بی سابقه است، اما وخامت اوضاع و شرایط کنونی ما نیز بی سابقه به شمار می رود. ما راهکار صبر و انتظار برای آنچه پیش می آید را امتحان کرده ایم، و همین راهکار سبب اوضاع ناگوار و وخیم کنونی ما شده است.

 

به همین دلیل اکنون زمان آن فرارسیده است که یک اقتصاد قرن بیست و یکمی را ایجاد کنیم که در آن مجددا به کار سخت و مسئولیت پذیری ارج نهاده می شود. و به همین دلیل است که من از کنگره می خواهم به صورت شبانه روزی و حتی در صورت نیاز در تعطیلات آخر هفته، با من و تیم من همکاری کند، تا طی چند هفته آتی بتوانیم این برنامه را به تصویب برسانیم. به همین دلیل است که من از تمامی آمریکاییان – دموکرات ها و جمهوری خواهان – می خواهم که مناقشات ایدئولوژیک قدیمی خود را به نفع ایده ها و عقاید ارزنده خود کنار بگذارند؛ روحیه مبتنی بر هدف و آرمانی مشترک ورای دیدگاه های محدود حزبی. و اصرار دارم که اولین پرسشی که هریک از ما می پرسیم این نباشد که "چه چیزی به نفع من است؟"، بلکه این باشد که "چه چیزی در راستای منافع کشوری است که فرزندان من در آن زندگی خواهند کرد؟".

 

این روحیه فراتر از هر برنامه و سیاستی ما را قادر خواهد ساخت تا با این چالش مقابله کنیم؛ همان روحیه ای که نسل های پیشین ما را قادر ساخت تا با شهامت با جنگ، رکود اقتصادی، و ترس از مشکلات مقابله کنند. و اگر ما این کار را بکنیم و بتوانیم بار دیگر از این روحیه بهره گیریم، اگر قادر باشیم از یک دیگر محافظت و مراقبت کنیم، به سخنان یک دیگر گوش دهیم، و وظایف خود را برای کشور و رفاه خود انجام دهیم، آن گاه من هیچ شکی ندارم که سال ها پس از این، ما سال 2009 را به عنوان سالی خواهیم دانست که سرآغاز جدید و نویدبخش برای ایالات متحده بوده است. متشکرم. با آرزوی موفقیت همگی شما، و موفقیت ایالات متحده آمریکا.

 

 

پايان متن