10 اکتبر 2008
بیانات بانوی اول، لورا بوش دربارۀ ارتقاء سطح سواد در جهان
همایش کاخ سفید برای ارتقاء سطح سواد در نقاط مختلف جهان
آغاز متن
کاخ سفید- دفتر بانوی اول- (نیویورک، نیویورک) 22 سپتامبر 2008
بیانات بانوی اول در همایش کاخ سفید در بارۀ ارتقاء سطح سواد در جهان:
ایجاد بنیادی برای آزادی
موزۀ هنری متروپولیتن – نیویورک، نیویورک، 10:48 صبح به وقت شرق آمریکا
خانم بوش: سلام به همگی. از همۀ شما تشکر می کنم. خیلی متشکر هستم. به همۀ شما خوش آمد می گویم. لطفا بفرمایید بنشینید.
از همۀ شما برای حضورتان تشکر می کنم. مخصوصا مایلم از بانوان اولی که از سراسر جهان به این جا آمده اند، تشکر کنم. از این که امروز در کنفرانش پیرامون سواد آموزی جهانی در کنار ما هستید، خیلی تشکر می کنم. می خواهم از وزرای آموزش و پرورش، رؤسای سازمان های غیر دولتی و بخش خصوصی، و مهمانان عالیقدر هم تشکر کنم. به همایش کاخ سفید درمورد ارتقاء سطح سواد در جهان، خوش آمدید.
آقای ماتسورا، دبیر کل یونسکو، که رهبری را به عهده دارند –مدیریت دهۀ سوادآموزی با ایشان است. از حضورتان در این جا تشکر می کنم. (کف زدن حضار)
ما امروز برای یک هدف مشترک در این جا گرد آمده ایم، و آن ارتقای سطح زندگی از طریق اشاعۀ سواد در همه جای جهان است. ما می دانیم که سوادآموزی راه حل اصلی بزرگترین مشکلات جهان می باشد. سواد، بنیاد آزاد شدن از شر فقر، بیماری، و ظلم است. بیش از 770 میلیون تن از انسان های جهان بی سواد هستند. کمک به فرد فرد این زنان و مردان در آموختن خواندن و نوشتن، وظیفۀ اخلاقی ما – و یکی از بزرگترین چالش های زمان ماست.
سواد بنیاد آزاد شدن از فقر است. یکی از مؤسسه هایی که این ارتباط را درک کرده است، مرکز سواد آموزی ملی افغانستان است. برنامۀ یادگیری برای اقتدار جامعه، این مرکز سواد آموزی را با درس هایی در زمینۀ کارآفرینی و آموزش مهارت های تجاری، توأم کرده است. هدف این برنامه خدمات رسانی به 300.000 تن در پنج سال آینده است – و 60 درصد از این افراد را زنان تشکیل می دهند. آن ها برای اولین بار سواد خواهند آموخت و مهارت های لازم برای کاریابی و تأمین خانوادۀ خود را یاد خواهند گرفت.
سواد بنیاد آزاد شدن از شر بیماری هاست. جنیفر چیولا، مدیر اجرایی فوروم اقدام مردمی، با ارتباط میان برخورداری از سواد و برخورداری از سلامت به خوبی آشنا است. سازمان او در زامبیا به تربیت امدادگران و ایجاد آگاهی در مورد HIV/ایدز می پردازد. جنیفر خیلی زود متوجه شد که موفقیت فعالیت های سازمان او در مناطق روستایی، در گروی ارتقای سواد آموزی است. او مشاهده می کرد افرادی که قادر به خواندن و نوشتن نبودند، نمی توانستند دستورات پزشک خود را دنبال کنند، یا برچسب روی دارو ها را بخوانند. آن ها برای به موقع خوردن قرص های خود و کسب اطلاعات مفید در مورد مواد خوراکی مغذی با مشکل مواجه می شدند.
برای پاسخگویی به این قبیل مشکل ها، فوروم اقدام مردمی با ایجاد "تفکر و HIV/ایدز" واکنش نشان داد. شرکت کنندگان در این برنامه، در خلال بحث دربارۀ جلوگیری از انتشار HIV/ایدز، با خواندن، نوشتن، و مهارت های مربوط به شمردن و حساب کردن نیز آشنا می شوند. همان طور که جنیفر توضیح می دهد، سواد آموزی فرا تر از تنها توانایی خواندن کلمات است؛ سواد به شاگردان یاد می دهد که دنیا را با آن بخوانند.
سواد بنیاد آزادی های فردی و سیاسی است. ابزاری که مردم برای خواندن برگۀ رأی گیری یا خواندن داستانی برای فرزندشان قبل از خواب به آن نیاز دارند را در اختیار آن ها قرار می دهد.
شارون که مادر دو کودک است، تجربۀ خود از بی سوادی را این طور توصیف می کند. او گفت، "من در بطن جامعه جایی نداشتم." اما او با سواد آموزی دوباره به زندگی امیدوار شد. دوستی، او را که 33 سال داشت، به انجمن مربیان سوادآموزی بزرگسالان ترینیداد و توباگو معرفی کرد. او اکنون مشغول فراگیری خواندن و نوشتن است و می گوید "وارد زندگی کاملا تازه ای" شده است.
بی سوادی مانع برقراری ارتباط میان روستا ها با جوامع مرفه تر می گردد، و روستا نشینان را از ثمرات توسعۀ فناوری و سایر پیشرفت ها بی نصیب باقی می گذارد.
برنامۀ دهۀ سواد آموزی سازمان ملل، مخصوصا برای این قبیل افراد سواد را به منزلۀ آزادی اشاعه می دهد. امسال این برنامه به نیمه راه خود رسیده است. در پنج سال گذشته، ما گام های مهمی در تشویق کشور ها برای اشاعۀ سواد آموزی برداشتیم.
یونسکو برنامۀ طرح ابتکاری سوادآموزی برای اقتدار، یا برنامۀ LIFE را ارائه کرد، این برنامه ای است برای ارتقای سطح سواد در کشور هایی که دارای بالاترین میزان افراد بی سواد هستند. و برنامۀ سنجش سواد و کنترل آن، یا LAMP، برنامه ای است که به ارزشیابی پیشرفت های ما پرداخته و حوزه های نیازمند تر را شناسایی می کند. شما به زودی طی سخنان مدیران، با برنامه هایی که یونسکو ارائه کرده است، بیشتر آشنا خواهید شد.
من به عنوان سفیر افتخاری دهۀ سواد آموزی سازمان ملل، کنفرانس کاخ سفید پیرامون سواد آموزی را در سال 2006 تشکیل دادم. از آن زمان، یونسکو به برگزاری شش کنفرانس منطقه ای سواد آموزی پرداخته است. بسیاری از شما حداقل در یکی از این گردهمایی ها شرکت داشته اید. از کشور های میزبان برای هماهنگی و مدیریت شما در این زمینه تشکر می کنم. و از دبیر کل، ماتسورا نیز برای ایجاد تسهیلات جهت این رویداد ها متشکرم. من بی صبرانه منتظر شنیدن اطلاعاتی در مورد نتایج آن تا چند دقیقۀ دیگر هستم .
برای رسیدن به هدف سوادآموزی جهانی، باید از مشارکت جهانی نیز بهره گرفت. امروز با کمال خوشحالی از صندوق مالی دهۀ سواد آموزی سازمان ملل برای پیشبرد سواد آموزی در جهان خبر می دهم . این صندوق مالی در یونسکو مستقر خواهد شد و با مشارکت مالی دولت ها، بنیاد ها، شرکت ها، و دیگران حمایت می گردد. این صندوق، حامی فعالیت های سواد آموزی در 35 کشور دارای پایین ترین میزان افراد باسواد خواهد بود، و یکی از اهداف اصلی آن، افراد محروم، مانند کودکان یتیم و جوانانی است که از تحصیلات محروم بوده اند.
ایالات متحده افتخار دارد که اولین کشور شرکت کننده در تأمین بودجه برای این صندوق می باشد. امروز ما برای جلو بردن مسئلۀ سوادآموزی در جهان، پرداخت بیش از دو میلیون دلار به این صندوق را تعهد می نماییم. ما به اهدای کمک های مالی آینده از سوی سایر دولت ها و اهدا کنندگان در جهان، امید وار هستیم.
سرمایه ای که برای از بین بردن بی سواد لازم است، سرمایۀ کلانی است، اما بازدهی آن هم بسیار پرارزش می باشد. سرمایه گذاری در سوادآموزی می تواند از طریق دستمزد های بالاتر، بهبود تولید، و شرایط بهداشتی، و کاهش فقر و جنایات، در تقویت اقتصاد مؤثر باشد. دولت ها وظیفه دارند آموزش های لازم را در اختیار کودکان قرار دهند، و من از همۀ حضار مصرانه می خواهم که در مورد دستیابی همۀ کودکان جهان به مدرسه، اطمینان حاصل کنند.
برای رسیدن به هدف سواد آموختن به تک تک مردان، زنان، و کودکان، مسیری طولانی باید طی شود؛ ما در پنج سال آینده باید در پی راه حل برای دسترسی به افرادی باشیم که از طریق تلاش های عادی سواد آموزی، نمی توانیم به آن ها برسیم. بسیاری از شرکت ها، با ارائۀ برنامه های کار آموزی رایگان و ایجاد فناوری های نوین، از هم اکنون در پیشبرد اهداف دهۀ سواد آموزی مشارکت دارند. دولت ها، بنیاد های غیر انتفاعی، و شرکت ها باید به دنبال راه های تازه ای برای تشریک مساعی در جهت ارتقای سواد آموزی در چهارچوب اقتصاد جهانی باشند.
من شاهد نور امیدی که با آموختن سواد در دل مردم روشن می شود، بوده ام، و آرزومندم در سال های آینده نیز بتوانم در اشاعۀ سواد در جهان مؤثر واقع شوم. از زنان کارآفرین در افغانستان، تا دانشجویان مناطق روستایی زامبیا، مردم با برخورداری از مهارت های خواندن و نوشتن، به آزادی لازم برای بهره برداری از پتانسیل کامل خودشان دست می یابند.
زنان و مردانی که امروز قادر به خواندن ونوشتن نیستند، می توانند پزشکان، کارآفرینان، و معلمان فردا باشند. این تصمیم را ما باید بگیریم. امروز، ما تعهد خود برای سواد آموختن به همگان را دوباره تجدید می کنیم.
متشکرم. (کف زدن حضار) پایان 10:57 صبح به وقت شرق آمریکا
پايان متن
