16 جون 2009
قهرمان جوان به سرمايه بسيار ارزشمندي براي تيم آمريكا تبديل ميشود
واشنگتن- دني موانگا ، متولد كنگو و فارغ التحصيل دبيرستان جفرسون در پرتلند اروگون، در سال 2008 به عنوان يكي از بازيكنان برجسته خط حمله درایالات متحده توسط دانشگاه ايالتي اورگون در آمريكا به كار گرفته شد. (بازياي كه در سراسر دنيا با نام "فوتبال" شناخته ميشود، در آمريكا به "”soccer” معروف است). براي دني كسب امتياز در بازي فوتبال ساده بود؛ تأييد مدارك مربوط به مدارس دني در كشور جنگ زدهاش، دشوارتر بود.
به سبب الزام انجمن ملي قهرمانان دانشگاهي ، دني بايد براي بازي در تيم دانشگاه ايالتي اورگون مدركي معتبر از مدرسه خود در جمهوري دموكراتيك كنگو ارائه مي داد. در وهله اول اين كار غيرممكن به نظر ميآمد. اما با راهنمايي يكي از مقامات وزارت امور خارجه آمريكا ، موانگا بر موانع غلبه كرد و به اين تيم پيوست. وزارت امور خارجه چگونه در اين كار دخالت نمود؟ اين، حكايت تلاش سخت و پافشاري – و همچنين فوتبال- است.
موانگا به America.gov گفت: "فوتبال تمامی زندگي من است. فكر نمي كنم بدون فوتبال ميتوانستم در جايي كه الآن هستم باشم".
در جمهوري دموكراتيك كنگو و بيشتر بخشهاي آفريقا، فوتبال بخشي از زندگي روزانه است. موانگا از زمان نوجواني فوتبال بازي ميكرد ؛ تا سن 6 سالگي او در برابر بازيكنان بزرگتر از خودش بازي ميكرد. در همان زمان بود كه درس مهمي آموخت.
"عمو [و مربي] من هميشه مرا تشويق و از من حمايت ميكرد و به من مي گفت كه سرم را بالا بگيرم و تا آنجايي كه در توان دارم سخت تلاش نمايم و همچنين هيچوقت جا نزنم." اين نصيحت انگيزه و آويزه گوش دني بود، هم در ميدان بازي و هم خارج از ميدان.
هزينهي شخصي جنگ
كودكي دني در سال 1997 به نحو تأثربرانگيزي دگرگون شد زيرا جمهوري دموكراتيك كنگو دچار يك جنگ داخلي شد. در آشفتگي ناشي از كشمكش قدرت بين مرد قدرتمند قديمي يعني موبوتو سيسه سيكو و رهبر شورشيان يعني لورنت كابيلا ، هزاران نفر جان باختند يا آواره شدند. دني پدر خود را در اين جنگ از دست داد و مادرش مجبور شد او و خواهرانش را پيش مادربزرگشان بگذارد و آنها را ترك كند.
موانگا مي گويد كه علي رغم سختيهاي موجود، فوتبال براي او و ديگر كودكان مايه آرامش بود. "همگي ما از حوادث آن زمان مي ترسيديم. فوتبال تنها چيزي بود كه لبخند را به چهرههر كسي ميآورد و همه ما را در كنار يكديگر جمع مي كرد".
موانگا در سال 2006 در ايالت اورگون واقع در شمال غرب آمريكا به مادرش پيوست. زندگي در آمريكا، جابجايي سادهاي نبود. موانگا گفت :"در مقايسه با كشور، فرهنگ و زبان مادريام... براي من واقعاً سخت بود كه ابراز وجود كنم. مثل اين بود كه همه چيز را از اول شروع مي كردم".
چيزي كه تغيير نكرد، فوتبال بود. موانگا بازي براي تيم وستسايدز متروز ، كه تيم فوتبال جواني در شهر بيورتون اورگون بود، را آغاز كرد تا مهارتهايش را بهبود ببخشد و به سبك بازي آمريكايي عادت كند. تيم او دو بار متوالي در مسابقات ايالتي برنده شد.
سابقهي درخشان موانگا در دبيرستان جفرسون و عملكرد سال 2007 او در برنامه نخبگان فوتبال آديداس به او كمك كرد كه يكي از بازيكنان خط حملهاي باشد كه از سوي دانشگاههاي آمريكا، از قبيل دانشگاه ايالتي اورگون، كه مربياش دانا تيلور است، بسيار به خدمت گرفته شود.
تيلور،موانگا را براي اين تيم به خدمت گرفت. تيلور گفت: "اين يكي از بهترين قراردادها در تاريخ برنامه ما بود. او سريع و به نحو تعجب آوري ماهر است و ديدي نسبت به بازي فوتبال دارد كه هيچ بازيكن ديگري ندارد".
تمريني در ديپلماسي
ايالت اورگون در سال 2008 با موانگا قرارداد بست، اما او شرايط لازم را براي بازي در رقابتهاي بين كالجها نداشت زيرا مدارك تحصيلي او از جمهوري دموكراتيك كنگو تأييد نميشدند. بنابراين، دستيار سرمربي تيم، پاول ميهان پس از جستجو در اينترنت براي يافتن منابعي در اين زمينه، با وزارت امور خارجه تماس گرفت و بر مشكل فائق آمد.
درخواست وي به يكي از مقامات وزارت امور خارجه رسيد كه مسئول رسيدگي به امور آفريقاي مركزي است. اين مقام مسئول، مشكل را برآورد نمود و با همكاري ميهان، ديگر همكاران وزارت امور خارجه و سفير جمهوري دموكراتيك كنگو در واشنگتن، كمك كرد كه مدرك موانگا به موقع تأييد شود تا به آخرين مهلت تعيين شده انجمن ملي قهرمانان دانشگاهي برسد.
موانگا به خاطر تلاشهاي اين افراد توانست در بازي سپتامبر 2008 شركت كند و در پايان فصل 2008 وي در كنفرانس 10 اقيانوسيه به عنوان بازيكن جديد فوتبال سال ناميده شد، كه به نظر تيلور اين "يك موفقيت نادر در يكي از دشوارترين كنفرانسهاي كشور است".
امروز موانگا به عنوان يك دانشجو-قهرمان با نيازهاي زندگي خود دست و پنجه نرم ميكند و اميدوار است كه يك زندگي ورزشي حرفهاي داشته باشد. در ضمن، او به خاطر به دست آمدن فرصتي براي ادامه تحصيل و بازي فوتبال در سطح كالج، سپاسگزار است.
موانگا به America.gov گفت: هر روز از خدا تشكر مي كنم كه چنين هديهاي به من داد و مي دانم كه اين توان را دارد كه مرا جلوتر ببرد."