29 سپتامبر 2008
توسعۀ سازمان تا به حدی است که به میلیون ها جوان در سراسر جهان خدمت می کند
واشنگتن- لیگ بیس بال نوجوانان راه زیادی را پیموده است – به لحاظ مدت، تجربه و فلسفه – این راه از جرقۀ فکری دریک انبار چوب در پیسنسیلوانیا آغاز و به تأسیس یک لیگ متشکل از سه تیم محلی در سال 1939 ختم گردید.
هفت دهه بعد از آن، اختلاف فاحشی دیده می شود: بیش از 2,3 میلیون بازیکن جوان در شش گروه سنی در بیش از 7,000 لیگ در انبوهی از کشور ها پراکنده اند. و گروهی از جوانان وایپاهو، هاوایی، با پشت سر گذاشتن 4,600 مایل (7500 کیلومتر) به ویلیامز پورت جنوبی در پنسیلوانیا سفر کردند تا به رؤیای پیروزی در مسابقات جهانی لیگ جوانان در روز 24 اوت، تحقق ببخشند.
رؤیای کارل استوتز، مؤسس لیگ جوانان بیس بال، همان طور که در سال های بعد می گفت، به آروزیی کوچکتر محدود می شد. او که در هنگام بازی در حیاط پشت با دو تن از خواهرزاده هایش، پایش به بوتۀ یاس گرفته و خراشیده شده بود، از آن ها پرسید: دلتان می خواهد در یک تیم رسمی و با یونیفورم بازی کنید که برای هر بازی توپ نو بهتان بدهند و چوب بیس بال هم درست اندازۀ خودتان باشد؟
سال بعد، او یک زمین کوچکتر از ابعاد زمین های استاندارد لیگ بیس بال تهیه کرده بود که بازیکنان جوان در آن جا بیفتند، و افرادی را هم برای تأمین مالی سه تیم یافته بود. در 6 ژوئن 1939، لاندی لامبر با 23 امتیاز برابر 8 بر لایکومینگ دیلی پیروز می شود، و لیگ جوانان معرفی می گردد.
در سال 1947، و با ایجاد یک لیگ در همونتون، نیوجرسی، گسترش لیگ جوانان فراتر از دوازده لیگی که در پنسیلوانیا بازی می کرند، می رود. در اوت آن سال اولین مسابقات قهرمانی جهانی برگزار شد، که بعدا ً با نام دور بازی های ملی لیگ جوانان شناخته شد.
کلمۀ "جهانی"، زمانی که اولین لیگ دائم در خارج از ایالات متحده، در سال 1951 و در بریتیش کلمبیای کانادا برپا گردید، معنای واقعی خود را پیدا کرد. شرایط کامل بین المللی در سال 1957 حاصل شد، یعنی هنگامی که تیمی از مونتری، مکزیک، با بازی عالی آنجل مارسیاس که توپ پرتاب کن بود، اولین قهرمان جهانی شد. در سال 1999، بورکینا فاسو صدمین کشور جهان بود که از داشتن یک لیگ جوانان برخوردار گشت.
تارنمای بیس بال جوانان، با شور و حرارت زیادی به بازی و تأثیر آن می پردازد.
در این تارنما آمده، بیس بال و سافت بال دارای انضباط کارهای تیمی هستند. این بازی ها، بازیکنان را در برخورداری از عالی ترین مهارت های جسمانی و استفاده از هیجان تاکتیک و استراتژی به چالش می کشند. طبیعت بیس بال و سافت بال طوریست که به جوانان می آموزد هر چند بازیکنان ممکن است دست به حمله بزنند یا این که در تیم بازنده باشند، اما در بازی بعدی همیشه فرصتی برای پیروز شدن وجود دارد.
بیس بال و سافت بال، بهتر از هر فعالیت ورزشی دیگر، موفق شده اند ملت ها و فرهنگ های مختلف جهان را به یکدیگر مرتبط کنند.
دربازی های جهانی لیگ جوانان که هر ساله در ماه اوت در ویلیامزپورت جنوبی، پنسیلوانیا برگزار می شود، تیم هایی که دارای بازیکنان 11 تا 13 ساله هستند، می توانند شرکت کنند. بیشتر بازی ها، شامل بازی های قهرمانی، از طریق کانال ورزشی ESPN، یک شبکۀ تلویزیون ورزشی آمریکایی، پخش می شود. لیگ هایی که به بازی های قهرمانی جهانی راه پیدا می کنند، تیمی منتخب از بهترین بازیکنان خود تشکیل می دهند تا در دور مقدماتی بازی ها به رقابت بپردازند. تیم های برندۀ 16 گانه – هشت تیم از ایالات متحده و هشت تیم از سایر نقاط جهان – به دوربازی های قهرمانی می رسند و هزینۀ سفرشان را تأمین کنندگان مالی به عهده می گیرند.
این که تیم های آمریکایی و تیم های بین المللی در دو گروه بازی می کنند، به این معناست که تیم های آمریکایی همیشه به مرحلۀ بازی های نهایی راه می یابند؛ تا به امروز، تیم های آمریکایی برندۀ دقیقا ً نیمی از 62 دوره از بازی ها شده اند.
اما تیم های تایوان نیز از سال 1971 تا 1991 از پیشرفت چشمگیری برخوردار بوده و 19 بار به بازی های قهرمانی رسیده اند که از این تعداد، در17 بازی برد داشته اند. سایر تیم های برنده، به کشور های ژاپن، مکزیک، کرۀ جنوبی، ونزوئلا، و کوراکائو متعلق بوده اند.
حالا نیز، مانند زمانی که استاتز اولین تیم ها را تأسیس کرد، روحیۀ ورزشکاری، کار تیمی، و بازی منصفانه از عمده مسائل مطرح در لیگ های جوانان است. طبق آن چه در اساسنامۀ سازمان آمده است، برنامۀ لیگ جوانان، از طریق رهنمود های مناسب و رهبری نمونه، به جوانان در کسب بهترین خصائل شهروندی، انضباط، کار تیمی و سلامت جسمانی کمک می کند. با فراهم آوردن فضیلت های شخصیتی، شجاعت و صداقت، برنامۀ لیگ بیس بال و سافت بال جوانان بیشتربه تربیت شهروندان برتر توجه دارد تا ورزشکاران برتر.
علیرغم این اهداف والا، لیگ بیس بال جوانان هم با رسوایی هایی روبرو بوده است. یکی از جدی ترین این موارد زمانی بود که یکی از بازیکنان آن، دانی آلمونت، موفق شد با بهترین پرتاب های توپ و بردن 62 پرتاب از 72 بار پرتابی که در این دوره داشت، تیم خود از برانکس نیویورک را تا ردۀ سوم تیم های برندۀ سال 2001 برساند. بعد از بازی های این دوره معلوم شد که آلمونت 14 ساله بوده است، و به همین جهت، رکورد هایی که تیمش آورده بود، باطل اعلام شد.
تعهد لیگ جوانان به فراهم کردن فرصت برای کلیۀ جوانان زمانی بیشتر از پیش ثابت شد که این لیگ در سال 1990 ،"بخش چالشگر" را مخصوص جوانان دارای معلولیت های ذهنی و جسمی راه اندازی کرد. و تا سال 2007، حدود 400,000 دختر برای بازی های سافت بال ثبت نام کرده بودند.
تعداد زیادی از قهرمانان لیگ بیس بال بزرگسالان، کار خود را از لیگ جوانان شروع کرده اند. در میان آن ها باید از افرادی چون ویلسون آلوارز، تام سیور، دوایت گودن، کن هابز، لستینگز میلج، جیسون مارکیز، بوگ پاول، جیسون واریتک، جوآن سانتانا، و ده ها تن دیگر نام برد.
یکی دیگر از افرادی که در لیگ بیس بال جوانان بازی کرده است، پرزیدنت جورج دابلیو بوش می باشد که به مدت چهار سال به عنوان بل گیر در لیگ جوانان سنترال میدلند، تگزاس، در سن 9 سالگی و در سال 1955 بازی کرد.
باید دید که آینده چه ارمغانی برای جوانان وایپاهو، برندگان سال 2008 ، دارد که در میان شادی و هلهلۀ جمعیت زیادی من جمله قائم مقام فرماندار هاوایی، به خانه باز گشتند.