28 اکتبر 2008
لیگ اصلی فوتبال از اشتباهات لیگ فوتبال آمریکای شمالی تجربه کسب می کند
واشنگتن- حدود 16 میلیون تن در ایالات متحده فوتبال بازی می کنند، این تعداد در نتیجۀ افزایش شرکت جوانان و زنان در این ورزش افزایش یافته است. بین سال های 1990 و 2007، شرکت دختران در تیم های فوتبال دبیرستان ها در ایالات متحده با افزایشی معادل 177 درصد روبرو شد. افزایش تعداد مهاجران آمریکای جنوبی که ورزش فوتبال در میانشان محبوبیت زیادی دارد نیز به همه گیر شدن فوتبال در ایالات متحده کمک کرده است.
لیگ اصلی فوتبال (MLS)(1)، که لیگ متعلق به آمریکای شمالی است، ازاین افزایش محبوبیت بهره مند می شود.
MLS با شرکت منظم در بازی ها و برخورداری از پایگاه محکم هواداران، به سود دهی نزدیک می شود، و این چیزی است که لیگ سابق، یعنی لیگ فوتبال آمریکای شمالی (NASL)(2) هرگز نتوانست به آن برسد.
دان گاربر، عضوکمیسیون MLS ، در وبلاگ خود می گوید که فوتبال آیندۀ درخشانی در آمریکا دارد: "از زمانی که من در سال 1999 عضوکمیسیون لیگ اصلی فوتبال شده ام، شدیدا ً احساس کرده ام که با تحولات عمیقی که در میزان جمعیت، اقتصاد، خانواده، دینامیک اجتماعی و رسانه ها و فناوری در آمریکا صورت گرفته است، چشم انداز روشنی برای فوتبال در این کشور می بینم. به همین خاطر وقتی 10 سال پیش به لیگ پیوستم، بسیار خوشبین بودم. و برای همین، حالا نیز نسبت به آینده همان احساس خوشبینی را دارم."
سازمان سلف MLS ، یعنی لیگ فوتبال آمریکای شمالی، 16 سال به کار خود ادامه داد – از 1968 تا 1984. این لیگ بازیکنان بین المللی مانند پله از برزیل و فرانتز بکن باور از آلمان را جذب نمود. متوسط حضور در بازی های آن در اواخر دهۀ 1970 و اوایل 1980 حدود 14,000 تن بود که با متوسط 16,770 بازی های MLS در سال 2007 قابل قیاس است. NASL در زمان اوج خود دارای 24 تیم بود در حالی که MLS 14 تیم دارد.
با این حال، MLS لیگی موفق و جا افتاده است، در حالی که لیگ فوتبال آمریکای شمالی با مشکلاتی مواجه شده و سقوط کرد.
دلایلی چند برای موفقیت MLS در زمینه هایی که NASL ناکام ماند، وجود دارد. محبوبیت لیگ فوتبال آمریکای شمالی منحصرا ً به بازیکنان بین المللی آن وابسته بود. آن ها مهارت زیادی در بازی داشتند، اما هزینۀ نگهداری و پرداخت حقوق آن ها سر به فلک می کشید. مخارج تیم هایی که بازی می کردند بسیار بالا بود و غالب آن ها با ورشکستگی روبرو شدند، و همین منجر به سقوط لیگ گردید. در MLS حقوق ها پایین تر است، و بازیکنان تیم های آن آمریکایی هستند.
NASL سطح بازی تیم های ملی آمریکا را ارتقا نبخشید. در آن دوره، تیم از سازماندهی خوبی برخوردار نبود، زمان کمی برای تمرین وجود داشت و نتایج ناامید کننده ای در مسایقات بین المللی کسب می کردند. در مقابل، شکل گیری MLS به جام جهانی سال 1994 بازمی گردد که در آمریکا جریان داشت. تیم آمریکا که بیشتر از بازیکنان MLS ، و یا از بازیکنان این لیگ که در حال حاضر در اروپا بازی می کنند، تشکیل شده بود، در این رقابت های بین المللی موفقیت هایی کسب کرد و در بازی های جام جهانی سال 2002 به مرحلۀ یک چهارم نهایی راه یافت.
تک تک تیم های این لیگ نیز در بازی های بین المللی موفق بوده اند. در سال 1998، دی سی یونایتد اولین تیم آمریکایی بود که جام قهرمانی فوتبال کنفدراسیون شمال، آمریکای مرکزی و کاراییب (CONCACAF)(3) و جام اینترآمریکن را در رقابت هایی با باشگاه های آمریکای شمالی، کاراییب و آمریکای جنوبی، کسب کرد. در سال 2000 ، لس آنجلس گالاکسی نیز موفق به کسب جام قهرمانی CONCACAF گردید.
در دورۀ فعال بودن NASL، تلویزیون آمریکا توسط سه شبکۀ اصلی کنترل می شد، و این لیگ موفق نشد قرارداد ثابتی با آن ها منعقد کند. امروز، کثرت شبکه های تلویزیونی که از طریق کابل و ماهواره می توان به آن ها دسترسی داشت، حق انتخاب گسترده ای در اختیار تماشاگران قرار می دهند که مسابقات تیم های مورد علاقۀ خود را را به زبان های انگلیسی و اسپانیولی دنبال کنند.
ایوان گازیدیس، معاون کمیسیون MLS ، درمورد آیندۀ فوتبال در آمریکا بسیار خوشبین است. او در وبلاگی در تارنمای این تیم نوشته است، MLS به عنوان یک لیگ جوان، مرتب در حال پیشرفت است. ما برای آن ثبات ایجاد کرده و مشغول بنای زیرساخت هایی برای این ورزش درسراسر آمریکا هستیم که نسل اندر نسل باقی خواهند بود.
قرار است این لیگ تا سال 2011 دارای 18 تیم باشد. هر چند ستارگان بین المللی مانند دیوید بکهام موجب افزایش شرکت در بازی ها شده اند، اما بازیکنان اصلی لیگ، همگی آمریکایی هستند. MLS به ارتقای سطح فوتبال در آمریکا ادامه داده و مشوق میلیون ها بازیکن نوپا برای پیوستن به لیگ می باشد.
1. Major League Soccer (MLS)
2. North American Soccer League (NASL)
3. Confederation of North, Central American and Caribbean Association Football (CONCACAF)