31 مارچ 2008
بازی های المپيک بيشترين توجه جهان را برای انگيزه های تبليغاتی جلب می کند
مخاطبان جهانی رقابت و هماهنگی ميان ورزشکاران را می بينند
نویسنده: اِريک گرين
عضو تحريريه
واشنگتن - چندين روزنامه نگار مطرح ورزشی به America.gov می گويند بازی های المپيک زمان مناسب برای افراد و گروه ها برای در ميان گذاشتن خواسته ها و اعتراضاتشان با جهان را در اختيارشان می گذارد.
مقاله نويس واشنگتن پست و نويسنده پرفروش جان فينشتاين می گويد از آنجايی که بازی های المپيک "صحنه ای به گستره جهان است، هدفی طبيعی برای کسانی است که می خواهند بيانيه ای سياسی دهند."
فينشتاين که کتاب جديدش درباره بيسبال، به نام زندگی سياه، در اول ماه مه منتشر خواهد شد گفت "مسلماً دولت ها و احزاب سياسی ... می دانند که توجه جهان به المپيک خواهد بود. پس اگر هر نوع نظری داشته باشند که بخواهند اعلام کنند، صحنه ای مطلوب برای آن است."
فينشتاين گفت المپيک رويداد شماره یک برای جذب مجادلات است چرا که "استفاده از المپيک برای مقاصد سياسی يک سنت شده است."
او گفت احتمالا جام جهانی فوتبال را افراد بيشتری نسبت به المپيک تماشا می کنند. اما جام جهانی، به گفته فينشتاين، آن نوع توجه سياسی را که المپيک به خود می کشد، جذب نمی کند، "شايد به اين دليل که ايالات متحده شرکت کننده مهمی در جام جهانی فوتبال در پنجاه سال اخير نبوده است."
بازی های المپيک توجه جهان را جلب می کند
کريستين برنان، يک مقاله نويس ورزشی USA Today که برنده جوايز متعددی است، با نظر فينشتاين که المپيک "نقطه شماره 1 در جهان برای کسانی است که می خواهند نظر خود را در حمايت يا عليه مسائل مختلفی به نمايش بگذارند،" موافق است.
او گفت علت اين است که المپيک "توجه جهان را جلب می کند." رويدادهای ديگر مثل جام جهانی فوتبال در بخش بزرگی از جهان "عظيم" هستند، اما "هيچ چيز بزرگ تر از المپيک نيست."
برنان که همچنين يک نويسنده پرفروش و مفسر چندين شبکه راديويی و تلويزيونی ايالات متحده است گفت: المپيک "بزرگ ترين ديدار زمان بندی شده منظم جهان است -- فقط جنگ ها بزرگ ترهستند که البته لزوماً زمان بندی شده نيستند."
برنان، که از 1984 تمام بازی های المپيک را پوشش داده است، می گويد از آن جايی که المپيک رويدادی زمان بندی شده است "به همه اجازه می دهد بدانند اگر می خواهی اعتراض کنی يا صدايت شنيده شود اينجا جاييست که بايد باشی."
برنان گفت: المپيک "مغناطيس" معترضان و مجادلات سياسی است. با وجود نظرات مختلف، برنان گفت المپيک هميشه مربوط به سياست بوده است. او اشاره کرد ورزشکاران در پشت پرچم کشورشان وارد مراسم افتتاحيه المپيک می شوند.
برنان گفت طبيعت سياسی المپيک وقتی به خوبی نمايش داده شد که ديکتاتور آلمان، آدولف هيتلر تلاش کرد از بازی های 1936 در برلين برای اثبات برتری نژاد آريايی استفاده کند. او گفت ستاره دو ايالات متحده، جس اونز، غلط بودن ادعاهای هيتلر را در زمانی که اين آمريکايی آفريقايی چهار مدال طلا در برلين برد نشان داد.
برنان همپنين به جنبه های تراژيک المپيک اشاره کرد، همانند زمانی که 11 ورزشکار و مربی اسرائيلی در حين بازی های تابستانی 1972 مونيخ توسط تروریست ها به قتل رسيدند. علاوه بر اين او گفت چند صد دانشجوی معترض مکزيکی در تظاهرات پيش از بازی های 1968 در مکزيکوسيتی کشته شدند و خشونت در خيابان ها پيش از بازی های 1988 در سئول کره جنوبی رخ داد.
برنان گفت او از ادامه تظاهرات عليه ميزبانی چين در المپيک تابستانی 2008 که از 8 تا 24 اوت برگزار می شود "اصلا شگفت زده" نشده است. اعتراضات بر سياست های دولت چين در مورد حقوق بشر و مسائل ديگر متمرکز است.
تنها چيزی که برنان را شگفت زده کرده است اين است که اين اعتراضات بسيار پيش از بازی ها شروع شده است، که او گفت "حاکی از اين است که اين می تواند پر اعتراض ترين دوره المپيک تا کنون باشد."
المپيک بين کشورها و ملت ها پل می زند
فيليپ هرش، که المپيک را برای Chicago Tribune پوشش می دهد، می گويد "من فکر نمی کنم اين اغراق باشد" که اين رويداد را اجتماع شماره یک مردم جهان برای تبليغ انگيزه های خاص خود بدانيم.
هرش گفت اين واقعيت که المپيک يک رويداد ورزشی است به اين معناست که، طبيعتاً، مردم بيشتری به بازی ها توجه می کنند، تا موضوع جمع شدن رهبران سياسی، مثل نشست گروه هشت کشورهای مهم صنعتی، يا يک نشست زيست محيطی.
هرش گفت المپيک از جام جهانی فوتبال پيشی می گيرد چرا که مرحله نهايی تورنمنت به تيم هايی از 32 کشور محدود می شود، در حالی که المپيک می تواند تيم هايی از بيش از 200 کشور را جذب کند.
هرش گفت، يک جنبه مثبت المپيک اين است که بازی ها در فضايی نادر برگزار می شود که "مردم همه جهان می توانند با وجود رقابت با يکديگر برای 17 روز در کنار هم باشند."
به عنوان نمونه ای از اين آرمانگرايی، هرش به دور افتخار برنده مدال طلای 10,000 متر المپيک 1992 در بارسلون اسپانيا، درارتو تولو، يک زن سياه پوست از اتيوپی، به همراه برنده مدال نقره، النا مير، يک سفيدپوست از آفريقای جنوبی اشاره کرد. هرش گفت تصوير اين دو که با هم دور افتخار می زدند "نقطه عطف بزرگی برای تصاويری قوی" بود که نشان می دهد ورزش "می تواند به ايجاد جنبه های مثبت کمک کند."
به یک مقاله مربوط مراجعه کنید.
