30 جولای 2008
شناگر المپیکی در 41 سالگی برای پنجمین بار در بازی های المپیک شرکت می کند
مقالۀ کمیتۀ المپیک ایالات متحده دارا تورس را معرفی می کند
آغاز زيرنويس
دارا تورس در آزمایشهای المپیک ایالات متحده به خاطر ثبت رکورد جدیدی در شنای 50 متر آزاد زنان خوشحالی می کند
مقالۀ زیر توسط یک نویسندۀ آزاد در 27 ژوئن در تارنمای کمیتۀ المپیک ایالات متحده http://www.teamusa.org منتشر شده است و با کسب اجازه مجدداً منتشر شده است.
دارا تورس: سه دهه برتری
توسط اِمیه برگ
دارا تورس سن نمی شناسد. وی طی سه دهه در چهار المپیک به رقابت پرداخته است. وی همیشه مدال برده است. وی همچنین مدل نشریه Sports Illustrated، تبلیغ کنندۀ تای بو، مفسر NBC، و فعال حل نارسایی های غذایی و رقابت بدون مواد نیروزا بوده است. به نظر می رسد که هر چهار سال وی دوباره ظاهر می شود ولی تاریخچۀ دگردیسی المپیکی وی به ندرت در یک جا نوشته شده است. این مجموعه نشان می دهد که وی از زمان آغاز رقابت در المپیک در سال 1984 هر چهار سال کجا بوده است و چگونه وی از فرصت استفاده می کند تا در سن 41 سالگی مسن ترین مدال آور تاریخ المپیک در رشتۀ شنا باشد.
در بازی های 1984 لس آنجلس تورس نوجوانی از محلۀ بورلی هیلز بود. وی به تازگی دبیرستان را در مدرسۀ وستلیک در لس آنجلس به پایان رسانده بود که برخی دیگر از فارغ التحصیلان سابق آن عبارتند از بریجیت فوندا و فضانورد سالی راید. او در آنجا همکلاسی دختر ریچارد پرایور بود. ولی تورس 17 ساله در حال کسب شهرت در شنا بود. یک ماه پیش از بازی های لس آنجلس وی رکورد آمریکا در 50 متر آزاد زنان را شکست ولی در آن زمان این رشته هنوز برای زنان در المپیک وجود نداشت. بنابراین در عوض وی در اولین المپیکش به تیم آمریکا کمک کرد که مدال طلا در رشته 4 در 100 متر امدادی آزاد زنان را از آن خود کند.
در سال 1988 تورس تازه سال سوم دانشگاه را در دانشگاه فلوریدا به پایان برده بود. رشتۀ اصلی وی ارتباطات عمومی و رشتۀ فرعی اش آموزش بود. ماموریت وی این بود که در سئول مدال ببرد. مردم نمی دانستند که وی از سال اول دانشگاه با مشکل بولیمیا دست و پنجه نرم می کرد. وی گفت که "من پنج سال با این مشکل درگیر بودم." با وجود تاثیری که این بیماری بر عملکرد وی داشت، او یکی از تنها پنج ورزشکار زن سابقی بود که از تیم المپیک 1984 ایالات متحده باقی مانده بود و به تیم ایالات متحده کمک کرد که مدال برنز 4 در 100 متر امدادی آزاد را ببرد. با این وجود هنگامی که وی از کرۀ جنوبی به خانه بازگشت از شنا دست کشید. وی به پایان راه رسیده بود. وی حتی به تیم والیبال فلوریدا پیوست.
تورس پس از فارغ التحیلی در فلوریدا ماند و در شبکۀ ورزشی NBC آغاز به کار کرد. سپس 11 ماه پیش از آزمایشهای شنای المپیک 1992 تصمیم گرفت که در 25 سالگی تلاش کند که در سومین المپکش شرکت کند. وی گفت که این به وی انگیزه داد که بر مشکل تغذیه اش غلبه کند و از عیاشی دست بردارد و بدون دارو و کمک بر مشکلاتش غلبه کند. تا آن تاریخ وی همچنین تحت دو عمل جراحی (از شش مورد) روی زانویش قرار گرفته بود ولی توانست وارد تیم بازی های بارسلونا شود و کمک کاپیتان تیم و به قول خودش "مادربزرگ" آن شود. در اسپانیا وی یک مدال طلای دیگر در 4 در 100 متر امدادی آزاد برد. پس از بازگشت به ایالات متحده، وی دوباره از شنا دست کشید. تمام.
در سال 1996 تورس ازدواج کرد و در المپیک آتلانتا به عنوان تماشاگر و سخنگوی شرکت ریباک شرکت کرد. "من خیلی به داشتن اجازۀ عبور و رفتن به همه جا عادت کرده بودم. اینکه تنها یک فرد عادی باشید موقعیت متفاوتی بود." وی رقابتهای ژیمناستیک و دو و میدانی را تماشا کرد ولی به مسابقات شنا نرفت. او می گوید: "نمی دانم چرا. هنگامی که بازنشسته می شوید یا علاقه دارید یا اصلاً علاقه ندارید."
سال 2000 وی 33 سال سن داشت و طلاق گرفته بود، در کار تای بو شرکت کرده بود و چهار مدال المپیک، که همگی از شنای امدادی بودند، را به دست آورده بود. وی به این نتیجه رسید که بیشتر می خواهد. ولی این ورزش طی هفت سالی که وی آن را ترک کرده بود تغییر کرده بود. بنابراین وی تکنیکش را عوض کرد، رژیم غذایی اش را تغییر داد، لباس شنای نوظهور را پوشید، دوباره صلاحیت المپیک را به دست آورد و در سیدنی پنج مدال (طلا در دو شنای امدادی و برنز در سه شنای انفرادی) به دست آورد که بزرگترین دستاورد او در یک المپیک بود. سپس وی دوباره بازنشسته شد.
در بازی های المپیک 2004 آتن تورس به عنوان مفسر شنا در شبکۀ NBC کار کرد. "من اشتیاقی به شرکت دوباره نداشتم." و به نظر هم نمی رسید که حتی پس از پایان بازی ها نیز اشتیاق مجددی داشته باشد.
تورس گفت: " این تنها وقتی به فکرم رسید که بچه دار شده بودم و هنوز سریع شنا می کردم." تنها سه ماه پس از به دنیا آوردن اولین فرزندش، تسا، وی صلاحیت شرکت در مسابقات قهرمانی جهان در استنفورد در ایالت کالیفرنیا را کسب کرد.
وی می گوید: "حدود 5,000 شناگر آنجا بودند و من احساس می کردم که 5,000 نفر به من می گفتند که دوست دارند که مرا در یک المپیک دیگر ببینند.حتی در آن هنگام من علاقه ای به شرکت نداشتم. من هنوز بین مسابقات به فرزندم شیر می دادم."
اکنون تورس صلاحیت شرکت در پنجمین المپیکش را کسب کرده است. شب جمعه در آزمایشهای تیم شنای المپیک ایالات متحده در اوماها در ایالت نبراسکا وی صلاحیت شرکت در 100 متر آزاد انفرادی و همچنین 4 در 100 متر آزاد امدادی را کسب کرد و ممکن است که این آخر هفته صلاحیت شرکت در یک رشتۀ دیگر، 50 متر آزاد، را نیز ببرد. در بیژینگ وی اولین شناگر آمریکایی خواهد بود که در پنج المپیک شرکت کرده است و مسن ترین شناگر زن در تاریخ این بازی ها خواهد بود.
اما همه چیز هم در آخرین بازگشت تورس بی دردسر نبوده است.
وی گفت: "حتی با وجودی که سریع شنا می کنم هم روزهای بدی داشته ام."
چهار ماه پس از اینکه تورس در 40 سالگی بهترین رکورد عمرش (24.53) را در 50 متر آزاد ثبت کرد، در نوامبر 2007 تحت عمل جراحی قرار گرفت تا یک زائدۀ استخوانی در شانۀ راستش را بردارد. در بهار گذشته وی گفت: "من در دفتر مربی ام بودم و گفتم که نمی خواهم آنجا باشم. من خسته شده ام. همه چیز گل و بلبل نیست."
سن بالای وی وهمچنین سرعت بالایش موجب شده اند که وی مشکوک به استفاده از استروید باشد. وی در جواب می گوید: "من دوست دارم که در این مورد صحبت کنم. من با مدیر سازمان مبارزه با دوپینگ ایالات متحده صحبت کردم و گفتم لطفاً آزمایش دی ان ای، خون یا هر چیز دیگر که می خواهید روی من انجام دهید. من می خواهم که کاملاً شفاف باشم."
"بنابراین در جواب کسانی که در مورد من شک دارند، برای من این یک تعریف است. از دید من این تعریف از این است که من این قدر خوب عمل می کنم."
اینکه تورس در المپیک 2008 چه کار خواهد کرد هنوز معلوم نیست. ولی آخرین بازگشت وی به او یک درس آموخته است: "من فکر می کردم که که ممکن است که با بالا رفتن سن قدرت رقابت شما کم شود. ولی اینطور نیست. من احتمالاً اکنون از هر زمان دیگری در عمرم بهتر هستم. چرا؟ من نمی دانم. من اینطور ساخته شده ام."
اِمه برگ یکی از نویسندگان آزاد teamusa.org است. این مقاله توسط کمیتۀ المپیک ایالات متحده و یا دیگر سازمانهای نظارتی ملی تایید نشده است.
پايان زيرنويس
