09 جون 2009

تلاش آژانس ها و شرکت های آمریکایی برای تجاری کردن پروازها به فضا

کسب و کار برای بندرهای فضایی، پروازهای تجاری به ایستگاه بین المللی رونق می گیرد

این نخستین مقاله از یک رشته مقالات دربارۀ تجاری کردن پروازهای فضایی است.

شریل پلرین
عضو هیئت تحریریۀ America.gov

واشنگتن- ساکنان زمین از مسافرت  میان سیاره ها چنانکه در افسانه های علمی رایج هستند زیاد دور نیستند، ولی ایالات متحده، آژانس های فدرال و شرکت های پیشتاز در حال برداشتن نخستین گام های کوچک و حیاتی هستند تا فضا را به منظور کار و تفریح برای تعداد بیشتری از افراد قابل دسترس و امکان پذیر کنند.

امروزه، فعالیت در بندرهای فضایی سراسر جهان افزایش یافته است. وسایل نقلیه تجاری ابزارهای ارتباطی، دستگاه های سنجش از راه دور یا ماهواره های علمی را همراه خود به مدار حمل می کنند. و شهروندهای خصوصی می توانند با پرداخت 20 میلیون دلار یا بیشتر ده روز را در ایستگاه فضایی بین المللی به سر برند؛ و یا می توانند با پرداخت 5 هزار دلار در یک بوئینگ 727 تعدیل یافته پرواز و بی وزنی در فضا را با انجام عملیات اکروباتیک تجربه کنند.

در ایالات متحده، ناسا و سازمان هوانوردی فدرال (FAA) دو نمونه از سازمان های فدرال اصلی هستند که در ایجاد تشکیلات حمل و نقل تجاری در فضا دست درکارند.

دفتر حمل و نقل های تجاری در فضا وابسته به سازمان هوانوردی فدرال به گردانندگان پروازهای تجاری و بندرهای فضایی پروانۀ کار می دهد و پروانۀ ویژۀ فضانوردی تجاری اجازه صادر می کند.

ناسا در حال هزینه کردن میلیاردها دلار درجهت حمایت از شرکت های منتخب برای ساختن فضاپیماهای باری خود و پرواز آنها به ایستگاه فضایی بین المللی است –تنها آژانس فضایی فدرال روسیه و آژانس فضایی اروپا پس از پایان دورۀ خدمت فضاپیمای ناسا در 2010 از این گونه توانایی برخوردارخواهند بود.

آلن لیندن مایر، مدیر خدمۀ تجاری و برنامۀ باربری ناسا در مرکز فضایی جانسون در هوستون به America.gov گفت: "ناسا باید منابع خود را صرف آخرین فن آوری های موجود کند. ما باید توجه خود را بر مسائل دشوار مربوط به اعزام دوبارۀ انسان ها به فضا و اکتشاف کرۀ ماه و مریخ و فراتر از آنها متمرکز کنیم. وقتی موثر بودن فن آوری ثابت شد، می بایست آن را در اختیار صنعت گذاشت تا بتوانند از این ترتیبات به موثرترین نحو استفاده کنند.

حمل و نقل فضایی

ناسا از زمانی که قانون هوانوردی و فضای ملی این آژانس را در سال 1958 تاسیس کرد، متعهد به ترویج فعالیت های تجاری در فضا بوده است. در 2005، تحت مدیریت مایکل گریفین و تصویب کاخ سفید و کنگره، این آژانس با هزینه کردن 500 میلیون دلار در یک ظرف زمانی پنج ساله (2010-2006) به منظورحمایت از رشد صنعت حمل و نقل های تجاری در فضا و ایجاد یک بازار رقابتی برای ارائۀ پرواز به ایستگاه فضایی موافقت کرد.

ناسا به موجب برنامۀ خدمۀ /  بار تجاری، مشارکت هایی را برای ارائۀ خدمات حمل و نقل تجاری در مدار زمین به وجود آورد و صنعت را به چالش کشید تا نشان دهد که از هرکرام از چهار توانایی زیر برخوردار است:  حمل بارهای کوچک نشده در اثر فشار هوا، حمل بارهای کوچک شده در اثر فشارهوا قرار گرفته، حمل و بازگرداندن بار و حمل خدمه.

ناسا 21 پیشنهاد دریافت کرد و از میان آنها پیشنهاد شرکت فن آوری های اکتشاف فضایی )اِسپیس X) از کالیفرنیا (که برندۀ یک جایزۀ 278 میلیون دلاری شد) و شرکت راکت پلین کیستلر از اوکلاهما (برندۀ یک جایزۀ 208 میلیون دلاری) را برای توسعه و  به نمایش گذاشتن وسایل نقلیه، سیستم ها و عملیات مورد نیاز برا ی حمایت از یک تأسیس انسانی مانند ایستگاه فضایی برگزید. هر یک از این دو شرکت می بایست به موازات پیشرفت کار وضع خود را با یک رشته ضوابط مالی و فن آوری تطبیق دهد..

به گفتۀ لیندن مایر به دلیل ناتوانی کیستلر از برآوردن برخی این ضوابط، ناسا خود را در اکتبر 2007 از "قرارداد با این شرکت کنار کشید." پس از یک رقابت دیگر و 13 پیشنهاد، ناسا شرکت علوم مداری مستقر در ویرجینیا را برای حضور در این مشارکت با اعطای 170 میلیون دلار برگزید.

شرکت علوم مداری قرار است که در پروازی که در مارس 2011 به مقصد ایستگاه فضایی انجام خواهد شد، توانایی حمل بارهای تحت فشار هوا قرار گرفته را به نمایش گذارد. اِسپیس X  سه پرواز برنامه ریزی کرده است؛ نخستین پرواز شامل پرتاب دو مرحله ای فالکن 9، وسیله نقلیه و کپسول اژدها  تا آخر 2009 خواهد بود. اژدها چندین بار در مدار زمین خواهد گشت، وارد جو خواهد شد و در سواحل جنوبی کالیفرنیا در آب خواهد افتاد.

لیندن مایر گفت،  پرواز دوم اِسپیس X که برای 2010 برنامه ریزی شده است، از نزدیکی ایستگاه فضایی خواهد گذشت، و سومین پروازش در اواخر سال 2010 به ایستگاه فضایی متصل خواهد شد.

در دسامبر 2008، ناسا قراردادهایی را به منظور ارائه خدمات بار رسانی به ایستگاه فضایی توسط هشت پرواز به ارزش نزدیک به 1.9 میلیارد دلار با شرکت علوم مداری و توسط دوازده پرواز به ارزش 1.6 میلیارد دلاربا شرکت اِسپیس X  امضاء کرد. این قراردادها که در ماه ژانویه به امضا رسیدند تا سال 2016 معتبرند، و به موجب هرکدام از آنها دست کم 20 تن به ایستگاه فضایی حمل خواهد شد.

لیندن مایر گفت:  "دسترسی به فضا آسان تر، ارزان تر و رایج تر شده است و این فرصتی برای ماست تا به این امر تحقق بخشیم." 

نخست امنیت

ماموریت دفتر حمل و نقل های تجاری در فضا وابسته به سازمان هوانوردی فدرال شامل دو بخش است: حصول اطمینان از بابت ایمنی عمومی در پروازهای تجاری و فعالیت های مربوط به بازگشت به جو زمین؛ و تشویق، تسهیل و ترویج حمل و نقل های تجاری به فضا.

جورج نیلد، مدیر برنامه های حمل و نقل های تجاری در فضا وابسته به سازمان هوانوردی فدرال به America.gov گفت، یکی از مهم ترین تدابیری که برای ایمنی عمومی اتخاذ شده اجازۀ پرواز است. هر شهروند یا شرکت آمریکایی که بخواهد از هر نقطۀ جهان عازم فضا شود باید دارای جواز صادر شده از جانب این دفتر باشد.

نیلد گفت: "در چندین سال گذشته، 196 اجازۀ پرواز صادر شده است و تمام این پروازها بدون تلفات، آسیب های جدی، و صدمات قابل توجه به تجهیزات مربوط به عموم به انجام رسیده اند. این تاریخچۀ ایمنی باعث سربلندی ماست و امیدواریم که همچنان به پیشرفتمان ادامه دهیم."

دفتر حمل و نقل های تجاری در فضا همچنین جوازهایی را برای مکان های پرتاب و بازگشت به زمین، که بندرهای فضایی نامیده می شوند صادر می کند. مکان های مجاز عبارتند از: فضای فلوریدا در کپ کاناورال؛ بندر فضایی ایالات ساحلی اقیانوس اطلس در جزایر والوپس، ویرجینیا؛ مرکز پرتاب کودیاک در آلاسکا؛ بندر فضایی موخاوه در کالیفرنیا؛ بندر فضایی اوکلاهما در بارنز فلات؛ و بندر فضایی آمریکا در نیومکزیکو که پروانۀ کاری آن در دسامبر 2008 صادر شد.

هر بندر فضایی باید توسط دیگر نهادهای دولت ایالات متحده از نظر سیاسی، سودمندی، ایمنی، محیط زیستی، و مسئولیت مالی مورد بررسی قرار گیرد.

نیلد گفت: "ما چندین بندر بالقوه دیگر در مد نظر داریم و در حال بررسی آنها هستیم، بنابراین میزان علاقه و فعالیت ها در سالهای آتی بسیار بیشتر از آنچه که ما انتظارش را داریم خواهد بود."

به غیر از ایالات متحده، اسکاتلند، سوئد، سنگاپور، و امارات متحدۀ عربی برنامه های خود را برای ساختن بندرهای فضایی در کشورهایشان اعلام کرده اند. نیلد گفت: "این بنادر به طور عمده برای میزبانی پروازهای فضایی سیاحتی زیر مداری طراحی شده اند که توسط شرکت ویرجین گالاکتیک و شرکت های دیگر پیشنهاد شده اند."

دفتر حمل و نقل های تجاری در فضا برای مایک ملویل و برایان بینی که در ماموریت های اِسپیس شیپ وان   شرکت داشته اند، پروانۀ ویژه به عنوان فضانورد تجاری  صادر کرده است.  اِسپیس شیپ وان یک، هواپیمای فضایی است که توسط شرکت اِسکیلد کومپوزیتس تولید شد و نخستین پرواز فضایی بود که هزینۀ آن توسط منابع خصوصی تامین گردید و در سال 2004 یک پرواز فضایی را به انجام رساند..

به یک مقالۀ مربوط مراجعه کنید.

http://www.america.gov/st/space-english/2006/January/20060112141230lcnirellep0.3723871.html

نیلد گفت که دفتر حمل و نقل های تجاری در فضا به صدور چنین پروانه هایی تجاری آینده ادامه خواهد داد.

اطلاعات بیشتر دربارۀ دفتر حمل و نقل های تجاری در فضا و خدمۀ تجاری/ برنامۀ باربری در تارنمای ناسا در دسترس است.

http://www.faa.gov/about/office_org/headquarters_offices/ast

http://www.nasa.gov/directorates/esmd/aboutesmd/ccc/index.html