07 آگوست 2009

مأموريت اِندِوِر، نصب آزمايشگاه ژاپني كيبو را تمام خواهد كرد

سرنشينان شاتل فضايي اشياء يادگاري را از خانه هايشان به فضا مي‌برند.

شريل پلرين
عضو هيات تحريريه

واشنگتن- پس از تأخير ماه ژوئن براي تعمير  نشست گاز هيدروژن واقع در مخزن بيروني فضاپيماي اِندِوِر و نيز لغو شماري از برنامه‌هاي پرتاب اين فضاپيما به سبب طوفانهاي تابستاني فلوريدا،  اين فضاپيما به ايستگاه فضايي بين المللي مي‌رود تا مراحل نصب آزمايشگاه ژاپني كيبو را تمام كند.

مأموريت شانزده روزه‌  STS-127 شامل 5 مرحله پياده‌روي فضايي است كه در  آنها فضانوردان صفحه‌اي را در فضاي بيروني اتاقك ژاپني نصب خواهند كرد كه انجام آزمايشها در فضا را ميسّر خواهد كرد. كيبو، كه در زبان ژاپني به معناي "اميد" است، اولين ماشين فضايي سرنشین دار ژاپن است  .

مايك كوري[1]، گزارشگر پرتابهاي ناسا، در لحظه‌ي غرش موتورهاي اندور گفت: "مي رويم تا شاهد روشن شدن موتور اصلي باشيم. موتور اصلي روشن شد. چهار. سه. دو، يك...روشن شدن پرتاب كننده و پرتاب اندور، تكميل كيبو و برآورده شدن آرزوي ژاپن براي آزمايشگاه فضايي خارج از اين جهان" (نگاه كنيد به خدمه شش نفري جديد ايستگاه فضايي، به نمايندگي از تمامي شركاء).

آزمايشگاه آژانس اكتشافات هوا-فضايي ژاپن (JAXA)[2] شش قسمت دارد: دو دستگاه تحقيقاتي (اتاقك هواي فشرده و دستگاه بي حفاظ [در معرض فضا])؛دو اتاقك پشتيبان (براي هر يك از دستگاههاي تحقيقاتي) كه به عنوان منبع ذخيره‌  ابزارها، لوازم و مواد آزمايشات عمل مي‌كنند؛ بازوي روباتيك به نام سيستم دستكاري از راه دور؛ و واحد مربوط به سيستم ارتباطات درون مداري.

سيستم ارتباطي به گردانندگان حاضر در اتاق كنترل مأموريت در  مركز فضايي تسوكوبا[3] در ژاپن اجازه مي‌دهد تا دستورها  را به كيبو ارسال كنند و اطلاعات مربوط به سيستم، ظرفيت ترابري و اطلاعات ويدئويي را در جهت انجام فعاليتهاي علمي از آزمايشگاه دريافت نمايند. كيبو همچنين داراي يك اتاقك هوابند[4] علمي است كه از طريق آن، آزمايشها ارسال مي‌شوند و در فضا پخش مي‌گردند. 

مأموريت STS-127 ، فرستادن MAXI و SEDA-AP به ايستگاه فضايي خواهد بود كه  دو آزمايش از سه آزمايش اوليه‌اي براي دستگاه بي حفاظ هستند. 

آزمايشهاي اوليه

MAXI مخفف "نظارت بر تصوير اشعه‌ي ايكس تمام آسمان[5]" است و يك رصدكننده‌  نجومي است كه هر 90 دقيقه يكبار فضا را با دو نوع جستجوگر اشعه‌  ايكس پويش (اسكن) مي‌كند. اطلاعات مربوط به رصد پديده‌  زودگذر اشعه‌  ايكس مي‌تواند از طريق اينترنت پخش شود تا رصدخانه‌هاي سراسر جهان بتوانند بي درنگ اين پديده را دريافت كنند و پاسخ بدهند.

SEDA-AP مخفف  "ابزار دريافت اطلاعات محيطي فضایی- با ظرفيت ترابري  همراه[6]" است. اين ابزار، محيط فضا  را در مدار ايستگاه فضايي مورد سنجش قرار مي‌دهد ( مواردي مانند نوترونها، پلاسما، يونهاي سنگين، ذرات سبك با انرژي بالا، اكسيژنهای اتمي، و غبارهاي كهكشاني). اين ابزار همچنين چگونگي تأثير محيط فضا بر ابزارهاي الكترونيكي و مواد را رصد مي‌كند. 

سومين ابزار آزمايش،  SMILES [7]  است و در مأموريت انتقال ماشين JAXA’s H-II كه قرار است در دهم سپتامبر پرتاب شود، به ايستگاه فضايي پرتاب خواهد شد.

SMILES گازهاي لايه‌  استراتسفر را، شامل مولكولهاي مربوط به تخليه‌  اوزون مانند كلورين، اسيد هيدروكلورين، اسيد نيتريك و برومين، رديابي و نقشه برداري مي‌كند. اطلاعات SMILES به دانشمندان اجازه خواهد داد تا ساختار شيميايي كلورين و برومين را در اتمسفر مورد مطالعه قرار دهند و يك پايگاه اطلاعاتي براي تغييرات اوزون در اتمسفر فوقاني و استراتسفر پائيني ايجاد نمايند.

در فضا

در هر مأموريتي، سرنشينان مجازند اقلام معدودي را براي مسافرت  با خود ببرند. در مأموريت   STS-127 اِندِوِر، فرمانده مارك پولانسكي[8]، خلبان دوگ هارلي[9] و متخصصان مأموريت كريستوفر كاسيدي[10]، تام مارشبرن[11]، دِيو وولف[12]، جولي پايتي[13] از آژانس فضايي كانادا و تيم كوپرا[14]، كه جاي خود را با مهندس پرواز ايستگاه فضايي كوئيچي واكاتا[15] از آژانس اكتشافات هوا-فضايي ژاپن عوض مي‌كند، همگي اقلام يادگاري معدودي را با خود مي‌برند.

پولانسكي، كه در مأموريتهاي STS-98  و STS-116 هم پرواز كرده، با خود پرچمي از دبيرستان ايست سِنترال در سان آنتونيو، شهر همسرش، مي برد. وولف، كه در مأموريت STS-58 پرواز كرده و 128 روز در سالهاي 1997 و 1998 در ايستگاه فضايي مير روسيه خدمت كرده است، اقلام متعددي با خود دارد، شامل يك كاغذْ-نگهدار به شكل هواپيما،  كه يادآور شهر مادري اش ايندياناپوليس است.

پايتي، خواننده و پيانيست ماهر، يك برگه  نُت موسيقي را به يادگار از فعاليتش با اكستر سمفوني مونترال همراه  خود مي‌برد. كاسيدي، در اولين پروازش به فضا، وسايلي را كه مربوط به گروه برگزيده   نيروهاي هوايي، زميني و دريايي نيروي دريايي آمريكا موسوم به SEAL[16] [نيروي ويژه تفنگداران دريايي] است و يادآور زندگي حرفه‌اي قبلي‌اش است همراه دارد. او مدالي از تيم تخريب زيرآبي نيروي دريايي ملي- موزه‌ي SEAL در فورت پيرس در فلوريدا و مدالها و نشانهايي مربوط به واحدهاي SEAL در سراسر آمريكا دارد.

هارلي، كه اولين تجربه‌  سرنشيني فضاپيما را دارد، يك كلاه تيمي مربوط به انجمن ملي مسابقات ماشين راني و يك تي شرت از آكادمي آزاد اووِگو[17] در نيويورك را با خود مي‌برد. مارشبرن سنجاق كوچكي از شهر مادري‌اش،  استاتسویل در كاروليناي شمالي، و يك pewter coaster  از  دانشکده مهندسي دانشگاه ويرجينيا با خود همراه دارد.

كوپرا، كه قبل از پيوستنش به ناسا در ارتش آمريكا خلبان هليكوپتر بوده است، مدالي مسي متعلق به دبيرستان مك كالوم در  آستین، تگزاس همراه دارد. اِندِوِر همچنين مملو از صدها قلم كالايي است كه مربوط به دستگا? كيبو است. آژانس اكتشافات هوا-فضايي كيبو، اتمام نصب و مأموريت حاضر را، همراه با نشانها، سنجاقها و پرچمهايي كه در اندور پرواز مي كنند، جشن خواهد گرفت.

طبق برنامه قرار است كه فضاپيماي اندور در 31 جولاي به مركز فضايي كندي در فلوريدا بازگردد.

اطلاعات بيشتر درباره‌  مأموريت STS-27 و ايستگاه فضايي بين المللي در تارنماي ناسا قابل دسترس است.

1.       Cheryl Pellerin

2.       Mike Curie

3.       Japan Aerospace Exploration Agency (JAXA)

4.       Tsukuba Space Center

5.       airlock

6.       Monitor of All-sky X-ray Image

7.       Space Environment Data Acquisition Equipment - Attached Payload

8.       Superconducting Submillimeter-Wave Limb-Emission Sounder

9.       Mark Polansky

10.    Doug Hurley

11.    Christopher Cassidy

12.    Tom Marshburn

13.    Dave Wolf

14.    Julie Payette

15.    Tim Kopra

16.    Koichi Wakata

17.    SEAL (sea, air and land)

18.    Owego Free Academy