America.gov - شرح قصه آمریکا

19 می 2008

برنامه صورت فلكی ناسا، به دنبال بازگردان انسان به ماه

گروه های مهندسی بطور همزمان در حال طراحی راكتها و فضاپیمای پیچیده جدید می باشند

نویسنده: چریل پلرین
عضو هیأت تحریریه

واشنگتن- مهندسان ناسا از پیشرفت در برنامه صورت فلكی (1) خبر می دهند كه موشک آرِس 1 و فضاپیمای اوریون آن در حال شكل گیری هستند تا كاوشگران انسانی را تا سال 2020 به ماه و سپس به مریخ و مقاصد دیگر در منظومه شمسی حمل كند.

این تلاش مهم در جهت توسعه، كه در قالب رقابتهای ناسا برای تكمیل ایستگاه فضایی بین المللی در حال انجام است، از زمانی كه برنامه شاتل در سال 1972 آغاز شد، در تشكیلات فضانوردی آمریكا بی همتا است.

ناوگان باقیمانده شاتل – یعنی آتلانتیس، دیسكاوری و اِندیِوور- قرار است كه طبق برنامه در سال 2010 كنار گذاشته شود و اولین فضاپیمای انسانی به نام اوریون برای ماه مارس 2015 برنامه ریزی شده است. در یك فاصله زمانی 15 ساله، سایوز روسی و احتمالاً یك فضاپیمای دیگر، مسافران فضایی و بار را به ایستگاه فضایی بین المللی حمل خواهد كرد.

برنامه صورت فلكی، سكوی پرتاب شاتل فضایی و ساختمان بزرگ مونتاژ وسیله ناقل را تغییر می دهد و مورد استفاده قرار می دهد، اما موشک های آرِس 1 و آرِس 4، پرتاب كننده سیار، فضاپیمای اوریون و ماه پیمای آلتِر، طراحی های جدید می باشند.
جف هانلی، مدیر برنامه صورت فلكی در مركز فضایی جانسون ناسا در هیوستون، در طی یك ملاقات در 15 مه اظهار داشت: "امیدوارم كه مردم حداقل برخی از پیچیدگیهای مربوط به لزوم طراحی همزمان هم موشک و هم فضاپیمایی كه به بالا می رود را درك كنند. این چالشی است كه بسیاری از مأموریتها با آن مواجه نبوده اند، اما ما بطور باورنكردنی پیشرفت كرده ایم."

ساخت اوریون
اوریون از نظر شكل شبیه فضاپیمای آپولو خواهد بود، اما بسیار بزرگتر. پوشش محافظ گرمای نوع آپولو بهترین شكل تجربه شده برای ورود دوباره به جو زمین است، بویژه در زمان برگشت مستقیم از ماه.

این فضاپیما 5 متر قطر و تقریباً 22.7 تن وزن خواهد داشت. فضای درونی آن بیش از 2.5 برابر حجم آپولو خواهد بود و بنابراین اوریون می تواند چهار خدمه را در مأموریتهایش به ماه و شش خدمه را در مأموریتهایش به ایستگاه فضایی یا فضای پیمای مارس در خود جای دهد.

طبق برنامه زمانبندی شده قرار است كه اوریون تال سال 2015 اولین مأموریتهایش را به ایستگاه فضایی پرواز كند و اولین پروازش به ماه را تا سال 2020 انجام دهد.
مارك گِیر، مدیر طرح اوریون در مركز فضایی جانسون ناسا، اظهار داشت: "ما در میانه راه طراحی اولیه هستیم كه این كار به یک بررسی مقدماتی طرح [21 نوامبر] خواهد انجامید. این یك مرحله حساس است، زمانی كه ما و مشتریانمان گرد هم آمدیم و گفتیم كه ما وسیله مناسبی داریم و آماده ایم كه به جلو حركت كنیم. بنابراین ضروری است كه این كار را درست انجام دهیم."

اوریون قادر خواهد بود كه خدمه و بار را به ایستگاه فضایی و وعده گاه حمل كند همراه با یك ماه پیما و سكوی پرتاب زمینی در مدار پائین زمین برای حمل خدمه ها به ماه و روزی نیز به وسایل مربوط به مارس كه در مدار پائین زمین مونتاژ می شوند.
اوریون همچنین برای بازگشتهای از ماه و مارس یك وسیله ورود مجدد به زمین خواهد بود. شكل آن از كپسولهای گذشته گرفته شده است اما از امتیازات فناوری قرن 21 در زمینه رایانه، الكترونیك، محافظت جانی، نیروی پیش رانشی و نظامهای محافظت از گرما نیز بهره گرفته است.

نظام جلوگیری از پرتاب در بالای كپسول اوریون قادر خواهد بود كه زمانی كه وضعیت اضطراری در سكوی پرتاب یا در طی صعود پیش بیاید، فضاپیما و خدمهاش را حفظ كند .
برای مأموریتها به ماه، وسیله پرتاب بار آرِس 5 جلوتر از پرتاب ناقل خدمه عمل می كند و قسمت جداشونده از زمین و وسیله ماهپیمایی را به مدار پائین زمین می فرستد كه كاوشگران را در قسمت نهایی سفر در سطح ماه حمل می كند. اوریون با ماهپیما در مدار زمین به یكدیگر ملحق می شوند و قسمت جدا شونده از زمین هر دو را به سمت ماه هدایت می كند.

زمانی كه در مدار ماه قرار می گیرد، فضا نوردان از سطح پیمای آلتِر برای گشت زنی بر سطح ماه استفاده می كنند در حالیكه فضاپیمای اوریون در مدار باقی می ماند. زمانی كه مأموریت فضانوردان كامل می شود، با یك وسیله صعود از ماه به مدارگر باز می گردند. خدمه از موتور اصلی وسیله سرویس دهنده برای گریز از مدار ماه و بازگشت به زمین استفاده خواهند نمود.

در انتظار هابل
آتلانتیس اولین فضاپیمایی خواهد بود كه همچنانكه برنامه شاتل برچیده می شود كنار گذاشته می شود. مأموریت نهایی آن (STS_125) ، كه در اصل برای 28 اوت زمانبندی شده است، یك مأموریت تعمیراتی 11 روزه برای هفت فضانورد به تلسكوپ فضایی هابل است. اما جدول زمانی جدید برای مخزن بیرونی، 4 هفته به 5 هفته اعلام پرتاب ناسا افزوده است كه مأموریت تعمیراتی را به اواخر سپتامبر یا اوایل اكتبر تغییر می دهد.

به یک مقاله مربوط مراجعه کنید.

این كار، به برنامه زمانبندی اولین آزمایش راكت آرِس 1، موسوم به آرِس I-X ، كه برای 15 آوریل 2009 زمانبندی شده است، تأثیر می گذارد. آرِس I-X از یك پرتاب كننده سیار شاتل استفاده خواهد كرد كه در طی مدت مأموریت هابل، مورد استفاده خواهد بود.
هانلی اظهار داشت: " ارزیابی اولیه نشان دهنده تغییر روز به روز است"، بدین معنا كه آزمایش پرواز نیز از چهار هفته به 5 هفته تغییر می كند.

وی افزود كه مهندسان به دنبال كاری هستند كه بتواند بصورت موازی انجام شود تا تأثیر بر جدول زمانی آرِس X-I را كم كند، "اما اگر نتوانیم چاره ای بیابیم و مجبور به تغییر روز به روز باشیم ، پس...این كار را خواهیو کرد. ما با اگاهی كامل نسبت به اینكه این كار شدنی است تصمیم به استفاده از وسایل شاتل برای I-X گرفتیم، بنابراین تمامی ما به عنوان یك گروه با یكدیگر كار می كنیم."

اطلاعات بیشتر درباره "برنامه صورت فلكی" در تارنمای ناسا در دسترس است.


1. Constellation program