21 سپتامبر 2006
انوشه انصاری به فضانوردان و کيهان نوردان در ايستگاه فضايی بين المللی ملحق شد
واشنگتن- هنگامی که انوشه انصاری، آمريکايی ايرانی تبار، روز 18 سپتامبر سوار بر فضاپيمای سايوز از پايگاه فضايی بايکانور در قزاقستان به فضا پرواز کرد، چيزی بيش از تحقق يک رويای کودکی را به انجام رساند: وی به کتاب های تاريخ پيوست.
انصاری، که ديداری هشت روزه از ايستگاه فضايی بين المللی را می گذراند، اولين زن مسلمان و اولين ايرانی، و همچنين اولين زن توريست در فضا است. پرتاب فضاپيما شش روز پس از چهلمين سالروز تولد وی به وقوع پيوست.
همراهان وی در اين مأموريت يک آمريکايی اسپانيايی تبار، ميگل لوپز-الگرا فرمانده فضاپيمای اکسپديشن 14 ، و مهندس پرواز روسی، ميخائيل تيورين ، بودند که مدت شش ماه به عنوان چهاردهمين تيم ايستگاه فضايی در مدار زمين خواهند بود. اين سه نفر صبح زود 20 سپتامبر به ايستگاه فضايی رسيدند.
انصاری، بنيانگذار يک شرکت فناوری ارتباط از راه دور، قرار است روز 28 سپتامبر همراه با خدمه فضاپيمای اکسپديشن 13، فرمانده پاول وينوگرادوف ، يک کيهان نورد روسی، و افسر پژوهشی جف ويليامز ، يکی از فضانوردان ناسا، به زمين بازگردد. يکی ديگر از اعضای خدمه حاضر در ايستگاه فضايی بين المللی توماس رايتر ، مهندس خلبان و فضانورد آژانس فضايی اروپا، قراراست تا ماه دسامبر در ايستگاه فضايی بماند.
طبق بيانيه مطبوعاتی ناسا، انصاری تحت قراردای با راسکازموس ، آژانس فضايی فدرال روسيه پرواز می کند. پرواز وی توسط شرکت گردشگری فضايی با مسئوليت محدود، شرکتی در آرلينگتون ويرجينيا برنامه ريزی شده است. اين شرکت پرواز فضايی سه توريست فضايی ديگر که هر سه آنها مرد بودند را نيز برنامه ريزی کرد.
جهت ارائه حريم خصوصی به وی در ايستگاه فضايی، مکان خصوصی جداگانه ای در اتاقک لنگرگاه ايستگاه برای وی در نظر گرفته شده است.
انوشه يک سفير فضايی واقعی است و تجربه سفر خود را وقف آموزش بيشترین تعداد ممکن از مردم خواهد کرد. وی طی اقامت خود در ايستگاه فضايی چهار آزمايش علمی برای (ESA) انجام خواهد داد که دلايل کم خونی و کمردرد فضانوردان در خلع را مورد آزمايش قرار می دهد، و علاوه بر آن به تحقيق درباره اثرات راديواکتيو فضا و ميکروب ها بر سلامتی خدمه ايستگاه فضايی می پردازد.
علاوه بر اين، وی يک بلاگ فضايی آغاز نموده که در آن به سوالاتی از سراسر جهان پاسخ خواهد داد.
انصاری در بلاگ روز 20 سپتامبر خود نوشت: "پرتاب فضاپيما به راحتی انجام شد. مسير تا ايستگاه فضايی به نظر طولانی آمد اما ارزشش را داشت. نمی توانم از پنجره ها چشم بردارم. کره زمين از اينجا فوق العاده زيبا و آرام است." وی گفت: "زمين بسيار زيباست و اگر همه ما می توانستيم از اين ديد آن را ببينيم همه تلاش خود را برای حفظ آن انجام می داديم. واقعاً اميدوارم مردم بيشتری بتوانند اين سفر را شخصاً تجربه کنند."
جهت آمادگی برای مسافرت فضايی خود، انصاری يک برنامه آموزش کيهان نوردی را در مرکز آموزش کيهان نوردی يوری گاگارين در روسيه کامل نمود.
انصاری در سال 1984 در 16 سالگی و با دانش کمی از زبان انگليسی به ايالات متحده مهاجرت نمود و يک بنيانگذار ارتباطات راه دور موفق شد. وی موسس شريک و رئيس هئيت مديره شرکت پروديا سيستمز ، يک شرکت فناوری برای مصرف کنندگان ، که ستاد آن در تگزاس است می باشد. در سال 2004، خانواده انصاری اعانه چندميليون دلاری به بنياد ايکس پرايز اهدا نمود، که يک جايزه ده ميليون دلاری برای اولين سازمان غيردولتی که بتواند طی مدت دو هفته ای فضاپيمای سرنشين دار قابل استفاده مجددی را دوبار به فضا پرتاب کند، در نظر گرفته بود.
طبق تارنمای بنياد، 26 تيم از هفت کشور مختلف برای اين جايزه چندميليون دلاری به رقابت پرداختند. در 4 اکتبر 2004، بنياد ايکس پرايز جايزه را به شرکت موهاوِ اِرواسپيس ونچرز ، برای پرواز آزمايشی فضاپيمای فضاپيمای 1، اهدا نمود.
انصاری علاوه بر سفر به فضا به بنيانگزاری اجتماعی نيز علاقمند است. وی در هيئت مديره بنياد آرزو در شمال تگزاس خدمت کرده است و با تعداد ديگری از سازمان های غيرانتفاعی از جمله بنياد آشوکا و حمايت آن از ابتکارات اجتماعی همکاری می کند.
در ارتباط با اين داستان، شاتل فضايی آمريکا، آتلانتيس، روز 21 سپتامبر به سلامت در فلوريدا به زمين نشست و به مأموريت 11 روزه خود جهت از سرگيری ساختمان ايستگاه فضايی بين المللی پايان داد.
برای اطلاعات بيشتر درباره انصاری ايکس پرايز به تارنمای
مراجعه کنيد و http://xprize.org/xprizes/ansari_x_prize.html
و وبلاگ فضايی انوشه انصاری را می توانيد در تارنمای شخصی وی بيابيد.
http://spaceblog.xprize.org