We’ve gone social!
Follow us on our facebook pages and join the conversation.
20 نوامبر 2009
سازمان توسعه اقتصادی یک واحد نانوتکنولوژی تأسیس می کند
اولین نشست بین المللی به بررسی تأثیرات تکنولوژی، همکاری ها و روش های توسعه می پردازد
واشنگتن – کشورهای سراسر دنیا سالانه حدود چهار بیلیون دلار هزینه تحقیقات در زمیته نانوتکنولوژی – علم اجزای کوچک- می کنند و ژاپن، چین، کره جنوبی، و کشورهای متعدد اروپایی در زمینه اولویت ملی قرار دادن این علم نوپا پیشگام شده اند.
پرداختن به همکاری های تحقیقاتی، تأثیرت فن آوری، ارتباطات در زمینه سیاست گذاری و توسعه فن آوری در سطح عمومی در اولین نشست رسمی گروه فعال در زمینه نانوتکنولوژی در 8 و 9 مه در لون، بلژیک، خود نشانگر اهمیت روز افزون این فن آوری می باشد.
شکل گیری این گروه فعال در اکتبر 2005 توسط هیئت ایالات متحده طی نشستی در پاریس پیشنهاد شد و در ماه مارس با 30 عضو برای همکاری های اقتصادی و توسعه(OECD) (1) شروع به کار کرد. این گروه عضو هیئت سیاست گذاری علمی فن آوری OECD می باشد که به مسائلی مانند بودجه تحقیقاتی، نو آوری ها، حقوق مالکیت فکری و همکاری های علمی بین المللی می پردازد.
ماموریت گروه کمک به OECD در زمینه سیاست های علمی، فن آوری و نو آوری های مربوط به توسعه نانوتکنولوژی بین کشورهای عضو می باشد. بنا بر اظهارات رابرت رادنیتسکی، فیزیکدان فعال در دفتر فضا و فن آوری پیشرفته در وزارت امور خارجه ایالات متحده و مدیر گروه فعال، برنامه ابتدایی این گروه رسیدگی به فعالیت های خاصی می باشد:
- مطالعه اثرات نانوتکنولوژی و فضای اقتصادی حاصله از آن
- ارتقا کیفیت تحقیق و همکاری های تحقیقاتی بین اعضای OECD و نیز کشورهای غیر عضو
- به وجود آوردن یک چهارچوب برای مذاکره بین سیاست گذاران و
- دخالت دادن عموم مردم در نانوتکنولوژی
اعضای OECD عبارتند از استرالیا، اتریش، بلژیک، کانادا، جمهوری چک، دانمارک، فنلاند، فرانسه، آلمان، یونان، مجارستان، آیسلند، ایرلند، ایتالیا، ژاپن، کره جنوبی، لوکزامبورگ، مکزیک، هلند، نیوزیلند، نروژ، لهستان، پرتقال، جمهوری اسلواکی، اسپانیا، سوئد، سوییس، ترکیه، و انگلیس و ایالات متحده.
رادنیتسکی گفت که این گروه نوپا سعی در عضوگیری از کشورهایی دارد که اعضای فعال OECD نمی باشند.
وی طی مصاحبه اخیرش با یو اس اینفو اظهار داشت بعضی از کشورهای غیر عضو "برنامه های نانوتکنولوژی بسیار فعالی دارند یا در حال توسعه برنامه های فعال نانوتکنولوژی می باشند و ما فکر می کنیم حضور آنها بسیار مهم می باشد."
وی افزود کشورهای غیر عضو آفریقای جنوبی، اسراییل، و روسیه در فعالیت های گروه فعال شرکت می جویند. سایر کشورهای دارای برنامه های مهم نانو تکنولوژی شامل برزیل، چین و هند می باشند.
رادنیتسکی اظهار داشت 50 هیئت از 24 کشور و نهادهای بازرسی در این نشست حضور به هم رساندند.
نانوتکنولوژی
علم نانو- علمی که به اندازه هایی در حد اتم و ملکول می پردازد- توانایی دیدن، اندازه گیری، شکل دادن و تولید چیزها را بر مقیاس یک تا صد نانومتر می دهد. یک نانومتر یک بیلیونیم یک متر است. یک ورق کاغذ از ضخامتی معادل 100,000 نانومتر برخوردار است.
در مقیاس نانو، خصوصیات فیزیکی، شیمیایی و بیولوژیکی متعلقات مواد در موارد پایه ای و مهمی با اتم و ملکول ها و اجسام توده ای متفاوت است. تحقیقات نانوتکنولوژی و پیشرفت آن به دانشمندان و مهندسین کمک می کند که مواد، وسایل و سیستم هایی را که این خصوصیات جدید استفاده می کنند بهتر شناخته و خلق کنند.
دامنه کاربرد نانوتکنولوژی تقریباً در هر صنعتی بسط پیدا کرده است، از جمله الکترونیک و مغناطیس، تولید و ذخیره انرژی، فن آوری اطلاعات، توسعه مواد، حمل و نقل و دارو سازی و بهداشت.
بعضی از محصولات مورد تقاضای مشتریان، لوازم آرایش، کرم های ضد آفتاب، لباس های مقاوم در برابر لکه، تجهیزات ورزشی و پوشش محافظ عینک های آفتابی هم اکنون از فن آوری نانو استفاده می کنند.
اطلاع رسانی عمومی
گروه فعال در راستای برنامه اطلاع رسانی عمومی در زمینه نانوتکنولوژی یک کارگاه آموزشی نانوتک در 7 و 8 مه در لون، بلژیک برگذار کرد.
کیت الکساندر، مدیر ارتباطات دفتر هماهنگی های ملی نانوتکنولوژی ایالات متحده اظهار داشت "این کارگاه به گونه ای طراحی شده بود که روش های مختلف آموزش علم نانو و ارائه گسترده مطالب در زمینه نانوتکنولوژی به مردم را در بر بگیرد."
دفتر هماهنگی های ملی نانوتکنولوژی یک دفتر واسطه است که از تلاش های [سازمان] ابتکار ملی نانوتکنولوژی ایالات متحده (NNI) (2) حمایت می کند. NNI یک تحقیق دولتی و برنامه توسعه ای است که تلاش های 26 آژانس درگیر با علم نانو، مهندسی و فن آوری آن را هماهنگ و سامان دهی می کند.
این کارگاه بیش از 100 شرکت کننده داشت که شامل متخصصین علوم از طرف دولت، موزه ها و مراکز علمی، سیاست گذاران، خبرنگاران و هیئت هایی از گروه فعال نانوتکنولوژی OECD به نمایندگی از 24 کشور بودند.
الکساندر بیان داشت: "گروهی در حال تلاش هستند تا بتوانند مفهوم مقیاس نانو در مواد و روابط آن را به مردم عرضه کنند، به صورتی که آنها درک درستی از چگونگی مقیاس در سطح نانو و عملکرد آن و نیز تفاوت های آن داشته باشند."
برگذار کنندگان کارگاه شامل اعضای نهادهای مختلفی می شدند که این علم را به مردم ارائه می کنند – موزه های علمی، آموزش دهندگان غیر رسمی، دانشگاه ها، آزمایشگاه های تحقیقاتی، شرکت های فن آوری، رسانه ای عمومی و برنامه های دولتی.
الکساندر همچنین اظهار داشت: "آنچه مردم باید در زمینه نانو تکنولوژی بدانند این است که این فن آوری وسیله ای است برای به وجود آوردن محصولات متعدد و مفید در طی سالیان آینده. این چیزی است که ما آنرا یک فن آوری توانا می دانیم و هم اکنون در زمینه های مختلف تحقیقاتی از علم مواد گرفته تا راه کارهای زیست محیطی در جهت سوخت پاک و نیز دارو سازی تحت استفاده است. این [فن آوری] دامنه بسیار گسترده ای دارد.
رادنیتسکی گفت: "ایالات متحده طرح ملی نانوتکنولوژی را در سال 2001 آغاز کرد و طی چند ماه کشورهای متعددی طرح نانوتکنولوژی خود را آغاز کردند. در حقیقت [اقدام ایالات متحده] به منزله نقطه شروعی برای سایر کشورها بود. ما نوری بر این مقوله که فکر می کنیم توانایی های بسیاری دارد تاباندیم و بقیه دنیا به نظر می رسد که متوجه این امر شدند.
اطلاعات بیشتر درباره نانوتکنولوژی در تارنمای ابتکار ملی نانوتکنولوژی در دسترس است.
