20 نوامبر 2009
برزیل، چین، هند و آفریقای جنوبی بر روی نوآوری های تحقیقاتی کار می کنند
واشنگتن – به گفته دانشمندان، نانو تکنولوژی، علم در مقیاس اتم ها و مولکول ها، می تواند راه های جدیدی را در اختیار کشورهای در حال توسعه برای تشخیص و درمان بیماری ها و دسترسی به آب بهداشتی قرار دهد. به شرط آنکه دولت ها، سازمان های غیر دولتی و صنایع برای به کارگیری این تکنولوژی برتر در این موارد همکاری کنند.
نانوتکنولوژی، توانایی دیدن، اندازه گیری، کنترل و تولید موارد مختلف در مقیاس یک تا صد نانومتر است. نانومتر یک بیلیونیوم متر است؛ قطر یک صفحه کاغذ در حدود صد هزار نانومتر است.
به گفته پیترسینگر، دانشمند ارشد مرکز بهداشت جهانی مک لالین – راتمن و استاد پزشکی دانشگاه تورنتو در نشست 27 فوریه با عنوان "استفاده از نانوتکنولوژی برای بهبود مراقبت های بهداشتی در کشورهای در حال توسعه"، نانوتکنولوژی توانایی ایجاد مزایای بهداشتی بی شماری را برای بیش از پنج میلیارد نفر در کشورهای در حال توسعه دارد.
این نشست را دو مرکز بین المللی و وودرو ویلسون ترتیب داده بودند.
نانو تکنولوژ ی تقریباً در تمامی صنایع ، الکترونیک، اپتوالکترونیک، انرژی، فناوری اطلاعات، توسعه مواد، حمل و نقل، داروسازی و پزشکی کاربرد دارد.
به مقاله مربوط مراجعه شود.
این فناوری نوظهور، دانشمندان مختلفی از جمله، پزشکان، شیمی دانان، مهندسان و بیولوژیست ها را به خود مشغول کرده است. بیش از 400 محصول مصرفی نیز با استفاده از نانوتکنولوژی تولید شده اند.
نانو تکنولوژی و کشورهای در حال توسعه
در سال 2005 ، گروه سینگر در تورنتو تحقیقی ر ا منتشر کرد که ده فناوری نانو را که کشورهای در حال توسعه در آینده نزدیک از آنها بهره خواهند برد، مشخص و رتبه بندی کرده بود.
در بالای فهرست ، تجهیزات نانو تکنولوژی مربوط به ذخیره انرژی، تولید و تبدیل، افزایش میزان تولید محصولات کشاورزی، بهداشت آب و تشخیص و درمان بیماری ها قرار داشت. این تحقیق هم چنین نشان داد که تحقیقات بسیاری مربوط به نانوتکنولوژی و فعالیت های توسعه آن در بیشتر کشورهای در حال توسعه در حال انجام است و آنها از نوآوری های خود در این زمینه برای حل مشکلات ضروری خود استفاده می کنند.
به گفته اندرو مینارد، مشاور علمی پروژه فناوری های نانو، " در کشورهایی مانند برزیل، هند، چین و آفریقای جنوبی، نو آوری های شاخصی در زمینه نانوتکنولوژی وجود دارد که می توان از آنها برای حل مشکلات مردم فقیر این کشورها استفاده کرد."
در مقاله "نانو تکنولوژی و جهان در حال توسعه " در سال 2005 که محصول مطالعه گروه سینگر است، وی می گوید که وزارت علوم و فناوری هند در فاصله زمانی 2004 تا 2009 ، بیست میلیون دلار برای نوآوری های علمی و تکنولوژیکی هزینه خواهد کرد.
تعداد تجهیزات ثبت شده مجهز به نانوتکنولوژی چین در مقام سوم، پس از ژاپن وآمریکا، قرار دارند. در برزیل ، بودجه تخصیص یافته برای فناوری نانو در2004 تا 2007 در حدود 25 میلیون دلار بود.
"مبتکران نانو تکنولوژی آفریقای جنوبی"، شبکه ای داخلی از تحقیقات دانشگاهی در زمینه نانو تکنولوژی است و دیگر کشورهای در حال توسعه ، مانند تایلند ، فیلیپین ، شیلی ، آرژانتین و مکزیک نیز به دنبال دست یابی به این فناوری هستند.
نانو تکنولوژی و بیماری ها
در آمریکا، موسسه ملی بهداشت (NHI)، موسسه ملی سرطان(NCI)، موسسه ای برای حرکت سریعتر تحقیقات در زمینه سرطان، از آزمایشگاه به کلینیک ها را تاسیس کرده اند.
مدیر این مرکز، پیوتر گراد زینسکی می گوید: " نانو تکنولوژی می تواند مراقبت های بهداشتی در کشورهای در حال توسعه را دگرگون کند و درمان را برای بیماری هایی که سالانه جان میلیونها نفر را در سراسر جهان می گیرند بیشتر در دسترس قرار دهد."
تجهیزات پزشکی و مواد پزشکی مجهز به نانو تکنولوژی به گفته او نقش حیاتی و مهمی را در بهبود روشهایی خواهند داشت که با آنها سرطان و دیگر بیماری ها تشخیص و درمان می شود و در نهایت از گسترش یا به وجود آمدن آنها جلوگیری یه عمل می آید.
برای مثال ممکن است روزی شهروندان بنگلادشی بتوانند آب آلوده را در بطری های شفاف ارزان قیمت قرار دهند و با گذاشتن آنها در معرض نور آلودگی آب را از بین ببرند، یا پزشکان در مکزیک واکسن هایی برای بیماران خود تجویز کنند که از راه استنشاق مصرف شوند و نیاز به نگهداری در یخچال نداشته باشند.
به گفته گرادزینسکی ، این چالش ها شامل پیچیدگی های موجود در استفاده از این درمان ها دردرمانگاه ها و هزینه مراقبت می شود.
به همین دلیل استفاده از روش های درمانی با فناوری نانو ممکن است در بعضی از کشورهای در حال توسعه به زمان بیشتری نیاز داشته باشد.
برخورد با چالش های جهانی
برای کمک به جلب حمایت جامعه بین الملل از تجهیزات دارای فناوری نانو و حل چالش های توسعه در کشورهای در حال توسعه ، سینگر و گروهش طرحی را به نام " برخورد با چالش های جهانی با استفاده از فناوری نانو " ایجاد کرده اند.
این طرح سازمانی که شبیه به موسسه ملی بهداشت و موسسه چالش های بهداشت جهانی بیل و ملیندا گیتس است ، بودجه خود را از طریق موسسات داخلی و بین المللی و از طریق همکاری میان موسسات در کشورهای توسعه یافته و در حال توسعه در زمینه نانو تکنولوژی تامین خواهد کرد. وظایف این سازمان ها شامل کمک رسانی به مردم کشورهای فقیر و ثروتمند با هزینه های بسیار کمتر است . به گفته مینارد ، این امر همچنین مستلزم توجه به خطرات احتمالی است که نانوتکنولوژی پیش روی انسان و محیط زیست می گذارد.
متن کامل مطالعه گروه سینگر "نانو تکنولوژی و جهان در حال توسعه " در سال 2005 در تارنمای زیر در دسترس است.
http://medicine.plosjournals.org/perlserv/?request=get-document&doi=10.1371/journal.pmed.0020097
اطلاعات بیشتر درباره نانوتکنولوژی های نوظهور در تارنماهای زیر در دسترس است.
http://www.nanotechproject.org
اطلاعات بیشتر درباره اتحادیه نانوتکنولوژی موسسه ملی بهداشت و موسسه ملی سرطان برای مبارزه با سرطان در تارنمای موسسه ملی بهداشت در دسترس است.