23 ژوئيه 2010

مسلمانان کارولینای شمالی هویت خود را با به تصویر کشیدن پورتره های خود بیان می کنند

تاد دریک، هنرمند، برای برطرف کردن دریافتهای نادرستی که رسانه ها به وجود آورده اند با مسلمانان کار می کند

امام تامر متکبر معتقد است که شخصیت سوپرمن به بهترین نحو داستان زندگی او را بیان می کند.

مایکل اِسکات بورتوت
عضو هیئت تحریریه America.gov

واشنگتن- یک نمایشگاه عکاسی در کارولینای شمالی به مسلمانان این ایالت فرصت می دهد تا داستان های خود را تصویر به تصویر بیان کنند.

طرح Esse Quam Videri که به لاتین به معنی "بودن به جای تظاهر به بودن" است، مجموعه ای از پورتره های آمریکایی های مسلمان است که در دانشگاه کارولینای شمالی (UNC) در چاپل هیل به نمایش گذاشته شده است.

این مجموعه با به تصویر کشیدن جامعۀ مسلمان کارولینای شمالی، متشکل از 20 عکس که توسط هنرمند تاد دریک گرفته شده اند، افزایش درک میان آمریکایی های مسلمان و همسایگانشان را هدف قرارمی دهد.

تامر متکبر، امام مسجد المؤمنین در شهر اِستیت ویل، کارولینای شمالی، چنان تحت تأثیر طرح دریک قرار گرفت که مصمم شد در آن شرکت کند.

متکبر گفت: "رسالت او تنها به عر ضۀ هنر محدود نمی شد. او می خواست که مردم درک بهتری از اسلام پیدا کنند."

تصاویر تنها یکی از ابعاد این نمایشگاه را تشکیل می دهند. از هر یک از شرکت کنندگان خواسته شده است که شرحی از هویت مسلمان خود ارائه دهند. برخی از داستان ها گرامیداشت و برخی دیگر روایتی از تنازع و کشمکش ند. آنچه که در این نمایشگاه پدیدار می شود، تصویری از آمیختگی مسلمانان در تار و پود آمریکا از دیدگاه خودشان است.

متکبر که در دوران جنبش حقوق مدنی در فلوریدا بزرگ شد و تحت نفوذ آموزش های مالکوم ایکس و واریث دین محمد قرار داشت گفت که عکس او نشان دهندۀ رشد و تکاملش به عنوان یک مسلمان است.

متکبر گفت: "من قرآن را خواندم، و آموختم که هیچ جایگاهی برای تنفر وجود ندارد و بخشایش بهترین رویکرد است. من به تاد گفتم که احساس سوپرمن بودن می کنم زیرا از هیچکس متنفر نیستم. من مشکلی با مسیحیان یا انجیل یا اروپایی ها ندارم. من واقعاً احساس آزادی سوپرمن بودن را می کنم."

دریک، هنرمند مقیم در مرکز ابتکارات جهانی در دانشگاه کارولینای شمالی قصد دارد تصویری را که رسانه ها از اسلام به وجود آورده اند، به چالش بکشد.

دریک گفت: "ما با این تصور عظیم یکپارچه که از اسلام در ذهن غیرمسلمانان به وجود آمده است روبرو هستیم، و من قصد دارم که از هنر برای ازمیان بردن این ذهنیت استفاده کنم." وی افزود که آمریکایی های مسلمان دقیقاً همانند دیگران هستند. "آنهاعاشق بسکتبالند، به جامعه شان خدمت می کنند، آنها با تبعیض نژادی مبارزه می کنند، آرزوهایی در سر دارند و خواهان صلح جهانی هستند- اینها پیام هایی هستند که به نظر من شرکت کنندگان می خواهند به گوش دیگران برسانند."

“برای نوشمیه خان، دانشجوی دانشگاه کارولینای شمالی، بیان کردن هویت مسلمان از طریق این طرح کار چالش انگیزی بود.

خان گفت: "به خاطر می آورم وقتی که باید می نشستم و دربارۀ کاری که می خواستم برای پورترۀ خود انجام دهم، نمی توانستم به هیچ چیز پرمفهومی فکر کنم. ولی هر چه بیشتر به شیوۀ شکل گرفتن هویتم به عنوان یک مسلمان، به عنوان یک آمریکایی، به عنوان یک پاکستانی فکر می کردم، بیشتر به این مسئله پی بردم که هویت مرا چه چیزی تشکیل می دهد."

عکس نوشیمه خان از فرهنگ هایی که بر شخصیتش نفوذ دارند، خبر می دهد.

به تصویر کشیدن هر عکس، خود داستانی است. در برخی از موارد، مسلمانان کارولینای شمالی که از طرح دریک آگاهی پیدا کرده بودند، عکس های خود و حتی نقاشی هایی را که از خود کشیده بودند برای او فرستادند. ولی در بیشتر موارد، دریک با شرکت کنندگان ملاقات کرد و با یکدیگر عکس ها را تهیه کردند.

خان با دریک همکاری کرد تا تصویری را از خود به وجود آورد که نیروهایی را که به هویت او شکل داده اند به نمایش بگذارد.

خان گفت: "این عکس فرضاً باید نشان دهندۀ نیروهای فرهنگی گوناگونی باشد که مرا به خود جذب کردند. یکی از دست ها مرا به سوی هویت آمریکایی، و دست دیگر مرا به سوی هویت پاکستانی ام می کشد و من سعی می کنم که میان این دو تعادلی را پیدا کنم."

اگر عکس خان حاکی از پیدا کردن تعادل است، پس عکس جمال کالالا حاکی از وفق پذیری در شهر کوچک تایلورزویل است.

یک پزشک آمریکایی سوری تبار، اهل شهر حلب، همراه با زنی که همسایه و نیزیکی از بیماران اوست به تصویر کشیده شده است. او از سالخوردگان و بیماران خانگی دیدن می کند و احترام جامعه را بدست آورده است. اهالی شهر برای سپاسگزاری از خدمات او برایش میوه و سبزیجات تازه هدیه می آورند.

او با شوخ طبعی با مسئلۀ مذهب برخورد می کند.

کالالا گفت: "وقتی مردم از من می پرسند  به کدام کلیسا می روم، به آنها پاسخ می دهم که من یک مسلمان پاپتیست جنوبی هستم."

نخستین باری که کالالا از طرح دریک آگاهی پیدا کرد، در مسجد امام متکبر برای شرکت در نماز جمعه بود. او گفت، آمریکایی هایی با دیدن نمایشگاه مطالب بسیاری را خواهند آموخت.

کالالا گفت: "مسلمانان ممکن است ظاهراً کمی متفاوت از آنها به نظر آیند، شما ممکن است موهای یک زن مسلمان را نبینید چون روسری بر سر دارد، ولی این امر فرقی میان او و یک فرد خوب دیگر ایجاد نمی کند. این نمایشگاه ممکن است درهایی را به روی مردم باز کند به طوری که آنها بگویند، ‘صبر کنید ببینم، من باید از دیدگاه دیگری به این افراد نگاه کنم.’ آنها ممکن است با مسلمانان دوستی ایجاد کنند و یا با آنها به کسب و کار بپردازند...."

اگر چنین اتفاقی رخ دهد، این طرح به هدف خود که ایجاد و افزایش تفاهم است، دست خواهد یافت.

این نمایشگاه تا نهم سپتامبر در مقر کنونی آن برگزار خواهد شد و از یازدهم سپتامبر به دانشگاه کشاورزی و فن آوری کارولینای شمالی انتقال خواهد یافت. دریک گفت در تلاش است تا این نمایشگاه را در ایالتهای آرکانزا و ایندینا نیز برگزار کند و امیدوار است که آن را در سراسر کشور و خارج از کشور نیز به نمایش گذارد.

خان گفت که در این میان، این نمایشگاه از جایگاه مسلمانان در جامعۀ آمریکا به مردم آگاهی خواهد داد.

خان گفت: "من احساس می کنم که این نمایشگاه به فرهنگ جدیدی که در آمریکا دربارۀ هویت مسلمانان آمریکایی در حال شکل گرفتن است آگاهی می رساند، و  نشان می دهد که مسلمانان خود را با آمریکا وفق داده و با جامعه یکپارچه شده اند. ما دیگر بیگانگانی از کشورهای خارجی نیستیم."