27 اکتبر 2009

نیویورک چهارصدمین سالروز سفر هادسون را جشن می گیرد

شهر نیویورک از قرن ها پیش تا کنون با کمک مهاجران پیشرفت کرده است

رالف دانهایزر
گزارشگر ویژه

واشنگتن – در سپتامبر 1609، هنری هادسون و کارکنان کشتی وی، به نام هالفمون، موظف به یافتن راه کوتاه تر آبی از اروپا به هند شد و به این منظور به سوی بندر مقصدی حرکت نمود که تبدیل به مقر شهر نیویورک شد و سپس به کشف رودخانه ای ادامه داد که بعدها به افتخار وی به نام رودخانه هادسون موسوم گشت.

سفر وی مسیری را در طول چهار قرن بعد برای میلیون ها مهاجر، عمدتاً از اروپا مهیا ساخت؛ مهاجرانی که نیویورک را تبدیل به مرکز فعالیت های مالی، مُد، سیاست، تبلیغات و هنر کردند.  

در واقع، سفر هادسون، یک مرد انگلیسی که برای یک شرکت هلندی دریانوردی می کرد، و کشفیات محدود دیگری که قبل از وی توسط  کشفیات جیووانی دا ورازانو، مرد ایتالیایی که توسط فرانسوی ها استخدام شد، زمینه ای برای تنوع مهیا نمود که پدید آمدن نیویورک را به عنوان یکی از بزرگترین شهرهای جهان ممکن ساخت. 

اکنون هر دو کشور هلند و ایالات متحده، چهارصدمین سالگرد رسیدن هادسون را به مقصد – اتفاقی که موجب حاکمیت پنجاه سالۀ هلندی ها بر آن ناحیه تحت نام نیو آمستردام شد که بعدها به دست انگلیسی ها افتاد و تبدیل به نیویورک شد – جشن می گیرند.

برای نمونه، به عنوان بخشی از مراسم یادبود، ساکنان نیویورکی از اجرای نمایش ویژه ای که توسط یوهانس ورمیر، به نام میلک مِید، که از موزه ریجیکس به امانت گرفته شد، لذت بردند. نسخه ای از هالفمون بر رودخانه هادسون رفت و آمد می کند. در هلند، خزانه داری سلطنتی هلند در اتریخت سکه ای را به یاد بود هالفمون ضرب نموده است.    

نقطه برجسته جشن و سرور در 8 سپتامبر بود که هیلاری رادهام کلینتون، وزیر امور خارجه ایالات متحده و میچل برومبرگ، شهردار نیویورک، ورود شاهزاده ویلم الکساندر از هلند و پرنسس ماکسیما همسر وی را به شهر نیویورک برای شرکت در مراسم در اینترپید، پایگاه هوایی جنگ جهانی دوم که به موزه در اسکله لنگرگاه رودخانه هادسون تبدیل شده است، استقبال کردند.     

کلینتون از نیویورک به عنوان "نه تنها بزرگترین شهر در دنیا .... بلکه هنوز به عنوان راهنمای آزادی، تنوع، هیجان و تحرک،" یاد نمود. وی دوستی و اتحاد  دیرینه بین ایالات متحده و هلند را، دو کشوری که "از روزی که برای اولین بار هالفمون در افق ظاهر گشت، به یکدیگر مرتبط هستند،" تجلیل نمود. 

هنری استرن، عضو سابق شورای شهر و مسئول پارک ها اظهار داشت: "نیویورک همواره برای مهاجرین بهترین نقطه ورودی به ایالات متحده بوده است . این کشور، کشوری است که واقعاً توسط مهاجرین ساخته شده است و نیویورک نقش خوش آمد گوئی خاصی دارد. در اینجا است که آنها زبان یاد می گیرند و وجه آمریکایی بودن را کسب می کنند که به آنها اجازه می دهد در هرکجا که مستقر می شوند، موفق شوند." 

والتر، پدر استرن، که سازنده چادر بود، از آلمان در سال 1926 به نیویورک مهاجرت کرد. 

درحالیکه یافتن فرصت های جدید همواره محرک تازه واردین بوده است، اما در طول زمان ترکیب کشور محل زیست اولیه مهاجران همراه با تغییر شرایط و وسایل حمل و نقل در این کشورها تغییر کرده است.    

قرن نوزدهم شاهد موج عمده ای از مهاجرت ایتالیایی ها، ایرلندی ها، و یهودیان اروپای شرقی بود که از طریق نیویورک به ایالات متحده آمدند. گروه بزرگی از مهاجرین یهودی در دهه 1930 از آلمان نازی به ایالات متحده گریختند.  

ژوزف برگر، خبرنگار روزنامۀ نیویورک تایمز و نویسندۀ کتاب "جهانی در یک شهر: سفر جهان از طریق واحدهای همسایگی نیویورک،"(1) گفت که به طور کلی، 60 درصد ساکنان شهر نیویورک مهاجرین و یا کودکان مهاجرین هستند. برگر در اتحاد شوروی به دنیا آمده است و با والدین خود به نیویورک مهاجرت کرد.   

اداره برنامه ریزی شهر نیویورک گزارش می دهد که نسبت افراد متولد خارج در جمعیت شهر دو برابر شده و از 18.2 درصد در سال 1979 به 36.6 در صد در سال 2005 افزایش یافته است.  

در همان حال، منشاء مهاجرین به شدت تغییر کرده است. در 1970، کشورهای اصلی مهاجر فرست ایتالیا، لهستان، اتحاد شوروری، آلمان، ایرلند، کوبا، جمهوری دومنیکن، انگستان، استرالیا و جامائیکا بوده اند. در سال 2000، ده کشور اول مهاجر فرست عبارت از جمهوری دومنیکن، چین، جامائیکا، مکزیک، گویان، اکوادور، هائیتی، توباگو و ترینیداد، هند و کلمبیا بودند. در حال حاظر در این شهر با 170 زبان صحبت می شود.

جزیرۀ اِلیس در بندر نیویورک که در حال حاظر مکان یک موزه است، از سال 1892 تا 1924، در زمانی که عمدتاً مهاجرین از طریق دریا وارد می شدند، محل ورود 12 میلیون مهاجر بوده است.      

بسیاری از مهاجرینی که از محل جزیرۀ اِلیس وارد شده اند در آمریکا موفق بوده اند، از جمله این افراد می توان از افراد زیر نام برد: ایزاک آسیموف، رمان نویس از روسیه، ابراهام بیمه، شهردار سابق شهر نیویورک از انگستان، ایروینگ برلین، موسیقیدان از روسیه سفید، کلودت کولبر، هنرپیشه از فرانسه، جورج کریستوفر، شهردار سابق سانفرانسیسکو از یونان، فلیکس فرانکفورتر، دادستان سابق دادگاه عالی از اتریش، باب هوپ، کمدین از انگستان، واندا لندووسکا، هنرمند هارپ نواز از لهستان، دالیپ سینگ ساوند، نماینده سابق کنگره از هند، و بن شان، نقاش از لیتوانی.   

در فاصله کمتر از یک کیلومتر، در جزیرۀ آزادی، مجسمه آزادی قرار دارد. این هدیه که از مردم فرانسه در سال 1886 در این مکان نسب گشت، به تازه واردین به شهر نیویورک خوش آمد می گوید.  

برای اطلاعات بیشتر به نشریۀ الکترونیکی "مهاجران به جریان اصلی جامعه می پیوندند" مراجعه کنید.

http://www.america.gov/publications/ejournalusa/0208.html

برای دیدن عکس هایی از تحولات شهر به تارنمای زیر مراجعه کنید.

http://www.america.gov/multimedia/photogallery.html#/4110/american_people

_________________________________________________________________

1.         The World in a City: Traveling the Globe Through the Neighborhoods of the New New York