12 نوامبر 2009

روز سربازان کهنه کار، از کسانی که در ارتش ایالات متحده خدمت کرده اند قدردانی می کند

مراسم رژه، جشن و تجلیل در سراسر ایالات متحده برگزار می شود

واشنگتن – روز 11 نوامبر در ایالات متحده روز گرامیداشت سربازان است و مراسم رژه، جشن و قدردانی از سربازان به منظور ادای احترام به تمام کسانی که در ارتش ایالات متحده خدمت کرده اند در شهرهای کوچک و بزرگ برگزار می گردد.

پرزیدنت اوباما گفت "سربازان آمریکایی شایستۀ قدردانی و احترام عمیق ما هستند. نظامیان کشور ما بهترین و باهوش ترین ها هستند که در دوران جنگ و صلح به ارتش می پیوندند، در سخت ترین شرایط با افتخار خدمت می کنند، و فداکاری هایی انجام می دهند که بسیاری از ما حتی نمی توانیم تصور کنیم. (به بیانیۀ رئیس جمهوری به مناسبت روز سربازان کهنه کار مراجعه کنید)

امسال، طبق روال معمول، آمفی تئاتر بنای یادبودی که گرداگرد آرامگاه سربازان گمنام گورستان آرلینگتون، در حاشیه واشنگتن بنا شده، کانون و مرکز مراسم و مناسبت های روز ملی سربازان کهنه کار است. مراسم این روز مدت هاست که به همین شکل انجام می شوند: دسته مرکب گارد پرچم متشکل از اعضای کلیه بخش های نیروهای مسلح مراسم ادای احترام نظامی و "پیش فنگ" را در آرامگاه به جای می آورد، رئیس جمهوری تاج گلی تقدیم می کند و شیپور چی قطعه "تپس" را می نوازد؛ نوای به یاد ماندنی شیپوری که در مراسم خاک سپاری نظامیان ایالات متحده نواخته می شود.

در سال 1958، دو سرباز گمنام آمریکایی کشته در جنگ، یکی در جنگ جهانی دوم و دیگری در جنگ کره، در گورستان آرلینگتون در کنار سرباز گمنام جنگ جهانی اول که در سال 1921 در آنجا دفن شد به خاک سپرده شدند. و در سال 1984، نظامی گمنامی از جنگ ویتنام نیز در کنار آنها آرام گرفت. اینها، نماد همه آمریکایی هایی هستند که جان خود را در جنگ های این کشور فدا کرده اند. (بقایای سرباز گمنام جنگ ویتنام در سال 1988 از قبر خارج شد؛ او با یک سلسله آزمایش های ژنتیک شناسایی و بقایای او در گورستان دیگری دفن شد. این قبر از آن زمان تاکنون خالی مانده است.)

سالروز پایان جنگ جهانی اول، روز سربازان کهنه کار نامگذاری می شود

پیشتر، روز پایان جنگ بزرگداشت سالروز پایان جنگ جهانی اول بود که با آتش بس ساعت 11 قبل از ظهر روز 11 نوامبر سال 1918 – "یازدهمین ساعت یازدهمین روز یازدهمین ماه" – رقم خورد.

پرزیدنت وودرو ویلسون نخستین سالروز پایان جنگ را همان سال بعد اعلام کرد و بدعت حال و هوای شاخص مراسم بزرگداشت آمریکا در سال های بعد گذاشته شد. او گفت که این روز تعطیل "پر از غرور و افتخار به دلاوری آنهایی که در خدمت به کشور جان خود را از دست دادند و مملو از شکر و قدردانی پیروزی است، چون ما را از گرفتاری رها کرد و فرصتی شد تا آمریکا همدلی اش با صلح و عدالت را در شورای کشورها به نمایش بگذارد."

پیام صلح و همبستگی جهانی روز پایان جنگ در سال 1926 با نامگذاری رسمی این روز تکرار شد. کنگره با تصویب قطعنامه ای از رئیس جمهوری خواست دستور دهد در روز 11 نوامبر پرچم آمریکا بر کلیه ساختمان های دولتی و عمومی افراشته شود و از شهروندان بخواهد که "این روز را در مدارس و در کلیساها یا اماکن دیگر با برگزاری مراسم روابط دوستانه با ملت های دیگر جشن بگیرند."

کنگره در اقدام بعدی در سال 1938 روز پایان جنگ را به نام آرمان صلح جهانی تعطیل رسمی اعلام کرد.

اما آرزوی ویلسون که جنگ جهانی اول "جنگ پایان بخش جنگ" شود کمی بعد با وقوع درگیری های جدید در اروپا از بین رفت. ایالات متحده در سال 1941 بود که وارد جنگ جهانی دوم شد. بیش از 16 میلیون آمریکایی در این جنگ شرکت کردند؛ از 407 هزار تلفات بیش از 292 هزار تن در حین نبرد کشته شدند.

در جستجوی راهی برای ادای احترام به این 16 میلیون نفر و دیگرانی که در سایر جنگ های کشور خدمت کرده بودند، کنگره و پرزیدنت دوایت آیزنهاور در سال 1954 تعطیلی ملی 11 نوامبر را روز سربازان کهنه کار نامگذاری کردند. آیزنهاور در اولین بیانیه روز سربازان کهنه کار نوشت، "در آن روز، بیایید از صمیم قلب فداکاری های آنانی را به یاد بیاوریم که با آن شجاعت در دریا، در هوا، و در سواحل بیگانه جنگیدند تا آزادی ما را حفظ کنند." او افزود، "و بیایید برای باری دیگر خودمان را در خدمت ترویج صلح پایدار قرار دهیم تا تلاش های آنها به هدر نرود."

تام بروکاو، ژورنالیست تلویزیونی در سال 1998 در کتاب فوق العاده ترین نسل[i] بر فداکاری های سربازان کهنه کار نسل جنگ جهانی دوم تأکید کرد و آنها را فوق العاده ترین نسلی خواند که جوامع مختلف تاکنون به بار آورده اند. در همان سال، استیون اسپیلبرگ، کارگردان سینما، سربازان آمریکایی را در فیلم نجات سرباز رایان[ii] به تصویر کشید؛ کلینت ایستوود نیز با دو فیلم نامه های ایوو جیما[iii] و پرچم های پدرانمان[iv] همین کار را در مورد نیروهای منطقه اقیانوس آرام کرد.

در مه 2004، سربازان کهنه  کار سالخورده ولی سرافراز در مراسم گشایش بنای یادبود ملی جنگ جهانی دوم در گردشگاه ملی واشنگتن، بین بنای یادبود لینکلن و بنای یادبود واشنگتن شرکت کردند.

در سال 2007، فیلم مستند 15 ساعته ای از کن برنز[v] با عنوان جنگ[vi] مصاحبه های ده ها سرباز کهنه  کار جنگ جهانی دوم را ارائه داد. برنز اظهار داشت که یکی از دلایل او برای ساختن این فیلم این بود که سربازان کهنه  کار جنگ جهانی دوم با آهنگ فزاینده ای در حال مرگ بودند. او گفت، "از اینکه این خاطرات را از دست می دادیم درد می کشیدم."

گورستان ملی آرلینگتون یکی از بیش از 130 گورستان ملی در سرتاسر ایالات متحده و پورتوریکو است که قریب به 3 میلیون قبر را در خود جای می دهند.

بنای یادبودی در نزدیکی گردشگاه ملی به جنگ کره اختصاص دارد که از 19 حجم فولاد ضد زنگ ساخته شده که هر یک از آنها مجسمه دسته ای سرباز در حال گشت زنی است. بیش از 54 هزار سرباز آمریکایی در این جنگ سه ساله کشته شدند. این بنای یادبود در سال 1995 افتتاح شد.

بنای یادبود سربازان کهنه  کار ویتنام – در باغ های کانستیتوشن در نزدیکی گردشگاه ملی – دو دیوار ساخته شده از سنگ گرانیت براق است که اسامی بیش از 58 هزار نظامی کشته یا مفقود جنگ ویتنام بر روی آن حک شده است. اسامی هشت نظامی زنی که در جنگ ویتنام کشته شدند نیز روی این دیوار که ساخت آن در سال 1982 به پایان رسید حک شده است. (به مقاله "Maya Ying Lin،" شرح حال طراح بنای یادبود سربازان ویتنام مراجعه کنید.)

بنای یادبود زنان ویتنام در سال 1993 افتتاح شد. در چند متری بنای یادبود اصلی قرار دارد و از مجسمه سه زن تشکیل شده که یکی از آنها در حال مراقبت از یک سرباز است. بیش از 265 هزار زن آمریکایی در جریان جنگ ویتنام خدمت نظام کردند.

دایان کارلسون اونز، مؤسس و رئیس بنیاد یادمان زنان ویتنام که خود در جنگ ویتنام به عنوان پرستار ارتش خدمت کرده است می گوید، "یادمان زنان ویتنام، با تجلیل از زنانی که در دوران جنگ ویتنام در نیروی نظامی خدمت کردند، راه را برای قدردانی از زنان بسیاری که امروز در نیروهای مسلح کشور خدمت می کنند هموار کرد."

بر اساس آمار اداره سرشماری کشور، جمعیت سربازان کهنه کار ایالات متحده در حدود 23.2 میلیون نفر است. قریب به 657 هزار سرباز کهنه کار در سال 2008 فوت کردند، یعنی میانگین 1800 نفر در روز.

برای اطلاعات بیشتر به “Veterans’ Wartime Memories Find Home in Library of Congress“ و به تارنمای Veterans History Project کتابخانه کنگره مراجعه کنید که مجموعه ای از روایت های دسته اول تجربیات سربازان کهنه  کار است.

همچنین به مقاله “Memorial Day Holiday Honors American War Dead“ و به تارنمای سازمان امور سربازان کهنه  کار مراجعه کنید.

1.        The Greatest Generation

2.        Saving Private Ryan

3.        Letters from Iwo Jima

4.        Flags of Our Fathers

5.        Ken Burns

6.        The War