30 سپتامبر 2009
واشنگتن- هنگامی که دیپلماتها در اول اکتبر در ژنو با نمایندگان ایران دیدار می کنند، از ایران خواهند خواست تا برای اثبات صحت بیانیه های بسیار خود دایر براین که فعالیت های هسته ای آن کشور صرفا برای مقاصد مسالمت آمیز است، دلیل ارائه دهد.
نمایندگان اعضای دائمی شورای امنیت سازمان ملل – انگلستان، چین، فرانسه، روسیه و ایالات متحده به اضافۀ آلمان، که غالبا از آنها به عنوان گروه 1+5 یاد می شود، در نشستی که به وسیلۀ خاویر سولانا، نمایندۀ عالی سیاست خارجی و امنیتی مشترک اتحادیۀ اروپا سازمان داده شده است، با همتایان ایرانی خود شرکت خواهند کرد.
هیلاری کلینتون، وزیر امور خارجه، در 25 سپتامبر طی مصاحبه ای با تلویزیون سی بی اس گفت "ایرانی ها مصرانه می گویند، نه نه، این فقط برای مقاصد صلح آمیز است."
وی افزود: "آنچه را که این نشست باید بیازماید این است: خیلی خوب، ثابتش کنید. پافشاری نکنید، ثابتش کنید. و ما مراقب خواهیم بود که آنها چه حرفی برای گفتن دارند."
وزیر امور خارجه گفت: "ایران از حق استفاده از انرژی هسته ای برای مقاصد مسالمت آمیزغیرنظامی با رعایت تدابیر ایمنی و نظارت مناسب بر خوردار است، ولی حق داشتن یک برنامۀ سلاح های هسته ای را ندارد."
افشای اخیر تأسیسات هسته ای سری و زیر زمینی نزدیک شهر قم، به نگرانی بین المللی دامن زده است. به گفتۀ مقامات دولت اوباما، چنین به نظر می رسد که تاسیسات یاد شده برای غنی سازی اورانیوم که بعدا بتوان از آن برای تولید سلاح های هسته ای سود جست، طراحی شده است. به مقالۀ “ United States Has Known of Iranian Facility “for Several Yearsنگاه کنید.
کلینتون گفت" :این مسئله ای بسیار جدی است" و بارِ ارائۀ دلیل بر دوش ایران است. "آنها باید به این نشست اول اکتبر بیایند و مدارک متقاعد کننده درارتباط با مقاصد برنامۀ هسته ای خود ارائه دهند."
ایرانی ها باید "تمامی سامانۀ [هسته ای] خود را بر روی تحقیق وسیعی که مستلزم ارائۀ واقعیات است بگشایند" و برای بازرسان آژانس بین المللی انرژی اتمی دسترسی ای را که مورد نیاز آنها است فراهم آورند.
کلینتون با ذکر این که نظام جاری تحریم های علیه ایران "نامطمئن" است، گفت" اگر ما جوابی را که انتظار درایم دریافت نکنیم، در آن صورت در همکاری با شرکای خود به سوی تحریم ها حرکت خواهیم کرد."
وی گفت که در برخورد با برنامۀ هسته ای کرۀ شمالی جامعۀ بین المللی "اجماعی را در حول و حوش تحریم های بسیار سخت شکل داد و این امر برخی اطلاعات اضافی در مورد چگونگی اقدام در جبهۀ ایران در اختیار ما گذاشته است."
رابرت گیتس، وزیر دفاع، در 27 سپتامبر به سی ان ان گفت که جامعۀ بین المللی گزینه هایی در مورد انواع تحریم ها علیه ایران، "مشتمل بر تحریم بانکی، بویژه تحریم تجهیزات و فن آوری برای صنایع و نفت و گاز آنها در اختیار دارد."
به گفتۀ گیتس، نشست ژنو فرصتی "ظرف دوهفتۀ آینده" برای وادار ساختن ایران به شروع متابعت از قطعنامه های تصویب شده به وسیلۀ شورای امنیت سازمان ملل در پاسخ فعالیت های هسته ای ایران، پیش از توسل جامعۀ بین المللی به دور تازه ای از تحریم ها، فراهم آورده است.
اما او افزود: "من فکر می کنم همۀ ما به نسبت کوشش ایران برای این که فرصت را از ما بگیرد حساسیم. و بنا بر این هیچکس به این موضوع به عنوان یک جریان بدون پایان نمی اندیشد."
وزیر دفاع در 27 سپتامبر به تلویزیون ای بی سی گفت که فکر می کند ایران می تواند "ظرف مدتی بین یک تا سه سال " به یک سلاح هسته ای دست یابد.
بنا به اظهار گیتس، این امر دارای اهمیتی حیاتی است که گروه 1+5 بتواند ایران را متقاعد کند که "با سعی در دستیابی به سلاح های هسته ای، امنیت آنها به جای این که افزایش پیدا کند، کاهش می یابد."
در کاح سفید، رابرت گیبز، وزیر مطبوعات، در 29 سپتامبر به خبرنگاران گفت که سیاست تعامل پرزیدنت اوباما با ایران اکنون "به نقطه ای رسیده که ما از جانب دنیا در آستانۀ مقابلۀ رو در رو با مقاصد ایرانیان و برنامۀ هسته ای آنها هستیم."
گیبز افزود: "ما به آنها فرصتی خواهیم داد تا دربرابر دنیا بیان مطلب کنند و از طریق عمل ونه تنها با حرف، مسؤلیت های خود را نشان دهند."
بیل برنز، معاون امورسیاسی وزیر امورخارجه در نشست اول اکتبر نمایندگی ایالات متحده را به عهده خواهد داشت. به گفتۀ گیبز "برنز مدتی زیادی روی این مسئله کار کرده است،" و در دیدار پیشین گروه 1+5 با ایران که در ژوئیۀ 2008 در ژنو صورت گرفت نیز نمایندۀ ایالات متحده بوده است. به مقالۀ زیر نگاه کنید.
“رایس می گوید، ایران در مذاکرات هسته ای جدی نبوده است
http://www.america.gov/st/peacesec-persian/2008/July/20080729084944dmslahrellek0.3344232.html
فیلیپ جی راولی، دستیار وزیر امور خارجه برای امور عمومی در 29 سپتامبر اعلام داشت که هرچند ایالات متحده به طور اصولی به پرداختن به فعالیتهای هسته ای ایران علاقه مند است، در عین حال "پیشنهاد روشنی برای برقراری گفت و شنود با ایران در طیف وسیع تری از مسائل ارائه داده است."
در سالهای اخیر دیپلماتهای آمریکایی و ایرانی با هم گفتگوهایی پیرامون مسائل مورد علاقۀ مشترک، بویژه امنیت و ثبات در افغانستان داشته اند. به مقالۀ زیر نگاه کنید:
برقراری ثبات در افغانستان چالش مشترک آمریکا و ایران
http://www.america.gov/st/peacesec-persian/2009/March/20090324110753idybeekcm0.5905573.html
کراولی گفت که اگر نشست اول اکتبر"موجب گشایش فرایند وسیع تری شود، این امر مورد استقبال ما خواهد بود" اما در این که گروه 1+5 تنها در یک نشست بتواند "به چشم اندازی از آمادگی ایران برای تعامل دست یابد" ابراز تردید کرد.
وی گفت: "اما روشن است که وقتی ما با آنها بر سر میز قرار گرفتیم، حرف آنها را می شنویم [و] از لحن آن به چیزی پی می بریم و سپس ... پرسش واقعی این است که آیا آنها مایلند وارد یک فرایند تعامل شوند."
به گفتۀ کراولی، اگر ایران مایل باشد به نگرانی های جامعۀ بین المللی توجه کند، باید آن را با ارائۀ اطلاعات و دادن دسترسی به جایگاه های هسته ای خود و اقدام"به آن نوع کارهایی که از ایران به عنوان یکی از اعضای پیمان منع گسترش انتظار می رود و در گذشته رغبتی به آن نداشته است، نشان دهد.
وی گفت، ایالات متحده وشرکای آن در گروه 1+5 چشم انتظار "دیداری هستند که به رفع نگرانیهایی که ما داریم بیانجامد. ولی این جریان ... به مدتی وقت نیاز دارد و ما در [اول اکتبر] به یک قضاوت شتابزده مبادرت نخواهیم کرد. "