13 اکتبر 2009
مجامع بين المللی و منطقهای در حال فعاليت روی راه حلها هستند
واشنگتن- حملات اينترنتي، ديگر فقط به خلافهاى تفننى دانش آموزان محدود نميشود. تبهكاران سازمان يافته، رقباى اطلاعاتى و جاسوسان تجارى به نحو فزايندهاى در حال تخريب شبكههاى رايانهاى و تارنماهاى دولتى و خصوصى در سراسر جهان هستند.
نسل جديد مخلل ها ، آژانس هاى دفاعى و امنيتى بسيارى از كشورها را تحت فشار قرار ميدهند. اما همكارى بين كشورهاى هم پيمان، نويدبخش محافظت بهتر در محيط سايبر است.
دنيس بلِير[1]، مدير اطلاعات ملى آمريكا مى گويد كه پیوندهای رايانهاى كنونى راه را براى حملات اينترنتى به منظور صدمه زدن به زيرساختهاى اصلى همچون شبكههاى توزيع برق، لولههاى انتقال نفت و مخابرات، هموار ميكند. به نظر وی ،تمامى كشورها از اين حيث آسيب پذير هستند و حملات موفقيت آميز براى صنعت و دولتها پرهزينه است زيرا اهداف اين حملات دامنه وسيعى را از شبكههاى كنترل ترافيك هوايى گرفته تا بازارهاى بورس، در بر ميگيرد.
وزارت دفاع آمريكا بويژه از جمله اهداف وسوسه انگيزى براى حملات رايانهاى بوده كه از سوى كشورها، موجوديتهاى غيردولتى و اشخاص انجام شده است. در سال 2006، پنتاگون 6 ميليون مورد تلاش براى ورود غيرمجاز را گزارش داد؛ تا سال 2008 اين مقدار به 360 ميليون مورد افزايش يافت.
مهاجمان محيط سايبر در پشت نقابى از گمنامى فعاليت ميكنند: افرادى كه به دنبال نشان دادن توانائى رايانهاى خود می باشند ، شبكهاى تروریستی كه به دنبال پول است، خانوادهاى تبهكار كه به دنبال كسب منفعت است، "هكتيويستها"يى كه بهرههاى سياسى مى برند، دانشجويان كلاس رایانه كه مكلّف ميشوند به شبكهها نفوذ كنند، و آژانس هاى اطلاعاتى خارجى كه بدنبال جمعآورى اطلاعات محرمانه است.
ليندا ميلز[2] رئيس شركت پيمانكار دفاعى نورتروپ گرومان[3]، گفت كه مهاجمان محيط سايبر هميشه سازماندهى مشخصى ندارند و غالباً "با همديگر يكى ميشوند و همكارى ميكنند".
به نظر پيتر بروكز[4]، از بنياد ميراث[5]، اين تهديد از "فعاليت هكرهاى كنجكاو براى عملياتهاى از پيش تعيين شدهاى است كه تحت حمايت دولتها هستند و گستره وسيعى از اهداف امنيتى را در بر مى گيرند".
نوع جديدى از جنگ؟
به گفتهى رئيس آژانس امنيت ملى آمريكا، ژنرال كيت الكساندر[6]، چين و روسيه مشغول توسعه واحدهايى از " جنگجویان محيط سايبر" هستند. به نظر الكساندر، كه فرماندهى يگان سايبر جديد پنتاگون را به عهده خواهد گرفت، كشور چين در محيط سايبر حالت تهاجمى داشته و گردانها و هنگهاى سايبرى را تأسيس نموده است. بر اساس گزارش سال 2008 وزارت دفاع به كنگره درباره قدرت نظامى چين، پشت پرده موج حملات سال 2007 عليه شبكههاى پنتاگون كشور چين بوده است.
بلير، مدير آژانس اطلاعات آمريكا، اظهار داشت كه چين منشأ بيشترين تعداد حملات عليه سازمانهاى آمريكايى بوده است، اما موجوديتهاى غيردولتى مانند گروههاى تروريستى القاعده، حماس و حزب الله نيز در مورد هدف قرار دادن تارنماهاى آمريكا ابراز تمايل كردهاند.
دفاع بين المللى در برابر هكرها
زمانى كه تارنماهاى دولتي، بانكى و رسانهاى استونى در سال 2007 مورد حمله قرار گرفتند، جامعه بين المللى آمادهباش جدى اعلام كرد. مشكل زمانى آغاز شد كه دولت استونى تنديس تجليل از فداكاريهاى سربازان شوروى را كه كشور را از تسلط نازيها آزاد كردند، به جاى ديگرى منتقل كرد. (اين تنديس به مكان كم اهميت ترى منتقل شد، كه باعث روشن شدن آتش خشم در بين روسيها گرديد). طولى نكشيد كه حملات "عدم سرويس دهي" – كه گفته ميشود از سوى روسيه بوده است- شروع به فلج کردن تارنماهاى وزارتخانههاى امور خارجه و دادگسترى استونى كردند و هكرها تارنماى حزب اصلاح طلب نخست وزير را به هم ريختند.
با ادامه يافتن حملات سايبرى در طول هفتههاى متوالي، آمريكا و ناتو گروههايى از متخصصان رايانه را به استونى اعزام كردند. هكرها از طريق اتاقهاى گفتگوى اينترنتى روسى " دستورالعملهايي" را پخش كردند و گزارشها برآورد ميكنند كه 100000 رايانه در اين حملات مورد استفاده قرار گرفتند. پس از آن ناتو مركز مشترك دفاع سايبري[7] را در استونى ايجاد كرد كه فعاليت خود را در ماه مى سال 2008 آغاز نمود.
معاون دبیرکل ناتو، پيتر فلوري[8] اظهار داشت كه حملات سايبرى عليه استونى " انگيزهاى براى تشديد و تقويت" فعاليت جمعى در زمينهى مسائل امنيت محيط سايبر گرديد.
در فوريهى 2009، اعضاى ناتو براى بزرگداشت شصتمين سال تأسيس اين پيمان دور هم جمع شدند. نمايندگان درباره لزوم پرداختن به حملات سايبرى آينده بحث و گفتگو كردند. در نتيجهگيرى نشست سران، رهبران كشورها اعلاميه نشست سران استراسبورگ-كهل[9] سال 2009 را منتشر كردند. اين اعلاميه بر لزوم تقويت نظامهاى ارتباطى و اطلاعاتى پيمان در برابر اين تهديد تأكيد مى كند. ناتو به دنبال همكارى با سازمانهاى بين المللى ذيربط است.
كريس مك لوري[10] از مقامات شركت بين المللى اس آر اِي[11]، كه شركتى در زمينه مشاورت و نرم افزاراست، گفت كه اتحاديه اروپا "بايد چارچوبهاى قانونى موجودى را كه به منظور كشاندن مهاجمان فضاى سايبر به دادگاه طراحى شدهاند، بهبود بخشد".
وى از همكارى بيشتر اتحاديه اروپا با مجمع واكنش به وقايع و گروههاى امنيتي[12] (FIRST) ، سازمانى بين المللى كه به مدت دو دهه فعاليت داشته و در حال حاضر 200 عضو از 42 كشور دارد، طرفدارى ميكند. سازمان جديدترى كه همكارى بين المللى در زمينه پرداختن به تهديدهاى محيط سايبر را تفويت ميكند، شبكه بين المللى نظارت و هشدار[13] است كه 15 كشور در آن مشاركت ميكنند.
آن بوچن[14]، نايب رئيس اتاق بازرگانى آمريكا، در ماه مارس 2009 – درست قبل از اينكه پرزيدنت اوباما اعلام كرد كه فردى را به عنوان هماهنگ كننده امنيت محيط سايبر تعيين خواهد كرد، خطاب به كاخ سفيد گزارشى نوشت و از رويكرد جهانى نسبت به امنيت محيط سايبر، شامل تشريك اطلاعاتى بيشتر در بين كشورها و همكارى بهتر بين المللى براى تعقيب قانونى جرايم محيط سايبر، حمايت كرد.
جيمز لوئيس[15]، كارشناس امنيت محيط سايبر مركز مطالعات راهبردى و بين المللي[16] (CSIS) گفت كه استراليا، فرانسه، ژاپن، سنگاپور و انگلستان در زمينه تلاشهاى جمعى براى حفاظت از شبكههاى رايانهاى كشورها و تارنماها، پيشرو بودهاند.
اما بر اساس گفته خانم مليسا هاتاوي[17]، كه رهبری مرور سياست اخیرمحيط سايبر كاخ سفيد را به عهده داشته است، آمريكا بايد با هم پيمانان جديدى همكارى نمايد. وى گفت كه كشورهاى بيشترى بايد اين اطمينان را حاصل كنند كه شبكههاى پشتيبان امنيت ملى و توسعه اقتصادی آنها، انعطاف پذير و ايمن هستند. مطالعه او از كمك آمريكا به بانك جهانى و صندوق بين المللى پول ، كه سيستم هاى رايانهاى هر دو در حملات سال 2008 هكرها صدمه ديدند، دفاع ميكند.
كاخ سفيد از طريق سازمان همكارى اقتصادى و توسعه[18]، سازمان ايالات آمريكا[19] و گروه آسيا-اقيانوسيه[20] طرحهاى امنيت محيط سايبر را توسعه خواهد داد.
براى اطلاعات بيشتر درباره سياست آمريكا نگاه كنيد به: "همكارى با اتحاديه اروپا براى بهبود امنيت محيط سايبر" و "سخنان پرزيدنت اوباما درباره ايمن سازى زيرساخت سايبر آمريكا".

گزارش سال 2009 تحت عنوان "ايمن سازى محيط سايبر براى چهل و چهارمين رياست جمهوري" (در قالب pdf و با حجم 1 مگابايت) در تارنماى مركز مطالعات راهبردى و بين المللى (CSIS) قابل دسترس است.
نقشهى قابل كليك که اعضاى سازمان FIRST را نشان ميدهد، در تارنماى اين سازمان قابل دسترس است.
1. [1] . Dennis Blair
2. [1] . Linda Mills
3. [1] . Northrop Grumman
4. [1] . Peter Brookes
5. [1] . Heritage Foundation
6. [1] . Keith Alexander
7. [1] . Cooperative Cyber Defense Center
8. [1] . Peter Flory
9. [1] . Strasbourg-Kehl Summit Declaration
10. [1] . Chris McIlroy
11. [1] . SRA International Inc.
12. [1] . Forum of Incident Response and Security Teams (FIRST)
13. [1] . International Watch and Warning Network
14. [1] . Ann Beauchesne
15. [1] . James Lewis
16. [1] . Center for Strategic and International Studies (CSIS)
17. [1] . Melissa Hathaway
18. [1] . Organisation for Economic Co-operation and Development
19. [1] . Organization of American States
20. [1] . Asia-Pacific Forum