06 نوامبر 2009
واشنگتن – بخشی از سفر هیلاری رادهام کلینتون، وزیر امور خارجه، در سفر سه روزه خود به پاکستان، در سعی به بحث و گفتگو با جوانان در باره مسائل و شور و احساسات آنان سپری شد و این امر در گفتگوی شفاف وی با یک دانشجوی پزشکی در لاهور مشخص گشت.
کلینتون در مصاحبه 30 اکتبر خود با شبکه خبری NBC در اسلام آباد گفت: "یک زن جوانی بود که ایستاده بود و شخصاً با من خیلی خیلی مهربان بود، و تمامی چیزهائی که مردم می گویند."
وی افزود: "و ناگهان او مرا به خود آورد و من فکر کردم، "آه خدای من، به یاد 40 سال قبل افتادم، زیرا سعی ما کمک به جوانان است."
زن جوانی که دانشجوی پزشکی دانشگاه کینگ ادوارد بود در جلسه سالن شهر که در دانشگاه کالج دولتی در 29 اکتبر در لاهور برگزار شد، برخاست تا پرسشی را مطرح کند. جلسه تالار شهر بخشی از برنامه سفر وزیر امور خارجه بود که به منظور گفتکو با دانشجویان کالج، شنیدن نگرانی آنها و سعی در درک از آنان برگزار شد.
کلینتون اظهار داشت: "من فکر می کنم اگر من هم جای این دانشجویان جوان بودم – و به خاطر داشته باشید که دانشجویان جوان اکثراً چیزهائی را می گویند که مردم دیگر در باره آن فکر می کنند – من نیز برخی از همان پرسش های سخت را مطرح می کردم ."
کلینتون به شبکه خبری NBC گفت که یکی از دلایل سفر وی به پاکستان و از جمله سخنرانی وی در کالج دولتی به این منظور بود که وی بتواند مستقیماً به سخنان افراد جوان گوش دهد. این موضوع ، مانند ملاقات و تعاملات عادی او با رهبران حکومتی، صاحبان اقتصادی و رهبران قبیله ای در سفر سه روزه خود به اسلام آباد و لاهور، به ماموریت شخصی دیپلماتیک وی باز می گردد.
زن جوان که صحبت های وی با کف زدن دیگر دانشجویان همراه شد، گفت: "سلام خانم. من دانشجوی پزشکی دانشگاه پزشکی کینگ ادوارد هستم. اول از همه، خانم، می خواهم بگویم که شما به چه اندازه ای برای زنان جوان سراسر جهان الهام بخش هستید. خانم از آمدن امروز شما به اینجا بسیار متشکرم."
سپس وی در باره اشتراک اطلاعات مابین ایالات متحده و پاکستان و استفاده از هواپیماهای بدون سرنشین در مناطق دور افتاده پاکستان برای بمباران شورشیانی که حملات به افغانستان و مناطق پرجمعیت پاکستان را انجام می دهند، به تفضیل سئوال نمود. مقامات ایالات متحده معتقدند که عناصر گروه تروریستی القاعده و رژیم سابق طالبان در کوه های هندوکش که پاکستان و افغانستان را از یکدیگر جدا می کند، مخفی هستند و از این مناطق برای انجام عملیات در هر دو سوی مرز استفاده می کنند.
از نظر کلینتون، هرچند وی نتواست به تفضیلی که دانشجویان می خواستند به سئوالات آنان پاسخ دهد، این گفتگو، مودبانه، با احترام و دقیقاً همان چیزی که وی آرزو می کرد، بود. وی گفت: "همه آرزوهای فرو خورده ناگهان فرصت بیان پیدا کرد، و من فکر می کنم این امر نشانۀ خوبی است. بنابراین برای من دقیقاً این چیزی بود که انتظارش را داشتم."
کلینتون یک سرویس جدید خدماتی را، که ایالات متحده با مشارکت شرکت های مخابراتی پاکستانی بر قرار کرده است، اعلام نمود و جوانان قادر خواهند بود با استفاده از این سرویس در باره آنچه که در فکر خود دارند به سادگی گفتگو کنند و نیز کوششی برای توسعه جامعه مدنی به شمار می آید.
به یک مقاله مرتبط مراجعه کنید.
http://www.america.gov/st/texttrans-english/2009/October/20091029111927eaifas0.2466394.html
کلینتون افزود: تنها ترس از حملات نیست که اکنون متاسفانه بخشی از زندگی روزمره آنان شده است، و آنان از آن رنج می برند، بلکه برای مدت هشت سال است که آنها احساس می کنند که دموکراسی خود را از دست داده اند."
وی گفت: "همه بسیار با احترام رفتار کردند و شخصاً خیلی حمایت می کردند، ولی سئوالاتی در باره سیاست های حکومت ما داشتند. و من احساس می کنم که من مسئولیت دارم که سعی کنم به سئوالات آنان پاسخ گویم."