29 جون 2009

بیانات گوتمولر در کنفرانس خلع سلاح

درخواست اقدام در مورد پیمان منع تولید مواد شکافت پذیر

آغاز متن

هیئت نمایندگی آمریکا در سازمان ملل در ژنو

خطاب به کنفرانس خلع سلاح

رز ای گوتمولر  محترم

جانشین معاون وزیر خارجه در امور کنترل تسلیحات و امنیت بین المللی

ایالات متحده آمریکا

4 ژوئن 2009

سپاسگزارم آقای رییس، عالی جنابان، همکاران:

خوشوقتم از این که امروز با شما هستم، و کنفرانس خلع سلاح وظیفه و نقش تاریخی خود را در مذاکرات چندجانبۀ پیمان های جهانی منع گسترش سلاح های هسته ای و خلع سلاح از سرمی گیرد. تصمیم هفتۀ گذشتۀ شما دایر بر آغاز مذاکرات درمورد پیمان معتبر منع تولید مواد شکافت پذیر، و همچنین پیشبرد گفتگوهای سازنده پیرامون مسائل اصلی، نشانگر تأیید ارزش توافقنامه های مربوط به منع گسترش سلاح های هسته ای و خلع سلاح در صلح و امنیت جهانی است. این امر مبین اهمیت ارزیابی واقع گرایانۀ همۀ هیئت های نمایندگی از وضع موجود و ضرورت برخورداری از انعطاف جهت پیشبرد کار کنفرانس نیز هست. مایلم به ویژه از عالی جناب ادریس جزایری ، سفیر و نمایندۀ دائم جمهوری دموکراتیک خلق الجزایر، برای مشارکت او در به دست آمدن نتیجۀ حاصله، تشکر و قدردانی کنم.

جمعۀ گذشته، پرزیدنت اوباما اهمیت تصمیم این نهاد را مبنی بر خاتمه دادن به بن بست ده سالۀ خود و اتخاذ یک برنامۀ کار ، مورد تأیید قرار داد. از او نقل قول می کنم:

بزرگترین چالش امنیتی در جهان امروز، انحراف روند منع گسترش سلاح های هسته ای و راه رسیدن به هدف جهان ِ فاقد تسلیحات هسته ای است. من از توافقات مهم امروز در کنفرانس خلع سلاح جهت آغاز مذاکرات پیرامون پیمان قطع مواد شکافتی (FMCT) که تولید این مواد و به کار بردن آن در ساخت بمب های هسته ای را متوقف می کند، استقبال می کنم. همان طور که در پراگ اعلام کردم، ایجاد پیمانی معتبر، تحقق یکی از ارکان دیدگاه من درمورد جهانی فارغ از تسلیحات هسته ای است. این پیمان به محدود کردن زرادخانۀ اتمی، تحکیم توافق های پیمان عدم گسترش سلاح های هسته ای، و کوتاه کردن دست تروریست ها از مواد هسته ای کمک می کند. تصمیمات امروز، به انفعال ده سالۀ کنفرانس خلع سلاح پایان می دهد، و نشانگر تعهد به همکاری درمورد این چالش اساسی جهان خواهد بود. مشاهدۀ از سرگیری کار این کنفرانس بسیار مثبت است. من برای به نتیجه رسیدن هرچه سریع تر این پیمان، خود را به مشورت و همکاری با دولت هایی که در کنفرانس خلع سلاح حضور دارند متعهد می دانم.

پرزیدنت اوباما به آینده امیدوار است. با درنظر گرفتن اهمیت و پیشتازبودن این برنامۀ کار، کنفرانس وظایف دشواری در برابر خود دارد. انتظار همگی ما این است که این کنفرانس با آمادگی خود جهت مذاکرات مربوط به FMCT و گفتگوهای اساسی درمورد سایر مسائل مطرح در دستور کار خود، به بررسی جدی امور بپردازد. ما اطمینان کامل داریم که همان ریاست مشترکی که موجب توافق کنفرانس درمورد برنامۀ کار شد، می تواند در ماه های آینده ما را هم به طور مؤثری هدایت کند و همین کار را نیز خواهد کرد.

ما نباید در مورد دشوار بودن وظیفۀ خود دچار هر گونه سوء تعبیر یا توهم باشیم. ایالت متحده متعهد به ادای سهم خود است. از هیئت های نمایندگی درخواست می کنم تا زمان به نتیجه رسیدن FMCT، اطمینان حاصل کنند که کنفرانس خلع سلاح با بن بست رو به رو نشود و در آغازسال، خود را موظف به تصویب یک برنامۀ کار کنند که اختیار ادامۀ مذاکرات دربارۀ FMCT و بحث و گفتگو درمورد مسائل مربوط به خلع سلاح را بدهد. هر سال در ماه ژانویه، ما منتظر هستیم تا کنفرانس به همان سرعت و آسانی اتخاذ برنامۀ کاری سالانۀ خود، درمورد برنامۀ کار هم توافق کند.

یک ماه قبل، بسیاری از کسانی که هم اکنون در این جا حضور دارند، در کمیتۀ تدارکاتی NPT در نیویورک حاضر بودند. من معتقد هستم جوّ مثبتی که در آن جا حاکم بود، به ژنو هم منتقل گردیده و بر تعهد ما برای پرداختن به خلع سلاح با تدوین یک پیمان قطع مواد شکافتی نیز مؤثر واقع شده است. در عصر هسته ای، این پیمان به طور منظم در دستور کار بین المللی بوده است. زمان آن رسیده که سخن گفتن از ایجاد FMCT را متوقف کرده و به آن جامۀ عمل بپوشانیم. چنانچه در این کار موفق شویم، گامی ضروری، اما نه کافی، به سوی خلع سلاح هسته ای برداشته ایم. این اقدام باید از طریق رعایت بیشتر قوانین عدم گسترش سلاح های هسته ای، تأکید بر عواقب عدم رعایت آن، توافق با این مقررات و اجرای آن، و پیشرفت های بیشتر در زمینۀ محدودیت تسلیحاتی، به نتیجۀ کامل برسد.

ایالات متحده تلاش می کند در کنارFMCT ، تازه ترین دستاورد این نشست یعنی پیمان جامع منع آزمایش های هسته ای را نیز از طریق سعی در تصویب آن، به مورد اجرا گذارد.

ایالات متحده و روسیه مذاکراتی را درمورد توافقنامه ای جدید جهت جایگزین کردن پیمان کاهش تسلیحات استراتژیک، که تا پنج ماه دیگر منقضی می شود، آغاز کرده اند. همان گونه که پرزیدنت اوباما ماه آوریل در پراگ اظهار داشت: "ما تا اواخر سال توافقنامۀ تازه ای خواهیم داشت که قانونا الزام آور بوده و به قدر کافی صریح است. ... این توافقنامه زمینه را برای محدودیت های بیشتر آماده می کند، و ما سعی خواهیم کرد این تلاش شامل همۀ کشور های دارای تسلیحات هسته ای بشود." پرزیدنت اوباما و مدودف، رییس جمهوری روسیه، اطلاع داده اند که توافقنامۀ جدید خواستار کاهش بیشتر تسلیحات نسبت به توافقنامه های موجود است، و این باید شامل تدابیر اجرایی برگرفته از تجربیات ما در اجرای START باشد. ما در سه روز اخیر همراه با هیئت نمایندگی ایالات متحده در ژنو، مشغول گفتگوهای سازنده ای با همتایان روس و کار روی توافقنامه ای بوده ایم که از تجربیات START استفاده کند. رؤسای جمهور ما خواسته اند که تا ماه ژوییه درمورد پیشرفت های حاصله در پیشبرد توافقنامۀ جدید، به آن ها گزارش بدهیم.

آقای رییس،

سال آینده، بسیاری از ما که در این جا حضور دارند، برای بررسی اجرای پیمان منع سلاح های هسته ای، در نیویورک ملاقات خواهند کرد. و آن فرصتی خواهد بود برای تجدید اعتماد بین المللی به این پیمان و توصیۀ راهکار هایی برای بهبود آن در همۀ ابعاد: خلع سلاح، عدم گسترش سلاح های هسته ای، و استفادۀ صلح آمیز از انرژی هسته ای. برنامۀ کار، وظایف کنفرانس خلع سلاح را تشریح می کند، مخصوصا مذاکره دربارۀ یک FMCT معتبر را. اما کنفرانس بازنگریNPT خط پایان نیست. خط پایان برای ایالات متحده دیدگاهی است که از سوی پرزیدنت اوباما بیان شده- و هستۀ اصلی وظایف مربوط به خلع سلاح این کنفرانس را تشکیل می دهد- یعنی تأمین صلح و امنیت برای جهانی فارغ از تسلیحات هسته ای. این اتفاق شا╠د به همان زودی که ما مایل هستیم به وقوع نپیوندد، اما هفتۀ پیش، با اتخاذ برنامۀ کار کنفرانس خلع سلاح، گام بزرگی در راه رسیدن به هدف مشترک ما برداشته شد، و من مطمئن هستم که گام های بیشتری هم در پی خواهد داشت.

سپاسگزارم، آقای رییس.

پايان متن