22 جون 2009

بیانات پرزیدنت اوباما در مورد امنیت زیر ساخت های فضای مجازی در آمریکا

فعالیت آمریکا برای ارتقای آگاهی درمورد امنیت فضای مجازی و فن آوری دیجیتالی

آغاز متن

کاخ سفید

دفتر منشی مطبوعاتی

29 مه 2009

بیانات رئیس جمهوری پیرامون امنیت زیرساخت های فضای مجازی کشورمان

سالن شرقی

ساعت 11:00 صبح به وقت شرق آمریکا

رییس جمهور: همگی لطفا بنشینید. ملاقات امروز ما در مقطعی دگرگون ساز است- لحظه ای تاریخی، که جهان مرتبط ما، در آن واحد ما را با نوید و خطر بزرگی رو در رو قرار می دهد.

 در چهار ماه گذشته، دولت من برای استقبال از این نوید و رویارویی با خطرات، گام های قاطعی برداشته است. ما برای به وضع عادی برگرداندن بحران اقتصادی جهان و ایجاد بنیادی تازه برای تأمین رفاه و آسایش پایدار کوشش می کنیم. ما نیروی نظامی را که در دو جنگ درگیر است، تقویت می کنیم، و در عین حال، برای رویارویی با چالش های غیر متعارف، از گسترش سلاح های هسته ای گرفته تا تروریسم و تغییرات جوّی و بیماری های همه گیر، دست به بازسازی رهبری آمریکا زده ایم. و ما در حال وارد کردن شفافیتی بی سابقه و مسئولیت پاسخگویی و راه های تازه ای برای مشارکت مردم آمریکا در دموکراسی به دولت – و این کاخ سفید – هستیم.

اما بدون وجود زیرساخت های دیجیتالی آمریکا، که زیربنای اقتصاد پررونق و ارتش نیرومند، و دولت باز و کارای ما را تشکیل می دهد، قادر نبودیم به چنین پیشرفت هایی دست پیدا کنیم و پاسخگوی هیچ یک از چالش های قرن بیست و یکم باشیم. بدون این زیرساخت، هیچ یک از این کارها شدنی نیست.

مدت ها است که گفته می شود انقلاب وسایل ارتباطی و فن آوری اطلاعات، جهانی مجازی را پدید آورده. اما اشتباه نکنید: این جهان- فضای مجازی- جهانی است که زندگی روزمرۀ ما وابسته به آن می باشد. نرم افزار و سخت افزار ما، کامپیوتر میزی و کامپیوتر دستی ما، تلفن های همراه و گوشی های تلفن بِلَک بِری  ها در همۀ ابعاد زندگی روزمرۀ ما تنیده شده.

شبکه های باند پهن و سیگنال های بی سیم اطراف ما، شبکه های محلی مدارس و بیمارستان ها و شرکت های تجاری، و شبکه های عظیمی که به کشور برق رسانی می کنند. ارتش طبقه بندی شده و شبکه های ضداطلاعات که امنیت ما را تأمین می کنند، و شبکۀ سراسری جهانی که مارا بیش از هر دوره ای در تاریخ بشریت با یک دیگر مرتبط کرده .

بنابراین فضای مجازی یک واقعیت است. خطرات همراه آن هم واقعیت دارند.

شگفتی بزرگ عصر اطلاعات این است که دقیقا همان فن آوری هایی که در ساختن و بنا کردن به ما قدرت می دهند، به افرادی که اختلال و تخریب ایجاد می کنند هم قدرت می دهند. و این جمع اضداد، چیزی است که ما هر روزه آن را تجربه می کنیم.

موضوع، زندگی خصوصی و امنیت اقتصادی خانواده های آمریکایی است. ما برای پرداخت صورت حساب ها و قبض ها، انجام عملیات بانکی، خرید، و تشکیل پروندۀ مالیاتی به کامپیوتر متکی هستیم. اما برای عقب نماندن از تبهکاران جهان مجازی و در امان بودن از زیان هایی که به ما وارد می کنند مجبور بوده ایم واژگان تازه ای یاد بگیریم، مانند نرم افزار جاسوسی، نرم افزار نفوذی، و حقه بازی و جعل صفحات تارنماها و ویروس های کامپیوتری. میلیون ها آمریکایی قربانی، و به حریم خصوصی آن ها تجاوز شده، هویتشان به سرقت رفته، زندگی شان زیر و رو، و جیبشان خالی شده. طبق یک همه پرسی، تنها در دو سال گذشته جرم های مجازی بیش از 8 میلیارد دلار برای مردم آمریکا هزینه داشته است.

من می دانم وقتی حریم خصوصی انسان مورد تجاوز قرار بگیرد چه احساسی دارد، زیرا برای من و نزدیکانم اتفاق افتاده. کتمان نمی کنم که در طول مبارزه های انتخاباتی ریاست جمهوری، ما برای متحول کردن سیاست هایمان، بهره برداری زیادی از اینترنت و فن آوری کردیم. اما آن چه که همه نمی دانند این است که طی انتخابات عمومی، سارقان اطلاعات توانستند به سیستم های کامپیوتری ما رخنه کنند. به همۀ کسانی که به مبارزه های انتخاباتیمن کمک مالی کردند باید اطمینان دهم که وب سایت جمع آوری کمک های مالی ما دست نخورده باقی ماند. (خندۀ حضار) بنابراین، از اطلاعات خصوصی و فردی و مالی ما حافظت شد.

اما میان ماه های اوت و اکتبر، سارقان اطلاعات توانستند به ایمیل ها و یک سلسله پرونده های مربوط به موضع گیری های سیاسی و برنامه های مسافرتی کمپین، دست پیدا کنند. و ما همکاری نزدیکی با CIA – با FBI و سرویس مخفی آغاز کردیم، و برای بازسازی امنیت سیستم های خود از مشاوران امنیتی کمک گرفتیم. این، یادآوری مؤثری بود: در عصر اطلاعات، یکی از بزرگترین نقاط قوت - در مورد ما ، توانایی برقراری ارتباط با طیف وسیعی از هواداران از طریق اینترنت- می توانست یکی از بزرگترین نقاط آسیب پذیرهم باشد.

این موضوع با رقابت اقتصادی آمریکا هم مرتبط است. یک زن پیشه ور جزء در سنت لوییس، دلال بورس در بازار سهام نیویورک، کارکنان یک شرکت حمل و نقل در ممفیس، یک کارآفرین جوان در سیلیکون ولی - همگی به شبکۀ کامپیوتری نیاز دارند، یکی برای پرداخت حقوق بعدی، یکی برای انجام معاملۀ دیگر، یکی برای نوبت بعدی ارسال کالا، و غیره. سال قبل، حجم فروش جزئی از طریق اینترنت معادل با 132 میلیارد دلار بوده است.

اما هر روزه شاهد سارقان مجازی هستیم که در جستجوی اطلاعات حساس اند – یک کارمند ناراضی در داخل کشور، سارق منفردی هزاران مایل دورتر از ما، تبهکاران سازمان یافته، جاسوسان صنایع، و به طور فزاینده ای، سازمان های ضداطلاعات خارجی. سال قبل، سارقان طی عمیلات بی شرمانه ای توانستند با دزدی اطلاعات مربوط به کارت های اعتباری، از 130 دستگاه خودپرداز بانکی در 49 شهر جهان میلیون ها دلار سرقت کنند- و این کار را تنها طی 30 دقیقه انجام دادند. یک کارمند شرکت آمریکایی محکوم به سرقت حقوق مالکیت معنوی به ارزش 400 میلیون دلار شده است. برآورد شده که فقط در سال پیش، تبهکاران مجازی موفق به سرقت حقوق مالکیت معنوی معادل یک تریلیون دلار شدند.

به طور خلاصه، رونق اقتصادی آمریکا در قرن بیست و یکم در گروی امنیت مجازی است.

و این امر به امنیت عمومی و امنیت ملی هم باز می گردد. ما برای خدمات سوخت و گازرسانی، و آب و برق رسانی روی شبکه های کامپیوتری حساب می کنیم. و همین طور برای حمل و نقل عمومی و کنترل ترافیک هوایی. و اطلاع داریم که متجاوزان مجازی در شبکۀ برق رسانی ما کاوش هایی کرده اند و در کشورهای دیگر جهان، این گونه حملات موجب شده شهرها در تاریکی فرو بروند .

برتری فن آوری ما رمز تسلط ارتش آمریکا است. اما شبکه های دفاعی و نظامی ما تحت حملات مداوم قرار دارند. القاعده و دیگر گروه های تروریستی از قصد خود برای آغاز حملات مجازی در کشور ما صحبت کرده اند- حملاتی که ردیابی آن و دفاع دربرابر آن مشکل تر است. البته در جهان امروز، عملیات تروریستی نه تنها از سوی معدودی از افراط گرایان که به خود مواد منفجره متصل می کنند ناشی می شود، بلکه با فشار دادن چند کلید روی کامپیوترهم انجام می گیرد- یعنی با یک سلاح اختلال آفرین هم ممکن است.

در یکی از جدی ترین حوادث مجازی علیه شبکه های ارتش ما تا امروز، هزاران کامپیوترتوسط نرم افزار نفوذی از کار افتاد. البته اطلاعات حساس در معرض خطر قرار نگرفت اما نیرو ها و پرسنل دفاع مجبور شدند از استفاده از فلاش درایو ها که ابزاری برای حافظۀ خارجی هستند صرف نظر کرده وهر روزه طریقۀ به کارگیری کامپیوتر را تغییر دهند.

و سال قبل توانستیم با چهرۀ جنگ های آینده آشنا شویم. هنگامی که تانک های روسی وارد گرجستان می شدند، حملات مجازی هم وب سایت های دولتی گرجستان را از کار انداخت. تروریست هایی که مرگ و خرابی در بمبئی به بار آوردند، نه تنها به سلاح های خود متکی بودند، بلکه عملیاتشان را با استفاده از GPS و تلفن های اینترنتی هم جلو بردند.

به تمام دلایلی که گفته شد، روشن است که تهدید مجازی یکی از جدی ترین چالش های اقتصادی و امنیت ملی است که ما به عنوان ملت با آن رو به رو هستیم.

این هم روشن است که ما در مقام دولت یا کشور، آن طور که باید آمادگی نداریم. در سال های اخیر، پیشرفت هایی در سطح فدرال صورت گرفته. اما همان طور که در گذشته موفقیت چندانی در سرمایه گذاری برای زیرساخت های فیزیکی- مانند جاده ها، پل ها، و خطوط آهن- نداشته ایم، در سرمایه گذاری برای امنیت زیرساخت های دیجیتالی خودمان هم موفق نبوده ایم.

در دولت فدرال، دفتر واحدی برای نظارت بر سیاست امنیت مجازی وجود ندارد، و اداره ای نیز مسئول هماهنگ کردن محدوده و ابعاد این چالش نیست. البته وقتی پای امنیت مجازی به میان می آید، ادارات فدرال دارای مأموریت هایی هستند که با یک دیگر تداخل دارد و نمی توانند آن طور که باید با یک دیگر یا با بخش خصوصی ارتباط برقرار کرده و هماهنگی ایجاد کنند. ما در پاسخ غیر منسجم به کانفیکر ، "کرم" اینترنتی که در ماه های اخیر به میلیون ها کامپیوتر در جهان سرایت کرد، شاهد این امر بودیم.

این وضعیت بیش از این تحمل کردنی نیست- مخصوصا زمانی که همۀ امور با خطر مواجه است. ما می توانیم و باید اقدامات مؤثر تری در پیش بگیریم.

و به همین خاطر، من کمی بعد از آغاز کارم، از شورای امنیت ملی خود و شورای امنیت کشور خواستم تا بررسی کاملی درمورد تلاش های دولت فدرال برای دفاع از اطلاعات و زیرساخت های ارتباطی ما به عمل آورده و بهترین راه برای اطمینان از توانایی این شبکه ها آن طور که ما می خواهیم به ما ارائه دهند.

این یک بررسی باز و شفاف بود. مایلم از ملیسا هاتاوی  ، مدیر ارشد فضای مجازی در شورای ملی امنیت که در این جاست تشکر کنم. او رهبری گروه و مدیریت مرکز مطالعات استراتژیک و بین المللی در کمیسیون مجازی دو حزب را به عهده داشته است؛ و همچنین از تمام افرادی که در گروه بررسی بوده و 60 روز تلاش کردند هم سپاسگزارم. آن ها به صحبت های گروه های متعددی گوش فرادادند که بسیاری از آن ها امروز در این جا حاضر هستند و من از مشارکتشان تشکر می کنم: نمایندگان صنایع و دانشگاهیان، حامیان آزادی های مدنی و خصوصی. ما به سخنان شاخه ها و سطوح مختلف دولت گوش دادیم- از سطح محلی گرفته تا ایالتی و فدرال، غیرنظامیان، نظامیان، اطلاعات کشور و ضد اطلاعات، کنگره و شرکای بین المللی. ما با تیم های امنیت ملی خود و مشاوران اقتصادی مشورت کردیم.

امروز گزارشی از این بررسی ارائه می دهم و اعلام می کنم که دولت من برای تأمین امنیت زیرساخت های دیجیالی آمریکا رویکرد جدید و جامعی را دنبال می کند.

این رویکرد جدید، با تعهدی که من می پذیرم آغاز می شود: از این پس، با زیرساخت های دیجیتالی ما- با شبکه ها و کامپیوترهایی که هر روزه به آن ها وابسته هستیم- آن طور که باید برخورد می شود: به عنوان یک دارایی استراتژیک ملی. حفاظت از این زیرساخت ها تبدیل به یک اولویت در امنیت ملی می گردد. ما اطمینان می دهیم که این شبکه ها امن، مورد اعتماد، و قوی باشند. ما از آن ها در برابر هر نوع حمله ای دفاع و از آن ممانعت می کنیم و در صورت وقوع هر نوع اختلال یا لطمه، آن را به سرعت برطرف می کنیم.

برای ارتقای سطح تلاش و ایجاد توجه لازم و تمرکز ضروری – و به عنوان بخشی از کارکنان امنیت ملی که این هفته اعلام شد- من درصدد ایجاد دفتر تازه ای در کاخ سفید هستم که ریاست آن را شخص هماهنگ کنندۀ مجازی به عهده خواهد داشت. به دلیل حساسیت مهم این کار، من به شخصه این مقام را انتخاب می کنم. من در مورد همۀ امور مربوط به امنیت مجازی به این مقام متکی خواهم بود، و این مقام از حمایت کامل من و دسترسی منظم به من برای رویارویی با هر نوع چالش برخوردار خواهد بود.

امروز مایل هستم به مسئولیت هایی که به عهدۀ این دفتر است، بپردازم: هماهنگی و ادغام کلیۀ سیاست های مجازی برای دولت؛ همکاری نزدیک با دفتر برنامه و بودجه جهت اطمینان از مطرح شدن این اولویت ها در بودجۀ ادارات دولتی؛ و ایجاد هماهنگی در پاسخ ما، در صورت بروز پیچیدگی یا حملۀ مجازیی.

هماهنگ کنندۀ مجازیی من برای حصول اطمینان از تأثیر گذاری سیاست های مجازی اتخاذ شده در تقویت امنیت و رفاه ما، به عضویت کنارکنان امنیت ملی و همین طور شورای ملی اقتصاد درمی آید. و برای اطمینان از این که سیاست های اتخاذ شده با ارزش های اساسی ما همخوانی داشته باشد، این دفتر مقامی را نیز با پست وزارت برای حفاظت از زندگی خصوصی و آزادی های مدنی مردم آمریکا در اختیار خواهد داشت.

کارهای زیادی باید انجام گیرد، و گزارشی که ما امروز ارائه می دهیم نشان دهندۀ خطوط اصلی اقداماتی است که ما در پنج زمینۀ اصلی در پیش خواهیم گرفت.

اول، باهمکاری نهاد هایی که امروز در این جا حضور دارند، ما استراتژی تازه و جامعی برای تأمین امنیت شبکه های اطلاعاتی و ارتباطی آمریکا ایجاد خواهیم کرد. برای اطمینان از رویکرد هماهنگ در سطح دولت، هماهنگ کنندۀ مجازی من همکاری نزدیکی با آنیش چوپرا ، مقام مدیریت فن آوری، و ویوکا کوندرا ، مقام مدیریت اطلاعات خواهد داشت. برای اطمینان از پاسخگو بودن ادارات دولتی فدرال، امنیت مجازی یکی از اولویت های اصلی مدیریت من تعیین می شود. میزان عملکرد ها به منزلۀ ملاکی برای پیشرفت خواهد بود. و ما ضمن توسعۀ استراتژی خود، باز و شفاف خواهیم بود، و به همین جهت علاوه بر گزارش امروز می توانید به اطلاعات فراوانی که در تارنمای ما وجود دارد مراجعه کنید: www.whitehouse.com

دوم، ما برای اطمینان ازپاسخی سازمان یافته و واحد به اتفاقات آیندۀ مجازی با همۀ دست اندرکاران اصلی- من جمله دولت های محلی و ایالتی و بخش خصوصی- همکاری خواهیم کرد. با درنظر گرفتن صدمات عظیمی که تنها یک حملۀ مجازیی ممکن است درپی داشته باشد، واکنش های خلق الساعه کارساز نخواهد بود. و تقویت تدابیر دفاعی بعد ازوقوع حوادث یا حملات، کافی نیست. به همان روشی که درمورد بلایای طبیعی اقدام می شود، ما باید از قبل، منابع و برنامۀ های خود را آماده داشته باشیم- مانند اشتراک اطلاعات، دادن اخطار و تضمین پاسخ هماهنگ.

سوم، ما مشارکت بخش های دولتی و خصوصی را که در این تلاش ها دارای حساسیت است، تحکیم می کنیم. بخش اعظم زیرساخت های اطلاعاتی حساس ما در ایالات متحده متعلق به بخش خصوصی بوده و از سوی همان بخش مورد استفاده قرار می گیرد. بنابراین اجازه بدهید صراحتا بگویم: دولت من استانداردهای امنیتی را به شرکت های خصوصی دیکته نخواهد کرد. بر عکس، ما برای یافتن راه حل های استفاده از فن آوری برای تضمین امنیت و ارتقای رفاه و آسایش، با یک دیگر همکاری خواهیم کرد.

چهارم، ما به سرمایه گذاری در جدید ترین پژوهش ها و توسعۀ ضروری برای نوآوری و تحقیقات مورد نیاز جهت رویارویی با چالش های دیجیتال در این زمانه، ادامه می دهیم. و به همین دلیل است که که دولت من در حال سرمایه گذاری های بزرگی در زیرساخت های اطلاعاتی است: استقرار باند پهن در اقصا نقاط آمریکا؛ ساخت شبکۀ برقی هوشمند برای انتقال بهتر انرژی؛ تهیۀ سیستم های جدید تر برای کنترل ترافیک هوایی؛ و به کارگیری گزارش های پزشکی از طریق الکترونیک، جهت کاهش هزینه ها و نجات جان بیماران، با حفظ محرمانه بودن آن.

و در پایان، ایجاد یک مبارزه انتخاباتی ملی برای ارتقای آگاهی های مجازی و فن آوری دیجیتالی و انتقال آن از اتاق های هیئت مدیره به کلاس های درس، و ایجاد نیروی کار د╠جیتالی مناسب قرن بیست و یکم. و برای همین است که ما تعهد تازه ای نسبت به آموزش ریاضیات و علوم داشته و سرمایه گذاری های تاریخی ای در علوم و تحقیقات و توسعه می پذیریم. زیرا برای کودکان و دانش آموزان ما کافی نیست که بر فن آوری امروز مانند ارتباطات اجتماعی شبکه ای و ایمیل زدن و تکست زدن و بلاگ نویسی تسلط داشته باشند- ما نیاز داریم آن ها طلایه دار فن آوری هایی باشند که کارایی ما در رسانه های جدید را ارتقا داده و متضمن پیشرفت ما در آینده باشند. بنابراین، ما این اقدامات را در پیش خواهیم گرفت.

اجازه بدهید درمورد کارهایی که انجام نخواهیم داد هم به روشنی توضیح بدهم. فعالیت های در جهت تضمین امنیت مجازی- تکرار می کنم، شامل زیرنظر دا?تن شبکه های بخش خصوصی یا ترافیک اینترنتی نخواهد بود. ما زندگی خصوصی و فردی، و آزادی های مدنی را که مردم آمریکا به آن ارج می نهند، حفظ، و از آن صیانت می کنیم. البته من قاطعانه از بی طرفی اینترنت حمایت می کنم و به همین خاطر اینترنت را همان گونه که باید، حفظ خواهیم کرد، یعنی باز و آزاد.

وظایفی که برشمردم، آسان نخواهد بود. حدود 1,5 میلیارد تن از جمعیت جهان هم اکنون از اینترنت استفاده می کنند، و تعداد بیشتری هم روزانه به این کاربران اضافه می شود. گروه ها و دولت ها به قابلیت های خود شدت می بخشند. حفاظت از رفاه و آسایش، و امنیت مان در این دنیای جهانی شده مبارزه ای طولانی و دشوار خواهد بود که نیاز به سال ها شکیبایی و پشتکار دارد.

اما باید به یاد داشته باشیم: ما تازه در آغاز کار هستیم. دوره های تاریخ طولانی هستند- انقلاب کشاورزی؛ انقلاب صنعتی. در مقایسه با آن، عصر اطلاعات هنوز دوران کودکی خود را می گذراند. جهان مجازی ما به ویروس مبتلا می شود. و تازه به کشف نسل آیندۀ فن آوری هایی نایل شده ایم که زندگی ما را تا حدی که هنوز به تصور در نمی آید، متغیر خواهد کرد.

بنابراین، جهان تازه ای در انتظار است- جهانی برخوردار از امنیت و آسایش بیشتر- در صورتی که دست خود را به سوی آن دراز کنیم و رهبری را به عهده بگیریم. تا زمانی که من رییس جمهور ایالات متحده باشم، ما همین کار را خواهیم کرد. و ایالات متحده- کشوری که اینترنت را اختراع کرد و موجب وقوع انقلابی در اطلاعات گردید که به متحول شدن جهان انجامید- همان کاری را که در قرن بیستم کرد، در قرن بیست و یکم هم خواهد کرد، یعنی رهبری را به دست خواهد گرفت.

از همگی بسیار سپاسگزارم. تشکر می کنم. (تشویق حضار) پایان بیانات ساعت 11:25 صبح به وقت شرق آمریکا.

پايان متن