09 جولای 2009
کنفرانس مطبوعاتی باراک اوباما، رئیس جمهوری ایالات متحده و دیمیتری مدودف، رئیس جمهوری روسیه
آغاز متن
کاخ سفید
دفتر وزیر مطبوعات
----------------------------------------------------------------
برای انتشار فوری 6 ژوئیه، 2009
کنفرانس مطبوعاتی باراک اوباما، رئیس جمهوری ایالات متحده و دیمیتری مدودف، رئیس جمهوری روسیه
کاخ کرملین
مسکو، روسیه
7:21 بعد از ظهر (به وقت محلی)
پرزیدنت مدودف: (طبق آنچه ترجمه شده) خانم ها و آقایان، نمایندگان مطبوعات، و همکاران، مذاکرات ما با رئیس جمهوری ایالات متحده همین چند لحظه قبل به پایان رسید. نخستین سفر باراک اوباما، رئیس جمهوری ایالات متحده، به روسیه، سفر بسیار پرکاری بود. در نخستین روز سفر او، ما کلیه موارد دستور کارمان را ، که دستور کار بزرگی هم بود، مورد بحث قرار دادیم.
از همین ابتدا میل دارم بگویم که گفتگوهای کاری و بسیار مفید و صریحی داشتیم. این، بدون شک، جلسه ای بود که هم در این کشور و هم در ایالات متحده آمریکا مورد انتظار بود و نه تنها آینده این دو کشور، بلکه روند تحولات جهانی نیز به میزان قابل توجهی به آن وابسته است.
میل دارم مجدداً تأکید کنم که در روز نخست دیدارها، جلسات ما با ترکیب محدود دو نفره و با ترکیب بزرگتر هیئت ها بسیار صریح و صمیمانه بود. و این فوق العاده مهم است. موافقت کردیم که ارتباط را به این شکل در آینده ادامه دهیم. این کار، در واقع، برای روابط ما بسیار حائز اهمیت است ولی در عین حال ساده هم نیست چرا که حجم مسائل عقب افتاده قابل توجه است.
اما ما به اندازه کافی تمایل و اراده و مواضع اصولی که داشته ایم و داریم که همواره مشغول بوده و هنوز مشغولیم که این مسائل را در یک فضای کاری مطرح و درباره آنها گفتگو کنیم. و ما به نتایجی دست یافتیم که برای هر دو طرف مشترکاً سودمند است.
میل دارم تأکید کنم که کشورهای متبوع ما، هریک نقش خود را به شیوه خاص خویش درک می کند ولی در عین حال، از نقش و مسئولیتی که در قبال وضعیت جهانی داریم آگاهیم – بخصوص در دورانی که سطح جهانی شدن به چنان ابعاد و چنان حدود و ثغوری رسیده است که تصمیمات ما غالباً تعیین کنندۀ وضعیت کلی است. و چنین کشورهای قدرتمندی همچون ایالات متحده آمریکا و فدراسیون روسیه در قبال آنچه در جهان ما می گذرد مسئولیت ویژه ای بر دوش دارند.
ما در بسیاری از زمینه ها اشتراک نظر داریم، و هم در زمینه های جهانی و اقتصادی، و هم در سایر زمینه ها، منافع مشترک بسیاری داریم. اما تمایل ما به گفتگو درباره این موضوعات مشترک بود و این هم یکی از نتایج بسیار مهم دیدار ما بود زیرا همکاری ما مستلزم حسن نیت، احترام متقابل، و درک صادقانه مواضع یکدیگر است.
ما همچنین به این نتیجه رسیدیم که سطح فعلی روابط روسیه و آمریکا با توان بالقوه ما و سایر امکانات کشورهای ما متناسب نیست و همخوانی ندارد. و مسئله مهم این است که سطح فعلی روابط ما با نیازهای عصر حاضر هم تناسب ندارد و بدون پرورش و توسعه فعالانه این روابط در حوزه های سیاست خارجی، علم، تجارت، آموزش و روابط، ما نمی توانیم مسیر قرن بیست یکم را هموار کنیم.
چندین ساعت را صرف مذاکرات بسیار پرکار و بسیار مشخص کردیم و در عین حال، فلسفه همکاریمان را هم مورد بررسی قرار دادیم. از رئیس جمهوری ایالات متحده به خاطر درک و فهمی که نسبت به اصول مطرح شده توسط ما و نسبت به توجه ما به پیشنهادهای مطرح شده توسط طرف آمریکایی از خود نشان داد قدردانی می کنم. بنا بر این، علیرغم این حقیقت که همه مشکلات را نمی توانیم در ظرف چند ساعت حل کنیم، موافقت کردیم که بدون وقفه به همکاری ها ادامه دهیم؛ که تصمیمات لازم را برای توسعه روابط میان کشورهای مان اتخاذ کنیم.
درباره مسائل بسیار مشخصی گفتگو کردیم و میل دارم برخی از آنها را با شما در میان بگذارم. لازم به ذکر نیست که درباره موضوعات بین المللی گفتگو کردیم. درباره مسائل بغرنجی مانند روند حل اختلاف خاورمیانه گفتگو داشتیم. با توجه به دیدارهای اخیر ما از خاورمیانه و طرح هایی که درباره آنها صحبت کردیم، موافقت کردیم که تلاش های خود را در این زمینه ادامه دهیم. درباره احتمال برگزاری کنفرانس خاورمیانه در مسکو هم صحبت کردیم.درباره موضوع بسیار مهمی که فوق العاده – هماهنگی فعالیت های ما را می طلبد صحبت کردیم. و این موضوع افغانستان است. بدون همکاری مشترک در این زمینه، نمی توانیم به موفقیت دست یابیم و به همین دلیل در مورد بیانیه ویژه ای به توافق رسیدیم.
ارتباطات ما در حوزه انسان دوستی و در حوزه علوم نیز باعث تحکیم روابط دو کشور می شود. کلیه امکانات موجود باید در این راه به کار گرفته شود و این موضوع را پس از این دیدار با ثبات قدم پیگیری خواهیم کرد.
حالا، به چند نتیجه مشخص این گفتگوها بپردازیم. شما از آنها اطلاع دارید. در موضوع بسیار مهمی به توافق رسیدیم: موافقتنامه جدید تسلیحات استراتژیک تهاجمی. این یک عنصر اساسی در امنیت مشترک ماست. این کار بسیار فشرده ای بود و باید اذعان کرد که عملکرد گروه های ما، هیئت های ما، در این حوزه بسیار ثمربخش و پربار بود. در حد منطقی مصالحه و سازش کردند و میل دارم از کلیه افرادی که در این مذاکرات حضور داشتند یا در آینده حضور خواهند داشت تشکر کنم.
یکی از نتایج به دست آمده این است که ما نه تنها در مورد چگونگی ادامه مذاکرات، بلکه در مورد شمار اولیه که می توانیم بر مبنای آنها در این زمینه ها همکاری کنیم هم به تفاهم مشترک رسیدیم. در مورد شمار حامل ها و شمار کلاهک های جنگی به توافق رسیدیم و این به معنای یک نتیجۀ عینی و ملموس است.
در تفاهم نامه مشترکی که اندکی پیش با رئیس جمهوری ایالات متحده امضا کردیم، عنوان شده است که کشورهای ما هریک می توانند از 500 تا 1100 فروند حامل تسلیحات استراتژیک و از 1500 تا 1675 کلاهک جنگی داشته باشند. گفتگوهای ما در چارچوب این معیارهای جدید انجام می شوند که امیدواریم در آن به موافقت مشترکی که بخشی از یک پیمان جدید است دست یابیم.
ما همچنین موافقت کردیم که سامانه های [نظامهای] تهاجمی و تدافعی هر دو کشور باید در کنار هم لحاظ شوند. درباره سامانۀ موشک های ضد موشک هم بیانیه مشترکی امضا کردیم. و این هم یکی دیگر از نتایج مهم کار ماست حتی با توجه به اینکه در مواردی چند اختلاف نظر داریم. با این همه، موفق شدیم یک سند مشترک را امضا – تصویب کنیم.
ما درباره سطح همکاری ها در زمینه هسته ای گفتگو کردیم و مهم تر از همه این که همکاری هایمان را در کلیه زمینه ها ادامه خواهیم داد و مسائل زیادی به کشورهای ما بستگی دارد. موافقتنامه ای در زمینه عبور تجهیزات نظامی به افغانستان امضا کردیم. مقرر شد که یک کمیسیون ریاست جمهوری تشکیل دهیم که کار هماهنگ کردن روابط نهادهای مختلف ایالات متحده و فدراسیون روسیه را در تمامی حوزه های واجد اولویت،از جمله اقتصادی و نظامی بر عهده خواهد داشت.
در حوزه نظامی، مسئولیت امور به رؤسای ستادهای مشترک، یعنی ژنرال ماکارف و دریا سالار مالن، که این سند را امروز امضا کردند، محول می شود.
همه این اسناد به زودی منتشر می شوند و شما خواهید توانست با آنها آشنا شوید. در مجموع، با توجه به اولین روز کاری و نتایج گفتگو ها، باید بگویم که اینها، به عقیده من، گام نخست و بسیار مهمی در فرایند ارتقاء سطح همکاری های همه جانبه میان کشورهای ماست، که باید برای هر دو کشور مفید واقع شود. و چنانچه برای هر دو کشور مفید واقع شود، بدان معناست که برای همه مفید واقع می شود.
در پایان، باید تأکید کنم که کشور ما میل دارد به چنان سطحی از همکاری با ایالات متحده دست یابد که واقعاً سزاوار قرن بیست یکم و متضمن صلح و امنیت بین المللی باشد. این به نفع ماست و از همکاران آمریکاییمان بخاطر کار مشترکی که انجام داده ایم قدردانی می کنیم.
این حقیقت دارد که حل و فصل بسیاری از مسائل جهان به اراده مشترک ایالات متحده و روسیه وابسته است. متشکرم.
پرزیدنت اوباما: بعد از ظهر همگی بخیر و اجازه دهید قبل از هر چیز از پرزیدنت مدودف و مردم روسیه بخاطر مهمان نوازیشان تشکر کنم. حضور در روسیه باعث خوشحالی میشل و من و بچه هاست و خوشحالم که این موقعیت در ماه های نخست روی کار آمدن دولت من به دست آمد.
جلسه بسیار سازنده ای داشتیم. همانطور که پرزیدنت مدودف اشاره داشت، آقای رئیس جمهوری ? من موافقیم که روابط روسیه و ایالات متحده دستخوش نوعی انحراف شده است. تصمیم گرفتیم که روابط ایالات متحده و روسیه را تجدید کنیم تا بتوانیم در زمینه های مورد علاقه مشترک به طور مؤثر همکاری داشته باشیم. امروز، پس از نزدیک به شش ماه همکاری، دقیقاً همین کار را کردیم؛ با گام های عینی و قابل لمس در طیفی از مسائل مختلف و در عین حال، با هموار کردن مسیر برای پیشرفت های بیشتر در آینده. و فکر می کنم این موضوع بخصوص قابل ذکر است که ما به اولویت های اساسی پرداختیم – اینها مسائل درجه دو نیستند، مسائلی هستند که در امنیت و رفاه هر دو کشور نقش اساسی دارند.
اول، گام های مهمی در جهت ارتقاء امنیت هسته ای و توقف گسترش سلاح های هسته ای برداشتیم.
دستیابی به این هدف با کاهش زرادخانه های هسته ای خود ما آغاز می شود. ایالات متحده و روسیه، در مقام بزرگترین قدرت های هسته ای جهان، باید الگوی دیگران باشند و این همان کاریست که امروز در اینجا انجام می دهیم. تفاهمنامه مشترکی را در خصوص پیمان متعاقب پیمان کاهش سلاح های استراتژیک امضا کردیم که شمار کلاهک های هسته ای و سامانه های حمل آنها را نسبت به محدودیت های فعلی به میزان یک سوم کاهش خواهد داد. این پیمان از لحاظ قانونی الزام آور است و در ظرف سال جاری تکمیل می شود.
همچنین، بیانیه مشترکی در خصوص همکاری در زمینه امنیت هسته ای امضا شد که در دستیابی به هدف ایمن سازی کلیه مواد هسته ای آسیب پذیر در ظرف چهار سال مؤثر خواهد بود – این دستاوردیست که می توانیم در اجلاس سران گروه هشت که در هفته جاری برگزار می شود از آن بهره ببریم. در مجموع، همه اینها گام های مهمی در جهت اجرایی کردن دستور کاری هستند که من در پراگ تعیین کردم.
در حالی که ما به تعهداتمان پایبندیم، باید به گونه ای عمل کنیم که کشورهای دیگر هم به تعهداتشان عمل کنند. به این منظور، باید گفتگوهای سازنده ای درباره کره شمالی و ایران داشته باشیم. کره شمالی تعهداتش را نادیده گرفته و قانون بین المللی را نقض کرده است. و به همین دلیل خوشحالم که روسیه در تصویب قطعنامه شورای امنیت سازمان ملل که خواستار اتخاذ تدابیر شدیدی در جهت متوقف ساختن برنامه هسته ای و موشک بالستیک کره شمالی است با ما همراهی کرد.
ایران با نادیده گرفتن تعهدات بین المللی خود چالش جدی ای بوجود آورده است. این مسئله ای نیست که فقط متوجه ایالات متحده باشد. این مسئله ممکن است به یک مسابقه تسلیحات هسته ای در خاورمیانه بیانجامد که امنیت کل جهان را به مخاطره می اندازد و این در حالیست که برنامه موشک های بالستیک ایران هم می تواند تمامی منطقه را مورد تهدید قرار دهد. به همین دلیل خوشحالم که درباره بیانیه مشترکی در خصوص همکاری در زمینه دفاع موشکی، و ارزیابی مشترک تهدید از ناحیۀ چالش های موشک های بالستیک قرن بیست و یکم، از جمله از جانب ایران و کره شمالی، به توافق رسیدیم.
دوم، گام های مهمی در جهت همکاری بیشتر در تحکیم امنیت کشورهایمان برداشته شد.
پرزیدنت مدودف و من درباره ضرورت مقابله با خطر افراط گرایی خشونت آمیز، بخصوص از جانب القاعده، موافقت کردیم. و امروز، موافقتنامه ای را امضا کردیم که به موجب آن می توانیم تجهیزات نظامی مرگبار را از طریق روسیه به افغانستان منتقل کنیم. این کمک مهمی از جانب روسیه به تلاش بین المللی ماست و به ایالات متحده کمک می کند که در وقت و منابع لازم برای رساندن تجهیزات مورد نیاز به نیروهایمان صرفه جویی کند.
ما همچنین با کمک دریاسالار مالن و همتای روسی او، توافق کردیم که همکاری های مستقیم نظامی میان ایالات متحده و روسیه از سر گرفته شود. این موافقتنامه چارچوبی برای ارتقاء سطح و قابلیت همکاری نیروهای مسلح ما فراهم می آورد تا بتوانیم با تهدیدهای مختلفی که در پیش رو داریم، از تروریسم گرفته تا دزدی دریایی، بهتر مقابله کنیم. ما همچنین موافقت کردیم که کمیسیون مشترکی در زمینه اسرا و ناپدید شدگان جنگی تشکیل دهیم تا دولت های ما بتوانند با همکاری با یکدیگر به تعهدات تزلزل ناپذیر خود در قبال نظامیان ناپدید شده عمل کنند.
و سوم، گام های مهمی در جهت گسترش همکاری ها در طیف کاملی از مسائل مختلف که با امنیت و رفاه مردم ما در ارتباط است برداشتیم.
پرزیدنت مدودف و من قرار است یک کمیسیون ریاست جمهوری دوجانبه تشکیل دهیم تا به عنوان شالوده جدیدی برای این همکاری ها عمل کند. ایالات متحده و روسیه غالباً در طیف محدودی از مسائل با یکدیگر ارتباط دارند یا اجازه می دهند که عادت های قدیمی درون نظام اداری کشورهای ما مانع پیشرفت شوند. و به همین دلیل است که این کمیسیون شامل کارگروه هایی در زمینه های مختلف می شود که عبارتند از توسعه و اقتıاد؛ انرژی و محیط زیست؛ انرژی هسته ای و امنیت؛ کنترل تسلیحات و امنیت بین المللی؛ دفاع، سیاست خارجی و مبارزه با تروریسم؛ پیشگیری و مدیریت شرایط اضطراری؛ جامعه مدنی؛ علم و فناوری؛ فضا؛ بهداشت؛ آموزش؛ و فرهنگ. و این امور توسط کلینتون، وزیر امور خارجه، و وزیر لاورف، همتای او، هماهنگ می شود و کلینتون وزیر امور خارجه،، برای پیگیری این امور در فصل پاییز به روسیه سفر خواهند کرد.
به عنوان نمونه ای از این همکاری ها، به تفاهمنامه جدید در زمینه ب?داشت اشاره می کنم. همه ما به این حقیقت پی برده ایم – که ویروس H1N1 آخرین مورد آن بود – که ظهور یک بیماری در گوشه ای از جهان می تواند همه انسان ها را در کل جهان در معرض خطر قرار دهد. به همین دلیل، وزارت بهداشت و خدمات انسانی ما در مبارزه با بیماری های عفونی، مزمن و غیر مسری و ترویج پیشگیری و ارتقاء بهداشت جهانی با همتایان روسی خود همکاری خواهد کرد.
در دست آخر، اقدام مهم روسیه در لغو برخی از محدودیت های موجود در واردات دام از آمریکا باعث خرسندیست. هزینه این محدودیت ها برای بنگاه های آمریکا بیش از 1.3 میلیارد دلار است و اکنون، در جهت احیای این تجارت و بازگرداندن آن به حالت اولیه پیشرفت قابل توجهی کرده ایم.
نمی خواهم وانمود کنم که ایالات متحده و روسیه در همه زمینه ها اتفاق نظر دارند. همانطور که پرزیدنت مدودف اشاره کردند، گفتگوهای صریح و بی پرده ای داشته ایم و زمینه هایی وجود دارد که ما هنوز در آنها اختلاف نظر داریم. برای نمونه، گفتگوی صریح و بی پرده ای درباره روسیه – درباره گرجستان داشتیم و من، بر لزوم احترام به حق حاکمیت و تمامیت ارضی گرجستان که عقیده راسخ من است مجدداً تأکید کردم. با این همه، در حالی که ما به اختلاف نظرهایمان درباره مرزهای گرجستان می پردازیم، در این موضوع اتفاق نظر داریم که هیچکس علاقه ای به درگیری نظامی جدید ندارد. و در جریان کار، باید رک و بی پرده سخن بگوییم تا این اختلاف نظرها را به گونه ای مسالمت آمیز و سازنده حل و فصل کنیم.
پرزیدنت مدودف و من هر دو معتقدیم که باید سوء ظن ها و رقابت های گذشته را پشت سر بگذاریم تا بتوانیم منافع مشترک کشورهایمان را دنبال کنیم. امروز پیشرفت خوبی داشتیم و با حرف و عمل، نشان دادیم که روابط سازنده تر میان ایالات متحده و روسیه در قرن بیست و یکم چگونه می تواند باشد. فردا، مشتاقانه در انتظار گسترش این تلاش ها هستم تا کسب و کار، جامعه مدنی، و گفتگویی میان مردم آمریکا و روسیه را نیز در بر گیرد.
به گمان من، ایجاد آینده ای که در آن ایالات متحده و روسیه به عنوان دو شریک در جهت امنیت و رفاه ما همکاری کنند به نفع همه ماست. این هدفی است که ما در تجدید روابط با روسیه دنبال می کنیم، و پیشرفتی است که امروز به آن رسیدیم و میل دارم مجدداً از پرزیدنت مدودف و اعضای گروه ایشان بخاطر میزبانی فوق العاده شان و بخاطر همکاری مؤثری که با هیئت ما داشتند تشکر کنم.
متشکرم.
مدیر جلسه: همکاران، کنفرانس مطبوعاتی مشترک رئیس جمهوری فدراسیون روسیه و رئیس جمهوری ایالات متحده را آغاز می کنیم. هریک از شما می توانید دو سؤال مطرح کنید. لطفاً ذکر نام سازمان متبوعتان را فراموش نکنید. و پرسش ها را با رسانه های ایالات متحده آغاز می کنیم.
پرسش: متشکرم و عصر هر دو رئیس جمهوری بخیر. آقای اوباما، سؤال من درباره اعتماد است، با توجه به این دوره سخت در روابط دو کشور و همچنین موافقت هایی که امروز در اینجا اعلام کردید. اکنون که با پرزیدنت مدودف آشنا شدید، آیا احساس می کنید که به او اعتماد کامل دارید و آیا در ذهن خودتان این موضوع روشن شده است که واقعاً چه کسی در روسیه صاحب اختیار است – آقای رئیس جمهوری یا آقای پوتین، نخست وزیر؟
و پرزیدنت مدودف، نتایج نظر سنجی ها نشان می دهد که مردم آمریکا – عذر می خواهم – که مردم روسیه احساسات منفی ای نسبت به آمریکا دارند. به نظر شما برای تغییر این وضعیت چه کارهایی از دست پرزیدنت اوباما بر می آید؟
پرزیدنت اوباما: خوب، پیش از هر چیز، این دومین دیدار طولانی دوجانبه من با پرزیدنت مدودف است و در کنار این، یک سلسله مکالمات تلفنی و تبادل نظرهای دیگر هم داشته ایم. و در سرتاسر روند این تعاملات، او را فردی روراست و صریح و حرفه ای یافته ام. او در مورد منافع مردم روسیه با صراحت صحبت می کند اما در عین حال به پی بردن به اینکه منافع ایالات متحده چیست علاقه مند است. و به گمان من، هر دوی ما این توانایی را پیدا کرده ایم که با یکدیگر به گونه ای بسیار مؤثر همکاری کنیم.
بنا بر این، بلی، به پرزیدنت مدودف نه تنها در گوش دادن و در انجام مذاکرات سازنده، بلکه در پیگیری – پایبندی به موافقت هایی که امروز اعلام شد اعتماد دارم. و تکرار می کنم، نه تنها بخاطر نحوه برخورد او با من، بلکه بخاطر نحوه همکاری هیئت های ما از وی قدردانی می کنم. اگر این چارچوب زمانی کوتاه بین دیدار ما در لندن و امروز را در نظر بگیرید و اینکه ما به طور اصولی به تمامی اهدافی که در لندن تعیین کرده بودیم دست یافته ا╠م – و اینها دستاوردهای ناچیزی هم نیستند – به گمان من نشانه خوبی از پیشرفت های آینده است.
فردا قرار است صبحانه را با نخست وزیر پوتین صرف کنیم. تا به حال با او ملاقات نکرده ام. مشتاقانه در انتظار این دیدار هستم. برداشت من این است که پرزیدنت مدودف رئیس جمهوری و نخست وزیر پوتین، نخست وزیر است و توزیع قدرت و اختیارات بر اساس شکل دولت در روسیه صورت می گیرد ، و این به همان شیوه ای است که ما در ایالات متحده عمل می کنیم.
بنا بر این، آنچه برای من اهمیت دارد طرف شدن با همتایم ، یعنی شخص رئیس جمهوری، است و در عین حال برقراری ارتباط با، نخست وزیر پوتین و سایر بخش های صاحب نفوذ در جامعه روسیه است تا بتوانم ت?ویر کاملی از خواست های مردم روسیه و دغدغه های مردم روسیه بدست بیاورم.
و تصور من این است که پرزیدنت مدودف و نخست وزیر پوتین همکاری بسیار مؤثری با یکدیگر دارند. و ما می خواهیم با دولت روسیه، به عنوان یک کل، طرف باشیم تا به رابطه دوجانبه بهتری که به گمان من امکان پذیر است دست پیدا کنیم.
پرزیدنت مدودف: قبل از هر چیز میل دارم از پرزیدنت اوباما بهخاطر اظهار لطف او در مورد روحیه و درجه صراحت روابط شخصی ما تشکر کنم. قبلاً در همین مورد به نکاتی اشاره کرده ام. روابط شخصی از اهمیت زیادی برخوردار است بخصوص در شرایطی که ساختن روابط بین کشورها مطرح باشد. و هنگامی که روابط دولت ها و روابط شخصی در یک سطح و مثبت باشند، این امرهمواره برای روابط کشورها مفید است.
در مورد احساس نسبت به مردم آمریکا، این احساس دوستانه است. عنصر منفی ای در این زمینه نمی بینم. اما در شرایطی که بین دولت ها مشکلاتی وجود داشته باشد، در شرایطی که علائم منفی توسط دولت ارسال شود، این علامت ها ها البته در روحیه و احساسات مردم عادی تأثیرگذار است و در نتیجه، روابط بین کشورها هرچه بهتر باشد، احساس همدلی مردم این کشورها در قبال یکدیگر بیشتر خواهد بود.
ما در مورد امور مختلف بین دیدارهایی که داشتیم و رابطه دو کشور و فراز و نشیب های جدید صحبت کردیم. در جنگ جهانی دوم، ما دنیا را نجات دادیم و متحدان استراتژیک بودیم. و الآن هم احساس می کنیم که خیلی چیزها به روابط ما بستگی دارد. و موفقیت ما در برآوردن همه این انتظارات مختلف به میزان زیادی به تلاش های ما بستگی دارد، با توجه به اینکه مردم ما همواره نسبت به هم احساس همدلی داشته اند.
مدیر جلسه: (نامفهوم)، خواهش می کنم، نوبت شماست.
پرسش: (طبق ترجمه.) متشکرم. این سؤال خطاب به هر دو رئیس جمهوری است. روسیه و ایالات متحده بزرگترین قدرت های هسته ای جهان هستند و 95 درصد کلاهک های جنگی را در اختیار دارند. مدت هاست که مشغول کار روی اسناد پیمان منع گسترش سلاح های هسته ای هستید – در واقع از دهه 1970 تاکنون. با توجه به همۀ این روندهای منفی که در دنیا در جریان است، آیا فکر می کنید بتوانید اوضاع را در زمینه پیمان منع گسترش تحت مهار درآورید؟
پرزیدنت مدودف: خوب، مسئله منع گسترش برای کشورهای ما اهمیت زیادی دارد و بزرگترین مسئولیت در زمینه منع گسترش سلاح های استراتژیک بر عهده ماست و بین ما مشترک است. زرادخانه های هسته ای عمده متعلق به ماست و ما مسئولیت کامل این زرادخانه ها را بر عهده داریم. و با شما کاملاً موافقم – روندهای منفی در دنیا وجود دارد و این بخاطر ظهور بازیگران جدید هسته ای است. برخی از آنها به طور رسمی عضو باشگاه هسته ای نیستند اما می خواهند سلاح هسته ای داشته باشند و این موضوع را علناً اعلام می کنند یا بدتر، مخفیانه عمل می کنند. و البته، این تأثیری بسیار منفی بر اوضاع جهان دارند.
و بنا به دلایلی که بخوبی شناخته شده است، مناطقی در جهان وجود دارد که حضور سلاح های هسته ای در آنها باعث بوجود آمدن مشکلات عظیمی می شود و ما و شرکای آمریکاییمان باید تلاش هایمان را بر همین مناطق متمرکز کنیم. این مناطق بخوبی شناخته شده اند. لازم نیست از آنها اسم ببریم. اما بخوبی روشن است که فضای کل جهان به اوضاع خاورمیانه و شبه جزیره کره بستگی دارد. این مسئولیت مشترک ماست و ما باید نهایت تلاشمان را به کار بندیم تا از هرگونه روند منفی در این مناطق جلوگیری کنیم. مذاکرات ما با پرزیدنت اوباما نشان داد که موضع یکسانی در قبال این مسئله داریم.
پرزیدنت اوباما: خوب، فکر می کنم پرزیدنت مدودف موضوع را بخوبی توضیح داد. این یک مسئله فوری است که ایالات متحده و روسیه باید نقش رهبری در آن ایفا کنند. اعمال این نقش برای ما بسیار دشوار است، مگر اینکه خود ما نشان دهیم که قصد داریم در مورد انبارهای هسته ای خودمان عاقلانه تر عمل کنیم. و به همین دلیل است که موافقتنامه متعاقب پیمان کاهش سلاح های استراتژیک تا این اندازه اهمیت دارد و امیدوارم که بتوانیم زرادخانه های هسته ایمان را به میزان یک سوم کاهش دهیم و اگر بشود، در موافقتنامه ها و پیمان های متعاقب حتی از این هم فراتر برویم.
مسئله ای حیاتی که پرزیدنت مدودف به آن اشاره کرد این است که ما شاهد آهنگ کم سابقه ای در گسترش هسته ای بالقوه هستیم و او به دو منطقه مشخص اشاره کرد. در خاورمیانه، تلاش ایران برای دستیابی به توانمندی تسلیحات هسته ای نگرانی های عمیقی بوجود آورده است اما صرفاً نه بخاطر خواست یک کشور برای دست یافتن به سلاح هسته ای، بلکه به این سبب در صورت دستیابی ایران به سلاح هسته ای، می توان یقین داشت که سایر کشورهای منطقه هم تصمیم می گیرند چنین برنامه های را دنبال کنند. و آنگاه شاهد مسابقه تسلیحات هسته ای در یکی از بی ثبات ترین بخش های جهان خواهیم بود.
در شبه جزیره کره، کره شمالی تعهدات بین المللی اش را در مسیر دست یابی به سلاح های هسته ای زیر پا گذاشته است. و در همه این موارد، آنچه می بینیم گسترش بیشتر سلاح های هسته ایست، و نه تنها احتمال اینکه بازیگران کشوری جمعیت ها را با سلاح های هسته ای مورد هدف قرار دهند، بلکه احتمال اینکه این سلاح های هسته ای در دست بازیگران غیر کشوری، سازمان های افراط گرا، بیفتد که چنین اتفاقی هم روسیه و هم ایالات متحده را در معرض خطر فوق العاده ای قرار می دهد، وجود دارد.
بنا براین، پیشرفتی که تا اینجا داشته ایم باعث خشنودیست. و من فکر می کنم ارزیابی مشترک در مورد این که چه نوع خطری از ناحیۀ توانمندی های موشکی بالستیکی و سلاح های هسته ای متوجه کشورهای ما است، و بازنگری در این امر و ارزیابی آن، برای پی بردن به این که ایالات متحده و روسیه چگونه می توانند به طور مؤثرتر با یکدیگر همکاری کنند، بسیار حائز اهمیت است.
ادامه پیگیری همکاری های موجود میان روسیه و ایالات متحده در خصوص مواد هسته ای که در شرایط غیر امن نگهداری می شود و ایمن سازی این مواد به گمان من اهمیت زیادی دارد. سامان دادن به یک پیمان منع گسترش و استحکام یافتۀ جدید که یک سلسله مقررات یکسان را در مورد تمامی کشورها اعمال کند، و به موجب آن کشورها بتوانند انرژی هسته ای صلح آمیز را بدون امکان تسلیحاتی کردن این ظرفیت هسته ای پی گیرند، به گمان من اهمیت زیادی دارد.
بنا بر این، ما پیشنهاد کردیم که در سال آینده، یک همایش جهانی امنیت هسته ای با میزبانی ما برگزار شود و با پرزیدنت مدودف در مورد این احتمال قوی صحبت کردیم که در اجلاس متعاقب سران که می تواند در روسیه برگزار شود، همه کشورهای جهان را گرد هم آوریم تا بتوانیم در این مسئله حیاتی پیشرفت حاصل کنیم.
آقای گیبز: مت اسپتالنیک از رویترز.
پرسش: متشکرم. اختلاف نظرهای عمیق در مورد طرح پیشنهادی سپر دفاع موشکی ایالات متحده نقش مهمی در تیرگی روابط ایالات متحده و روسیه در سال های اخیر داشته است و به نظر نمی رسد که شما آقایان هم این مسئله را به طور قطعی حل کرده باشید. پرزیدنت اوباما، شما صریحاً اعلام کرده اید که ارتباط بین سامانه های موشکی و مذاکرات کاهش تسلیحات را نمی پذیرید. پرزیدنت مدودف، شما و نخست وزیر پوتین، اعلام کرده اید که این موضوعات باید با یکدیگر مرتبط باشند. آیا یکی از شما آقایان حاضرید در این زمینه کوتاه بیایید یا مصالحه کنید؟ و اگر حاضر نیستید، آیا این موضوع هم می تواند مانع دست یابی به پیمان شماره دو کاهش تسلیحات استراتژیک شود؟
و پرزیدنت اوباما، واکنش شما در برابر برخورد دولت چین با شورش ها و ناآرامی های شمال غرب این کشور که بیش از 140 کشته بر جای گذاشته است چیست؟
پرزیدنت اوباما: در رابطه با اوضاع چین، متأسفانه تمام طول شب را در راه و تمام طول روز را در جلسه بودم، بنابراین کاملاً در جریان قرار نگرفته ام و میل ندارم بدون اطلاعات کامل اظهار نظر کنم. اما به شما اطمینان می دهم که به محضی که این کار انجام شود، تیم ما بیانیه ای برای شما آماده خواهد کرد.
در رابطه با سپر موشکی، موافقت کردیم که در مورد این مسئله حیاتی به گفتگوها ادامه دهیم. این بخشی از بیانیه مشترکی است که امضا کرده ایم. ضمناً اینکه گفتگوهای ما شامل نه تنها سامانه های سلاح های تهاجمی بلکه سامانه های سلاح های تدافعی هم باشد به عقیده من این کاملاً معقول و پذیرفتنی است.
احساس برابری و توانمندی در امربازدارندگی کافی از جمله عواملیست و اینکه هر دو طرف در آن دوران بسیار دشوار می دانستند که حمله اول، به کار گیری سلاح های هسته ای در درگیری نظامی علیه دیگری، می تواند هزینه فوق العاده سنگینی را در بر داشته باشد، در پشت سر گذاشتن جنگ سردا مؤثر بود. بنا بر این، هرگونه مذاکره در مورد استراتژی هسته ای و امنیت باید شامل توانمندی های تدافعی و همچنین تهاجمی باشد.
اختلاف نظر ما بر سر جزئیات سامانه سپر موشکی ای بوده که ایالات متحده نه برای مقابله با روسیه، بلکه برای مقابله با موشکی که ممکن است از ایران یا کره شمالی یا برخی کشورهای دیگر شلیک شود آن را در اولویت قرار داده است و داشتن ظرفیت پیشگیری از چنین ضربه ای برای ایالات متحده و متحدان ما مهم است. از دیدگاه ما، سناریویی وجود ندارد که در آن این سامانه دفاع موشکی بتواند با زرادخانه قدرتمند روسیه مقابله کند.
بنا بر این، از این لحاظ، به نظر ما ربط دادن مذÃکرات سامانه دفاع موشکی ای که برای مقابله با یک تهدید کاملاً متفاوت و بی ارتباط با توانمندی های نیرومندی که روسیه در اختیار دارد، کار درستی نیست.
با توجه به این موضوع، پرزیدنت مدودف این نکته را روشن کرده است که دولت روسیه درباره این موضوع نگرانی و حساسیت زیادی دارد. فکر می کنم آقای پوتین هم در گفتگوهای فردا همین حرف ها را تکرار کند. و ما می خواهیم با دولت روسیه کار کنیم تا به ترتیبی برسیم که در مقابل موشک رها شده، چه یک موشک و چه 10 و چه شمار معدودی موشک از یک منبع ثالث، از این توانمندی برخوردار باشیم که از آسیب چنین موشک هایی جلوگیری کنیم. فکر می کنم چنین تفاهمی دست یافتنی است اما مستلزم قدری کار و تلاش است چون سوء ظن های کهنه باید از میان برداشته شوند.
در خصوص جزئیات این سامانه خاص که چندین سال قبل پیشنهاد شده است، همانطور که اطلاع دارید، کارآمدی این طرح پیشنهادی هم اکنون در دست مطالعه است. نتایج این مطالعات باید تا پایان تابستان مشخص شود و به پرزیدنت مدودف اطلاع دادم که دولت روسیه را در جریان ارزیابی ما در مورد اقدامات بعدی مان قرار می دهیم و درباره این موضوع، مذاکرات گسترده ای خواهیم داشت.
بنا بر این، در نهایت، فکر می کنم پیشرفت ما در برخی از مسائلی که قبلاً به آنها اشاره کردم – منع گسترش سلاح های هسته ای، توانایی رهگیری موشک های بالستیک شلیک شده از منابع ثالث – هرچه بیشتر باشد، تا حدی که همکاری عمیق تری در این عرصه ها داشته باشیم، باعث افزایش توانایی ما در حل و فصل مؤثر این مسئله خواهد شد. فکر می کنم که با گذشت زمان خواهیم دید که مواضع ایالات متحده و روسیه به سمت همگرایی می روند و کشورهای ما در دفاع از مردم مان در برابر خطرهای ناشی از گسترش سلاح منافع مشترک دارند.
پرزیدنت مدودف: من چند کلمه ای درباره این موضوع می گویم. البته، دفاع ضد موشک بالستیکی – نه دفاع موشک بالستیکی، اما مسئله منطقه ثالث برای مذاکرات ما موضوع مشکلی است.
اما میل دارم توجه شما را به آنچه پرزیدنت اوباما گفت جلب کنم و خود من هم به این نکته اشاره می کنم. در تفاهمنامه مشترکی که امروز امضا کردیم، در مورد ارتباط میان سلاح های تهاجمی و تدافعی صحبت شد و خود این یک گام به جلو محسوب می شود. مدتی قبل، ما در این موضوع چیزی جز اختلاف نظر نداشتیم. ولی حالا این ارتباط مطرح شده است و این فرصتی را برای نزدیک تر شدن مواضع به یکدیگر فراهم می کند.
دوم، کسی نمی گوید که دفاع موشک های بالستیکی ضرر دارد یا ایجاد خطر می کند. هدف آن حل و فصل چند کار عملی است. مسئله در مورد ربط دادن این آرایش دفاع موشکی به منافع کشورهای دیگر است. میل دارم به این موضوع اشاره کنم که شرکای آمریکایی ما، برخلاف آنچه در سال های اخیر می گذشت، درنگ کرده اند و اکنون، در حال بررسی این موضوع هستند. و بر این مبنا موضع نهایی شان را تنظیم می کنند.
دست کم، این همچنین یک گام مثبت در جهت دستیابی به یک توافق مرضی الطرفین در مورد این موضوع نسبتاً دشوار است.. پیش از این تنها چیزی که می شنیدیم این بود که همه تصمیمات گرفته شده است، به شما ارتباطی ندارد، اما خطری هم برای شما بوجود نمی آورد. موضع ما قدری متفاوت است. شما با آن بخوبی آشنایید. نمی خواهم آن را تکرار کنم. برداشت ما این است که این تصمیمات به ما ارتباط دارد و باید در مورد این مواضع به توافق برسیم. ما کاملاً درک می کنیم که شمار تهدیدها، از جمله تهدیدهای مرتبط با موشک های بالستیک برد متوسط، رو به کاهش نیست بلکه رو به افزایش است. بنا بر این، همه ما باید در مورد آرایشی کلی که این سامانه دفاع ضد موشک های بالستیک می تواند داشته باشد فکر کنیم. و این موضوع را در جلسه ترکیب محدودی که داشتیم به همتایم یادآوری کردم.
مدیر جلسه: همکاران، آخرین سؤال. کانال یک.
پرسش: (ترجمه.) عصر بخیر. سؤال من خطاب به هر دو رئیس جمهوری است. درباره دغدغه هایتان در مورد افغانستان صحبت کردید. آیا ممکن است کمی مشخص تر صحبت کنید؟ نظر آقایان رؤسای جمهوری درباره اوضاع این کشور چیست؟ احساس می شود که عملیات ضد تروریستی در افغانستان با مشکل روبروست. و همکاری ایالات متحده و روسیه در موضوع عبور [ملزومات] تا چه اندازه می تواند در بهبود اوضاع این کشور مؤثر باشد؟ لطفاً با جزئیات بیشتر توضیح دهید.
پرزیدنت مدودف: موضوع همکاری ایالات متحده و روسیه در افغانستان فوق العاده مهم است. به همین دلیل است که به گفتگو درباره این مسئله اینقدر توجه و موافقتنامه ای امضا کردیم که با موضوع عبور [ملزومات در ارتباط است. این موضوع مهمی است و ما بی گمان، به همکاری با همتایان آمریکاییمان ادامه خواهیم داد.
اما در رابطه با اوضاع فعلی، این موضوع ساده ای نیست. نمی خواهم بگویم که رو به وخامت است، اما در بسیاری از جنبه ها پیشرفت وجود ندارد یا ناچیز است. اما برای تلاش های ایالات متحده و سایر کشورها در پیشگیری از تهدید تروریسم که از خاک افغانستان سرچشمه می گرفت و هنوز هم می گیرد ارزش قایلیم.
از این ل═اظ، آماده همکاری همه جانبه با ایالات متحده و سایر شرکایمان از جمله در زمینه عبور [ملزومات] هستیم. آماده ایم که در زمینه های مختلف کمک کنیم. نمی دانم اوضاع افغانستان با چه سرعتی بهبود یابد. این به میزان زیادی در گروی توسعه نظام سیاسی افغانستان و موفقیت های اقتصادی این کشور است که این کار ساده ای نیست.
با این همه، آماده ایم تا تلاش هایمان، رایزنی ها با طرف افغانی، را ادامه دهیم. در یکاترینبورگ با رئیس جمهوری کشور و با رئیس جمهوری پاکستان دیدار کردم چون این دو مشکل باید در کنار هم و به عنوان یک مسئله حل شوند. و اگر بتوانیم در این تلاش ها، هم در زمینه صلح آمیز اقتصادی و هم از لحاظ حمایت از عملیات ضد تروریستی، متحد عمل کنیم، موفقیت دیر یا زود به دست می آید.
در تحلیل نهایی، موفقیت، مجدداً تأکید می کنم، به بلوغ دولت افغانستان و به آمادگی جامعه افغان برای تغییر بستگی دارد.
پرزیدنت اوباما: خوب، همانطور که اطلاع دارید، به مجرد ورود به کاخ سفید، برنامۀ راهبردی آمریکا در قبال افغانستان را تا همان مقطع مورد بررسی و بازنگری دقیق قرار دادیم و این کار با مشورت نه تنها متحدان ناتو بلکه تمامی نیروهای بین المللی که در تلاش ها در افغانستان سهمی داشتند انجام شد. و به این نتیجه رسیدیم که با توجه به مدت زمانی که در افغانستان حضور داشتیم، به اندازه لازم پیشرفت نکرده ایم، و می توانیم بهتر عمل کنیم.
بنا بر این، رویکرد ما این بوده است که بگوییم باید برای برگزاری انتخابات افغانستان نظام امنیتی قدرتمندی برقرار کنیم. شهروندان افغانی را باید برای خدمت در ارتش و نیروی پلیس آموزش دهیم تا بتوانند به گونه ای مؤثر امنیت کشورشان را تأمین کنند. این اقدامات را باید با تلاش های دیپلماتیک مؤثرتری توام دنبال کنیم. و باید توجهمان را بر توسعه متمرکز کنیم تا، به عنوان مثال، مردم افغانستان مجبور نباشند به کشت خشخاش رو بیاورند و بتوانند معیشت خود را با محصولات و کالاهای دیگری تأمین کنند.
اجرای این راهبرد جدید را بتایزگیً آغاز کردیم بنا بر این فکر می کنم زمان کافی برای سنجش موفقیت آن سپری نشده است. فکر می کنم وقتی که انتخابات برگزار شد و پرزیدنت کرزای یا نامزد دیگری بر مسند نشست، می توانیم اوضاع را بررسی کنیم تا ببینیم برای بهبود اوضاع چه کارهای دیگری می توانیم انجام دهیم. در همین جا اعلام می کنم که مشارکت و معاضدت روسیه در این کار می تواند فوق العاده مهم باشد.
بدیهی است که روسیه در رابطه با افراط گرایی و تروریسم نگرانی های خاص خود را دارد. روسیه همچنین درباره تجارت مواد مخدر و نفوذ آن در روسیه عمیقاً نگران است. و در مقوله آموزش نیروهای پلیس و آموزش ارتش ها، روسیه از توانمندی های فوق العاده ای برخوردار است. بنا براین، امیدواریم که در قالب ساختار کمیسیون ریاست جمهوری که تشکیل داده ایم، هم در مورد تلاش های نظامی در افغانستان و هم درباره تلاش ها در زمینه توسعه و دیپلماسی بیشتر گفتگو داشته باشیم تا بتوانیم پیشرفت بیشتری حاصل کنیم.
و پرزیدنت مدودف درست می گوید که این موضوع برای افغانستان مهم است اما در رابطه با پاکستان نیز اهمیت دارد. و از لحاظ چگونگی رویکرد ما به این مسائل، باید در قالب منطقه ای فکر کنیم. بدیهی است که برخی از کشورهای هم مرز با افغانستان و آسیای مرکزی از اهمیت استراتژیک زیادی برخوردارند و حضور آنها در این گفتگوهای درباره اقدامات بعدیمان حائز اهمیت است.
اما میل دارم یک بار دیگر از دولت روسیه بخاطر موافقتنامه عبور ملزومات نظامی که به آن اشاره کردم تشکر کنم. این موافقتنامه هم در وقت و هم در هزینه نیروهای ایالات متحده صرفه جویی خواهد کرد. و به گمان من، این حرکت نشان دهنده درجه اهمیت فوق العاده ایست که همکاری های آینده ایالات متحده و روسیه می توانند در حل و فصل انبوهی از مسائل بین المللی مهم داشته باشند.
بسیار خوب، از همه شما تشکر می کنم.
پایان
8:08 بعد از ظهر (به وقت محلی)
پايان متن
