09 دسامبر 2009

تبادل نظر دانشجویان آمریکایی و روسی در مورد منع گسترش سلاح های هسته ای

 

رومن چخوف (سمت چپ)، مارگاریتا سدلتسکایا و والریا نچایوا از اهالی روسیه از طریق کنفرانس ویدیویی به برخی از آمریکاییان گوش می دهند.

رومن چخوف (سمت چپ)، مارگاریتا سدلتسکایا و والریا نچایوا از اهالی روسیه از طریق کنفرانس ویدیویی به برخی از آمریکاییان گوش می دهند.

کاترین لویس
گزارشگر ویژه America.gov

واشنگتن ـــ در طول کنفرانس ویدیویی 12 نوامبر، تحت عنوان منع گسترش سلاح های هسته ای و روابط روسیه و ایالات متحده دانشجویان آمریکایی و روسی نشان دادند که اشتراک نظرشان بیش از اختلاف و تفاوت عقایدشان در مورد این مسائل است.

در حالی که دانشجویان نظرات فردی خود را در مورد این مسائل ارائه دادند، اما بر سر این مسئله که دو کشور باید سالح های اتمی خود را کاهش داده و با سازمان های جهانی برای مبارزه با گسترش فن آوری سلاح های هسته ای همکاری کنند به توافق رسیدند.

دانشجویان "دانشگاه جورج واشنگتن"[1] و "دانشگاه جورج تاون"[2] ـــ واقع در واشنگتن ـــ و "دانشگاه سنت پیترزبرگ"[3] در روسیه آرامش خاطر خود را در مورد این که روابط دیپلماتیک بین دو کشور قوی تر از زمان "جنگ سرد"[4] شده ابراز کردند و متوجه  رویکرد و تمرکز روبه رشد نسبت به "امنیت نرم"[5] شدند.

مترجمی از طرف یکاترینا کلیمنکو[6] دانشجوی روسی گفت، "این ذهنیت که هر چه سلاح بیشتری داشته باشی، قدرتمندتر هستی، به نظر یادگاری از گذشته است. در عوض، این دو کشور توجه خود را به انواع متفاوتی از امنیت، "مثل امنیت اقتصادی و زیست محیطی" معطوف کرده اند".

از آن جا که دنیا از چشم انداز دو قطبی که دسته بندی ها در اطراف دو ابر قدرت هم پایه شکل می گرفت به طرف دنیایی چند قطبی که در آن مراکز قدرت زیادی وجود دارد حرکت می کند، هر دو گروه دانشجویان همچنین کمبود راهبردی واضح و روشن را برای جایگزینی وابستگی و اتکا گذشته به بازدارندگی اتمی اعلام کردند.

جاش اسنایدر[7] یکی از دانشجویان آمریکایی، گفت، "ما نقص ها و ضعف ها را در قدرت سخت و خشن، و اصولا در نسل های نظامی دیده ایم. در نتیجه، راهبردهایی بازدارندگی که برای ما باقی مانده اند بی ثبات، بی حاصل و گمراه کننده هستند.

اسنایدر گفت، کشورهای که "قرارداد منع گسترش سلاح های هسته ا ی سال 1968"[8] را امضا کردند باید جبهه ای یکسان و هماهنگ در برخورد با کشورهایی که سعی در گسترش سلاح های هسته ای دارند، اتخاذ کنند.

دانشجویان توافق کردند که، همکاری و فعالیت از طریق سازمان های بین المللی مانند "سازمان ملل"[9] و "آژانس بین المللی انرژی هسته ای"[10] برای شناسایی فعالیت های هسته ای کشورهای خواستار گسترش سلاح های هسته ای اهمیت دارد. سرگیی تامبی[11] دانشجوی روسی، گفت، روسیه از تصویب قرارداد جدیدی برای کاهش سلاح های هسته ای مضر و جایگزین کردن آن با "قرارداد کاهش سلاح های راهبردی "[12] در حال انقضا حمایت می کند.

تعدادی از دانشجویان در مورد این که آیا استفاده از زور برای متوقف کردن کشور خاطی و تک رو از دستیابی به سلاح هسته ای قابل قبول است یا نه اختلاف نظر دارند. بعضی از دانشجویان بر این باورند که در شرایط محدود و خاصی، زور ممکن است قابل قبول و موجه باشد.

کلیمنکو عقیده داشت که راههای بهتری غیراز استفاده از زور وجود دارد.

جاناتان فالن[13] دانشجوی آمریکایی، گفت، "پرداختن به عوامل زیربنایی پیش از آن که کشورها به جایی برسند که نیاز به استفاده از سلاح هسته ای داشته باشند، نیز مهم است."

طبق نظر خورساف راسولوف[14] دانشجوی روسی، انتخاب اوباما[15] به دانشجویان روسی ـــ و به طور کلی به جامعۀ روسی امید داد ـــ جامعۀ ای که سناتور جان مک کین[16]، رقیب انتخاباتی اوباما در انتخابات سال 2008 را به عنوان شخصی ضد روسیه می دیدند. راسولوف به زبان انگلیسی گفت، "روابط ایالات متحده و روس ها در حال بهبود است، و برخوردها در حال کاهش هستند."

جاناتان آسکوناس[17] دانشجوی آمریکایی، گفت، "به عنوان یک آمریکایی که تحت کنترل دولت بوش[18] بزرگ شده و بعد به دولت اوباما رسیده است، بسیار آسوده خاطر شدم که شاهد گرمی روابط و گفتگوی جدید در روابط آمریکا ـ روسیه هستم. "

کلمینکو گفت، هنوز زود است که در مورد نتایج سیاست های دولت از نظر ریاست جمهوری قضاوت کرد.

وی گفت، "آنها به هنوز زمان کافی برای نشان دادن توانایی هایشان و تفکراتشان در حوزه سیاست های خارجی نداشته اند. در حال حاضر، دولت اوباما بیشتر درگیر مسائل سیاست های داخلی است. آنها باید به حل بحران اقتصادی بپردازند."

هر دو طرف نظر خوش بینانه خود را نسبت به آغاز دوره ای جدید و دوستانه تر در روابط روسیه ـ ایالات متحده اعلام کردند و اظهار داشتند که مایلند گفتگوهایشان را از طریق کنفرانس های ویدیویی در ماه های آینده ادامه دهند.

دانشجویان با قول ملاقات دوباره، از طریق ایمیل و تریبون های اجتماعی اینترنتی به گفتگوهای خود پایان دادند. گاهی به نظر می رسید که گفتگوهای آنها واقعا در بین دانشجویان یک کلاس، در هر کدام از کشورها انجام می گیرد.

والریا نچایوا[19] دانشجوی روسی، گفت، جوانان در روسیه و آمریکا به طور قابل توجهی به دلیل مکالمات روزافزون بین دو کشور، "از راه مبادلات جهانی گوناگون و به هر شکل و طریقی، امکان مسافرت، امکان معاشرت بیشتر با استفاده از وسایل پیشرفتۀ مکالمه" تغییر کرده اند. "ما همچنین به دلیل علایق مشترک، به عنوان مثال در زمینۀ موسیقی، و گرایشات مُد به هم مرتبط شده ایم."

1.       Katherine Lewis

2.       George Washington University

3.       Georgetown University

4.       University of St. Petersburg

5.       Cold War

6.       Soft Security

7.       Yekaterina Klimenko

8.       Josh Snider

9.       1968 Nuclear Non-Proliferation Treaty

10.   United Nations

11.   International Atomic Energy Agency

12.   Sergey Tambi

13.   Strategic Arms Reduction Treaty

14.   Jonathan Phalen

15.   Khursav Rasulov

16.   Obama

17.   Senator John McCain

18.   Jonathan Askonas

19.   Bush

20.   Valeriya Nechayeva