19 آگوست 2009
سخنرانی بایدن، معاون ریاست جمهوری در اوکراین
بایدن در پیرامون مناسبات آمریکا و اوکراین سخن می گوید
آغاز متن
کاخ سفید
دفتر معاون ریاست جمهوری
22 ژوییۀ 2009
سخنان بایدن، معاون ریاست جمهوری در اوکراین
خانۀ اوکراین، کیف ، اوکراین
بایدن، معاون ریاست جمهوری: خیلی از شما سپاسگزارم. متشکرم جورج، عالیجناب، روحانیون. خانم ها و آقایان، حضور در این جا مایۀ سرافرازی من است. از حضورتان سپاسگزارم. و می خواهم از مردم و دولت اوکراین برای مهمان نوازی گرمشان در دو روز اخیر هم تشکر کنم.
حضور در کیف به طور ویژه باعث افتخار من است. می دانم که امروز بسیاری، دوران سختی را می گذرانند، اما من مانند بسیاری دیگر از مردم آمریکا از آنچه که کمتر از پنج سال پیش اتفاق افتاد، الهام می گیرم. آن دریای نارنجی رنگ که میدان استقلال را درخود فرو برد، صد ها هزار تن از مردم اوکراین که به کیف سرازیر شدند و به طور صلح آمیزی درخواستند که رأی هاشان به حساب آورده و صدایشان شنیده شود، و این چیزیست که برای مدت های مدید از یاد ها نخواهد رفت.
چهل سال قبل از آن رویداد سرنوشت ساز، رویداد سرنوشت ساز سال 2004، یکی از رؤسای جمهوری اسبق آمریکا و یک ژنرال، دوایت دی آیزنهاور، در حالی که در مرکز واشنگتن ایستاده بود، از بنای یادبودی به افتخارشِوچنکو ، شاعر اوکراینی، پرده برداری کرد. این مجسمه 24 فوت ارتفاع داشت و این کلمات بر آن نوشته شده بود:" تقدیم به رهایی، آزادی، و استقلال همۀ کشور های دربند."
با نگاهی به پشت سر ما در سال 1964 ا به شِوچنکو امید می نگریستیم، زیرا او هرگز از امید رهایی اوکراین دست نکشید. و 40 سال بعد، در سال 2004، ما شاهد بودیم که قدرت مردمی که خواستار عدالت بودند، توانست تحقق یابد. امروز مردم اوکراین از آن چه به دست آورده اند باید احساس غرور کنند. همان طور که می بینید و شاهد هستید، انتخابات آزاد و عادلانه مقرر گشته، آزادی بیان باشور وحرارت به اجرا درمی آید، وآزادی مطبوعات نیز با تعداد دوربین هایی که امروز در این جا دیده می شود، به خوبی در کشور شما رعایت می گردد.
امروز اوکراین یکی از آزادترین و دموکراتیک ترین کشور های منطقه است.
توماس جفرسون، یکی از بنیان گذاران آزادی در آمریکا، که به عنوان مؤلف اعلامیۀ استقلال شناخته می شود، در اواخر عمر خود نامه ای به دوست قدیمی و دشمن سیاسی خود، جان آدامز نوشت – آدامز دومین رئیس جمهوری و جفرسون سومین رئیس جمهوری آمریکا بودند – ودوستانی بسیار نزدیک، اما رقبای سیاسی بودند. و نامه ای به آدامز نوشت – آن ها دارای ده ها سال ارتباط مکاتبه ای بودند. او حدود 35 سال بعد از استقلال آمریکا نامه ای به آدامز نوشت. و در این نامه گفته بود، "نسلی که آغازگر انقلاب است، به ندرت آن را به نتیجه می رساند. نسلی که آغازگر انقلاب است، به ندرت آن را به نتیجه می رساند." [تکرار در متن. م.]
در هر دموکراسی واقعی، آزادی آغاز آن است، نه نتیجۀ آن. آزادی صرفا ً سرآغاز است نه پایان. و این جا در اوکراین هم، انقلاب شما هنوز در حال پیشرفت است و عهد و پیمان آن هنوز برآورده نشده است.
من بیش از هر چیز دیگر، مایلم این را به مردم اوکراین بگویم: اوکراین، در ادامۀ راه خود به سوی آزادی، دموکراسی، و ترقی، ایالات متحده را در کنار خود دارد. این انتخاب شماست، نه انتخاب ما. اما اطمینان داشته باشید که اگر چنین انتخابی بکنید، ما در کنار شما ایستاده ایم.
دولت اوباما در حمایت ازیک اوکراین قدرتمند و مستقل، تردیدی به خود راه نمی دهد. البته، تعیین مسیرآیندۀ اوکراین، تصمیمی است که شما باید بگیرید، نه افرادی که در خارج هستند.
براساس صحبت های دیروز من با مقامات بلندپایه در رهبری سیاسی، ما برای اوکراین، طالب همان چیزی هستیم که مردم اوکراین برای خودشان می خواهند – یک کشور اروپایی دموکراتیک و مترقی.
دیدار من از کیف، کمی بعد از سفر پرزیدنت اوباما به مسکو صورت می گیرد.
در واقع، این دو دیدار به طور همزمان برنامه ریزی شده بودند. و می دانم که گمانه زنی هایی درمورد تصمیم ما، همانگونه که در نطقی در مونیخ و در مرحلۀ اول کار دولتمان گفتم، پیرامون تنظیم مجدد روابط با مسکو وجود داشته است، و می دانم که این گمان را باعث شده که بهبود روابط با روسیه ممکن است به نوعی مناسبات ما با اوکراین را مورد تهدید قرار دهد.
اجازه بدهید این موضوع را هر چه روشنتر بیان کنم. ما ضمن تنظیم مجدد روابطمان با مسکو، تعهداتمان را نسبت به اوکراین مجددا ً مورد تأکید قرار می دهیم.
و ما هیچ حوزۀ نفوذ، یا اختیار کشور دیگری را در وتو کردن انتخاب های یک کشور مستقل درمورد این که با چه کسی یا با چه شرایطی آنها با هم قصد مشارکت دارند به رسمیت نمی شناسیم. و ما اعتقادی به طرز فکر همه چیز یا هیچ چیز نداریم. ما معتقد نیستیم که روابطمان با یک کشور باید به قیمت مناسباتمان با کشوری دیگر تمام شود. تا به حال این طور نبوده است. این طور نیست، و اینطور نخواهد بود.
همان طور که، با رجوع به کنفرانس امنیت مونیخ تنها چند هفته بعد از آغاز کارم گفتم، این موضوع کماکان حقیقت دارد و قصد دارم روی آن تأکید مجدد بگذارم. ما مفهوم حوزۀ نفوذ را مانند نظریه های قرن نوزدهمی رد می کنیم زیرا آنها جایی در قرن بیست و یکم ندارند. و به این اصل اعتقاد داریم که کشور های مستقل حق تصمیم گیری، تعیین سیاست خارجی، و انتخاب متحدان خود را دارند.
پرزیدنت اوباما، در سخنرانی دو هفته پیش خود در مسکو، این اصل را قویا ً مورد تأیید قرار داد. او گفت، و من به گفتۀ او ارجاع می کنم، "حق حاکمیت کشور ها باید سنگ بنای نظم جهانی باشد. همان طور که کشور ها باید از حق انتخاب رهبران خود برخوردار باشند، از داشتن مرز های امن، و تعیین سیاست های خارجی خود هم برخوردارند. هر نظامی که به این حقوق پایبند نباشد، منجر به هرج و مرج می گردد. به همین دلیل است که این اصل باید درمورد همۀ کشور ها از جمله اوکراین، به اجرا درآید،."
ما همچنین تضمین امنیت اوکراین را از سوی ایالات متحده، روسیه و بریتانیا طی یادداشت 1994 بوداپست، مجددا ً تأیید کردیم.
گواه تعهدات ما نسبت به اوکراین، برنامۀ کمک ها ی ما است – امسال 120 میلیون دلار به حمایت از صلح و امنیت، تقویت نهاد های دموکراتیک، ارتقای رشد اقتصادی، مدرن کردن ارتش شما، حفظ امنیت چرنوویل، مبارزه با ایدز و HIV، و بهبود وضعیت بهداشتی کودکان اختصاص داده شد.
ما از تصمیم صندوق بین المللی پول (IMF) به منظور تأمین 16 میلیارد دلار کمک به اوکراین برای رویارویی با این دوران دشوار در پی رکود اقتصادی در جهان، قویا ً حمایت کرده و خواهیم کرد.
ما برای متحول کردن ار?ش شما با اوکراین همکاری کرده ایم، تا بتوانید از سرزمین خود دفاع کنید و در امنیت جهانی مشارکت داشته باشید. نیرو های جوان اوکراینی در دانشگاه های نظامی ما تعلیم یافته اند. افسران آمریکایی برای شرکت در آموزش، تعلیم، سازماندهی و تمرینات، به این جا آمده اند. و ما از اوکراین به خاطر مشارکت در امنیت بین المللی ستایش می کنیم. نیرو های مسلح اوکراین، نقش متعهدانۀ خود را در پاسداری از صلح،از بالکان تا عراق، و حتی در دورترین نقاط، مانند لیبریا، ایفا کرده اند.
و ما سوگواریم - ما هم در کنار شما - برای شش اوکراینی که هفتۀ پیش در سانحۀ هلیکوپتر جان خود را در افغانستان از دست دادند سوگواریم. ما متأسفانه تجربۀ زیادی در سوگواری داشته ایم.
اوکراین در آن چه من و پرزیدنت اوباما بزرگترین چالش امنیتی می دانیم پیشگام بوده است- بزرگترین چالش امنیتی که جهان در پیش رو دارد- و آن کاهش زرادخانۀ هسته ای در جهان است، نیز در زمینۀ تجدید نظام کاهش تسلیحات هسته ای و حفظ امنیت مواد حساس شکاف پذیر، رهبری خوبی داشته است.
در دسامبر گذشته، ایالات متحده و اوکراین در مورد ایجاد یک مرکز استراتژیک- معذرت می خواهم ، پیمانی مبنی برمشارکت استراتژیک، توافق کردند. و امروز، رئیس جمهوری[شما] و من موافقت کردیم که کمیسیون مشارکت استراتژیک اوکراین نشست های خود را در پاییز و در واشنگتن برای تعمیق همکاری ها در عرصۀ امنیت، اقتصاد، تجارت، انرژی، و حکومت قانون آغاز کند.
ایالات متحده از روابط عمیق اوکراین با ناتو و اتحادیۀ اروپا حمایت می کند. اما مجددا ً خاطرنشان می کنیم که مهم، تصمیم شما و نه تصمیم ما، مبنی بر انتخاب اتحادیۀ اروپا یا ناتواست. ما تصدیق می کنیم که دامنه و سرعت تصمیم شما، انتخابی است که صرفا ً به اوکراین است مربوط می شود- نه به ما.
ایالات متحده در پی ایجاد حوزۀ نفوذ نیست. ما کوشش در ایجاد یک جهان چند قطبی [همان طور که در متن آمده] داریم، جهانی که در آن، کشور های همسو بتوانند با چالش های مشترک خود به رویارویی بپردازند- هر قدر شرکای ما قوی تر باشند، مشارکت ما اثربخش تر است.
و با این روحیۀ مشارکت، من برای ارائۀ نظر صادقانه ام در این جا هستم. و واقعیت این است که وعدۀ بزرگ سال 2004 – هنوز کاملا ً برآورده نشده است. تکرار می کنم، اگر شِوچنکوی شاعر امروز در میان ما بود، از چه می نوشت؟ از این لحظه چه می نوشت؟ مطمئنم که از آزادی و کثرت گرایی، آزادی مطبوعات- که الگویی برای همسایگان شماست، نوید می داد. من مطمئم که جامعۀ مدنی شکوفای اوکراین برایش مایۀ مباهات بود و از انتخابات رقابتی در شگفت می شد.
و افراد بدبینی که قرن ها تأکید داشته اند که در این بخش از جهان به دلیل متفاوت بودن فرهنگ و ارزش ها، دموکراسی هرگز به جامۀ عمل در نمی آید، باید شاهد اوکراین امروزی باشند که قاطعانه به عنوان شاهدی در رد آن گفتارقدیمی ایستاده است.
اما فکر می کنم او از این موضوع هم متعجب می شد که چرا دولت، از همان پختگی سیاسی مردم برخوردار نیست، چرا ارتباط میان رهبران تا حدی کاهش یافته، که نگرش و تلقی سیاسی گویا مانع پیشرفت است.
بویژه اکنون، و بویژه در زمان سختی های اقتصادی، به عقیدۀ من اوکراین باید به درس های عبرت آموز تاریخ توجه کند- وجود دولتی پاسخگو و کارآمد، تنها راه رسیدن به جوّی باثبات، قابل پیش بینی، و شفاف است که بتواند سرمایه گذاری، یعنی موتور اقتصادی پیشرفت را جذب کند. به همین دلیل، من به وجود خارجی اتاق بازرگانی شک دارم .
دموکراسی های کارآمد بیشتر از قابلیت تعهد به اصلاحات اقتصادی و به اجرا درآوردن و گاهی حتی ازتوانایی اصلاحات پرزحمتی که برای ترمیم اقتصاد و رشد اقتصادی ضرورت دارد. برخوردارند، و من به طور ضمنی اشاره می کنم، آیا می توانید جایی را نام ببرید که دموکراسی در آن شکوفا شده اما سیستم اقتصادی آن با شکست روبرو بوده باشد؟ دموکراسی هایی که پخته هستند ابقا می شوند زیرا اموری مانند مطبوعات آزاد، نظام قضایی واقعا ً مستقل، و سیستم کارامد قانونگذاری در آن ها نهادینه شده است. همۀ اینها برای کنترل فساد که تقویت کنندۀ بدبینی و محدود کنندۀ رشد هر کشوری، از جمله کشور شماست به وجود می آید . و در یک دموکراسی، سازش و مصالحه، نشان ضعف نیست؛ گواه قدرت است.
در ملاقات های دیروز من، به روشنی تصدیق شد که به منظور هر چه رقابت پذیر تر کردن اوکراین و افزایش جذابیت آن برای سرمایه گذاری، اقدامات زیادی از اصلاح سیستم مالیاتی گرفته تا مبارزه با فساد، هنوز باید درپیش گرفته شود.
مسیر نیل به ترقی از صندوق بین المللی پول عبور می کند که اکنون راه هایی برای خروج از بحران فعلی ارائه داده است. اما همانگونه که حدس می زنید، این بدون قید و شرط نیست. همان طور که مادرم می گوید، هر بحرانی پدید آورندۀ یک فرصت است. شاید این هم فرصت شما باشد.
صندوق بین المللی پول انتظار دارد که دولت شما یک نظام بانکی [همان طور که در متن آمده] کارآمد به وجود آورد و یارانه ها را حذف کند، و من به تجربه می دانم که کار بسیار دشواری است و دولت شما هم برای جبران کمبود بودجه، با انجام اصلاحات حساسی موافقت کرده است. پیشبرد این توافقات، مستلزم انتخابی سخت و اقداماتی جدی است، اما به قرار گرفتن شما در مسیر رشد و رقابت پذیری کمک می کند.
و من به عنوان یک سیاستمدار اذعان دارم که گرفتن این گونه تصمیمات کار بسیار مشکلی است.
اما گاهی باید از خود بپرسیم که چرا وارد سیاست شده ایم. وقتی مرد یا زن جوانی از من سؤال می کند که زمان ورود به کار دولتی باید به چه فکر بکنند، من به آن ها می گویم، اولین و مهمترین سؤال را از خودتان بکنید: چه چیزی آن قدر برایتان اهمیت دارد که بتوانید در راهش شکست بخورید؟ اگر نمی توانید به جوابی برسید، پس انگیزۀ شما صرفا ً جاه طلبی است. همۀ کشور ها باید سیاستمدارانی داشته باشند که بدانند شکست خوردن در چه مواردی ارزشمند است.
هرگاه دست به اقدام زدید، تنها نخواهید بود. ایالات متحده، قصد دارد برای بهبود جوّ سرمایه گذاری، گسترش تجارت و سرمایه گذاری میان دو کشورما، و هر نوع کمک اثربخش، وبا علم به این که جواب همه چیز را نمی دانیم، با شما همکاری کند. ما نیز به لحاظ اقتصادی مشغول مبارزه هستیم؛ مبارزه ای متفاوت، اما مبارزه ای واقعی.
نهایتا ً این که، دموکراسی و بازار آزاد زمانی شکوفا می شوند که همان چیزی باشند که مردم انتظار دارند- صداقت، از بین رفتن فساد، یک شغل آبرومند، امکان مراقبت از خانواده و تأمین تحصیلات کودکان، امنیت فیزیکی و امکانات اقتصادی، فرصتی برای ایجاد یک زندگی بهتر. هیچکس چیزی بیشتر از برخورداری از فرصت نمی خواهد.
زمانی که دموکراسی و بازار آزاد جوابگوی این خواسته های اصلی باشند، کسانی که مشوق اشکال دیگر دولت و ادارۀ کشور، چه در داخل و چه در خارج هستند، هرگز جا پای محکمی نمی یابند.
درهیچ کجا روابط میان دموکراسی، توسعه و امنیت، به روشنی موارد مربوط به انرژی نیست. هم اکنون در ایالات متحده، ما با کوشش های قابل توجهی، که اضافه می کنم مقداری هم هزینۀ سیاسی دارد، مشغول ایجاد تغییر در تقاضای انرژی هستیم، و همچنین سرمایه گذاری در صرفه جویی آن، و تصمیم گیری درمورد انتشارات کربن که برای فرزندان و نوه ها و نتیجه هایمان باقی می گذاریم. این ها هیچ یک بدون هزینه نیست.
همان گونه که تغییر منابع انرژی و کاهش از نفوذ کسانی که برای تأمین انرژی به آن ها وابسته هستیم به منفعت ماست- باید اضافه کنم که این موضوع برای شما هم بسیار باصرفه است. آزادی اقتصاد شما بیش از هر عامل دیگری بسته به آزادی به لحاظ انرژی است. اوکراین دارای منابع فراوان انرژی است، و اصلاح بخش انرژی در کشور شما، موجب کاهش وابستگی به عرضه کنندگان خارجی انرژی می شود. حرکت به سوی قیمت گذاری انرژی در بازار اقدامی متهورانه است، اما یک پیش شرط ضروری هم هست.
ارتقاء صرفه جویی در انرژی و محفاظت آن نیز راهی برای افزایش استقلال شماست.
در اوکراین، صرفه جویی در مصرف انرژی سه برابر کمتر از سایر کشور های اتحادیۀ اروپا ، از جمله همسایۀ شما، لهستان صورت می گیرد. اگر اوکراین را به معیارهای اروپایی نزدیک کنید، نیاز شما به وارد کردن انرژی به طور قابل ملاحظه ای کاهش می یابد- تنها با همین یک اقدام. این موهبتی برای اقتصاد و همین طور منفعتی بی اندازه برای شما و همین طور رای امنیت ملی تان خواهد بود.
زمان انفعال و غفلت، مدتهاست که گذشته. همان طور که شما بهتر از من می دانید، زمان دست به کار شدن فرا رسیده است.
خوشحالم که اوکراین و ایالات متحده توافق کرده اند که اولین نشست گروه های کاری خود را در مورد امنیت ا?رژی برگزار کنند، و ما می توانیم با هم در پی یافتن راه حلی برای بزرگترین چالش های امروز باشیم.
رهبران این کشور با هم گردمی آیند- در سال2004 گردآمدند، زیرا می دانستند که اوکراینی آزاد و مترقی، مهمتر از یک سیاستمدار یا یک حزب سیاسی است. من شکی ندارم که آن ها می توانند، و دوباره با یک دیگر جمع خواهند شد.
زمانی که شِوچنکو آزادی را به تصور درمی آورد، نظرش به ایالات متحده و انقلاب نوپای آن بود. در اشعاری که در سال 1858 سرود، می گفت، "ما چه زمانی به استقبال از جورج واشنگتن خودمان و قانون نوین عدالت خواهیم رفت؟ " امروز، انقلاب آمریکا دیگر جوان نیست. و وقتی شِوچنکو های امروزی آزادی را به تصور می آورند، نباید به ایالات متحده نظر داشته باشند، آن ها می توانند به درستی به اوکراین بنگرند.
اندیشه و نوید انقلاب صلح آمیز اوکراین، مایۀ الهام جهان و این منطقه باقی می ماند. همان طور که انقلاب نارنجی شما در سال 2005 پایان نگرفت، در مرز های اوکراین هم متوقف نگردید. ما شاهد هستیم در هرکجا مردم به صورت صلح آمیز می ایستند و تقاضا می کنند صدایشان شنیده شود، حتی متفاوت ترین صدا ها، آن ها به انقلاب نارنجی شما ارجاع می کنند.
تا به حال با یک اوکراینی آشنا نشده ام- دوست بسیار خوبم، جان هینانسکی ، یکی از برجسته ترین صاحبان مشاغل اهل دلاور این جاست. دیروز با او صبحانه خوردم. من اهل شهری هستم- اسکرانتون ، جایی که در آن متولد شدم، پنسیلوانیا، دارای تعداد زیادی آمریکایی اوکراینی تبار است.
تا به حال با یک اوکراینی آشنا نشده ام که در چارچوب قرون فکر نکند.
قرن ها بعد، اوکراینی ها در بارۀ زمان ما چه خواهند گفت؟ آیا خواهند گفت که رهبرانشان به سوی گذشته عقب گرد کردند؟
آیا خواهند گفت که آغاز قرن بیست و یکم، دوران نوین ترقی، آزادی و استقلال و امید برای مردم اوکراین بود؟
امیدوارم شما پیشرفت را بر گزینید - مسیر پیشرفت را برای مردم اوکراین، برای فرزندانتان، و جهانی که نظاره گر است- زیرا حقیقتا ً شما در برهه ای از تاریخ حضور دارید که به معنای واقعی کلمه هرگز در آن نبوده اید. شاید گفتن این سخن، مبالغه آمیز باشد، و ما سیاستمداران کمی مبالغه می کنیم، اما واقعیت مطلق این است که شما هرگز تا به حال در این جایگاه نبوده اید، فرصتی که در قرن بیست و یکم به مردم استقلال واقعی ببخشد، و نیز برخورداری از کشوری آزاد و مترقی با مرز های تعیین شده.
وقتی فرزندانتان به عقب نگاه کنند، به شما چه می گویند؟ آن ها از کمک هایی که آمریکا کرد یا نکرد چه می گویند؟ و از همۀ شما چه خواهند گفت؟ من صمیمانه دعا می کنم که بگویند آن آغاز کار بود، آغاز رؤیایی که ما 400 سال در انتظارش بودیم. من از خدا می خواهم چنین شود، زیرا باید صادقانه بگویم که موفقیت شما بر موفقیت یا شکست بسیاری از مردمان این بخش از جهان تأثیر گذار خواهد بود.
از این که برای شنیدن سخنانم به من افتخار دادید سپاسگزارم. و صادقانه امیدوارم که شما درک کنید که ما همۀ پاسخ ها رادر اختیار نداریم ولی من می دانم که پاسخ شما در آزادیست. و آزادی در گرو توسعۀ نهاد های راستین دموکراتیک است. برایتان بهترین آرزو ها را دارم، و ما آمادۀ طی کردن این مسیر در کنار شما هستیم.
خیلی خیلی سپاسگزارم.
(پایان متن سخنرانی)
پايان متن
