03 آگوست 2009

مصاحبه کلینتون با تلویزیون "سحر"

وزیرامور خارجه روابط بین آمریکا، پاکستان و هند را مورد بحث قرار می دهد

آغاز متن

وزارت امورخارجه ایالات متحده

دفتر سخنگو

17 ژوئیه 2009

 

مصاحبه

هیلاری رودهام کلینتون، وزیر امور خارجه

با انور اقبال از تلوزیون سحر

 

16 ژوئیه 2009

واشنگتن دی سی

 

پرسش: خوب، من باید خلاصه بگویم چون می دانم که شما وقت زیادی ندارید.

کلینتون، وزیر امور خارجه: متشکرم.

پرسش: ابتدا درباره دیدار شما از هند سؤال می کنم.

کلینتون، وزیر امور خارجه: بله

پرسش: آیا با برنامه ای ابتکاری برای ازسرگیری گفتگوهای هند – پاکستان، سفر می کنید؟

 

کلینتون، وزیر امور خارجه: خوب، من با امیدی که در طی هفته های اخیر برای پیگیری گفتگو میان هند و پاکستان به وجود آمده، پیش می روم و ملاقات بین نخست وزیر گیلانی و نخست وزیر سینگ ، و دیدار پس از آن، بین نخست وزیر سینگ و زرداری، رئیس جمهوری، بسیار امید بخش بود که حاکی از آن است که هر دو دولت برای حل برخی ازاختلافات قدیمی  با علاقه و به طور جدی تلاش می کنند.

 

من همیشه اعتقاد داشته ام و شاید شما هم  شنیده باشید که من در بسیاری از جلسات دوستانم در اجتماعات پاکستانی و آمریکایی گفته ام که آینده پاکستان بدون محدودیت است. امکان بالقوه برای رشد اقتصادی و نفوذ در منطقه، از نظر من، به اندازه  هرکشور دیگری است. اما باید نسبت به تمرکز بر پیشرفت های داخلی پاکستان تعهدی وجود داشته باشد و این مسأله نیاز به پرداختن به برخی از نگرانی های اساسی و حل آنها دارد.

 

پرسش: با هند؟

 

کلینتون، وزیر امور خارجه: بله با هند.

 

پرسش : و طبق گزارش رسانه ها، قرار است شما طی این دیدار دو موافقت نامه به امضا برسانید: برای  تاسیسات  هسته ای و برای فروش 126 جت جنگنده به هند. آیا دلیلی وجود دارد که پاکستانی ها از نتیجه دیدار شما هراسی داشته باشند؟

 

کلینتون، وزیر امور خارجه: نه به هیچ وجه.  ما هنوز به هیچ توافقی نرسیده ایم اما هدف من از رفتن به هند این است که درباره مجموعه ای از مسایل با یکدیگر گفتگو کنیم – کشاورزی، بهداشت، آموزش، همکاری استراتژیک، تغییر آب و هوا، انرژی پاک، مجموعه گسترده ای از نگرانی ها. و فکر می کنم همه این ها، مسائلی هستند که نه تنها برای هندی ها  بلکه می خواهم بگویم، برای پاکستانی ها  نیز مهم هستند. تجارت بین هند و پاکستان، اگر بتوانند به آن نقطه برسند، به نفع هر دو کشور است. همکاری در طور مرزها در مورد مسائلی مربوط به کشاورزی، آموزش، بسیاری ازمسایل دیگر به طور دو جانبه سودمند خواهد بود.

 

بنابراین هدف سفر ما قطعا ً توسعه و تعمیق روابط مان با هند است و من در پائیز به پاکستان خواهم آمد و دقیقا ً همین برنامه را با پاکستان خواهم داشت .

 

پرسش: اما هر وقت کسی می گوید که تمایل دارد هند نقشی محوری درمنطقه داشته باشد و شما این هفته آنرا گفتید پاکستانی ها نگران می شوند که شاید به مفهوم آن است که پاکستان باید نقش فرمانبردار داشته باشد و منجر به تهدید پاکستان از سوی افغانستان شود. شما چگونه این ترس ها را تخفیف می دهید؟

 

کلینتون، وزیر امور خارجه: خوب این قطعا ً به هیچ وجه مد نظر نیست. من فکر می کنم که آنچه ما اکنون در منطقه می بینیم تلاشی بسیار امید بخش و بی وقفه از سوی پاکستان علیه خلافکاران داخلی است، کسانی که دولت پاکستان و دموکراسی را بی ثبات می کنند، کسانی که افراد بی گناه را می کشند، کسانی – آنان به هیچ وجه بخشی از آینده پاکستان نیستند.

 

و بنابراین آنچه پاکستان در حال انجام آن است به نظر من، بسیار مهم است زیرا پاکستان سعی دارد دموکراسی شما را تثبیت کند به گونه ای که بتوانید توسعه و پیشرفت بیشتری داشته باشید . توسعه اقتصادی واقعی به خوبی پیش می رفت. گام های مثبت بسیاری برداشته شد و برخی از سیاستها ی دولت مطلوب از آب درآمد . به نظر می رسد پذیرش فزاینده ای از چگونگی برخورد پاکستان با رکود اقتصادی جهان وجود دارد. اما خطر دائمی از ناحیه تروریست های داخلی مشکلی است که برای رشد و بالندگی پاکستان باید با آن برخورد شود.

 

بنابراین من آنچه را در پاکستان در حال وقوع است به عنوان مجموعه  گامهایی ضروری می دانم برای رساندن پاکستان به نقطه ای که در آن آینده نامحدود است. در مورد هند، من فکر می کنم هند رشد مداومی داشته است. آنان مجموعه اهداف واضحی داشته اند که توانسته اند آنها را دنبال کنند. زیرا آنان اکنون کشوری بسیار با ثبات و امن هستند. این همان چیزی است که من می خواهم برای پاکستان روی دهد. و آنگاه فکر می کنم بتوانید برای به دست آوردن شغل و رفاه و افزایش آمار رشد و آموزش، رقابتی دوستانه داشته باشید.

 

من اغلب هنگامی که آمریکائی های پاکستانی تباربه آمریکا می آیند می گویم که آنان از جمله موفق ترین مردم در کشور ما هستند آنان در میان افراد حرفه ای و پیشروان تجارت و استادان دانشگاه و در تمام عرصه های زندگی حضور دارند. من امیدوارم روزی را ببینم که در آن پاکستانی ها همان موقعیت ها را در کشور خودشان دارند و این همان هدفی است که من تمایل دارم با شما برای دستیابی به آن همکاری کنم.

 

پرسش: شما در واقع به بنیان گذاری سازمانی به نام بنیاد پاکستان کمک کرده اید.

 

کلینتون، وزیر امور خارجه: بله

 

پرسش: انتظارات شما از بنیاد پاکستان چییست؟

 

کلینتون، وزیر امور خارجه: جالب است زیرا – همانطور که می دانید،  ما دوستان مشترکی داریم، آمریکایی های پاکستانی تبار زیادی هستند که به لحاظ مالی بسیار موفق هستند. آنان هنوز وابستگانی در پاکستان دارند. آنان اغلب به پاکستان سفر می کنند. ارتباط بسیار عمیقی با وطن خود دارند. فکر کردم تلاش برای متقاعد کردن آمریکایی های پاکستانی تبار برای ارایه منابع مالی برای کار در پاکستان مهم خواهد بود.

 

و می دانم، من دوستانی دارم که این کار را انجام داده اند. مدرسه و درمانگاه ساخته اند اما به شیوه ای منظم. بنابراین، این ایده به فکر ما رسید و سپس آنرا برای آمریکایی های پاکستانی تبار و دولت پاکستان مطرح کردیم که بسیار علاقه نشان داد. بنابراین مردم پول جمع می کنند و پروژه هایی را شناسایی می کنند.

 

ما همچنین با پزشکان آمریکایی پاکستانی تبار تماس گرفتیم و سؤال کردیم که آیا تمایل دارند به پاکستانی هایی که به دلیل جنگ علیه طالبان و القاعده و متحدانشان آواره شده اند خدمات پزشکی ارایه دهند. و اکنون ما پÊشکان آمریکایی پاکستانی تباری را داریم که مرخصی می گیرند ، به سوآت  یا بون ایر  یا مناطق دیگر می روند تا خدمات پزشکی ارایه دهند.

 

بنابراین فکر می کنم این فرصتی است برای آمریکایی های پاکستانی تبار که تعهد و رابطه بیشتری با آینده ای احساس کنند که شما درپاکستان در حال ساخت آن هستید.

 

پرسش: حال بپردازیم به مسأله آمریکایی ستیزی در پاکستان. می دانیم که هر دو دولت متعهد به مبارزه با تروریسم هستند و در پاکستان نیز این آگاهی وجود دارد که این جنگی است که باید در آن پیروز شوند. اما این مسأله، درست به مردم درآنجا منتقل نمی شود. آنان به آمریکا اعتماد ندارند و هنوز احساسات ضد آمریکایی زیادی دارند. بنابراین شما چگونه بر این مشکل غلبه می کنید؟

 

کلینتون، وزیر امور خارجه: خوب من امیدوارم که افراد بیشتر و بیشتری در پاکستان درک کنند که رئیس جمهوری اوباما و من هیچ نفع دیگری به جز کمک به مردم پاکستان و به طور فزاینده آمریکایی های پاکستانی تبار نداریم-  نه فقط آمریکایی های پاکستانی تبار بلکه آمریکایی های دیگرنیز می خواهند به مردم پاکستان کمک کنند. ما به هیچ طریقی تصمیم نمی گیریم دخالت کنیم یا چیزی را تحمیل  کنیم . این به هیچ وجه هدف ما نیست. اما می خواهیم کمک کنیم زیرا شاهد این جنگ شجاعانه ای هستیم که شما درگیر آن شده اید. می دانیم چقدر دشوار است زیرا ما هم با همان دشمن می جنگیم. به ما حمله شده است. می دانیم چه مفهومی دارد.

 

 ما همچنین می بینیم که چه جمعیت عظیمی ازمردم پاکستان فقط خواهان یک زندگی بهتر برای خودشان و فرزندانشان هستند. بنابراین اگر بتوانیم برای کمک به تأمین مدرسه یا کتاب درسی یا برنامه های بهداشتی و پزشک، پرستار، چیزهایی که زندگی روزمره مردم پاکستان را به واقع بهبود می بخشند، کاری بکنیم، علاقمندیم که این کار را انجام دهیم.

 

پرسش: شما زمانی گفتید که آمریکا نیز – در پاکستان اشتباهاتی مرتکب شد. آن اشتباهات چه بود و چگونه از ارتکاب آنها اجتناب می کنید؟

 

کلینتون، وزیر امور خارجه: خوب فکر می کنم که اگر شما به عقب باز گردید و تاریخچه روابط بین آمریکا و پاکستان را مطالعه کنید می بینید که ما اغلب نسبت به نیازهای مردم پاکستان چندان حساسیت یا درکی نداشتیم. ما در حمایت و دوستی خود ازمردم پاکستان چندان ثابت قدم و وفادار نبودیم. ما پاکستان را تشویق کردیم تا نیروهایی را برای جنگ با اشغالگران اتحاد شوروی ایجاد کند و سپس شما را رها کردیم تا با پیامد های آن به تنهایی روبه رو شوید. بنابراین، می خواهم بگویم، این رابطه ای بود که به آن ثبات و کارآمدی که ما می خواستیم باشد، نبود.

 

اکنون ما همچنان اشتباه می کنیم . منظورم این است که ما هم انسانیم، می دانیم. اما می خواهیم با صداقت تمام آنها را بپذیریم و سپس سعی می کنیم پیش برویم. ما در گذشته آنطور که باید و شاید از دموکراسی پاکستان حمایت نکردیم.

 

اما اکنون هدف ما این است به عنوان یک دوست وفادار باشیم و کشوری که نه فقط دولت بلکه ملت پاکستان بتواند به ما اعتماد کند تا اعتماد و تفاهم عمیق تری بین ما به وجود آید و در صورت خواست پاکستان به این کشور کمک کنیم.

 

پرسش: و آیا شما هم  از پاکستان شکایتی دارید- به خصوص هنگامی که می بینید مردم پاکستان، دولت پاکستان و رسانه های پاکستان از درک نظرات شما عاجزند و قدر احساسات شما را نمی دانند؟

 

 کلینتون، وزیر امور خارجه: خوب ، من فکر می کنم به زمان نیاز دارد. ما رابطه بسیار عمیق تری را با پاکستان در تمام سطوح آغاز کرده ایم. ما حتی رابطه ای سه جانبه میان آمریکا، پاکستان و افغانستان ایجاد کرده ایم تا بر روی برخی از مشکلات مشترک پیش رو کار کنیم. امیدوارم که این آگاهی افزایش یابد که پرزیدنت اوباما و من به آینده پاکستان بسیار اهمیت می دهیم و به خصوص می خواهیم برخی از سوء تفاهمات و برداشت های غلط موجود در گذشته را تغییر دهیم.

 

بنابراین امیدوارم که به ما فرصت عادلانه ای برای دفاع از خود داده شود. امیدوارم مردم به ما نگاه کنند و بگویند اینجا یک چیزی تغییر کرده ، مثل گذشته نیست، همان نگرش گذشته وجود ندارد.

 

می دانم که پرزیدنت اوباما، هنگامی که با شما صحبت کرد درباره اینکه چقدر به غذاهای پاکستانی علاقه دارد سخن گفت من ....

 

پرسش: شما چی؟

 

کلینتون، وزیر امور خارجه: من دارم بازگو می کنم. من هم علاقمندم.

 

اما مسأله فراتر از اینهاست. می دانیم که مردم پاکستان به سختی کار می کنند تا آینده بهتری داشته باشند و ما می خواهیم کمک کنیم و ما هیچ –  هیچ ادعایی نداریم.  ما به جز کمک به شما برای دستیابی به آن نوع استقلال و خود مختاری و دموکراسی بسیار منسجم و سپس ثمرات آن برای مردم، هیچ منفعتی نداریم. منظورم این است که دموکراسی درحقیقت و به خودی خود فقط راه رسیدن به هدف زندگی بهتر است. به گونه ای که هر کودک به فراخور استعدادهای خدادادی خود برای آموختن، بهره مندی از سلامتی مورد نیازش، داشتن والدینی شاغل با حقوق و احترام فزاینده، زندگی کند. منظورم این است که این چیزی است که همه مردم به دنبال آن و مردم پاکستان شایسته آن هستند.

 

پرسش: حملات هواپیماهای بدون سرنشین : فکر می کنم سناتور جان کری  بود که گفت آنها بیشتر از آنکه می کشند برای خودشان دشمن می سازند. آیا شما با این نظر موافقید؟

 

کلینتون، وزیر امور خارجه:  خوب، من در مورد هیچ موضوعی که چنین ماهیتی داشته باشد، اظهار نظر نمی کنم. اما فکر می کنم آنچه ما می بینیم چیزی است که در میان مردم عادی و ارتش پاکستان روی می دهد و قربانیانی که آنها می گیرند. و فکر می کنم مهم است که ما  علیه کسانی که مردم بی گناه پاکستان، آمریکائی های بی گناه، هندی های بی گناه و کسانی را به قتل می رسانند که فقط به زندگی روزانه شان می پردازند و هیچ دلیلی برای اینکه بدین نحو هدف قرار گیرند وجود ندارد به طور مشترک اقدام کنیم .

 

بنابراین هدف ما توجه و کمک به شما به هر طریق مناسب برای شکست دشمنی است که می خواهد پاکستان را به طور کلی و افراطی تغییر دهد.

 

پرسش: دیروز شما در سخنانتان گفتید که تعدادی طالبان خوب نیز در افغانستان وجود دارند منظورم این است که شما کلمه خوب را به کار نبردید اما منظورتان همین بود . آیاطالبان خوب در پاکستان وجود دارد و آیا آنان می توانند حضور داشته باشند؟

 

 کلینتون، وزیر امور خارجه: فکر می کنم به تصمیم دولت پاکستان بستگی دارد اما به نظر می رسد که مردم در این سازمان ها گرفتار می شوند، گاهی به دلیل اینکه به آنها پول می دهند، گاهی به این دلیل که آنها را مرعوب می کنند، گاهی چون فکر می کنند آنان از کاری که  انجام می دهند منظور دیگری دارند. و برای کسانی که تمایل دارند سلاح شان را علیه دولت پاکستان بر زمین بگذارند، تمایل دارند خشونت را کنار گذارند و سعی دارند زندگی بهتری برای خودشان در ارتباط با دموکراسی، به دست آورند که پاکستان (به دنبال آن) است، من به طور قطع فکر می کنم که بهتر است دولت پاکستان آنرا در نظر بگیرد.

 

اما به خاطردارم که پاکستان قبلا ً این راه را رفت. پاکستان سعی کرد به طریقی بسیار واضح با طالبان و تشکیلات مربوطه شان به توافق برسد. و به من گفتند که آنها به آن توافق عمل نکردند. منظورم این است که به آن وفادار نماندند. آنان رفتار تجاوزکارانه، خشونت بار و ترور را از سر گرفتند. بنابراین فکر می کنم این طبعا ً به دولت پاکستان بستگی دارد که تصمیم بگیرد چه چیزی برای پاکستان مناسب است.

 

پرسش: پرزیدنت اوباما ( نامفهوم )، در مصاحبه ای، درباره ( نامفهوم ) سخن گفت-

 

 کلینتون، وزیر امور خارجه: اشکالی ندارد.

 

پرسش: درباره مسأله طالبان سخن گفت- متأسفم-

 

کلینتون، وزیر امور خارجه: بله مهم نیست.

 

پرسش: برخی افراد در پاکستان هستند که می گویند هندی ها از بلوچستان برای دخالت در بلوچستان استفاده می کنند. آیا شما درباره این مسأله با هند گفتگو می کنید ؟ پرزیدنت اوباما در سخنرانی معارفه خود گفت که کشمیر مسأله ای است که نیاز به حل شدن دارد. و اکنون دولت شما به نظر نمی رسد که بخواهد درباره آن گفتگو کند. به نظر می رسد که آنان دیگر کشمیر را مسأله ای نمی دانند که باید حل شود.

 

 کلینتون، وزیر امور خارجه: خوب هر مسأله ای را که فکر کنیم برای دولت هند مهم است مطرح خواهم کرد. به اعتقاد من این به نفع هند است که پاکستان باثبات، دموکراتیک و فارغ از تروریسم باشد. فکر می کنم که مناقشه های میان هند و پاکستان را که تاریخی و قدیمی است باید از زاویه جدیدی نگریست و برای ایجاد اعتماد دو جانبه باید تلاشهایی صورت گیرد. از آنچه به گوش می رسد ملاقات میان نخست وزیر سینگ و نخست وزیر گیلانی بسیار مطلوب بوده است.

آمریکا برای حمایت از گامهایی که هند و پاکستان ممکن است با یکدیگر بردارند آماده است اما می دانیم که تنها راهی که ممکن است این مسایل بالاخره حل و فصل شوند آن است که بین دو کشور حل شوند اما نه فقط میان دولت ها بلکه میان ملت ها هم باید حل شود. و بنابراین ما از آن حمایت می کنیم اما می دانیم که هر گونه راه حل باید به پاکستان و هند واگذار شود.

 

پرسش: بنابراین کشمیر همچنان مناقشه ای است که باید حل شود؟

 

 کلینتون، وزیر امور خارجه: خوب قطعا ً باید در برنامه گفتگوی میان هند و پاکستان باشد.

 

پرسش: بسیار متشکرم.

 

کلینتون، وزیر امور خارجه: من هم متشکرم. از صحبت با شما خوشوقت شدم. متشکرم.

پايان متن