We’ve gone social!
Follow us on our facebook pages and join the conversation.
11 سپتامبر 2008
پرزیدنت بوش پیمان همکاری هسته ای ایالات متحده-هند را جهت تصویب به کنگره فرستاد
تصویب نهائی آن توسط کنگره نامشخص است
واشنگتن – پرزیدنت بوش از کنگره ایالات متحده خواست تا موافقتنامه هسته ای غیر نظامی با هند را که موجب تغییر خط مشی بیش از سه دهه ایالات متحده می شود، و برنامه هسته ای هند را تحت بازرسی بین المللی هسته ای قرار خواهد داد، تصویب نمایند.
پرزیدنت بوش در نامه ای خطاب به نمایندگان کنگره در 10 سپتامبر اظهار داشت: "موافقتنامه پیشنهادی، چارچوب جامعی برای همکاری هسته ای صلح آمیز ایالات متحده با هند ارائه خواهد کرد. این موافقتنامه اجازه انتقال اطلاعات، مواد غیر هسته ای، مواد هسته ای، تجهیزات (از جمله رآکتور) و لوازم تحقیقات هسته ای و تولید نیروی برق هسته ای را می دهد. این موافقتنامه اجازه انتقال اطلاعات منع شده را نمی دهد."
کنگره، بر اساس قانون، ممکن است تا 30 روز کاری، پس از دریافت موافقتنامه از کاخ سفید، برای مطالعه، بررسی و رای گیری در باره آن صرف نماید. هر چند روسای کنگره از موافقتنامه هسته ای غیر نظامی حمایت می کنند ولی تصویب آن در این فصل از فعالیت کنگره بعید به نظر می رسد، زیرا انتظار می رود هر دو مجلس در پایان سپتامبر تعطیل گردند و نمایندگان آنها برای فعالیت در انتخابات ریاست جمهوری در ماه نوامبر به محل نمایندگی های خود باز گردند.
در صورت تصویب نهائی، این موافقتنامه دسترسی به منابع عظیم انرژی را احتمالاً ممکن می سازد. گرگوری شولتی، نماینده دایمی ایالات متحده در آژانس بین المللی انرژی اتمی (IAEA) اخیراً بیان نمود که تصویب این موافقتنامه، هند را وارد مسیر عدم تکثیر سلاح های هسته ای می کند، به این کشور در تامین نیازهای روزافزون به انرژی، ضمن بهبود حفاظت از محیط زیست، کمک خواهد کرد، و مشارکت راهبردی مابین بسیاری از کشورها با هند را تعمیق می بخشد.
این موافقتنامه سه دهه سیاست ایالات متحده را، با دادن اجازه حمل سوخت اتمی به هند در ازای قبول نظارت و بازرسی بین المللی بر رآکتور های غیر نظامی هند، تغییر خواهد داد.
شورای آژانس بین المللی انرژی اتمی در جلسه11 اوت خود در وین، اتریش، تضمین این موافقتنامه با هند را در زمینه برنامه توسعه انرژی هسته ای غیر نظامی مورد تائید قرار داد. تضمین این موافقتنامه تائید نهائی آژانس را کسب نمود و سپس در یک موافقتنامه جداگانه توسط 45 کشور عضو گروه عرضه کنندگان مواد و تجهیزات هسته ای، که تجارت مواد هسته ای را کنترل می کنند، مورد تصویب قرار گرفت.
کنگره قبل از اقدام نهائی در مورد این موافقتنامه نیازمند تصویب آن توسط این دو گروه می باشد. قرارداد هسته ای مابین ایالات متحده و هند، موسوم به موافقتنامه 123، تنها می توانند با تصویب کنگره قانونی شود. ایالات متحده و هند مذاکرات خود را در مورد این موافقتنامه در سال 2007 نهائی نمودند.
بر اساس این پیمان، هند لازم است که تاسیسات رآکتورهای غیر نظامی خود را بر روی بازرسان آژانس بین المللی انرژی اتمی بگشاید و به هند امکان دسترسی به بازار جهانی سوخت و فن آوری هسته ای، که برای 30 سال از دستیابی به آن محروم بود، داده شود. فرایند سه مرحله ای تصویب این موافقتنامه، به این دلیل که هند معاهده منع تکثیر سلاح های هسته ای را امضاء نکرده است، ضروری است.
در حال حاضر هند 75 درصد نفت مور نیاز خود را وارد می کند، و مان موهان سینگ، نخست وزیر هند معتقد است که هند نیاز به سرمایه گذاری بیشتری در تولید انرژی هسته ای دارد.
هند دارای چهار رآکتور فعال هسته ای تولید برق است که تحت نظارت آژانس بین المللی انرژی اتمی قرار دارد. بر اساس قرار داد ایالات متحده و هند، هند باید فعالیت های نظامی و غیر نظامی هسته ای خود را از یکدیگر جدا سازد و کلیه برنامه های غیر نظامی خود را تحت بازرسی بین المللی قرار دهد.
هند اکثریت رآکتورهای موجود و در دست احداث خود را – 14 از 22 – و کلیه رآکتورهای غیر نظامی خود در آینده را به صورت داوطلبانه تحت بازرسی بین المللی قرار خواهد داد. پیش بینی می شود که در طول یک نسل، بیش از 90 درصد رآکتورهای هند تحت نظارت آژانس بین المللی انرژی اتمی قرار گیرد.
موافقتنامه ایالات متحده و هند برای یک دوره 40 ساله معتبر است و اعتبار آن برای دوره های اضافی ده ساله تمدید می شود، مگر اینکه هر یک از دو کشور شش ماه قبل از انقضای مدت آن، اعلام به فسخ آن نمایند. مواقتنامه قبل از انقضای مدت آن می تواند با اعلام کتبی یک ساله، فسخ گردد.
پرزیدنت بوش اظهار داشت: "موافقتنامه موجب رشد روابط دوجانبه بین دو کشور دارای سنت های قوی دموکراسی می شود. ایالات متحده متعهد به همکاری راهبردی با هند است، امید می رود که موافقتنامه مرحله عمده ای در دستیابی و تحکیم این هدف باشد."
دانا پرینو، منشی مطبوعاتی کاخ سفید در 11 سپتامبر گفت که پرزیدنت بوش در 25 سپتامبر با سینگ در کاخ سفید دیدار خواهد کرد و درباره موافقتنامه و سایر زمینه های همکاری مانند کشاورزی، آموزش، تجارت، و دفاع بحث خواهند نمود.
بر اساس گزارشات خبری رسانه ها، سینگ از اخبار مربوط به تصویب موافقتنامه از سوی گروه کشورهای عرضه کننده مواد و تجهیزات هسته ای اظهار خشنودی نمود و گفت: "این امر نگاهی به جلو و تصمیمی خطیر است. این موافقتنامه به ده ها سال انزوای هند از جریانات اصلی هسته ای و تحریم فن آوری آن پایان میدهد."
