05 سپتامبر 2008
سفر تاریخی رایس به لیبی
این سفر نشان دهنده واکنش ایالات متحده در قبال تغییرات راهبردی توسط کشورها است
واشنگتن – کاندالیزا رایس، وزیر خارجه، بلندپایه ترین مقام ایالات متحده طی بیش از نیم قرن گذشته است که با دیدار از لیبی راه را برای تجدید روابط سیاسی و اقتصادی بین لیبی و ایالات متحده می گشاید.
رایس در 5 سپتامبر گفت: "این لحظه ای تاریخی است. و این موقعیت پس از دشواری های زیاد به دست آمده است، رنج و سختی بسیاری از مردم که هیچگاه فراموش نشده و تسکین نخواهد یافت، خصوصاً آمریکاییان که برای من اهمیت بسیار زیادی دارد." او پس از دیدار با مقامات پرتغال در آن کشور، برای دیدار با معمر قذافی، رهبر لیبی، از پرتغال عازم لیبی شد.
رایس گفت: "من همچنین در انتظار فرصت برای گفتگو درباره مسائل مختلف هستم."
رایس گفت، این دیدار به این دلیل امکان پذیر شد که لیبی در سال 2003 تصمیم گرفت برنامه تولید سلاح های کشتار جمعی خود را متوقف سازد و از تروریسم دوری کند و همچنین برای پرداخت خسارت به قربانیان تروریسم روی موافق نشان داد. لیبی در فهرست کشورهای حامی تروریسم ایالات متحده قرار داشت، اما به دلیل اقداماتش در راستای قطع همکاری با گروه های تروریستی، از این فهرست حذف شد.
سفیر دیوید ولچ گفت ایالات متحده و لیبی برای فیصلۀ دعاوی حقوقی در مورد قربانیان آمریکایی حملات تروریستی و قربانیان لیبیایی طی بمباران های 1986 و 1988 به توافق دست یافته اند. ولچ در 14 اوت در طرابلس، پایتخت لیبی، گفت: "به موجب این توافقنامه شهروندان هر یک از دوکشور می توانند برای جبران اتفاقات گذشته مبالغ عادلانه ای را دریافت کنند. پس از اجرای کامل این موارد، موافقتنامه ای که ما امروز امضا کردیم، این امکان را برای ایالات متحده و لیبی فراهم می کند تا در راستای توسعه روابط خود حرکت کنند."
موافقنامه مربوط به فیصلۀ دعاوی حقوقی معوق، قربانیان حمله تروریستی سال 1986 به یک دیسکوتک در برلین را که به کشته شدن 3 نفر و مجروح شدن 229 نفر منجرشد، و بمب گذاری تروریستی در هواپیمای پان آمریکن 103 را در سال 1988 بر فراز لاکربی، اسکاتلند، که به کشته شدن 270 نفر انجامید شامل می شود. این موافقتنامه همچنین قربانیان لیبیایی را نیز که در سال 1986 طی بمباران هوایی شهرهای تریپولی و بنگازی توسط جنگنده های آمریکایی کشته شدند در بر می گیرد. این بمباران های هوایی به کشته شدن 40 نفر منجر شد.
رایس در راه سفر به طرابلس گفت: "ما مسیری طولانی در پیش رو داریم، اما من معتقدم که این نشان دهنده این نکته است که ایالات متحده دشمنانی دائمی ندارد. این روند نشان دهنده این موضوع است که هنگامی که کشورها ایجاد تغییرات راهبردی را در مسیر درست آغاز کنند، ایالات متحده آمادگی پاسخگویی به آنها را دارد."
رایس پس از سفر جان فاستر دالاس، وزیر خارجه در دولت آیزنهاور به لیبی در سال 1953، اولین وزیر خارجه ایالات متحده است که از این کشور بازدید می کند. او همچنین پس از دیدار ریچارد نیکسون، معاون رییس جمهوری، در سال 1957، بلندپایه ترین مقام آمریکایی است که به لیبی سفر می کند.
دانا پرینو، وزیر مطبوعات کاخ سفید، در واشنگتن گفت، پرزیدنت بوش امیدوار است که به زودی سفیر جدیدی را برای طرابلس معرفی کند.
پرینو گفت: "ما سوابق طولانی و بدی با لیبی داریم، اما هنگامی که آنها تولید سلاح های اتمی و حمایت از تروریسم را متوقف کردند، بهبود این سوابق آغاز شد. این کشور تغییرات عمده ای در رفتار خود ایجاد کرده است. و سفر رایس، وزیرخارجه حاکی از شروع فصل جدیدی در روابط دوجانبه ایالات متحده و لیبی است."
رایس که طبق برنامه ریزی ها قرار بود چند ساعت در طرابلس حضور داشته باشد، گفت مسائل زیادی برای گفتگو با مقامات لیبی وجود دارد، مسایلی مانند تلاش برای مبارزه با تروریسم در شمال آفریقا، کمک های مهم لیبی در زمینه مدیریت درگیری ها در سودان و سومالی، نقش لیبی در اتحادیه آفریقا و به عنوان یک عضو اتحادیه عرب، روابط مستقیم دوجانبه با ایالات متحده در زمینه مبادلات آموزشی و فرهنگی، و مسایل مرتبط با حقوق بشر.
رایس قرار بود پس از دیدار با محمد عبدالرحمن، وزیر خارجه لیبی، در میهمانی افطار – مراسم سنتی گشودن روزه با معمر قذافی طی ماه مبارک اسلامی رمضان شرکت کند.
رایس همچنین قرار بود پس از ترک طرابلس، از الجزایر، تونس، و مراکش نیز دیدن کند.
