11 سپتامبر 2008

یادبود قربانیان 11 سپتامبر به منظره پنتاگون زینت می بخشد

بوش یادمان پنتاگون را در هفتمین سالگرد حمله افتتاح خواهد کرد

ژاکلین اس پورث
Staff Writer

آرلینگتون، ویرجینیا – در جنوب غربی پنتاگون، 184 نیمکت جدید معلق ضد زنگ قرار گرفته است. در زیر هر نیمکت یک حوض آب کوچک قرار دارد که از آن صدای موج آب جاری می آید و درختان افرا بر آنها سایه انداخته اند.      

هفت سال پس از ربون هواپیمای پرواز شماره 77 خطوط هوائی آمریکا و اصابت آن به ساختمان وزارت دفاع، از این نیمکت ها به عنوان بخشی از یک بنای دائمی، به یادبود 184 نفر که در 11 سپتامبر 2001 در حمله به پنتاگون کشته شدند، پرده برداری شد. پرزیدنت بوش بنای یادبود پنتاگون را، که از ژوئن سال 2006 ساختمان بنای آن آغاز گشت، افتتاح خواهد کرد.       

بنای یادبود در ضلع جنوب غربی ساختمان، جائیکه هواپیما به آن اصابت کرد، قرار دارد. همه 59 مسافر دراین حمله که با سرعت 560 کیلومتر در ساعت اتفاق افتاد، کشته شدند. 125 نفر دیگر از افراد داخل ساختمان در اثر آتش گرفتن سوخت هواپیمای جت و یا در زیر آوار کشته شدند. 2,829 قربانی دیگر این حادثه در حمله دیگر به مرکز تجارت جهانی در نیویورک و 41 نفر در داخل هواپیمائی که در شانکس ویل پنسیلوانیا ساقط شد، جان خود را از دست دادند. آنهائی که در هنگام برخورد هواپیما با پنج راهروی هم محور پنتاگون، در آرلینگتون مردند، اکثراً، محقق، پزشک، پرسنل نظامی، پیمانکار، معلم، خلبان، دستیاران مدیریتی و خدمه پرواز بودند.    

پرزیدنت بوش در یکی از مراسم قبلی سالگرد 11 سپتامبر اظهار داشت: "184 نفری که زندگی آنان در این مکان از آنان گرفته شد – سربازان قدیمی و جدید، نظامیان و غیر نظامیان، زنان و شوهران، والدین و فرزندان – خانواده و دوستان خود را به جای گذاردند و فقدان آنان را نمی توان به سادگی تحمل کرد."

بنای یادبودی که قرار است در پنتاگون افتتاح شود، به عنوان مکانی طراحی شده است تا خانواده و دوستان کشته شدگان در آن بنشینند و خاطرات خود را مرور کنند، و برای عموم مردم که از آن بازدید کنند و آنجا در مورد این حادثه بیاندیشند.      

ردیف نیمکت هائی که با سنگ گرانیت پوشیده شده است، بر اساس سن قربانیان، از جوان ترین تا مسن ترین، ترتیب داده شده است. برای خواندن نوشته های روی سنگ در مورد آنهائی که در بین مسافران هواپیمای جت کشته شدند، بازدید کنندگان به سمت خارج از ساختمان پنتاگون نگاه می کنند. برای خواندن نوشته سنگ آنانی که در داخل ساختمان جان خود را از دست دادند، نگاه بازدید کنندگان رو به نمای خارجی ساختمان خواهد بود. 

گوردن انگلند، معاون وزیر دفاع گفت، فضای تقریبی پنج هکتاری این محوطه برای خانواده ها، وابستگان به جامعه پنتاگون، و برای "هر کسی در آمریکا در نظر گرفته شده است، زیرا این اولین بنای یادبودی است که واقعاً به یادبود آن قربانیان، بنا شده است."    

محوطه مقدس یادآور از دست رفتگان و قدرت التیام است

برای خانواده ها و دوستان، این محوطه مقدس است – مکانی آرام برای آرامش پیدا کردن و تسلی خاطر. بعضی افراد به این مکان به عنوان فرصتی برای پایان دادن به غم خود، و دیگران به آن به عنوان فرصتی برای احساس نزدیکی به آنهائی که زندگی آنان در لحظه سقوط هواپیما از دست رفت، نگاه می کنند.

جیم لیچاک، که هدایت کوشش به منظور جمع آوری 32 میلیون دلار کمک مالی برای ساخت بنای یادبود را به عهده داشت، برادر خود را در حمله به ساختمان پنتاگون از دست داده است. او به شبکه تلویزیونی سی ان ان گفت: "این محوطه برای بسیاری از اعضای و خانواده های آنان مقدس است و وجود این مکان در باره.... آنهائی خواهد بود که ما از دست داده ایم."

دریادار میشل مولن، رئیس ستاد مشترک اظهار داشت که این بنای یادبود انعکاس دهنده بالندگی ایالات متحده است. وی افزود که این بنای یادبود به عنوان نماد یادآوری بازسازی نیز هست. 

بنای یادبود در غروب 11 سپتامبر با اجرای موسیقی توسط گروه موزیک نیروی دریائی ایالات متحده و گروه کر سی چانترز، بر روی عموم گشوده خواهد شد. همانند دیگر بناهای یادبود در محدوده پایتخت، تمام مدت هر روز هفته بر روی مردم باز است. انتظار می رود هر ساله ملیون ها نفر بازدید کننده از این محل دیدن کنند.  

جان کاکبیل، رئیس کمیته برنامه ریزی ملی برای پایتخت اظهار داشت: "غم ناشی از ویرانگری 11 سپتامبر برای همیشه در قلب آمریکائی ها باقی خواهد ماند." او به America.gov گفت که این یادبود جدید به احترام آنهائی است که جان خود را آنجا از دست داده اند. وی اضافه نمود: "این بنای یادبود سمبولیک منحصر به فرد، از جاذبه های جدید در نمای پایتخت به شمار می آید."  

برای معمارانی که این بنای یادبود را طراحی نمودند، پرده برداری از این اثر، اوج سال ها کار و کمک به ایجاد تغییرات در زندگی است. کیث کیسمن و جولی بکمن، از فارغ التحصیلان دانشگاه کلمبیا، هنگامی که واقعه 11 سپتامبر اتفاق افتاد، با یکدیگر در نیویورک زندگی می کردند و هر یک در شرکت معماری جداگانه ای فعالیت داشتند. تجارب مستقیم آنان الهام بخش همکاری آنها برای شرکت، به صورت شخصی، در مسابقه بین المللی طراحی سال 2002 برای این بنای یادبود، شد. طرح آنان در سال 2003 انتخاب گردید.

آنها برای نظارت بر اجرای پروژه به ویرجینیا رفتند و سپس با یکدیگر ازدواج نمودند. در سال 2006، آنها شرکت خود موسوم به کیسمن، بکمن، آدوانس استراتژیز را به فیلادلفیا منتقل کردند، هرچند آنها برای امور مربوط به بنای یادبود، رفت و آمد به واشنگتن را ادامه می دهند.   

آنها گفتند که همواره قدرت و عزم اعضای خانواده قربانیان، که برای اعمال اصلاحات در طراحی خود در طول شش سال گذشته ملاقات کرده اند، الهام بخش آنان بوده است. افراد بیشماری در خلق این بنای یادبود شرکت داشته اند. اخیراً آن دو، در مقاله ای در باره این بنای یاد بود نوشتند، "بنابراین این تفکری یکپارچه است که تاکید بر نگاه به آینده ای دور دارد، و با افتتاح این بنای یادبود پنتاگون حیات خاص خویش را به دست می آورد، و معنا و تفسیری متفکرانه از کلیه کسانی که این مکان خاص را بازدید می کنند، به دست می آورد."

اطلاعات بیشتر درباره بنای یادبود پنتاگون در تارنمای وزارت دفاع در دسترس است.

http://www.defenselink.mil/home/features/2008/0708_memorial

 اطلاعات بیشتر در مورد خط مشی ایالات متحده در تارنمای وزارت امور خارجه در دسترس است.

http://fpolicy.america.gov/fpolicy/security/counterterrorism.html

نشریه الکترونیکی ایالات متحده در تارنمای وزارت امور خارجه در دسترس است.

 http://usinfo.state.gov/journals/itps/0806/ijpe/ijpe0806.htm