America.gov - شرح قصه آمریکا

05 جون 2008

هدف سیاست آمریكا، یك آفریقای بهتر برای آفریقائیها است

دو تن از مقامات ارشد اظهار می دارند كه آمریكا در زمینه آفریقا با چین رقابت نمی كند

نویسنده: چارلز دبلو. كوری
عضو هیأت تحریریه

واشنگتن – هدف نهایی سیاست خارجی آمریكا در افریقا، ایجاد یك محیط بهتر برای آفریقائیها و چشم انداز بهتر برای آینده آنها است نه رقابت كردن با چین برای كسب نفوذ.
توماس كریستنسن، معاون دستیار وزیر امور خارجه آمریكا، بیان داشت كه جمع‌بندی سیاست آمریكا در قبال چین و عملیاتش در آفریقا این است كه "رقابت بین چین و آمریكا بر سر آفریقا، متعادل نیست"
وی گفت كه آمریكا "در تلاش برای كارآمدتر كردن بلند مدت سیاستها، سرمایه گذاریها و كمكهایش در آفریقا، به همكاری خود با چین ادامه می دهد. بهترین راه برای انجام این كار این است كه از آنها و نیز از دیگران بخواهیم كه دولتهای آفریقایی را به اتخاذ عملكردهای حكومتی مناسب و ایجاد مؤسساتی برای ثبات بلند مدت، تشویق نمایند."
كریستنسن، معاون دستیار وزیر خارجه در امور آسیای شرقی و اقیانوسیه، و جیمز سوان، معاون دستیار وزیر خارجه در امور آفریقا، هردو در شهادت 4 ژوئن در برابر كمیته فرعی روابط خارجی سنا در امور آفریقا ، این نكته را خاطر نشان كردند.
كریستنسن اظهار داشت كه چین، همانند كشورهای بسیاری كه در آفریقا تجارت و سرمایه گذاری می كنند، اهداف چندگانه ای دارد كه سه هدف عمده اش عبارتند از: تضمین عرضه منابع و بازارهای محصولات صادراتی چینی؛ افزایش قدرت و منزلت چین در صحنه بین المللی به عنوان یكی از رهبران كشورهای در حال توسعه؛ و رقابت با تایوان برای به رسمیت شناخته شدن دیپلماتیك از سوی دولتهای آفریقایی.
كریستنسن به قانونگذاران گفت: "نقش چین در آفریقا، از دیدگاه آمریكا، به میزان زیادی مثبت بوده است." در سطح نظری، اصلاحات داخلی در خود چین و گشودن درها بر روی دنیای بیرونی، نمونه خوبی برای برخی از نظامهای اقتصادی منزویتر در این قاره به دست می دهد، و در سطحی واقعی تر، ما بر این باور هستیم كه سرمایه گذاری چین در امور زیربنایی و در ایجاد واحدهای تجاری در آفریقا، نتایج مثبتی را برای مردم آفریقا به بار می آورد.
كریستنسن اظهار داشت كه آمریكا "چین را تشویق می كند كه در آفریقا (و در جهان) به فعالیتهای بیشتری دست بزند، اما با آمریكا، كمك كنندگان مالی عمده و مؤسسات بین المللی از قبیل صندوق بین المللی پول و بانك جهانی هماهنگ باشد.
كریستنسن فوراً این هشدار را نیز داد كه "كمكها و سیاستهای سرمایه گذاری چین شفاف نیستند و ...عموماً فاقد شروطی می باشند كه كمك دهندگان مالی برجسته و مؤسسات بین المللی قائل شده اند." وی اظهار داشت كه این شروط، "برای تشویق حاكمیت خوب طراحی شده است" كه وی آن را "اساس توسعه اقتصادی پایدار در آنجا" خواند.
وی به قانونگذاران گفت كه آمریكا در قالب گفتگوهای گسترده در سطح مقامات بلند پایه، در زمینه آفریقا با چین همكاری می كند.
كریستنسن بلافاصله اذعان كرد كه فعالیت چین در آفریقا به سرعت رشد كرده است اما همه را به این امر هشدار داد تا "تناسب را در كارها حفظ كنند." او اظهار داشت كه كمك چین به آفریقا برابر مبلغی بین یک و دو میلیارد دلار در سال است، یعنی مقداری كه "بطور قابل توجهی كمتر" از كمك آمریكا، جامعه اروپا و مؤسسات بین المللی است.
كریستنسن گفت كه كل موجودی سرمایه گذاری چین در آفریقا تا این زمان چندین برابر كمتر از سطح سرمایه گذاری آمریكا است. وی گفت كه برای اینكه تناسب برقرار شود، آمریكا برآورد می كند كه تولیدات چین در آفریقا در بخش انرژی، تقریباً یك سوم كل تولیدات یك شركت آمریكایی، به نام شركت اكسون موبیل است.
كریستنسن بیان داشت كه آمریكا در حالی كه به جلو می رود، "تلاش می كند تا كمكها و فعالیتهای سرمایه گذاری بهتری را مورد تشویق قرار دهد كه نه تنها به نحو بهتری به توسعه آفریقا كمك می كنند بلكه به منزلت خود چین در این قاره نیز كمك خواهند كرد."
كریستنسن اظهار داشت كه دولت چین متشكل از "نمایندگیهای متعددی" است كه همگی در پهنه وسیعی از سیاستها و طرحهای سرمایه گذاری و كمك رسانی برای آفریقا در حال فعالیت می باشند و بویژه اینكه این نمایندگیها به خوبی با هم هماهنگ نیستند.
كریستنسن گفت كه بسته های كمكی آمریكا به آفریقا – از قبیل "همكاری در زمینه چالش هزاره"، طرح ضروری پرزیدنت برای مبارزه با HIV/ ایدز"، طرح ابتکاری پرزیدنت برای مبارزه با مالاریا" – در دهه گذشته از رشد سریعی برخوردار بودند.
آقای سوان در نظرات خود به قانونگذاران یادآور شد كه فعالیت چین در آفریقا جدید نیست و این فعالیت، در سال 1956 شروعی بر كمكهای دو جانبه به آفریقا بود. سوان تصریح كرد كه كمكهایی كه چین بطور سالانه به آفریقا می دهد، در مقام مقایسه با بیش از 30 میلیارد دلار كمكی كه آمریكا، اتحادیه اروپا، و مؤسسات چند جانبه ارائه می كنند، "بطرز قابل توجهی تحت الشعاع قرار میگیرد."
وی با بیان این نكته اذعان كرد كه "تردیدی نیست كه فعالیت اقتصادی و بازرگانی چین در آفریقا بطرزشگفت آوری در چند سال گذشته افزایش و تنوع یافته است."
وی گفت كه هم اكنون چین دومین شریك تجاری بزرگ آفریقا بعد از آمریكا است و آفریقا در حال تبدیل شدن به بازار بسیار مهم صادراتی برای كالاهای مصرفی چینی می باشد. سوان اظهار داشت كه این خود آفریقاییها هستند كه به میزان زیادی رابطه با چین را شكل خواهند داد.

اسوان حوزه هایی را كه از همكاری بیشتر با چین استقبال می شود، مانند مشاركت در اصلاح بخش امنیت پس از كشمكش در آفریقا، برشمرد.

وی اظهار داشت كه با تمركز بر سودان، گفتگوی آمریكا با چین در زمینه دارفور ادامه دارد و "هم اكنون در حال نتیجه دادن است." وی گفت كه آمریكا از گرایشات مثبت در رفتار چین راجع به دارفور و سودان استقبال كرده است و بیان داشت كه آمریكا به آنها گفته است كه "واقعا، ما فكر می كنیم كه آنها بسیار بیشتر از این می توانستند انجام دهند."
وی اظهار داشت كه علاوه بر این آمریكا چین را تشویق كرده است كه در روابط نظامی نزدیك خود با رژیم های نظامی سركوبگر آفریقا، كه به وجهه عمومی چین صدمه می زند، تجدید نظر نماید. وی گفت كه ممكن است فرصتهای دیگری برای همكاری در بخشهای غیر امنیتی در آفریقا، مانند بهداشت و كشاورزی، وجود داشته باشد.

متن بیانات آماده شده برای شهادت در تارنمای كمیته سنا در دسترس است.