09 جون 2008
دولت افغانستان چالش های پیش رو را در کنفرانس پاریس ترسیم می نماید
امنیت، مواد مخدر، فساد، همآهنگی کمک از الویت ها است
آغاز متن
نویسنده: دیوید مک کیبی
عضو هیئت تحریریه
واشنگتن – به نظر می رسد گسترش امنیت، مبارزه با مواد مخدر، فساد و هماهنگی موثرتر کمک های بین المللی در راس مسائلی باشند که در کنفرانس بین المللی پاریس، با شرکت 80 کشور در حمایت از افغانستان بر گزار می شود، مطرح گردد.
کاندالیزا رایس، وزیر امور خارجه می گوید: "اگر شما به افغانستان سال 2001 و افغانستان امروزه نگاه کنید متوجه تغییرات چشمگیر در جهت بهبود اوضاع می شوید. هدف ما به عنوان همکاران، ادامه و تشدید این پیشرفت است."
کنفرانس 12 ژوئن پاریس به منظور تجدید حمایت از افغانستان، امسال در نشست سال 2008 ناتو، در بخارست، رومانی و توسط کای اید، نماینده مخصوص دبیر کل سازمان ملل در بازسازی افغانستان پیش بینی شده بود.
حمید کرزای، رئیس جمهور افغانستان در این کنقرانس برنامه پنجساله راهبرد توسعه ملی دولت را معرفی می کند. برگزار کنندگان این نشست به دنبال دریافت 10.5 میلیارد دلار کمک بین المللی می باشند که در کنفرانس لندن در سال 2006، برای ادامه بازسازی افغانستان تعهد شده بود.
چالش های امنیتی باقی می مانند
مقامات افغانی می گویند، علیرغم پیشرفت های قابل توجه در سال های اخیر، هنوز در 16 استان از 34 استان افغانستان، به خصوص در شرق و جنوب افغانستان، در مناطق مرزی با پاکستان، که سابقاً از پایگاه های قوی طالبان به شمار می آمد، مسائل امنیتی در راس الویت ها قرار دارد. در نتیجه، تقریباً 39 بخش در این استان ها، از 398 بخش در سراسر کشور، اکثراً از مناطق ممنوعه برای ورود کارکنان دولت و کارکنان سازمان های امداد بین المللی است و موجب آهسته شدن سرعت توسعه در برخی از فقیرترین جوامع کشور می شود.
همزمان با عقب راندن نیروهای طالبان توسط نیروهای افغان و ناتو، شورشیان در پاسخ، به نحو روز افزونی مدارس و دیگر اهداف غیر نظامی را هدف قرار می دهند. دولت افغانستان گزارش می دهد که 220 دانش آموز و معلم در سال 2007 توسط شورشیان به قتل رسیده اند، ضمن آنکه از رفتن تقریباً 200,000 دانش آموز دیگر به مدارس روستائی، به دلیل حمله و یا تهدید به خشونت، جلوگیری کرده اند.
دولت افغانستان در پی دریافت کمک های اضافی در پاریس به منظور ادامه فعالیت ایجاد ارتش و نیروی پلیس قوی و با کارآئی بالا، و سازمان های مدیریتی توانمند در برقراری امنیت و اجرای قانون، در سطوح ملی، استانی و بخش ها، برای مقابله با چالش های امنیتی است.
ریچارد بوچر، معاون وزیر امورخارجه، به هیئتی از نمایندگان مجلس سنا گفت: "جامعه بین المللی لازم است که کوشش های خود را برای کمک به افغانستان، ادامه و گسترش دهد. ادامه ثبات تنها هنگامی در یک ناحیه میسر است که دولت افغانستان بتواند خلاء حاصل از پاکسازی و بیرون راندن نیروهای شورشی را پر نماید."
مواد مخدر، فساد وابسته به خشونت
از دیگر چالش های عمده فرا روی مقامات در کنفرانس، قطع پیوند ما بین قاچاقچیان مواد مخدر با نیروهای شبه نظامی که از طریق قاچاقچیان حمایت مالی می شوند، و فساد دولتی که توسط قاچاقچیان به آن دامن زده می شود، است.
بر اساس اطلاعات منتشره از سوی دفتر مواد مخدر و جرایم سازمان ملل، 85 درصد کشت تریاک افغانستان در پنج استان جنوب این کشور صورت می گیرد، که تبدیل به بیش از 90 درصد هروئین و سایر مواد مخدر قاچاق می شود که به اروپا، خاورمیانه و آسیا ارسال می گردد.
بوچر می گوید: "مضار کشت خشخاش باید از منافع آن بیشتر باشد. سود حاصله از کوشش های ما در مقابله با مواد مخدر برای کشت کنندگان خشخاش باید در حدی باشد که خطر پذیری کاشت خشخاش تحمل ناپذیر گردد."
مقامات افغانی پیش بینی می نمایند که در سال 2008، تعداد استان هائی که خشخاش کشت نمی کنند، افزایش یابد، این فرآیندی است که آنان علاقمند به تشویق آن از طریق کمک به کوشش های ضد مواد مخدر و سرمایه گذاری در بخش کشاورزی و انرژی به نحوی که جایگزین اقتصادی پایدار و قانونی برای جامعه به وجود آید، هستند. به علاوه، مقامات در جستجوی دریافت کمک برای تضعیف فساد از طریق توسعه شفافیت بیشتر در مقرارت دولتی و بازرگانی هستند.
بوچر اظهار داشت: "ساختار دولت محلی و اقدامات ضد مواد مخدر به شدت به یکدیگر مرتبط هستند. جائیکه دولت دارای کنترل و مدیریت خوب است، میزان کشت خشخاش پائین است. و در مناطقی که شورشیان قوی هستند، تولید خشخاش بالا است."
همآهنگی بهتر کمک ها ضروری است
چالش دیگر در مقابل جامعه بین المللی اهدا کننده کمک ها، همآهنگی موثر این کمک ها برای جلوگیری از انجام پروژه های تکراری توسط طیف وسیعی از دولت ها، سازمان های خصوصی، برنامه های غیر نظامی نیروهای نظامی و دیگر گروه های امداد رسانی به مردم افغان است.
راهبرد توسعه ملی افغانستان در صدد متمرکز نمودن کمک های بین المللی از طریق تعریف مناسب تر نیازهای بازسازی کشور و تعهد به ارائه اطلاعات شفاف در مورد نحوه هزینه کرد پول های کمک شده به اهداء کنندگان کمک است. به علاوه، این طرح اهداء کنندگان کمک را تشویق به مساعدت در تقویت اقتصاد محلی از طریق خرید کالا و خدمات مورد نیاز از داخل کشور، می کند.
رایس اظهار نمود: " با توجه به کشورهای بسیاری که در این کشور حضور دارند، کارهای زیادی برای بهبود همآهنگی در میان کمک کنندگان بین المللی به افغانستان، ضرورت دارد. اما من فکر می کنم روحیه و خواست انجام این کار وجود دارد. ما کارهای زیادی برای انجام دادن داریم، ولی ما میخواهیم این کارها را با کمک یکدیگر انجام دهیم. و مردم افغانستان مستحق دریافت این نوع از حمایت ها هستند."
اطلاعات بیشتر در تارنماهای زیر در دسترس هستند.
http://www.diplomatie.gouv.fr/en/country-files_156/afghanistan_498/international-conference-in-support-of-afghanistan-paris-12th-june-2008_6366/index.html
http://www.diplomatie.gouv.fr/en/IMG/pdf/Afghanistan_National_Development_Strategy_eng.pdf
پايان متن
