19 آگوست 2008

دانش آموزان فلسطینی و اسراییلی در یک قایق بادبانی در کنار یکدیگر قرار می گیرند

دانش آموزان یاد می گیرند که چگونه در کارها بایکدیگر همکاری و در محیط های کوچک هم زیستی کنند

Stephen Kaufman
Staff Writer

فیرهاون، ماساچوست – زندگی در یک قایق در سواحل ماساچوست، برای شش دانش آموز 17 ساله اسراییلی و فلسطینی فرصتی استثنایی به شمار می رود تا با یکدیگر تعامل پیدا کنند و نحوه زندگی و کار در کنار یکدیگر را بیاموزند. آنها طی یک سفر سه هفته ای بر روی فریتا، یک قایق بادبانی 22 متری، در کنار یکدیگر آشپزی می کنند، به نظافت قایق می پردازند و اختلافات سیاسی خود را کنار می گذارند تا کار به پاکیزه نگهداشتن و هدایت قایق برسند.

اریک داویکی، مدیر موسسه کشتیرانی شمال شرقی در فیرهاون، که با کمک های تدارکاتی وزارت خارجه میزبانی این برنامه را بر عهده دارد، گفت: "این یک فرصت هیجان انگیز به شمار می رود. ما شاهد موفقیت ها و آنچه که یک قایق می تواند برای اشخاص فراهم کند، هستیم."

داویکی که قسمت اعظم عمر خود را بر روی قایق ها و یا در کنار آنها گذرانده است، و درنیروی  گشت ساحلی ایالات متحده نیز خدمت کرده است، گفت فکر سازمان دادن این برنامه پس از شنیدن سخنان یکی از همکاران فلسطینی اش درباره درگیری ها در خاورمیانه و لزوم بکارگیری شیوه های بهتر به منظور دستیابی به راهکاری جامع برای فیصله  دادن به این درگیری ها، به ذهن او رسید. داویکی به این همکار خود گفت: "راه حل این مساله یک کشتی است."

او توضیح داد که "ترتیب سه مرحله ای" که طی آن تیم ها وظایفی – مانند آشپزی و پخت غذا، جمع آوری زباله ها  و نظافت دستشویی ها و شستشوی عرشه قایق – را بر روی کشتی بین خود  تقسیم می کنند نیازمند هماهنگی و همکاری نزدیکی است و حریم و خلوت چندانی بر روی قایق وجود ندارد.

او گفت: "تجربه من از زندگی بر روی دریا این بوده است که بدترین دشمنان، دشمنان شخصی، به به کاربستن این ترتیب مرحله ای و نوبتی تبدیل به بهترین دوستان شده اند. به این ترتیب امکان هیچگونه تک روی وجود ندارد و آنها واقعاً باید نحوه همکاری با یکدیگر را بیاموزند."

به منظور ادغام کامل این کارکنان تشکیل یافته از 17 سالگان،  اسراییلی ها و فلسطینی ها از جنسیت های مختلف، به سه تیم تقسیم شدند.

گابی، دانش آموز فلسطینی، گفت که او و تال، همکار اسراییلی او، باید به عنوان یک واحد با یکدیگر همکاری کنند. به گفتۀ او: "هریک از ما وظایفی داریم و باید به یکدیگر در انجام آن وظایف کمک کنیم." تا کنون ارتباط بین او و دوستان اسراییلی اش خوب بوده است.

او گفت: "ما توجهی به درگیری ها و اینگونه مسایل نداریم. ما صرفاً در کنار یکدیگر هستیم و از این موضوع لذت می بریم."

تال می گوید، وظایف روزمره کارهایی "سرگرم کننده" نیستند، اما "من فکر نمی کنم که تفاوتی بین انجام این کارها بر روی کشتی در قالب یک تیم و یا در خانه و با دوستانم وجود داشته باشد."

او گفت: "ما بر روی یک قایق زندگی می کنیم. اینجا شما باید واقعاً هدایت قایق را در اختیار داشته باشید... این تجربه ای متفاوت و لذت بخش است."

پیشگامان برنامه

در پایان این برنامه شش نفر از دانش آموزان دانش و تجربه کافی را به دست خواهند آورد تا بتوانند در یک قایق به همین ابعاد به عنوان نیروی روی عرشه و یا کارکنان کمکی فعالیت کنند. داویکی می گوید، پس از آشنایی آنها با موضوعاتی مانند اقیانوس شناسی، قایق های بادبانی، عملیات در بنادر و زیست شناسی و بوم شناسی دریایی، آنها اکنون به صنعت دریانوردی به عنوان یک منبع برای  فرصت های شغلی می نگرند.

او همچنین امیدوار است که آنها بتوانند سال آینده به عنوان مشاور برای گروه جدید دانش آموزان به اینجا برگردند.

داویکی گفت: "این نوجوانان پیشگامان این برنامه هستند، ولی ما می خواهیم که آنها در آینده تبدیل به کارکنان کمکی شوند... حتی اگر تنها دو یا سه نفر از آنها بتوانند این کار را انجام دهند."

شش دانش آموز با طراحی مشترک پرچم سه گوش و یا پرچم دریایی که به عنوان نشان این برنامه بر روی قایق فریتا نصب خواهد شد، اثری ماندگار از خود بر جای گذاشته اند.

ناتالی از فلسطین، گفت که هر دانش آموز فکر خاص خود را درباره این پرچم داشت و این فکر را با گروه در میان می گذاشت. او افزود: "در نهایت ما تمامی این فکرها را در طراحی خود ادغام کردیم و پرچم را ساختیم." داویکی گفت این یکی از اولین تمرین ها برای دانش آموزان در زمینه ایجاد ارتباط و همفکری با یکدیگر بود.

پس از آنکه یک گروه شش نفره با توجه به رژیم های غذایی، حساسیت ها، و مواد اولیه برای تهیه غذا، درباره نوع غذا برنامه ریزی می کنند، تیمی که مسئولیت پختن غذا را بر عهده دارد، دست به کار می شود.

الیزابت مک ورتر، از مریلند، معمولاً دانش آموزان را به فروشگاه ها و موزه ها می برد، برنامه های روزانه آنها  را تعیین  و موارد مورد نیاز را برای آنها ذخیره می کند. او گفت این شش دانش آموز در حال نزدیک تر شدن به یکدیگر هستند، و دلیل این امر نیز نه تنها زندگی بر روی قایق، بلکه علاقه مشترک آنها به فرهنگ "پاپ" و "فست فود" آمریکایی، است.

او گفت: "این روند از زمانی که ما سوار ماشین می شدیم، شروع  شد و در ابتدا آنها در قالب دو گروه سه نفره با یکدیگر ارتباط داشتند، اما اکنون آنها در کناریکدیگر بسیار راحت هستند و به زبان انگلیسی صحبت می کنند. و ما با صدای واقعاً بلند به موسیقی پاپ گوش می دهیم – همه آنها می خواهند که صدای موسیقی بسیار زیاد باشد – و سپس با یکدیگر آواز می خوانیم."

داویکی می گوید تا کنون این برنامه پیشرفت "واقعاً چشمگیری" داشته است، اما او متوجه شده است که نوجوانان اسراییلی بیشتر از نوجوانان فلسطینی به آزادی و بیان عقاید خود عادت کرده اند. به گفتۀ او،یکی از جالب ترین لحظات هنگامی بود که یک دختر فلسطینی که خجالتی و گوشه گیر بود، سوار یک قایق مسابقه ای شد و بزودی خود را در  حال خندیدن از این گوش تا آن گوش یافت.

او گفت: "شما متوجه می شدید که در آن لحظه چیزی او را آزار نمی دهد – و او واقعاً احساس آزاد بودن می کرد. شما با مشاهده چهره او جداً تحت تاثیر قرار می گرفتید و من فکر کردم که این لحظه واقعاً شگفت انگیز است و نوعی حالت گذار برای او به شمار می رود."

یک فیلم درباره فریتا بر روی تارنمای YouTube قرار دارد: guided video tour

عکس هایی که توسط نویسنده این مقاله از روی فریتا و اطراف آن گرفته شده است بر روی Zoomr قرار دارد: More photos