18 ژانويه 2008
نوآوری ها در دنیای موسیقی
نوشتۀ کارول والکر
موسیقی هر کشور نشان دهندۀ جنبه های گوناگون فرهنگ و تمدن آن کشور است. به همین دلیل طبیعی است که پیشرفت فن آوری، تاثیری گسترده بر موسیقی ایالات متحده داشته است. موسیقی راک، پاپ، کلاسیک، و جاز سنتی در گسترۀ موسیقی کنونی ایالات متحده، با برخی از نوآوری های قرن بیست و یکم عجین شده اند. برخی از این موارد عبارتند از بازی های تخیلی که در آنها نوجوانان می توانند از طریق اینترنت تبدیل به یک عضو یک گروه موسیقی شوند؛ تجهیزات الکترونیکی که افراد معلول و کسانی که قادر به حرکت دادن اعضای بدن خود نیستند، می توانند با استفاده از آنها ابزار و آلات موسیقی را نگه داشته و بنوازند؛ و ارکستر کامپیوترهای لپ تاپ، که در آن نوازندگان الکترونیکی از کامپیوتر به جای ابزار و آلات نواختن موسیقی استفاده می کنند.
راک مجازی
مونیکا چو، که در حال تمرین "سمفونی پیانوی 15 در بی فلت ماژور" موتزارت برای مسابقه پیانو و "سمفونی ویولن در ای مینور" مندلسون برای یک تک نوازی می باشد، شب ها در دانشگاه فرصت کافی برای استراحت ندارد.
اما در تعطیلات آخر هفته که این نوجوان اهل ایالت مریلند فرصت فراغت دارد، در یک گروه راک با دوستان خود، گیتار برقی می نوازد. با این تفاوت که آنها از ابزارهای واقعی استفاده نمی کنند، و به جای جمع شدن درپارکینگ خانه، از طریق صفحه تلویزیون با یک دیگر ارتباط دارند.
چو، یکی از میلیون ها نوجوان – و به طور فزاینده ای، بزرگسالان – در سرتاسر دنیا به شمار می رود که از طریق بازهای کامپیوتری تعاملی و در دنیای گروه های مجازی راک به نوازندگی می پردازند.
ابزار کنترل این بازی ها ظاهری شبیه به گیتار دارد و دارای 5 مضراب و یک گیره جهت نواختن تارهای زهی می باشد. چو توضیح می دهد: "شما تنها باید یک مضراب را نگه داشته و همزمان با گیره به نواختن تارهای زهی بپردازید." این بازی دارای یک مجموعه درام، شامل چوب های درام زنی، و همچنین یک پدال، یک میکروفون برای خواننده، و یک ابزار کنترل برای نوازنده گیتار باس می باشد.
بسته به کیفیت بلندگوهای تلویزیون نوازندگان، این اعضای گروه راک حتی بدون آلات و ابزار موسیقی نیز می توانند همسایه های خود را از خواب بیدار کنند.
گروه راک که یکی از جدیدترین بازی های موسیقی مجازی – این بازی ها به نام بازی های تخیلی که در آنها نوجوانان می توانند از طریق اینترنت تبدیل به عضو یک گروه شوند (RPGs) نیز نامیده می شوند – می باشد، محصول مشترک MTV و الکترونیک آرتز است. ابزار کنترل گیتار شکل این بازی بر اساس طرح گیتار الکتریکی استراتوکستر شرکت فندر در دهۀ 1950 ساخته شده و شرکت کانتل، طراح و تولیدکنندۀ محصولات صوتی تصویری دیجیتال در چین، ساخت آن را بر عهده داشته است. خود بازی نیز توسط شرکت هارمونیکس موزیک سیستمز و برای پلی استیشن 2، پلی استیشن 3، و ایکس باکس 360 ساخته شده است.
رابرت کاتیک، رییس و مدیر اجرایی شرکت اکتیویژن، که توزیع این بازی را بر عهده داشته است، در گزارش های منتشرشده در روزنامه ها گفت هنگامی که بازی گیتار هیرو I در سال 2005 روانه بازار شد، "تعداد بسیار زیادی از مردم" به RPG علاقۀ زیادی پیدا کردند. گیتار هیرو III – که مانند گروه راک، بازیکنان در آن می توانند نقش نوازندگان را ایفا کنند – در اولین هفتۀ توزیع خود در اواخر ماه نوامبر، فروشی معادل 115 میلیون دلار داشت. آخرین نسخه بازی گیتار هیرو نیز متعلق به شرکت هارمونیکس – که در سال 2006 توسط MTV خریداری شد – می باشد، و در آن نیز مانند گروه راک، بازیکنان می توانند با استفاده از اینترنت پر سرعت با یک دیگر ارتباط داشته و یک گروه موسیقی را تشکیل دهند.
این بازی به بازیکنان امکان آن را می دهد تا ویژگی هایی مانند رنگ مو و لباس خود را انتخاب کنند تا بتوانند مشخصات ظاهری گروه موسیقی خود را نیز تعیین کنند. آنها برای گروه خود یک نام و یک آرم را انتخاب می کنند، و هنگامی که گروه مشغول اجرای برنامه در مقابل تعداد بسیار زیادی از طرفداران تشویق کننده خود می باشد، یک بازیکن دیگر می تواند با استفاده از شیوه های نورپردازی و فلش دوربین های عکاسی، نقش مدیر این کنسرت را ایفا کند.
چو می گوید در عین حالی که او قصد دارد تا در آینده در سیاست و یا اقتصاد مشغول به کار شود، نواختن موسیقی همواره بخشی مهم از زندگی او خواهد بود. با این حال او می گوید که هنوز در مورد نوع موسیقی ای که خواهد نواخت "تصمیم نگرفته است" – و "چگونگی" نواختن سازهای موسیقی توسط او را نیز هم اکنون نمی توان حدس زد.
نوای آرام بخش
حتی هنگامی که ذوق نواختن موسیقی را دارید نیز اگر نتوانید تکان بخورید، نواختن موسیقی کاری سخت خواهد بود.
برای سال های متمادی شرکت های مختلف آلات و ابزار موسیقی را با تجهیزات و وسایلی می ساختند که افراد معلول نیز بتوانند این آلات و ابزار را نگه داشته و بنوازند. اما افرادی که اصلا نمی توانستند دست ها و یا پاهای خود را تکان داده و یا آنها را به صورتی هماهنگ حرکت دهند، قادر به نواختن سازها نبوده و اصولا نمی توانستند به هیچ عنوان فکر نواختن ساز را هم به خود راه دهند.
اما نوآوری ها در دنیای موسیقی اکنون نواختن و ساختن موسیقی را برای افرادی با معلولیت های جسمی حاد نیز ممکن – و لذت پذیر – ساخته است. تحقیقات، نشان دهندۀ آن است که موسیقی درمانی برای افزایش سلامتی و حس خوب افراد سالم موثر است، اما همچنین موسیقی درمانی برای کاهش درد و توسعۀ کیفیت زندگی افراد معلول و ناتوان جسمی نیز موثر است.
چندین مرکز توان بخشی و سازمان های دیگر در حال تحقیق و تلاش برای یافتن روش هایی برای افرادی هستند که در شرایط دیگر حتی قادر به نگه داشتن آلات و ابزار عادی موسیقی برای نوازندگی نیستند. به عنوان مثال، در یک موسسۀ آموزشی توان بخشی در پاکیپسی در نیویورک، به موجب بخشی از یک پروژه که توسط موسیقی دانان و نویسندگان نرم افزارهای کامپیوتری در موسسۀ دیپ لیستنینگ واقع در کینگستون، نیویورک، توسعه داده شده است، بیماران تنها با حرکت دادن ظریف و کوچک سر خود قادر هستند تا موسیقی بسازند.
کودکان و نوجوانان معلول در این موسسۀ توان بخشی، می توانند به جای استفاده از آلات و ابزار موسیقی، با استفاده از یک برنامه کامپیوتری موسیقی بنوازند. یک دوربین فیلمبرداری دیجیتالی که به کامپیوتر وصل شده است، تصویر نوازنده را بر روی صفحه مانیتور نشان می دهد. یک نشان گر که بر روی بخشی از تصویر دیجیتالی سر قرار می گیرد، حتی کوچک ترین و ظریف ترین حرکات سر را به صورت الکترونیکی تعقیب می کند و این حرکات را به نت های موسیقی که از طریق بلندگوهای کامپیوتر شنیده می شوند، ترجمه می کند. این برنامه در دو سبک اجرا می شود: سبک پیانو؛ که در آن حرکات عرضی معیاری برای نواختن پیانو است، و سبک ضربه ای؛ که در آن همان حرکات به ضربات درام ترجمه می شود.
برنامه کامپیوتری هایپراسکور به کاربران اجازه می دهد تا با استفاده از نمودارهای خطی که دربرگیرنده گسترۀ متنوعی از اصوات آلات و ابزارهای نوازندگی هستند، موسیقی بسازند. هایپراسکور توسط تاد مکاور، استاد موسیقی و رسانه ها در موسسه فن آوری ماساچوست (MIT) و مدیر پروژۀ اپرای آینده در MIT طراحی شده و توسعه یافته است.
سایر سازمان هایی که نرم افزارهای پردازش دیجیتال آلات و ابزار موسیقی – که به نام MIDI یا واسطه های موسیقیایی آلات و ابزار دیجیتال نیز شناخته می شوند – را تولید می کنند، عبارتند از موسسه فعالیت های موسیقیایی و عصب شناختی نیویورک، و پروژۀ موسیقی دریک در لندن. در موسسه دریک، دانشجویان مبتلا به فلج مغزی که سن برخی از آنها بیش از 11 سال نمی باشد، پیشانی بندهایی را بر سر می گذارند که سیگنال های الکتریکی ناشی از حرکات جزیی صورت و چشم و حتی امواج مغزی آنها را نیز شناسایی می کند. یک نرم افزار خاص که در دریک به نام انگشتان مغز نامیده می شود، این سیگنال ها را به "حرکات انگشت" تبدیل می کند که موس کامپیوتر را حرکت داده و با نواختن نت ها بر روی یک کیبورد، موسیقی مورد نظر را ایجاد می کند.
نوآوری ها در دنیای موسیقی
به گفته انجمن موسیقی درمانی آمریکا، اهداف موسیقی درمانی اغلب جنبه ای غیرموسیقیایی دارد، زیرا نواختن یک ساز می تواند موجب توسعه و تقویت مهارت های حرکتی و هماهنگی بین اعضا شود. علاوه بر این، تحقیقات انجام شده توسط الیور ساکس، یک متخصص اعصاب انگلیسی در دانشگاه کلمبیا در نیویورک، و نویسندۀ کتاب علاقه به موسیقی: داستان هایی در مورد موسیقی و مغز، و کانستا توماینو، یکی از موسیقی درمانان برجسته، نشان دهندۀ این موضوع است که به آواز خواندن عباراتی مانند "سلام، حال شما چطور است؟" از "طریق تمرین و تکرار" توانایی سخن گفتن افراد را تقویت خواهد کرد. بیمارانی که در سخن گفتن مشکل داشته، اما هشیار هستند و آنچه را که به آنها گفته می شود را می فهمند، از طریق قرار دادن سخنان معمولی و عبارات روزمره خود در قالبی موسیقیایی و آهنگین، گفتن لغت "سلام" و برخی لغات دیگر را آموخته اند.
پالین الیوروس، بنیانگذار موسسۀ دیپ لیستنینگ، در یک گزارش خبری منتشر شده گفت نوآوری های ایجاد شده در پروژه های موسیقی دیجیتال از طریق فراهم آوردن قالبی خلاقانه برای سخن گفتن توسط افرادی با معلولیت های فیزیکی حاد، موجب توسعه و گسترش اهداف موسیقی درمانی شده اند. الیوروس گفت: "تقویت کردن و توسعه توانایی های شخص، بسیار مفید و هیجان انگیز است."
تبدیل سروصدای الکتریکی به موسیقی
یکی از کاربردهای لپ تاپ، دانلود کردن و گوش دادن به موسیقی است. اخیرا برخی از موسیقی دانان، پا را از این نیز فراتر گذاشته و توانایی ایجاد تمامی اصوات الکترونیکی را در لپ تاپ ها ایجاد کرده اند تا بدین وسیله بتوان از آنها به عنوان آلات و ابزار موسیقی استفاده کرد.
به گفته اسکات اسمالوود، آهنگساز و متخصص اصوات موسیقی، این کاربرد جدید لپ تاپ ها بی شباهت به کار هنرمندان هیپ هاپ در دهه 1970 نیست، که برای ایجاد تحول و نوآوری در موسیقی، از دیسک های دوار برای "حذف" صفحه های قدیمی و منسوخ استفاده کردند، و بدین ترتیب یک ژانر کاملا جدید را در موسیقی ایجاد کردند.
اسمالوود یکی از مدیران PLOrk، ارکستر لپ تاپ پرینستون، در دانشگاه پرینستون در نیوجرسی است. این ارکستر در سال 2005 توسط دن ترومن و پری کوک، اعضای هیات علمی؛ و اسمالوود و ژ وانگ، فارغ التحصیلان دانشگاه، ایجاد شد و شامل موسیقی دانانی است که همراه با یک دیگر و با استفاده از کامپیوترهای خود به جای آلات و ابزار موسیقی، به نواختن می پردازند. موسیقی ایجادشده توسط کامپیوتر به جای اصوات سنتی آلات و ابزار موسیقی در یک ارکستر، بر مبنای نوع جدیدی از اصوات می باشد – که از پارازیت و بافت الکترونیکی تشکیل شده اند.
اجرای موسیقی توسط ارکستر لپ تاپ های پرینستون با اغلب ارکسترهای لپ تاپ سایر موسیقی دانان تفاوت می کند، زیرا اعضای ارکستر پرینستون بر مبنای یک دفترچه نت واحد در کنار یک دیگر می نوازند، که مشخص می کند هر نوازنده باید در هر زمان چه نت هایی را بنوازد. در صورتی که در اغلب ارکسترهای دیگر هر نوازنده "بر مبنای دفترچه نت خاص خود" می نوازد.
به گفتۀ اسمالوود هنگامی که مردم عبارت "ارکستر لپ تاپ ها" را می شنوند، به یک ارکستر سمفونیک فکر می کنند که در آن نوازندگان در کنار یک دیگر نشسته اند و با کامپیوترهای خود آلات و آبزار موسیقی مانند ویولن و کلارینت را تقلید می کنند.
او گفت: "به هیچ وجه این گونه نیست. بلکه ارکستر لپ تاپ ها در چهارچوب و قالبی مانند ارکسترهای سمفونی سنتی، اصوات و نت های جدید و منحصر به فردی را ایجاد می کند."
سال ها است که کامپیوترها این قابلیت را دارند که جایگزین ابزار خاص موسیقی در یک گروه و یا ارکستر شوند – در حقیقت، کامپیوتری که برای نواختن کل ارکستر و تمامی سازها برنامه ریزی شده است، جایگزین بسیاری از ارکسترهای کوچک در برنامه های زنده آنها می شود. آنچه که ارکستر لپ تاپ ها را از موسیقی الکترونیک متمایز می کند، نقشی است که هر موسیقی دان در گروه ایفا می کند و همچنین بلندگوهای منحصر به فردی که توسط ترومن طراحی شده اند و برای آکوستیک کردن اصوات الکترونیکی به هر لپ تاپ وصل می شوند.
کارول والکر عضو هیات تحریریه اداره برنامه های اخبار بین المللی وزارت امور خارجه ایالات متحده می باشد. والکر به عنوان نویسنده ای در زمینۀ فرهنگ و ارزش های ایالات متحده، با موسیقی دانانی مانند دالی پارتون، نیتیو دین، و فب 5 فردی مصاحبه کرده است.
عقاید بیان شده در این مقاله لزوما نشان دهنده دیدگاه ها و سیاست های دولت ایالات متحده نمی باشد.
