14 می 2009

نویسندۀ آمریکایی عرب تبار به آزادی بیان در ایالات متحده اشاره می کند

حلیم برکات تجربۀ خود را از زندگی در "تبعید" شرح می دهد

احمد محمد
عضو هیئت تحریریۀ

واشنگتن- به گفتۀ حلیم برکات، داستان نویس و جامعه شناس عرب، نویسندگان آمریکایی عرب تبار از گذشته های دور تا کنون در جستجوی آزادی بیان در نوشته های خود و رهایی از سانسور به ایالات متحده مهاجرت کرده اند.

برکات در سخنرانی خود زیر عنوان "کاوش در تبعید و خلاقیت: مورد نویسندگان آمریکایی عرب تبار" که در 13 آوریل در کتابخانۀ کنگره ایراد کرد،  این مسئله را مطرح ساخت.

این نویسنده خطاب به مستمعانی که بیشترشان نویسندگان آمریکایی عرب تبار بودند سخن گفت و در مورد دو نمونه از کتاب های مشهورش توضیحات بیشتری ارائه کرد. داستان بلند دُرنا و کتاب غیر داستانی دنیای عرب: اجتماع، فرهنگ و کشور، هر دو کتاب  به زبان انگلیسی ترجمه و در ایالات متحده منتشر شده اند.

برکات در سال 1933 در یک خانوادۀ عرب مسیحی از شاخۀ ارتودکس یونانی در شهر کفرون، سوریه چشم به جهان گشود و در بیروت، لبنان، بزرگ شد. او در دانشگاه آمریکایی بیروت به تحصیل پرداخت و در سال 1955 به دریافت دانشنامۀ کارشناسی در رشتۀ هنر، و در سال 1960 به کسب درجۀ کارشناسی ارشد در رشتۀ جامعه شناسی از آن دانشگاه توفیق یافت. در سال 1966 دانشنامۀ دکترای خود را در رشتۀ روانشناسی اجتماعی از دانشگاه میشیگان دریافت کرد.

او از راه ادبیات، به کاوش تجربیات زندگی در تبعید و توانایی خود در ابراز آزادی های شخصی و مخالفت با سنت پرداخت. او توضیح داد که سبک نویسندگی و خلاقیت نویسندگان آمریکایی عرب تبار تحت تاثیر زندگی در ایالات متحده قرار گرفته است.

برکات برای نمونه از نویسندگانی مانند جبران خلیل جبران و ادوارد سعید، که نقش بزرگی در ادبیات عربی و آمریکایی داشتند، نام برد.

از برکات پرسیده شد، چرا نویسندگان عرب می خواهند به ایالات متحده مهاجرت کنند. او در پاسخ گفت: "به این دلیل که آنها از دموکراسی و آزادی بیان که نویسندگان از تمام پیشینه و نژادها در آمریکا از آن برخوردارند آگاهی پیدا کرده اند." او افزود، آنها این آگاهی را از طریق نویسندگان دیگر عرب که پیش تر به ایالات متحده مهاجرت کردند و انجمن قلم نیویورک را که به  نام "المهجر" نیز شناخته می شود تشکیل دادند، به دست آورده اند.

این انجمن در سال های دهۀ 1920 و 1930 به یک جنبش ادبی تبدیل شد که نویسندگان مهمی را از جمله ایلیا ابوماضی و جبران، که مشهورترین "شاعران مهجر" یا نویسندگان مهاجر عرب بودند، در بر می گرفت. جبران یک اصلاح طلب نامیده شد و در دنیای عرب به خاطر کتاب ها و اشعارش، به ویژه ارواح سرکش (1908) و بال های شکسته (1912) به صورت گسترده ای مورد تقدیر قرار گرفت.

برکات گفت،  او بر این باور است که دلیل مهاجرت برخی از آمریکایی های عرب تبار به ایالات متحده "نهادهای اجتماعی، سیاسی یا مذهبی واپسگرا" در دنیای عرب هستند. او همچنین استدلال کرد که رمان های آنها تا حدی به این دلیل که بسیاری از نویسندگان عرب جا به جا شده اند و یا دور از سرزمین های مادری خود به سر می برند، در حال کسب محبوبیت بیشتری است.. این امر سبب شده که، آنها  نه تنها با هویتهای از همگسیخته، پیچیده، و چندگانه درگیر باشند، بلکه آنها را قادر ساخته تا " چیزها را از راه دور با نگاهی واقع گرایانه تر ببینند."

او با یک شعر جبران به سخنرانی خود پایان داد: "بنابراین من یک تبعیدی هستم و یک تبعیدی خواهم ماند تا مرگ مرا بردارد  و حتی به کشورم ببرد."

این سخنرانی در کتابخانۀ کنگره بخشی از یک مجموعۀ مربوط به جوامع عرب بود. بخش خاور نزدیک این کتابخانه، در قسمت آفریقا و خاورمیانه مجموعه ای از رویدادهای مشابهی را میزبانی کرده است.

اطلاعات بیشتر دربارۀ رویدادهای آینده در قسمت آفریقا و خاورمیانۀ کتابخانۀ کنگره در تارنمای کتابخانۀ کنگره در دسترس است.

http://www.loc.gov/rr/amed/Upcomingevents/UpcomingEvents.html