23 مارچ 2009

برنامه های مراقبت از محله به اعتمادسازی میان شهروند و پلیس کمک می نماید

جوامع محلی دریافته اند که مبارزه با جرائم در مناطق مسکونی نیازمند همکاری است

همکاری شهروندان و پلیس برای مبارزه با خلافکاری ضروری است.

نوشتۀ جین مورس
عضو هیئت تحریریه

واشنگتن – در حینی  که یک خودروی گشت پلیس به آهستگی از خیابانی در یک منطقۀ مسکونی عبور می کند، همه چیز آرام به نظر می رسد و هیچ فعالیت مشکوکی دیده نمی شود. اما چند لحظه بعد از آنکه  این گشتی محل را ترک می کند، دزدها و قانون شکنان دیگر به کار خود باز می گردند.

برای گرفتن این مجرمان، افسران پلیس به چشم ها و گوش های برخی از شهروندان مطیع قانونی که در محله زندگی می کنند نیاز دارند اما خیلی از اوقات، شهروندان به پلیس اعتماد ندارند و پلیس نیز با مردمی که برای دفاع از آنها حقوق می گیرد روابط دوستانه ای ندارد. در ایالات متحده، برنامه ای به نام "مراقبت از محله"   این وضعیت را تغییر می دهد.

برنامۀ مراقبت از محلۀ آمریکا در سال 1972 توسط  انجمن ملی کلانترها  به منظور متحد نمودن ارگان ها مجری قانون، سازمان های خصوصی و شهروندان  طی اقدامی گسترده برای کاهش جرائم در مناطق مسکونی تأسیس گردید. طبق اعلام این انجمن، برای مثال، دزدی از منازل، نزدیک به یک سوم کل جرائم سختی را که در ایالات متحده گزارش شده اند تشکیل می دهد. بعلاوه، این تجاوز به ملک و دارایی، میزان بالایی از خطر جراحت یا حتی کشته شدن را برای قربانی که به طور غافلگیرانه با دزد روبرو می شود، در بر دارد.

بنا به اظهار کریستوفر تاتکو ، مدیر برنامۀ مراقبت از محله در این انجمن، نزدیک به 20،000 برنامۀ محلی مراقبت از محلۀ در سرتاسر کشور به ثبت رسیده اند. او تخمین می زند که بیش از 50،000 برنامۀ غیررسمی در سراسر ایالات متحده در حال  فعالیت باشند.

تاتکو به پایگاه اینترنتی America.gov گفته است که برنامه های مراقبت از محله، مؤثر بودن خود را به اثبات رسانده اند. او گفته است که تنها در ایالت ویرجینیا، که ارگان های مجری قانون، همۀ موارد ارتکاب جرم را، صرفنظر از اینکه بازداشتی انجام بشود یا خیر، مستند می سازند، آمارها نشان می دهند که ضریب ارتکاب جرم در محله هایی که برنامه های مراقبت از محله در آنها اجرا می شوند، 40 درصد پایین تر از محله های فاقد چنین برنامه هایی است.

تاتکو گفت: «مجری قانون، محلۀ شما را تا وقتی که در آن زندگی نکند نخواهد شناخت.» تنها ساکنان می توانند یک ماشین، شخص یا فعالیتی را که ناهنجار است شناسایی کنند.

بعلاوه، تعداد افسران مجری قانون برای تضمین امنیت همه کافی نیست. به گفتۀ تاتکو، 15،876 ادارۀ پلیس در ایالات متحده وجود دارد؛ 80 درصد از همۀ ارگان های محلی مجری قانون دارای 12 افسر یا کمتر هستند.

مراقبت از محله چگونه کار می کند

مراقبت از محله در ساده ترین شکل خود، راهی است برای ارتباط شهروندان با همسایگان خود، یادگیری روش حفاظت از خود و از یکدیگر، و همکاری با پلیس برای حفظ امنیت محله.

تاتکو گفت که راه اندازی یک برنامۀ مراقبت از محله لزوماً نباید یک فرآیند رسمی باشد. بلکه همین کافی است که همسایگان برای بحث در مورد مشکلات محلۀ خود، دور هم جمع شوند و یک افسر پلیس را نیز برای گفتگو در مورد آنچه که می توان انجام داد، به جمع خود دعوت نمایند.

علامت ها در خیابان ها نشانگر برنامه های فعال نگهبانی در محله های مسکونی است.

تاتکو گفت: «هر محله، خود برنامۀ مراقبت از محلۀ خود را تنظیم می کند. پلیس به آنها کمک می نماید، آن را مدیریت نمی کند.» او گفت که افسران برای ارائۀ مشورت در مورد امنیت، از جمله بهترین روش های تأمین امنیت منازل و اتومبیل ها، روش هشیار بودن در برابر خطرات موجود در خیابان، و بهترین روش واکنش نسبت به انواع گوناگونی از وضعیت های تهدید آمیز، آماده اند.

ساکنان تشویق می شوند که به طور منظم دور هم جمع شوند و به مبادلۀ اطلاعات در مورد مشکلات محله با یکدیگر و با پلیس بپردازند.

تاتکو گفت که پلیس برای انجام موفقیت آمیز وظایفش به کمک شهروندان نیازمند است. برنامه های مراقبت از محله، فضایی آرام را جهت گفتگو با شهروندان برای پلیس فراهم می آورد. به عقیدۀ تاتکو که پیش از این به عنوان رئیس پلیس انجام وظیفه می کرد: «اگر با مردم صحبت نکرده بودی، از کمک آنها برخوردار نمی شدی، منزوی می شدی.»

تقویت اعتماد

به گفتۀ تاتکو برنامه های مراقبت محله، راه خوبی برای بهبود ارتباطات و اعتماد میان شهروندان و پلیس است. او گفت: «این مسئله، یک فرآیند  بناسازی دوطرفه است.»

تاتکو گفت: «پلیس های فراوانی هستند که با شیشه های بسته در اطراف محله به گشت زنی می پردازند و هیچکس در محله آنها را نمی شناسد. آنها فقط یک اونیفورم هستند و نه چیز دیگر.»

اما در جو غیررسمی یک جلسۀ مراقبت محله، شهروندان می توانند شخص اونیفورم پوش را بهتر بشناسند. او گفت: «شما در می یابید که فرد پشت اونیفورم، به زبانی صحبت می کند که برای شما قابل فهم است. او خانواده دارد؛ همان مشکلاتی را که شما دارید، دارد.» به قول او، چنین مواجهه های عاری از تنشی، این فرصت را به شهروندان می دهد که با نگاه متفاوتی به یک افسر بنگرند. «آنها دیگر او را آن طور که در تلویزیون در حال شکستن یک در یا پرتاب نمودن کسی بر روی ماشین می دیدند، نمی بینند.»

همچنین جلسات مراقبت محله، دیدگاه متفاوتی را به پلیس ارائه می نماید.

به عقیدۀ تاتکو، بسیار اتفاق می افتد که افسران پلیس، وارد محله ای می شوند، بازداشت هایی را انجام می دهند و سپس در پایان روز به خانه های خود می روند. اما شهروندانی که تلاش می کنند تا مشکل جرم را در محله های خود حل کنند غالباً احساس می کنند که در محیطی که تهدید آمیز و غالباً خطرناک است، به دام افتاده اند.

تاتکو گفت: «زمانی که افسر پلیس با شهروند آشنا شود آنچه را که آن شخص باید هر روز تجربه کند خواهد فهمید، یا دست کم مشاهده خواهد نمود.»

"انجمن ملی کلانتران" راهنمایی را برای برنامه های مراقبت محله در تارنمای "USAOnWatch.org" تدوین نموده است که مخاطبان آن، شهروندان و همچنین مجریان قانون هستند.

اطلاعات بیشتر در پایگاه اینترنتی http://www.usaonwatch.org/AboutUs/Publications.php موجود است.