20 جون 2009

نجات قربانیان قاچاق انسان توسط یک وکیل در آفریقای جنوبی و موزامبیک

ایناسیو سِباستیائو موسانیانه می کوشد تا افکار عمومی را آگاه کرده و از زنان جوان حمایت کند

جِین مورس
عضو هیئت تحریریه

واشنگتن -- گفتگویی معمول و غیررسمی در کافه ای در پرِتوریا، آفریقای جنوبی، آغازگر تحقیقاتی خطرناک توسط ایناسیو سباستیائو موسانیانه1، وکیلی از موزامبیک که در آفریقای جنوبی درس می خواند، شد.

در آنجا بود که وی در سال 2008 شنید که دختران موزامبیکی به عنوان بردۀ جنسی در آپارتمانی اعیانی در همان نزدیکی -- که به عنوان روسپی خانه از آن استفاده می شد -- نگه داشته شده اند. موسانیانه تصمیم گرفت که در این باره تحقیق کند. وی به آن روسپی خانه رفت و با تظاهر به این که یک مشتری است، توانست با دختران ملاقات کند. او پس از آن که به دختران اطمینان داد برای رابطۀ جنسی به آنجا نرفته است و فقط می خواهد آنها را نجات دهد، توانست اعتماد آنان را جلب کند.

موسانیانه سپس با قاچاقچی مورد ادعا -- هموطن موزامبیکی آنان که دختران را فریب داده و به پرتوریا آورده بود -- تماس گرفت. او گفت که هدفش متقاعد کردن وی (قاچاقچی) به توقف فعالیت هایش و بازگرداندان دختران به موزامبیک بود. در عوض، قاچاقچی پیشنهاد کرد در ازای سکوت موسانیانه، به وی رشوه دهد. اما موسانیانه اقدامات خود را با همکاری با پلیس آفریقای جنوبی، اردوگاه محلی قاچاق انسان، سفارت موزامبیک و وزارت دادگستری آفریقای جنوبی آغاز کرد. حلقۀ قاچاقچیان انسان وی را تهدید کرده و حتی اقدام به ربودن او کردند. اما، پلیس توانست دختران را آزاد کرده و رئیس شبکۀ قاچاقچیان را نیز دستگیر کند. این پرونده در ماه اکتبر 2008 به دادگاه رفت و هنوز در حال بررسی است.

موسانیانه در طول این پرونده، در حال آموزش دادن و آگاه ساختن دولت ها، پلیس و دادگاه های موزامبیک و آفریقای جنوبی دربارۀ ویژگی های قاچاق انسان بوده است. وی به کار خود در مراقبت از دختران قاچاق شده، اطمینان از محاکمۀ قاچاقچیان و جلب توجه مجامع بین المللی به این موضوع ادامه داده است.

شجاعت موسانیانه باعث شد ایالات متحده از تلاش های وی قدردانی کند. وی در گزارش امسال قاچاق انسان، به عنوان قهرمانی که برای پایان دادن به برده داری در دنیای امروز کار می کند، مورد تقدیر قرار گرفته است. از سال 2001، وزارت امور خارجۀ ایالات متحده این گزارش را سالیانه منتشر می کند که جامع ترین گزارش از اقدامات دولت های سراسر جهان برای توقف قاچاق انسان است.

برده داری انسان،  معضل جهانی

برآوردها نشان می دهند که سالیانه حدود 800.000 مرد، زن و کودک در مرزهای بین المللی و میلیون ها نفر در درون کشورهای خود قاچاق می شوند. این مشکل به خصوص در آفریقا بسیار جدی است، ولی پیشرفت هایی درخصوص حمایت از افراد آسیب پذیر و نیز سرکوب قاچاقچیان مشاهده شده است.

به عنوان مثال، در موزامبیک، مجلس ملی آخرین نسخۀ قانون جامع مبارزه با قاچاق انسان را در آوریل 2008 به تصویب رساند که در ماه ژوئن توسط رئیس جمهور به امضا رسیده و به صورت قانون درآمد. به موجب این قانون، برای آنان که در استخدام یا تسهیل سوء استفاده از افراد، برای اهدافی چون فحشا و کار اجباری نقش دارند، مجازات هایی از 16 تا 20 سال حبس در نظر گرفته شده است. پلیس موزامبیک نیز برای به اجرا درآوردن این قانون جدید، واحد مبارزه با قاچاق تشکیل داده است. گزارش ها حاکی از آنند که فقط در نیمۀ اول سال 2008، پلیس موزامبیک بیش از 200 کودک موزامبیکی را که به آفریقای جنوبی قاچاق می شده اند، نجات داده است. اخبار رسانه ها، با انتشار تلاش های موسانیانه، نیز آگاهی عمومی را نسبت به این مسئله افزایش داده اند.

در آفریقای جنوبی، افزایش قابل ملاحظۀ آموزش مبارزه با قاچاق برای مددکاران اجتماعی، نیروهای پلیس، دادستان ها و مأموران مرزی موجب شناخت بیشتر قربانیان این مسئله، ارجاع بیشتر پرونده ها به مقام های قضایی و نیز مراقبت های بهتر از قربانیان شده است.

1. Inácio Sebastião Mussanhane