20 جون 2009

تجلیل ایالات متحده از "قهرمانان" مبارزه با قاچاق انسان در اندونزی و مالزی

الی آنیتا و آلیس نا در کشورهای خود با قاچاق انسان مبارزه می کنند

یاسمین الوتعیبی
عضو هیئت تحریریه

واشنگتن – یکی از قربانی سابق قاچاق انسان تجربیات خود را برای نجات دیگران از گرفتار شدن به چنین سرنوشتی به کار گرفته است.

در سال 2006، الی آنیتا، از کشور اندونزی، برای کار منشی گری در دوبی، امارات متحد عربی، استخدام شد. آنیتا آماده شروع به کار جدید خود در خاورمیانه بود، ولی در عوض سر از منطقه کردستان عراق درآورد و به او گفته شد که قرار است یا به عنوان پیشخدمت و یا به عنوان مسئول پذیرش هتل کار کند. اما آنیتا هیچ کدام را نپذیرفت و اصرار کرد که طبق وعده قبلی، باید به عنوان منشی کار کند.

عامل کاریابی آنیتا او را کتک زد و گرسنگی داد، او را حبس کرد و حتی با هفت تیر او را تهدید به مرگ کرد. آنیتا با این که با مرگ فاصله ای نداشت از کار کردن برای این شخص در هر سمتی به جز منشی امتناع کرد. یک روز که دفتر خالی بود، آنیتا فرصتی پیدا کرد و نقشه فرارش را کشید. از طریق اینترنت با دوستی تماس گرفت که او را به سفارت اندونزی در عمان، پایتخت اردن و به سازمان غیردولتی اندونزیایی Migrant Care راهنمایی کرد. آنیتا با کمک سازمان بین المللی مهاجرت از عراق گریخت و به اندونزی بازگشت.

از آن زمان تاکنون، آنیتا تجربیات خود را برای نجات دیگران به کار بسته است. او در Migrant Care مشغول کار شد و تا کنون در نجات شش زن قربانی قاچاق انسان نقش داشته است.

از بزرگ ترین خطرهایی که قربانیان قاچاق انسان اندونزیایی را تهدید می کند کار اجباری در خاورمیانه و کشورهای آسیایی توسعه یافته تر است. عربستان سعودی و مالزی اصلی ترین مراکز کارگران قاچاق شده محسوب می شوند. در این کشورها، از قربانیان برای خدمات خانگی و بهره برداری های جنسی استفاده می شود.

وضعیت قاچاق انسان در مالزی

طی سال گذشته، دولت مالزی گام هایی در جهت برخورد با معضل قاچاق انسان برداشته است. کارفرمایان در مالزی به طور معمول مهاجران کشورهای مختلف منطقه از جمله اندونزی، نپال و تایلند را استخدام می کنند. آزار جسمی و سو استفاده جنسی، حبس و ضبط مدارک مسافرتی بزرگ ترین خطرهایی هستند که این افراد را تهدید می کند.

دولت مالزی اگرچه به جرایم قاچاق جنسی رسیدگی کرده و قاچاقچیان جنسی را مورد پیگرد قضایی قرار داده، اما برای شناسایی قربانیان قاچاق قدم جدی بر نداشته است. به عنوان مثال، این دولت اگرچه اخیرا قوانینی علیه قاچاق انسان وضع کرده، اما برای تطبیق قوانین قبلی که به موجب آنها کارفرمایان مجاز و حتی موظفند مدارک مسافرتی کارگران مهاجر را ضبط کنند اقدامی صورت نداده است. کارگران بدون مدارک مسافرتی مجبورند نزد کارفرمایان خود و اغلب در شرایط ناامن باقی بمانند. دولت مالزی همچنین کسی را به جرم قاچاق انسان برای کار اجباری مورد پیگرد قانونی قرار نداده است.

اما آلیس نا، گام هایی در جهت دفاع از قربانیان گماشته شده به کار اجباری در مالزی برداشته است. نا، با فعالیت به عنوان عضو مؤسسۀ کار گروه مهاجرت ، از افرادی دفاع می کند که بیش از همه در معرض خطر کار اجباری قرار دارند. پناهندگان و کارگران مهاجر از جمله این افرادند. گروه مهاجرت، وکلا، دانشگاهیان و افراد داوطلب را گرد هم می آورد تا از قربانیان بالقوه مراقبت و دفاع کنند. آلیس نا، به پشتوانۀ این تشکیلات، سعی دارد مقامات محلی را مجاب کند که گام های فعالانه و مبتکرانه تری در مبارزه با قاچاق انسان بردارند. او با ارائۀ مقالات آنلاین، سطح آگاهی دولتی و عمومی را نسبت به معضل قاچاق انسان افزایش داده و مقامات را به شناسایی قربانیان بالقوه پیش از این که طعمۀ قاچاقچیان انسان شوند ترغیب کرده است.

قدردانی ایالات متحده از قهرمانان مبارزه با قاچاق انسان

وزارت امور خارجه ایالات متحده، آنیتا و نا را به خاطر تلاش های سخت و مستمر در دفاع از افراد گماشته شده به کار اجباری، در گزارش قاچاق انسان سال جاری مورد شناسایی قرار داده است. از سال 2001 تاکنون، وزارت امور خارجه همه ساله گزارش جامعی از اقدامات دولت ها علیه قاچاق انسان تهیه و منتشر کرده است. در حالی که بسیاری از دولت ها برای کاهش جرم قاچاق انسان فعالیت می کنند، برده داری امروزی همچنان معضلی جهانی است که زندگی میلیون ها انسان را نابود می کند.

وزارت امور خارجه در بخشی از این گزارش تحت عنوان "قهرمانانی که برای پایان دادن به برده داری امروزی اقدام می کنند،" از تلاش های افراد مختلف برای پایان دادن به قاچاق انسان تجلیل به عمل می آورد. آنها کسانی هستند که در مقابله با معضل جهانی قاچاق انسان شجاعت فوق العاده ای از خود نشان داده اند.

برآورد می شود که همه ساله، هشتصد هزار مرد، زن و کودک از مرزهای بین المللی قاچاق می شوند. میلیون ها انسان دیگر نیز در داخل مرزهای ملی خود قربانی قاچاق انسان می شوند.